Supreme Court mandates evidence gathering to verify actual receipt date before dismissing a late appeal.
Sintesi Legislator
Generato dall'IAThe Supreme Court of Poland overturned the lower court's dismissal of a cassation appeal due to alleged procedural delay. The appellant argued that the judgment was mailed on April 30 but received on May 5, while the lower court incorrectly accepted a receipt date of April 5. The court ruled that before rejecting the appeal as time-barred, the second-instance court must conduct evidentiary proceedings to determine the true date of receipt, noting the appellant's own receipt confirmation contained a clear clerical error regarding the month.
Regesto Legislator
Generato dall'IAArt. 3934 Kodeksu postępowania cywilnego; Before dismissing a cassation appeal as untimely, the court of second instance is obligated to conduct evidentiary proceedings to ascertain the actual date of receipt of the judgment by the appellant.
Parole chiave
Generato dall'IADisposizioni normative citate
Generato dall'IATesto completo
Postanowienie z dnia 11 września 1997 r.
II UZ 68/97
W sytuacji, gdy z akt sprawy wynika, że data doręczenia orzeczenia stronie skarżącej, wyprzedza datę wysłania tego orzeczenia przez sąd, przed podjęciem postanowienia o odrzuceniu kasacji jako spóźnionej (art. 3934 KPC), sąd
drugiej instancji obowiązany jest przeprowadzić postępowanie dowodowe w
celu ustalenia rzeczywistego terminu odbioru orzeczenia przez stronę wnoszącą kasację.
Przewodniczący SSN: Teresa Romer (sprawozdawca), Sędziowie SN: Roman
Kuczyński, Zbigniew Myszka.
Sąd Najwyższy, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 11 września 1997 r. sprawy z wniosku Henryka Z. przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych-Oddziałowi w C. o rentę inwalidzką, na skutek zażalenia wnioskodawcy na postanowienie Sądu Apelacyjnego w Katowicach z dnia 10 maja 1997 r. [...]
postanowił:
u c h y l i ć zaskarżone postanowienie w pkt 1 i przekazać w tym zakresie
sprawę Sądowi Apelacyjnemu w Katowicach do ponownego rozpoznania.
Uzasadnienie
Adwokat Maksymilian M.D. złożył w imieniu Henryka Z. zażalenie na postanowienie Sądu Apelacyjnego-Sądu Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w Katowicach z
dnia 10 maja 1997 r. odrzucające kasację od wyroku tego Sądu z dnia 30 stycznia
1997 r. W uzasadnieniu zażalenia pełnomocnik wnioskodawcy Henryka Z. podał, że
wyrok Sądu Apelacyjnego z dnia 30 stycznia 1997 r. został wysłany wnioskodawcy
za pośrednictwem poczty w dniu 30 kwietnia 1997 r. Dlatego też odrzucenie kasacji,
która wpłynęła do Sądu Wojewódzkiego-Sądu Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w
Częstochowie w dniu 8 maja 1997 r., jako spóźnionej, nie znajduje uzasadnienia.
Sąd Najwyższy rozważył, co następuje:
Wyrok Sądu Apelacyjnego w Katowicach oddalający apelację wnioskodawcy
od wyroku Sądu Wojewódzkiego-Sądu Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w Częstochowie wydany został w dniu 30 stycznia 1997 r. W dniu 5 lutego tego roku wnioskodawca zwrócił się o nadesłanie mu tego wyroku wraz z uzasadnieniem celem złożenia kasacji. W aktach sprawy znajduje się dowód wysłania wnioskodawcy wyroku
wraz z uzasadnieniem z datą 30 kwietnia 1997 r. Potwierdzenie odbioru pisma wpłynęło do Sądu Apelacyjnego w dniu 7 maja 1997 r. Równocześnie na tym samym piśmie, przed podpisem osoby je odbierającej, podana jest data "5 04 1997 r.". Na odwrocie pisma wraz z podpisem doręczyciela figuruje jako data doręczenia pisma "5
05 1997 r.". Sąd Apelacyjny przyjął, że kasacja, sporządzona osobiście przez wnioskodawcę w dniu 7 maja 1997 r. (data wpływu do Sądu Apelacyjnego 9 maja 1997 r.),
wraz z wnioskiem o zwolnienie od kosztów i ustanowienie adwokata z urzędu podlega odrzuceniu jako złożona po terminie. W dniu 10 maja 1997 r. wpłynęło do Sądu
Apelacyjnego pismo procesowe adwokata Maksymiliana M.D., który zgłosił się jako
pełnomocnik w sprawie, załączając pełnomocnictwo wnioskodawcy. Wniosek o ustanowienie adwokata z urzędu, który w punkcie 2 zaskarżonego postanowienia został
załatwiony odmownie, stał się bezprzedmiotowy wobec ustanowienia przez wnioskodawcę pełnomocnika z wyboru. Natomiast aktualny pozostaje punkt 1 tego postanowienia, którym odrzucono kasację jako spóźnioną. Przyczyną takiej decyzji Sądu
Apelacyjnego jest prawdopodobnie omyłkowe przyjęcie przez ten Sąd, iż wnioskodawca otrzymał odpis wyroku wraz z uzasadnieniem w dniu 5 kwietnia 1997 r., a tym
samym kasacja złożona osobiście w dniu 8 maja 1997 r. w Sądzie Wojewódzkim w
Częstochowie, niezależnie od tego, że została sporządzona przez samego wnioskodawcę, jest spóźniona w stosunku do terminu określonego przez art. 3934 KPC. Sąd
Apelacyjny powinien był jednak wziąć pod uwagę nie tylko datę, którą prawdopodobnie omyłkowo, jeśli chodzi o miesiąc "04" zamiast "05" podał sam wnioskodawca na
potwierdzeniu odbioru odpisu wyroku wraz z uzasadnieniem, lecz zbadać, w jaki
sposób wnioskodawca mógł pokwitować odbiór wyroku z uzasadnieniem w dniu 5
kwietnia 1997 r., skoro wyrok ten został przez Sąd wysłany w dniu 30 kwietnia 1997
r., a doręczyciel potwierdził, że pismo doręczył w dniu 5 maja 1997 r. Data wpływu
pisma potwierdzającego odbiór wyroku z uzasadnieniem 7 maja 1997 r. też wskazuje
na to, że wnioskodawca podając na pokwitowaniu datę "5.04.1997 r." popełnił oczy-
wistą omyłkę wpisując miesiąc "04" zamiast "05". W tych okolicznościach zażalenie
okazało się uzasadnione. Obowiązkiem Sądu przed podjęciem decyzji o odrzuceniu
kasacji, jako spóźnionej, było sprawdzenie, w jakiej dacie rzeczywiście wnioskodawca otrzymał odpis wyroku wraz z uzasadnieniem, tym bardziej że na samym oryginale wyroku jest odręczna notatka o wysłaniu odpisu wyroku w dniu 30 kwietnia
1997 r. wraz z pouczeniem o możliwości wniesienia kasacji. Wobec tego rodzaju
dowodów zawartych w aktach sądowych uznanie, że wnioskodawca wyrok ten
otrzymał 25 dni wcześniej niż został mu on wysłany powinno było wzbudzić wątpliwość Sądu. Bez znaczenia w tych okolicznościach było sporządzenie kasacji osobiście, skoro równocześnie wnioskodawca zwrócił się o wyznaczenie adwokata z
urzędu, a następnie na wiele dni przed upływem terminu określonego w art. 3934
KPC sam ustanowił pełnomocnika.
Kierując się powyższymi względami Sąd Najwyższy orzekł jak w sentencji
postanowienia.