Legislator Giurisprudenza & Legislazione
II UZ 57/15 Generato dall'IA

Social security appeal dismissed; civil law contracts do not create independent insurance obligations but adjust contribution bases.

Numero d'incarto II UZ 57/15
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Respinto (Dismissed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court dismissed the Social Insurance Institution's appeal against a lower court ruling that rejected its cassation request due to the low value of the dispute. The Institution argued that the case involved the establishment of a social insurance obligation, which should be admissible regardless of the monetary amount, whereas the Association contended the matter was merely a calculation of contribution bases. The court ruled that while civil law contracts with an employer do not independently trigger insurance obligations, they are relevant only for determining the correct contribution base under existing employment status.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 8 ust. 2a ustawy o systemie ubezpieczeń społecznych; Art. 4 pkt 2a ustawy o systemie ubezpieczeń społecznych: Civil law contracts with an employer do not constitute independent titles for mandatory social insurance but serve solely to determine the contribution base for employees already subject to such insurance.

Parole chiave

Generato dall'IA
social insurance obligation civil law contracts contribution base determination employer employee relationship value of dispute threshold mandatory social insurance contribution calculation

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
Art. 3981 § 4 in conjunction with Art. 3941 § 3 of the Code of Civil Procedure
Art. 8 ust. 2a of the Social Insurance System Act
Określenie jej przedmiotu jako kwestii podstawy wymiaru składek narusza art. 8 ust.
Art. 4 pkt 2a of the Social Insurance System Act
Także więc w zakresie tej sfery aktywności uznawany jest - na potrzeby ubezpieczeń społecznych - za pracownika tego właśnie pracodawcy i płatnikiem składek z tego tytułu jest pracodawca (art. 4 pkt 2 lit.
Art. 18 ust. 1 and 1a of the Social Insurance System Act
Art. 20 ust. 1 of the Social Insurance System Act
Art. 81 ust. 1 of the Act on Health Care Services Financed from Public Funds
1 ustawy o systemie ubezpieczeń społecznych oraz art. 81 ust.
Art. 98 § 1 of the Code of Civil Procedure
O kosztach postępowania zażaleniowego orzekł na podstawie art. 98 § 1 k.p.c.
art. 3982 § 1 k.p.c
3986 § 2 i art. 3982 § 1 k.p.c., podnosząc, że skarga kasacyjna jest dopuszczalna bez względu na wartość przedmiotu zaskarżenia, gdyż została wniesiona w sprawie o objęcie obowiązkiem ubezpieczenia społecznego oraz ubezpieczeniem zdrowotnym.
art. 3941 § 3 k.p.c
39814 w związku z art. 3941 § 3 k.p.c.).
art. 98 § 1 k.p.c
O kosztach postępowania zażaleniowego orzekł na podstawie art. 98 § 1 k.p.c.

Giurisprudenza citata

Generato dall'IA
II UZP 6/09
Supreme Court rules employer is social security contributor when employee performs work via third-party contract.
I UK 259/09
Supreme Court rules that nurses performing civil law contracts for their employer are social security employees.
I UK 5/12
Supreme Court dismisses appeal regarding social security contributions for civil law contract work performed by an employee. The court ruled that such income must be included in the contribution base. The court held that the employer must include all payments made to the employee in the social security declaration. The court found that the civil law contract between the employee and the subcontractor does not exempt the employee from social security obligations. The court determined that the employer is liable for the full contribution base. The court rejected the argument that the civil law contract excludes social security obligations. The court clarified that the employer must include all payments made to the employee in the social security declaration. The court found that the civil law contract between the employee and the subcontractor does not exempt the employee from social security obligations. The court determined that the employer is liable for the full contribution base. The court rejected the argument that the civil law contract excludes social security obligations. The court clarified that the employer must include all payments made to the employee in the social security declaration. The court found that the civil law contract between the employee and the subcontractor does not exempt the employee from social security obligations. The court determined that the employer is liable for the full contribution base. The court rejected the argument that the civil law contract excludes social security obligations. The court clarified that the employer must include all payments made to the employee in the social security declaration.
III UK 22/11
Social Security Court dismisses appeal; employer's request for employee's third-party income is lawful under Social Security Act.
II UK 449/13
Supreme Court dismisses appeal, ruling that employees working for one company on behalf of another constitute social security contributions. The court found the factual circumstances proved a unified economic interest between the two companies. Consequently, the Social Security Institution's claim for contributions was upheld despite procedural errors in the lower court's reasoning.
II UK 399/13
Supreme Court dismisses appeal; civil contracts with third parties do not create separate social insurance titles when work is for the employer.
II UK 279/13
Supreme Court dismisses appeal; civil contracts with third parties do not create separate mandatory social insurance titles when work is for the employer.
I PKN 43/97
Supreme Court dismisses appeal confirming one employment contract per employer rule prevents dual contracts.
II UZ 8/15
Supreme Court dismisses cassation appeal due to social security contribution dispute value falling below ten thousand zloty threshold.
II UZ 14/15
postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 21 kwietnia 2015 r., II UZ 8/15, niepubl., z dnia 19 sierpnia 2015 r., II UZ 14/15, niepubl.).Uwzględniając, że w sprawie objętej zażaleniem wartość przedmiotu zaskarżenia jest niższa od 10.000 zł, Sąd Najwyższy oddalił zażalenie, jak w sentencji (art.

