Cassation appeal dismissed as property rights case with value under 10,000 PLN bars appeal. Appeal rejected due to low value and lack of lawyer representation.
Sintesi Legislator
Generato dall'IAThe Supreme Court dismissed the cassation appeal filed by Wojciech N. against a social security contribution exemption decision. The appellant argued the case involved establishing third-party liability rather than mere payment, and claimed he was a lawyer, not requiring a mandatory advocate. The court ruled that the appeal was inadmissible because the case concerned property rights with a value of 4,200.27 PLN, which is below the 10,000 PLN threshold for cassation under the Code of Civil Procedure.
Regesto Legislator
Generato dall'IAArt. 3921 § 1 KPC; Art. 3932 KPC: Cassation is inadmissible in property rights cases where the subject matter value is below ten thousand zlotys, regardless of whether the case involves establishing rights or mere performance, unless specific social security exceptions apply.
Parole chiave
Generato dall'IADisposizioni normative citate
Generato dall'IATesto completo
Postanowienie z dnia 28 listopada 2001 r.
II UZ 81/01
Sprawą o prawo majątkowe, w której dopuszczalność kasacji jest uzależniona od wartości przedmiotu zaskarżenia (art. 3921 § 1 KPC) jest nie tylko
sprawa o świadczenie, ale także sprawa o ustalenie prawa majątkowego lub
stosunku prawnego o charakterze majątkowym.
Przewodniczący SSN Andrzej Wasilewski, Sędziowie SN: Andrzej Kijowski,
Jerzy Kwaśniewski (sprawozdawca).
Sąd Najwyższy, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 28 listopada 2001 r. sprawy z wniosku Wojciecha N. przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych-Oddziałowi w K. o zwolnienie z zapłaty składek na ubezpieczenie społeczne, na skutek zażalenia wnioskodawcy na postanowienie Sądu Apelacyjnego w Krakowie z dnia 10 lipca 2001 r. [...]
o d d a l i ł zażalenie.
Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 10 lipca 2001 r. Sąd Apelacyjny w Krakowie odrzucił
kasację wnioskodawcy od wyroku tego Sądu z dnia 22 marca 2001 r. uznając ją za
niedopuszczalną, po pierwsze, ze względu na wartość przedmiotu zaskarżenia
(4.200,27 zł) niższą niż dziesięć tysięcy złotych (art. 3921 § 1 KPC), po drugie, wobec
osobistego wniesienia kasacji bez zachowania obowiązkowego zastępstwa przez
pełnomocnika będącego adwokatem lub radcą prawnym (art. 3932 KPC).
Od postanowienia powyższego wnioskodawca wniósł zażalenie domagając
się uchylenia zaskarżonego postanowienia.
Odnośnie pierwszej z podstaw odrzucenia kasacji podniesiono w zażaleniu, że
Sąd Apelacyjny powinien uwzględnić to, że istotą sprawy nie jest „samo świadczenie
lecz ustalenie odpowiedzialności powoda jako osoby trzeciej za zobowiązania z tytułu składek na ubezpieczenie społeczne spółki prawa handlowego - osoby prawnej”.
Co do drugiej z podstaw zaskarżonego postanowienia podniesiono w zażaleniu, że
wnoszący kasację - wbrew ustaleniu Sądu Apelacyjnego - jest radcą prawnym.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
Stosownie do art. 3921 § 1 zdanie pierwsze KPC kasacja nie przysługuje w
sprawach o prawa majątkowe, w których wartość przedmiotu zaskarżenia jest niższa
niż dziesięć tysięcy złotych, a w sprawach gospodarczych - niższa niż dwadzieścia
tysięcy złotych. Skoro przedmiotem powołanego przepisu są sprawy o prawa majątkowe, to nie może odnieść skutku argumentacja zażalenia, jakoby rozpatrywana
sprawa miała w swej podstawie przesłanki odpowiedzialności wspólników osoby
prawnej za zaległe składki na ubezpieczenie społeczne za zatrudnionych przez tę
spółkę pracowników. W szczególności bez prawnego znaczenia pozostaje przypisywana w zażaleniu kwalifikacja sprawy jako nie będącej sprawą o świadczenie, gdy
nie budzi wątpliwości i nie jest w zażaleniu podważone, to decydujące ustalenie zaskarżonego postanowienia, że jest to „sprawa o prawa majątkowe”. Ta bowiem kategoria spraw obejmuje nie tylko sprawy o świadczenie, ale także inne sprawy o prawa
majątkowe, w tym także o ustalenie. Nie zachodzi przy tym sytuacja wyjątków określonych w zdaniu drugim art. 3921 § 1 KPC dla spraw z zakresu ubezpieczeń społecznych, w których kasacja przysługuje niezależnie od wartości przedmiotu zaskarżenia w sprawach o przyznanie i wstrzymanie emerytury lub renty oraz o objęcie
obowiązkiem ubezpieczenia społecznego. Rozpatrywana sprawa nie należy do takiej
kategorii spraw, co nie może budzić wątpliwości, tym bardziej, że w zażaleniu nie ma
odmiennego twierdzenia. Jeżeli ponadto uwzględni się to, że wartość przedmiotu
zaskarżenia - stosownie do jej określenia przez samą zainteresowaną stronę - jest
niższa niż dziesięć tysięcy złotych, to prawidłowość zastosowania w zaskarżonym
postanowieniu przepisów art. 3921 § 1 i art. 3935 KPC nie nasuwa żadnych zastrzeżeń. W tej sytuacji bez znaczenia dla rozstrzygnięcia o odrzuceniu kasacji niedopuszczalnej na podstawie art. 3921 § 1 KPC pozostaje to, że - jak twierdzi skarżący nie zachodziła jeszcze inna przyczyna niedopuszczalności kasacji.
Z powyższych przyczyn, stosownie do art. 39319 i art. 385 KPC zażalenie należało oddalić, gdyż było ono bezzasadne.