Supreme Court allows appeal by restoring deadline due to non-fault delay caused by incomplete judgment text.
Sintesi Legislator
Generato dall'IAThe Supreme Court granted the plaintiff's appeal to restore the deadline for filing a cassation appeal. The lower court had dismissed the request because the plaintiff failed to act after receiving an incomplete judgment text, despite having a court-appointed lawyer. The Supreme Court ruled that the delay was not the plaintiff's fault, noting the lawyer acted without unnecessary delay after the text was completed.
Regesto Legislator
Generato dall'IAArt. 393 ust. 18 § 3 k.p.c.; Art. 386 ust. 4 k.p.c.: A request to restore a deadline for filing a cassation appeal shall be granted if the delay was not caused by the party, provided the party acted without unnecessary delay once the obstacle was removed.
Parole chiave
Generato dall'IADisposizioni normative citate
Generato dall'IAGiurisprudenza citata
Generato dall'IATesto completo
Postanowienie z dnia 29 stycznia 2002 r.
II UZ 91/01
Przewodniczący SSN Beata Gudowska, Sędziowie SN: Andrzej Kijowski
(sprawozdawca), Maria Tyszel.
Sąd Najwyższy, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 29 stycznia
2002 r. sprawy z powództwa Krystyny W. przeciwko: 1) Urzędowi Gminy W.-W., 2)
Szkole Podstawowej [...] w W. o odszkodowanie, na skutek zażalenia powódki na
postanowienie Sądu Okręgowego w Warszawie z dnia 12 października 2001 r. [...]
u c h y l i ł zaskarżone postanowienie.
Uzasadnienie
Sąd Okręgowy-Sąd Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w Warszawie postanowieniem z dnia 24 lipca 2001 r. [...] oddalił wniosek Krystyny W. o przywrócenie terminu do wniesienia kasacji od wyroku tegoż Sądu z dnia 10 kwietnia 2000 r., oddalającego apelację od wyroku Sądu Rejonowego dla Warszawy Pragi - Sądu Pracy z
dnia 22 listopada 1999 r. [...], oddalającego powództwo przeciwko Urzędowi Gminy
W.-W. i Szkole Podstawowej [...] w W. o odszkodowanie, odprawę rentową i nakazanie mianowania. W uzasadnieniu swego postanowienia Sąd Okręgowy podniósł, że
odpis wyroku z dnia 10 kwietnia 2000 r. został powódce wraz z uzasadnieniem doręczony w dniu 2 października 2000 r. , a zatem miesięczny termin z art. 393 4 KPC, do
wniesienia kasacji upłynął w dniu 3 listopada 2000 r. Dla biegu terminu bez znaczenia jest data ustanowienia dla powódki pełnomocnika z urzędu. Nie sposób się w
szczególności zgodzić z twierdzeniem pełnomocnika powódki, że wspomniany termin
rozpoczął bieg dopiero w dniu 19 kwietnia 2001 r., kiedy strona powodowa dysponowała pełnym uzasadnieniem wyroku. O przesłanie dwóch brakujących stron tekstu
uzasadnienia można bowiem było zwrócić się do Sądu począwszy od dnia 2 października 2000 r., lecz powódka ze swej winy nic w tym celu nie uczyniła.
Zażalenie na powyższe postanowienie wniósł w imieniu powódki jej pełnomocnik z urzędu, zarzucając naruszenie art. 168 KPC i domagając się uchylenia
kwestionowanego orzeczenia. W uzasadnieniu zażalenia wskazano, że postanowieniem Sądu Okręgowego z dnia 31 października 200 r. został dla powódki ustanowiony pełnomocnik z urzędu do wniesienia kasacji. W wykonaniu tego postanowienia
Okręgowa Rada Adwokacka w W. dopiero w dniu 30 listopada 2000 r. funkcję pełnomocnika powódki powierzyła adwokatowi Tadeuszowi D., który jednak kasacji nie
wniósł i sprawę przekazał adwokatowi Aleksandrowi K. Ponieważ on również nie
wniósł skargi, to powódka w dniu 15 stycznia 2001 r. zwróciła się do Okręgowej Rady
Adwokackiej w W. o wyznaczenie innego pełnomocnika. Rada Adwokacka w dniu 14
marca 2001 r. zadecydowała o desygnowaniu adwokata Piotra S., który „po skontaktowaniu się z powódką i wstępnym zapoznaniu się z aktami sprawy stwierdził, że
w uzasadnieniu wyroku brakuje 12 i 14 strony”. Wobec tego pismem z dnia 26 marca
2001 r. zwrócił się do Sądu Okręgowego o ich doręczenie, a wobec milczenia Sądu,
wysłał w dniu 19 kwietnia 2001 r. do sekretariatu pracownika kancelarii, który na
miejscu skompletował uzasadnienie. Na tej podstawie pełnomocnik wniósł kasację w
dniu 26 kwietnia 2001 r. z równoczesnym wnioskiem o przywrócenie terminu do jej
wniesienia.
