Legislator Giurisprudenza & Legislazione
II UZ 91/01 Generato dall'IA

Supreme Court allows appeal by restoring deadline due to non-fault delay caused by incomplete judgment text.

Numero d'incarto II UZ 91/01
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Accolto (Allowed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court granted the plaintiff's appeal to restore the deadline for filing a cassation appeal. The lower court had dismissed the request because the plaintiff failed to act after receiving an incomplete judgment text, despite having a court-appointed lawyer. The Supreme Court ruled that the delay was not the plaintiff's fault, noting the lawyer acted without unnecessary delay after the text was completed.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 393 ust. 18 § 3 k.p.c.; Art. 386 ust. 4 k.p.c.: A request to restore a deadline for filing a cassation appeal shall be granted if the delay was not caused by the party, provided the party acted without unnecessary delay once the obstacle was removed.

Parole chiave

Generato dall'IA
restoration of deadline cassation appeal court-appointed lawyer incomplete judgment text non-fault delay Supreme Court ruling procedural time limit

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
Art. 393 ust. 18 § 3 k.p.c.
, a zatem miesięczny termin z art. 393 4 KPC, do
Art. 386 ust. 4 k.p.c.
związku z art. 386 § 4 KPC orzekł jak w sentencji.

Giurisprudenza citata

Generato dall'IA

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

Postanowienie z dnia 29 stycznia 2002 r.

II UZ 91/01

Przewodniczący SSN Beata Gudowska, Sędziowie SN: Andrzej Kijowski

(sprawozdawca), Maria Tyszel.

Sąd Najwyższy, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 29 stycznia

2002 r. sprawy z powództwa Krystyny W. przeciwko: 1) Urzędowi Gminy W.-W., 2)

Szkole Podstawowej [...] w W. o odszkodowanie, na skutek zażalenia powódki na

postanowienie Sądu Okręgowego w Warszawie z dnia 12 października 2001 r. [...]

u c h y l i ł zaskarżone postanowienie.

Uzasadnienie

Sąd Okręgowy-Sąd Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w Warszawie postanowieniem z dnia 24 lipca 2001 r. [...] oddalił wniosek Krystyny W. o przywrócenie terminu do wniesienia kasacji od wyroku tegoż Sądu z dnia 10 kwietnia 2000 r., oddalającego apelację od wyroku Sądu Rejonowego dla Warszawy Pragi - Sądu Pracy z

dnia 22 listopada 1999 r. [...], oddalającego powództwo przeciwko Urzędowi Gminy

W.-W. i Szkole Podstawowej [...] w W. o odszkodowanie, odprawę rentową i nakazanie mianowania. W uzasadnieniu swego postanowienia Sąd Okręgowy podniósł, że

odpis wyroku z dnia 10 kwietnia 2000 r. został powódce wraz z uzasadnieniem doręczony w dniu 2 października 2000 r. , a zatem miesięczny termin z art. 393 4 KPC, do

wniesienia kasacji upłynął w dniu 3 listopada 2000 r. Dla biegu terminu bez znaczenia jest data ustanowienia dla powódki pełnomocnika z urzędu. Nie sposób się w

szczególności zgodzić z twierdzeniem pełnomocnika powódki, że wspomniany termin

rozpoczął bieg dopiero w dniu 19 kwietnia 2001 r., kiedy strona powodowa dysponowała pełnym uzasadnieniem wyroku. O przesłanie dwóch brakujących stron tekstu

uzasadnienia można bowiem było zwrócić się do Sądu począwszy od dnia 2 października 2000 r., lecz powódka ze swej winy nic w tym celu nie uczyniła.

Zażalenie na powyższe postanowienie wniósł w imieniu powódki jej pełnomocnik z urzędu, zarzucając naruszenie art. 168 KPC i domagając się uchylenia

kwestionowanego orzeczenia. W uzasadnieniu zażalenia wskazano, że postanowieniem Sądu Okręgowego z dnia 31 października 200 r. został dla powódki ustanowiony pełnomocnik z urzędu do wniesienia kasacji. W wykonaniu tego postanowienia

Okręgowa Rada Adwokacka w W. dopiero w dniu 30 listopada 2000 r. funkcję pełnomocnika powódki powierzyła adwokatowi Tadeuszowi D., który jednak kasacji nie

wniósł i sprawę przekazał adwokatowi Aleksandrowi K. Ponieważ on również nie

wniósł skargi, to powódka w dniu 15 stycznia 2001 r. zwróciła się do Okręgowej Rady

Adwokackiej w W. o wyznaczenie innego pełnomocnika. Rada Adwokacka w dniu 14

marca 2001 r. zadecydowała o desygnowaniu adwokata Piotra S., który „po skontaktowaniu się z powódką i wstępnym zapoznaniu się z aktami sprawy stwierdził, że

w uzasadnieniu wyroku brakuje 12 i 14 strony”. Wobec tego pismem z dnia 26 marca

2001 r. zwrócił się do Sądu Okręgowego o ich doręczenie, a wobec milczenia Sądu,

wysłał w dniu 19 kwietnia 2001 r. do sekretariatu pracownika kancelarii, który na

miejscu skompletował uzasadnienie. Na tej podstawie pełnomocnik wniósł kasację w

dniu 26 kwietnia 2001 r. z równoczesnym wnioskiem o przywrócenie terminu do jej

wniesienia.