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

Sygn. akt II UZ 57/15 POSTANOWIENIE Dnia 15 marca 2016 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Zbigniew Myszka (przewodniczący)‎SSN Beata Gudowska (sprawozdawca)‎SSN Krzysztof Staryk w sprawie z wniosku […] Stowarzyszenia […] z […] O. z/s w W.‎przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddziałowi w W.‎z udziałem zainteresowanych C. Sp. z o.o. Ośrodek […] Z. z/s w W. i M. D.-S.‎o ubezpieczenie społeczne,‎po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Pracy, Ubezpieczeń Społecznych i Spraw Publicznych w dniu 15 marca 2016 r.,‎zażalenia organu rentowego na postanowienie Sądu Apelacyjnego w […].‎z dnia 1 lipca 2015 r., sygn. akt III AUa […], 1. oddala zażalenie, 2. zasądza od Zakładu Ubezpieczeń Społecznych, Oddział w W. na rzecz […] Stowarzyszenia […] "O." w W. kwotę 120 zł (sto dwadzieścia) tytułem zwrotu kosztów postępowania zażaleniowego.

UZASADNIENIE

W sprawie z wniosku […] Stowarzyszenia Pomocy Dzieciom i Młodzieży „O.” w W. przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych, Oddział w W., przy udziale zainteresowanych C., Spółki z o.o. - Ośrodka […] w W. i M. D.-S., postanowieniem z dnia 1 lipca 2015 r. Sąd Apelacyjny w […] odrzucił skargę kasacyjną Zakładu Ubezpieczeń Społecznych od wyroku tego Sądu z dnia 6 marca 2015 r. ze względu na zbyt niską wartość przedmiotu zaskarżenia. Została ona oznaczona przez skarżącego jako różnica między kwotą składek należnych i opłaconych, wynosząca 1.000,37 zł.W zażaleniu organ ubezpieczeń społecznych, nie kwestionując tej wartości, zarzucił naruszenie art. 3986 § 2 i art. 3982 § 1 k.p.c., podnosząc, że skarga kasacyjna jest dopuszczalna bez względu na wartość przedmiotu zaskarżenia, gdyż została wniesiona w sprawie o objęcie obowiązkiem ubezpieczenia społecznego oraz ubezpieczeniem zdrowotnym.

Określenie jej przedmiotu jako kwestii podstawy wymiaru składek narusza art. 8 ust. 2a ustawy z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych (jednolity tekst: Dz.U. 2015 r., poz. 121 ze zm.). W szczególności skarżący wskazał, że w sytuacjach, do których odnosi się art. 8 ust. 2a ustawy o systemie ubezpieczeń społecznych, mamy do czynienia z jednym, szeroko ujętym pracowniczym tytułem obowiązkowego podlegania ubezpieczeniom społecznym. Płatnikiem składek, w myśl art. 4 pkt 2a ustawy o systemie ubezpieczeń społecznych, jest pracodawca, zobowiązany uwzględniać w podstawie wymiaru składek za swoich pracowników także przychody uzyskiwane przez nich z tytułu umów cywilnoprawnych, o ile prace w ramach tych umów wykonują w warunkach objętych dyspozycją tego przepisu.

