Supreme Court allows appeal on family pension extension, ruling it is a property grant case regardless of value.
Sintesi Legislator
Generato dall'IAThe Supreme Court allowed the appeal against the Second Instance Court's dismissal of the pension fund's cassation complaint. The fund argued that the appeal was inadmissible because the disputed pension amount was below the ten-thousand zloty threshold for property disputes. The Court ruled that extending family pension rights until the end of university studies constitutes a grant of a pension right, making the appeal admissible regardless of the specific monetary value involved.
Regesto Legislator
Generato dall'IAArt. 3982 § 1 k.p.c.; Art. 68 ust. 2 ustawy o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych: An appeal in a case concerning the extension of a family pension right to the end of university studies is a property dispute case under Art. 3982 § 1 k.p.c., and thus admissible irrespective of the value of the subject matter.
Parole chiave
Generato dall'IADisposizioni normative citate
Generato dall'IATesto completo
Postanowienie z dnia 20 lutego 2007 r.
II UZ 66/06
Sprawa o „przedłużenie” prawa do renty rodzinnej do zakończenia ostatniego roku studiów w szkole wyższej, wszczęta po wydaniu przez organ rentowy decyzji o ustaniu tego prawa, jest sprawą o przyznanie renty w rozumieniu art. 3982 § 1 k.p.c.
Przewodniczący SSN Jerzy Kuźniar, Sędziowie SN: Beata Gudowska,
Zbigniew Hajn (sprawozdawca).
Sąd Najwyższy, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 20 lutego
2007 r. sprawy z wniosku Mikołaja K. przeciwko Zakładowi Emerytalno-Rentowemu
Ministerstwa Spraw Wewnętrznych i Administracji w Warszawie o rentę rodzinną policyjną, na skutek zażalenia organu rentowego na postanowienie Sądu Apelacyjnego
w Warszawie z dnia 11 października 2006 r. [...]
u c h y l i ł zaskarżone postanowienie.
Uzasadnienie
Zaskarżonym postanowieniem Sąd Apelacyjny-Sąd Pracy i Ubezpieczeń
Społecznych w Warszawie odrzucił skargę kasacyjną Zakładu Emerytalno-Rentowego Ministerstwa Spraw Wewnętrznych i Administracji w Warszawie od wyroku tego
Sądu z 19 czerwca 2006 r. W wyroku tym Sąd Apelacyjny zmienił wyrok Sądu Okręgowego z 27 lutego 2006 r. oraz poprzedzającą go decyzję Zakładu EmerytalnoRentowego Ministerstwa Spraw Wewnętrznych i Administracji z 1 września 2004 r. o
ustaniu z dniem 30 września 2004 r. prawa do świadczenia rentowego, w ten sposób, że przyznał Mikołajowi K. prawo do policyjnej renty rodzinnej na okres od 1 października 2004 r. do 30 listopada 2004 r.
W uzasadnieniu postanowienia Sąd Apelacyjny wskazał, że w myśl art. 3982 §
1 k.p.c. skarga kasacyjna nie przysługuje w sprawach o prawa majątkowe, w których
wartość przedmiotu zaskarżenia jest niższa niż dziesięć tysięcy złotych. Jednakże w
sprawach z zakresu ubezpieczeń społecznych kasacja przysługuje niezależnie od
wartości przedmiotu zaskarżenia w sprawach o przyznanie i o wstrzymanie emerytury lub renty oraz o objęcie obowiązkiem ubezpieczenia społecznego. Następnie Sąd
stwierdził, że nie ulega wątpliwości, że rozpoznawana sprawa zalicza się do kategorii
spraw o przyznanie lub o wstrzymanie emerytury lub renty, bowiem dotyczy przyznania renty rodzinnej policyjnej. Skoro jednak Sąd Apelacyjny wyrokiem z 19 czerwca
2006 r. przyznał wnioskodawcy prawo do policyjnej renty rodzinnej na okres dwóch
miesięcy, to przedmiotem sporu było wyłącznie prawo do świadczenia na ściśle
wskazany okres. W takiej sytuacji dopuszczalność skargi kasacyjnej jest zależna od
wartości przedmiotu zaskarżenia, a art. 3982 § 1 k.p.c. znajduje pełne zastosowanie.
W zażaleniu pełnomocnik pozwanego zaskarżył w całości powyższe postanowienie Sądu Apelacyjnego, zarzucając mu naruszenie prawa przez błędną wykładnię
art. 3982 § 1 k.p.c. i wnosząc o jego uchylenie oraz rozstrzygnięcie o kosztach postępowania zażaleniowego, względnie o jego uchylenie i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi Apelacyjnemu. W uzasadnieniu skarżący wskazał
między innymi, że przedmiotem odwołania Mikołaja K. było przyznanie prawa do policyjnej renty rodzinnej, które ustało na skutek wystąpienia określonych okoliczności
faktycznych, spełniających - w ocenie pozwanego - wymogi art. 68 ust. 2 ustawy z
dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych (Dz.U. z 2004 r. Nr 39, poz. 353 ze zm.). Przed Sądami obu instancji badaniu
podlegało istnienie przesłanek uzasadniających przyznanie renty, a okres przysługiwania tego świadczenia był kwestią poboczną, która sama w sobie nie może zmieniać w trakcie postępowania charakteru sprawy w rozumieniu art. 398 2 § 1 k.p.c.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
Zażalenie jest uzasadnione. W sprawie zakończonej wyrokiem Sądu Apelacyjnego z 19 czerwca 2006 r., zaskarżonym przez pozwanego odrzuconą przez ten
Sąd skargą kasacyjną, przedmiotem oceny prawnej było to, czy zachodzą wskazane
w art. 68 ust. 2 ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu
Ubezpieczeń Społecznych przesłanki przedłużenia prawa do renty rodzinnej do zakończenia ostatniego roku studiów w szkole wyższej. Zważywszy, że w decyzji z 30
września 2004 r. organ rentowy stwierdził ustanie prawa do tej renty, przedmiotem
sprawy nie była wysokość świadczenia, lecz przyznanie renty na wymieniony wyżej
okres. Innymi słowy sprawa o przedłużenie prawa do renty rodzinnej do zakończenia
ostatniego roku studiów w szkole wyższej, wszczęta wskutek decyzji organu rentowego o ustaniu prawa do renty rodzinnej, jest sprawą o przyznanie renty w rozumieniu art. 3982 § 1 k.p.c., bez względu na to, czy łączna wysokość dochodzonego
świadczenia jest niższa niż dziesięć tysięcy złotych, czy też przekracza tę kwotę.
Z tych względów, na podstawie art. 39815 § 1 w związku z art. 3941 § 3 k.p.c.
orzeczono jak w sentencji.