Skarżąca uważa, że uchybienie terminowi do wniesienia kasacji nastąpiło z

przyczyn nie zawinionych przez stronę powodową. Powódka wystąpiła bowiem z

właściwym wyprzedzeniem o ustanowienie pełnomocnika z urzędu w celu wniesienia

kasacji, a poza tym nie może być obarczana skutkami niekompletności doręczonego

jej uzasadnienia wyroku. Z kolei ustanowiony z urzędu pełnomocnik powódki wniósł

kasację w siódmym dniu od skompletowania tekstu uzasadnienia, co należy ocenić

jako działanie bez zbędnej zwłoki. Przyczyna uchybienia terminowi do wniesienia

kasacji przez pełnomocnika ustanowionego przez sąd ustaje bowiem w dniu, w którym miał on rzeczywistą możliwość wniesienia kasacji, a nie w dniu dowiedzenia się

przez niego o ustanowieniu go pełnomocnikiem (tak postanowienie Sądu Najwyższego I CZ 62/00, OSNC 2000 nr 1, poz. 7).

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Zażalenie podlega uwzględnieniu, gdyż bezzasadna, a co najmniej przedwczesna była odmowa przywrócenia skarżącej terminu do wniesienia kasacji. Jako

zawinione uchybienie temu terminowi trudno bowiem traktować zachowanie obecnego pełnomocnika powódki. Decyzję Okręgowej Rady Adwokackiej w W. o wyznacze-

niu do sporządzenia kasacji otrzymał on bowiem w dniu 15 marca 2001 r., po czym

kolejno: 10 dni zużył na skontaktowanie się ze stroną i wstępne badanie sprawy, w

ramach którego ustalił niekompletność tekstu uzasadnienia kwestionowanego wyroku; w 11-dniu zwrócił się o nadesłanie brakujących stron; 23 dni czekał na reakcję

Sądu; w 24-dniu wysłał swego pracownika do sekretariatu Sądu po brakujący fragment tekstu uzasadnienia; w ciągu tygodnia od skompletowania tekstu sporządził i

wniósł kasację z równoczesnym zgłoszeniem wniosku o przywrócenie terminu do

dokonania tej czynności procesowej. Opisane zachowania są w swej treści i motywacji racjonalne, a pod względem tempa - realizowane rzeczywiście bez zbędnej

zwłoki.

To samo można powiedzieć o zachowaniu powódki polegającym na wystąpieniu z wnioskiem o ustanowienie z urzędu pełnomocnika do wniesienia kasacji, a nawet o uprzednim odebraniu niekompletnego tekstu uzasadnienia wyroku zapadłego

w drugiej instancji. Aby dostrzec ten brak powódka musiałaby bowiem nie tylko przeczytać tekst uzasadnienia, ale również w pełni go zrozumieć, gdyż w przeciwnym

razie mogła przypuszczać, że w oznaczeniu kolejnych stron maszynopisu doszło do

pisarskiej omyłki. Wysoce niejasne są natomiast zachowania powódki dotyczące jej

kontaktów z pierwszym pełnomocnikiem z urzędu, a zwłaszcza z adwokatem Aleksandrem K., któremu - według twierdzeń wyrażonych w zażaleniu - „przekazał

sprawę” adwokat Tadeusz D. Znaczy to, że w bliżej nie określonym trybie doszło do

„nieoficjalnej” zmiany pełnomocnika wyznaczonego przez organ samorządu zawodowego. Sąd Okręgowy musi ustalić, jaka była w tym rola skarżącej i obu wspomnianych adwokatów. Dopiero wtedy będzie można ostatecznie ocenić, czy do uchybienia terminowi do wniesienia kasacji doszło z winy strony powodowej w okresie poprzedzającym ustanowienie aktualnego pełnomocnika z urzędu, czy też podobny

zarzut należy wykluczyć również w odniesieniu do tej fazy postępowania.

Z powyższych względów Sąd Najwyższy na podstawie art. 393 18 § 3 KPC w

związku z art. 386 § 4 KPC orzekł jak w sentencji.