Skarżąca uważa, że uchybienie terminowi do wniesienia kasacji nastąpiło z
przyczyn nie zawinionych przez stronę powodową. Powódka wystąpiła bowiem z
właściwym wyprzedzeniem o ustanowienie pełnomocnika z urzędu w celu wniesienia
kasacji, a poza tym nie może być obarczana skutkami niekompletności doręczonego
jej uzasadnienia wyroku. Z kolei ustanowiony z urzędu pełnomocnik powódki wniósł
kasację w siódmym dniu od skompletowania tekstu uzasadnienia, co należy ocenić
jako działanie bez zbędnej zwłoki. Przyczyna uchybienia terminowi do wniesienia
kasacji przez pełnomocnika ustanowionego przez sąd ustaje bowiem w dniu, w którym miał on rzeczywistą możliwość wniesienia kasacji, a nie w dniu dowiedzenia się
przez niego o ustanowieniu go pełnomocnikiem (tak postanowienie Sądu Najwyższego I CZ 62/00, OSNC 2000 nr 1, poz. 7).
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
Zażalenie podlega uwzględnieniu, gdyż bezzasadna, a co najmniej przedwczesna była odmowa przywrócenia skarżącej terminu do wniesienia kasacji. Jako
zawinione uchybienie temu terminowi trudno bowiem traktować zachowanie obecnego pełnomocnika powódki. Decyzję Okręgowej Rady Adwokackiej w W. o wyznacze-
niu do sporządzenia kasacji otrzymał on bowiem w dniu 15 marca 2001 r., po czym
kolejno: 10 dni zużył na skontaktowanie się ze stroną i wstępne badanie sprawy, w
ramach którego ustalił niekompletność tekstu uzasadnienia kwestionowanego wyroku; w 11-dniu zwrócił się o nadesłanie brakujących stron; 23 dni czekał na reakcję
Sądu; w 24-dniu wysłał swego pracownika do sekretariatu Sądu po brakujący fragment tekstu uzasadnienia; w ciągu tygodnia od skompletowania tekstu sporządził i
wniósł kasację z równoczesnym zgłoszeniem wniosku o przywrócenie terminu do
dokonania tej czynności procesowej. Opisane zachowania są w swej treści i motywacji racjonalne, a pod względem tempa - realizowane rzeczywiście bez zbędnej
zwłoki.
To samo można powiedzieć o zachowaniu powódki polegającym na wystąpieniu z wnioskiem o ustanowienie z urzędu pełnomocnika do wniesienia kasacji, a nawet o uprzednim odebraniu niekompletnego tekstu uzasadnienia wyroku zapadłego
w drugiej instancji. Aby dostrzec ten brak powódka musiałaby bowiem nie tylko przeczytać tekst uzasadnienia, ale również w pełni go zrozumieć, gdyż w przeciwnym
razie mogła przypuszczać, że w oznaczeniu kolejnych stron maszynopisu doszło do
pisarskiej omyłki. Wysoce niejasne są natomiast zachowania powódki dotyczące jej
kontaktów z pierwszym pełnomocnikiem z urzędu, a zwłaszcza z adwokatem Aleksandrem K., któremu - według twierdzeń wyrażonych w zażaleniu - „przekazał
sprawę” adwokat Tadeusz D. Znaczy to, że w bliżej nie określonym trybie doszło do
„nieoficjalnej” zmiany pełnomocnika wyznaczonego przez organ samorządu zawodowego. Sąd Okręgowy musi ustalić, jaka była w tym rola skarżącej i obu wspomnianych adwokatów. Dopiero wtedy będzie można ostatecznie ocenić, czy do uchybienia terminowi do wniesienia kasacji doszło z winy strony powodowej w okresie poprzedzającym ustanowienie aktualnego pełnomocnika z urzędu, czy też podobny
zarzut należy wykluczyć również w odniesieniu do tej fazy postępowania.
Z powyższych względów Sąd Najwyższy na podstawie art. 393 18 § 3 KPC w
związku z art. 386 § 4 KPC orzekł jak w sentencji.