Supreme Court allows cassation appeal when lower court dismisses it for failing to cite specific legal grounds.
Sintesi Legislator
Generato dall'IAThe Supreme Court of Poland overturned the appellate court's dismissal of a cassation appeal filed by Kamila L. against a social insurance decision. Although the lower court rejected the appeal under Article 393(3)(1) of the Civil Procedure Code for lacking specific legal grounds, the Supreme Court found the appellant had met formal requirements by stating the lower court's decision obviously violated the law within the scope of the appeal. The court ruled that once formal requirements are satisfied, the substantive assessment of whether the appeal warrants review belongs exclusively to the Supreme Court, thereby preventing the appellate court from dismissing the case on procedural grounds.
Regesto Legislator
Generato dall'IAArt. 393 § 1 pkt 3 k.p.c.; Art. 393 § 7 k.p.c.: If a cassation appeal meets the formal requirements of Article 393 § 1 and § 2 of the Civil Procedure Code, it cannot be dismissed by the appellate court, as the decision on its admissibility is the exclusive competence of the Supreme Court.
Parole chiave
Generato dall'IADisposizioni normative citate
Generato dall'IAGiurisprudenza citata
Generato dall'IATesto completo
Postanowienie z dnia 27 stycznia 2005 r.
II UZ 60/04
Wskazanie w kasacji, że orzeczenie oczywiście narusza prawo "w granicach zaskarżenia" jest spełnieniem obowiązku wymienionego w art. 393 3 § 1
pkt 3 k.p.c., stąd też sąd drugiej instancji nie może z tej przyczyny odrzucić kasacji.
Przewodniczący SSN Jerzy Kuźniar (sprawozdawca), Sędziowie SN: Beata
Gudowska, Maria Tyszel.
Sąd Najwyższy, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 27 stycznia
2005 r. sprawy z wniosku Kamili L. przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń SpołecznychOddziałowi w B. o ubezpieczenie, na skutek zażalenia wnioskodawczyni na postanowienie Sądu Apelacyjnego w Gdańsku z dnia 5 lipca 2004 r. [...]
u c h y l i ł zaskarżone postanowienie.
Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 5 lipca 2004 r. [...] Sąd Apelacyjny w Gdańsku odrzucił
kasację wnioskodawczyni Kamili L. od wyroku tego Sądu z dnia 22 kwietnia 2004 r.,
w sprawie przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych-Oddziałowi w B. o ubezpieczenie, uznając ją za niedopuszczalną, jako niezawierającą okoliczności uzasadniających jej rozpoznanie w rozumieniu art. 3933 § 1 pkt 3 k.p.c.
W zażaleniu na to postanowienie pełnomocnik wnioskodawczyni wniósł o jego
uchylenie, stwierdzając, iż w kasacji dokonano przedstawienia okoliczności uzasadniających jej rozpoznanie przez odniesienie się do przesłanek wynikających z art.
393 k.p.c., ponadto we wstępnej części kasacji wskazano, iż zaskarżone orzeczenie
oczywiście narusza prawo w granicach zaskarżenia, a bardziej szczegółowe rozważania umieszczono w uzasadnieniu kasacji.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
Zażalenie jest zasadne. W stanie prawnym ukształtowanym przez przepisy
Kodeksu postępowania cywilnego w brzmieniu nadanym ustawą z dnia 24 maja 2000
r. o zmianie ustawy - Kodeks postępowania cywilnego, ustawy o zastawie rejestrowym i rejestrze zastawów, ustawy o kosztach sądowych w sprawach cywilnych oraz
ustawy o komornikach sądowych i egzekucji (Dz.U. Nr 48, poz. 554) rozpoznanie
kasacji następuje tylko z przyczyn wykraczających poza toczący się spór prywatnoprawny, wówczas, gdy w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne lub istnieje
potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości albo wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów (por. postanowienia Sądu Najwyższego
z dnia 30 maja 2001 r., III CZ 36/01, OSNC 2002 nr 2, poz. 22 , z dnia 5 lipca 2001
r., V CKN 176/01, niepublikowane, lub z dnia 4 lutego 2000 r., II CZ 178/99, OSNC
2000 nr 7-8, poz. 147). W nowym stanie prawnym strona skarżąca jest zobowiązana
do przedstawienia tych okoliczności (art. 3933 § 1 pkt 3 k.p.c.) przez przytoczenie
konkretnych argumentów nawiązujących do rozpoznawanej sprawy oraz do przesłanek przewidzianych w art. 393 § 1 pkt 1 i 2 k.p.c. Jednocześnie, w powiązaniu z art.
393 k.p.c., przedstawienie okoliczności uzasadniających przyjęcie kasacji do rozpoznania wymaga wyjaśnienia, jakie zagadnienie prawne występuje w sprawie i dlaczego jest ono istotne, albo określenia, które przypisy wymagają wykładni Sądu Najwyższego, ze wskazaniem, na czym polegają związane z tym poważne wątpliwości,
lub z przedstawieniem rozbieżności występujących w orzecznictwie sądów. Skarżący
może także przedstawić argumenty wskazujące na oczywiste naruszenie prawa lub
nieważność postępowania (por. uchwałę połączonych Izb: Administracyjnej, Pracy i
Ubezpieczeń Społecznych i Cywilnej Sądu Najwyższego z dnia 17 grudnia 2002 r., III
CZP 72/02, OSNC 2003 nr 7-8, poz. 92). Niespełnienie tego wymagania stanowi tzw.
brak istotny kasacji, bowiem kasacja taka nie czyni zadość wymaganiu formalnemu
określonemu w art. 3933 § 1 pkt 3 k.p.c., a to w konsekwencji skutkować musi jej odrzuceniem. Natomiast w sytuacji, gdy kasacja czyni zadość wymaganiom formalnym
określonym w art. 3933 § 1 i § 2 k.p.c., nie podlega ona odrzuceniu przez Sąd odwoławczy, natomiast rozstrzygnięcie w kwestii przyjęcia lub odmowy przyjęcia kasacji
do rozpoznania należy do wyłącznej kompetencji Sądu Najwyższego (art. 393 7 § 1 w
związku z art. 393 § 1 i § 2 k.p.c.). Sytuacja taka ma miejsce w niniejszej sprawie.
Wnioskodawczyni przedstawiła bowiem w kasacji okoliczności uzasadniające jej
rozpoznanie, wskazując, że zaskarżone orzeczenie oczywiście narusza prawo w
granicach zaskarżenia. W tej sytuacji brak było podstaw do odrzucenia kasacji.
Biorąc powyższe pod uwagę, Sąd Najwyższy na podstawie art. 386 § 1 w
związku z art. 397 § 2 i art. 39318 § 1 i § 2 k.p.c. orzekł jak w sentencji.