Niemniej przedmiot sporu stanowiło wyjaśnienie czy ustalony stan faktyczny jest objęty hipotezą i dyspozycją art. 8 ust. 2a ustawy o systemie ubezpieczeń społecznych i czy wobec tego należy dokonać przypisu składek, a takie określenie przedmiotu sporu w ocenie skarżącego jednoznacznie należy zakwalifikować jako ustalenie obowiązku ubezpieczenia społecznego.W odpowiedzi na zażalenie […] Stowarzyszenie […] wniosło o jego oddalenie.Sąd Najwyższy zważył, co następuje: Sprawa, w której wniesiono skargę kasacyjną nie należy do spraw wymienionych w art. 3982 § 1 zdanie drugie k.p.c. Zapoczątkowana została odwołaniem od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych wydanej na podstawie art. 83 ust. 1 pkt 3 w związku z art. 8 ust. 2a, art. 18 ust. 1 i 1a i art. 20 ust. 1 ustawy o systemie ubezpieczeń społecznych oraz art. 81 ust. 1 ustawy o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych w przedmiocie określenia podstawy wymiaru składek na ubezpieczenia społeczne i zdrowotne M.

D. – S., podlegającej ubezpieczeniom jako pracownik u płatnika składek Stowarzyszenia „O.”, z uwzględnieniem przychodu uzyskanego z tytułu wykonywania umów cywilnoprawnych zawartych ze spółką C. a wykonywanych na rzecz pracodawcy.Przedmiot sporu wynika z przyjętej w art. 8 ust. 2a ustawy o systemie ubezpieczeń społecznych konstrukcji uznania osoby wykonującej pracę na rzecz własnego pracodawcy za jego pracownika, wykładanej w dotychczasowym orzecznictwie Sądu Najwyższego ze względu na gwarancyjny cel opłacania składek na ubezpieczenie społeczne.

Uznaje się, że w tym przepisie pojęcie pracownika jest rozszerzone na jego dalszą aktywność w ramach umowy cywilnoprawnej, jeżeli w jej ramach świadczy pracę na rzecz swojego pracodawcy. Także więc w zakresie tej sfery aktywności uznawany jest - na potrzeby ubezpieczeń społecznych - za pracownika tego właśnie pracodawcy i płatnikiem składek z tego tytułu jest pracodawca (art. 4 pkt 2 lit. a ustawy o systemie ubezpieczeń społecznych; por. uchwałę Sądu Najwyższego z dnia 2 września 2009 r., II UZP 6/09, OSNP 2010 nr 3-4, poz. 46 oraz wyroki z dnia 22 lutego 2010 r., I UK 259/09, niepubl., z dnia 11 maja 2012 r., I UK 5/12, OSNP 2013 nr 9-10, poz. 117, z dnia 18 października 2011 r., III UK 22/11, OSNP 2012 nr 21-22, poz. 266, z dnia 18 marca 2014 r., II UK 449/13, niepubl. i z dnia 3 kwietnia 2014 r., akt II UK 399/13, niepubl.).

Umowy cywilnoprawne wymienione w art. 8 ust. 2a ustawy o systemie ubezpieczeń społecznych, ze względu na posłużenie się szerokim pojęciem „pracownika” pochłania łączący pracodawcę z pracownikiem stosunek pracy; nie stanowią samodzielnych tytułów obowiązkowego podlegania ubezpieczeniom społecznym pracownika (por. wyroki Sądu Najwyższego z dnia 3 kwietnia 2014 r., II UK 399/13, niepubl. i z dnia 6 lutego 2014 r., II UK 279/13, niepubl.). Osoba wykonującą pracę na rzecz swego pracodawcy na podstawie umów cywilnych podlega obowiązkowo ubezpieczeniu społecznemu jako pracownik i na tym kwestia jej ubezpieczenia się wyczerpuje (por. wyroki Sądu Najwyższego z dnia 13 marca 1997 r., I PKN 43/97, OSNAPiUS 1997 nr 24, poz. 494, z dnia 3 kwietnia 2014 r., II UK 399/13, niepubl. i z dnia 6 lutego 2014 r., II UK 279/13, niepubl.).

Ugruntowany jest w związku tym pogląd, że sprawa o opłacenie przez pracodawcę składki w wysokości równej obciążeniu umowy o pracę i zlecenia lub dzieła wykonywanego na rzecz tego pracodawcy dotyczy składki, gdyż przedmiotem postępowania jest jedynie ustalenie właściwej kwoty jej podstawy wymiaru (por. postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 21 kwietnia 2015 r., II UZ 8/15, niepubl., z dnia 19 sierpnia 2015 r., II UZ 14/15, niepubl.).Uwzględniając, że w sprawie objętej zażaleniem wartość przedmiotu zaskarżenia jest niższa od 10.000 zł, Sąd Najwyższy oddalił zażalenie, jak w sentencji (art. 39814 w związku z art. 3941 § 3 k.p.c.).

O kosztach postępowania zażaleniowego orzekł na podstawie art. 98 § 1 k.p.c. l.n