Supreme Court reduced legal representation costs for Social Insurance Agency appeal from 3,600 to 300 PLN based on appeal value.
Sintesi Legislator
Generato dall'IAThe Supreme Court partially overturned the Appeal Court's decision regarding legal representation costs in a social insurance liability dispute. The Social Insurance Agency argued that the correct fee should be 300 PLN because the appeal's subject value was 3,300 PLN, not the original 3,600 PLN awarded by the lower court. The Court agreed, ruling that the value of the appeal determines the applicable fee schedule rather than the underlying dispute amount.
Regesto Legislator
Generato dall'IA§ 6 pkt 3 w związku z § 12 ust. 2 pkt 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych; W przypadku zażalenia na postanowienie o kosztach postępowania, wartość przedmiotu zaskarżenia stanowi kwota zasądzonych kosztów, nie wartość przedmiotu sporu.
Parole chiave
Generato dall'IADisposizioni normative citate
Generato dall'IAGiurisprudenza citata
Generato dall'IATesto completo
Sygn. akt II UZ 9/11
POSTANOWIENIE
Dnia 14 kwietnia 2011 r.
Sąd Najwyższy w składzie :
SSN Jerzy Kuźniar (przewodniczący, sprawozdawca)
SSN Maciej Pacuda
SSN Małgorzata Wrębiakowska-Marzec
w sprawie z wniosku A. K.
przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych z udziałem zainteresowanych R. B.
i in. , o przeniesienie odpowiedzialności za zaległe składki,
po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Pracy, Ubezpieczeń
Społecznych i Spraw Publicznych w dniu 14 kwietnia 2011 r.,
zażalenia organu rentowego na postanowienie Sądu Apelacyjnego w […]
z dnia 11 stycznia 2011 r.,
1. zmienia punkt drugi zaskarżonego postanowienia w ten
sposób, że w miejsce kwoty 3.600 zł zasądzonej od pozwanego
organu rentowego na rzecz wnioskodawczyni tytułem zwrotu
kosztów
zastępstwa
procesowego
w
postępowaniu
zażaleniowym, zasądza kwotę 300 zł (trzysta),
2. zasądza od wnioskodawczyni na rzecz organu rentowego
kwotę 300 zł (trzysta) tytułem zwrotu kosztów postępowania
zażaleniowego.
Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 11 stycznia 2011 r., Sąd Apelacyjny, w punkcie
pierwszym (I) oddalił zażalenie pozwanego Zakładu Ubezpieczeń Społecznych, a w
punkcie drugim (II) zasądził od organu rentowego na rzecz wnioskodawczyni A. K.
kwotę 3600 zł tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego w postępowaniu
zażaleniowym, w sprawie o przeniesienie odpowiedzialności za zaległe składki z
tytułu ubezpieczeń społecznych, przy udziale zainteresowanych: /.../.
Zażalenie na powyższe postanowienie Sądu Apelacyjnego, w części
dotyczącej kwoty 3.300 zł (punkt II) co do zasądzonych kosztów zastępstwa
procesowego
w
postępowaniu
zażaleniowym,
wniósł
pełnomocnik
organu
rentowego zarzucając naruszenie § 6 pkt 7 w związku z § 12 ust. 2 pkt 2
rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie
opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa
kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z
urzędu (Dz.U. Nr 163, poz. 1349 ze zm.), poprzez błędne zastosowanie, oraz § 6
pkt 3 w związku z § 12 ust. 2 pkt 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia
28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych (...) poprzez
niezastosowanie, wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia i zasądzenie od
organu rentowego na rzecz wnioskodawczyni A. K. kwoty 300 zł tytułem zwrotu
kosztów zastępstwa procesowego w postępowaniu zażaleniowym (art. 394 1 § 3
k.p.c. w związku z art. 39816 k.p.c.), oraz zasądzenie od odwołującej na rzecz
organu rentowego kosztów postępowania zażaleniowego, w tym kosztów
zastępstwa procesowego. W uzasadnieniu pełnomocnik organu rentowego
wskazał, iż Sąd Apelacyjny błędnie zastosował przepis § 6 pkt 7 rozporządzenia
Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności
radców prawnych (...) w związku z przepisem § 12 ust. 2 pkt 2 tego rozporządzenia,
skoro wartość przedmiotu zaskarżenia (wartość przedmiotu sprawy rozpoznawanej
przez Sąd Apelacyjny) wynosiła 3.300 zł. Zdaniem pełnomocnika organu
rentowego, oddalając zażalenie Sąd drugiej instancji winien zastosować przepis § 6
pkt 3 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w
sprawie opłat za czynności radców prawnych (...), a tym samym zasądzone koszty
zastępstwa procesowego winny wynosić 300 zł.
Sąd Najwyższy zważył co następuje:
Zażalenie jest uzasadnione.
W ocenianej sprawie organ rentowy zaskarżył postanowienie Sądu
Okręgowego zawarte w punkcie II wyroku z dnia 17 września 2010 r., co do kwoty
3.300 zł, tym samym wyznaczył zakres zaskarżenia wskazanego postanowienia.
Pozwala to na wyrażenie stanowiska, że w sprawie z zażalenia na orzeczenie o
kosztach postępowania, wartość przedmiotu zaskarżenia, mająca znaczenie
przesądzające
o
wynagrodzeniu
pełnomocnika
strony
(część
kosztów
postępowania zażaleniowego), stanowi kwota zasądzonych kosztów, nie zaś
wartość przedmiotu sporu w rozpoznawanej sprawie (por. także postanowienie
Sądu Najwyższego z dnia 26 maja 2010 r., I CZ 9/10 – niepublikowane, w którym
stwierdzono, że w przypadku złożenia zażalenia na zawarte w wyroku
postanowienie
w
przedmiocie
kosztów
postępowania,
wartość
przedmiotu
zaskarżenia zależy od wysokości tych kosztów, nie zaś od wartości przedmiotu
sporu w sprawie zasadniczej).
W okolicznościach sprawy oznacza to, że trafnie pełnomocnik organu
rentowego zarzucił, iż oddalając zażalenie Sąd Apelacyjny powinien zastosować
przepis § 6 pkt 3 w związku z § 12 ust. 2 pkt 2 rozporządzenia Ministra
Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców
prawnych (...), skoro wartość przedmiotu sprawy wynosiła w postępowaniu
zażaleniowym 3600 zł to przy stosowaniu wyżej wymienionego przepisu zasądzone
koszty zastępstwa procesowego winny wynosić 300 zł.
W związku z powyższym Sąd Najwyższy, uwzględniając zażalenie,
postanowił jak w sentencji (art. 3941 § 1 i 3 k.p.c. w związku z art. 39816 k.p.c.).
O kosztach postępowania zażaleniowego orzeczono po myśli art. 98 k.p.c.,
uwzględniając taryfowe wynagrodzenie pełnomocnika organu rentowego (§ 6 pkt 3
w związku z § 12 ust. 2 pkt 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28
września 2002 r.).