Legislator Giurisprudenza & Legislazione
II UZ 56/15 Generato dall'IA

Supreme Court dismisses cassation appeal on police pension amount due to value below ten thousand zloty threshold.

Numero d'incarto II UZ 56/15
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Respinto (Dismissed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court dismissed the cassation appeal filed by a police officer against a lower court's decision regarding his pension amount. The appellant argued that the appeal was admissible regardless of value because it involved social insurance matters, but the court clarified that such appeals are exempt from value limits only for granting or suspending pensions, not for adjusting existing amounts. Consequently, the court held that since the disputed value was under ten thousand zloty, the appeal was inadmissible under the Civil Procedure Code.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 3982 § 1 k.p.c.; Art. 3986 § 2 k.p.c.: In social insurance disputes concerning the adjustment of existing pensions, cassation appeals are inadmissible if the value of the subject matter is below ten thousand zloty, as the exemption for unlimited value applies solely to cases involving the granting or suspension of pensions.

Parole chiave

Generato dall'IA
cassation appeal admissibility social insurance disputes pension amount adjustment value threshold requirement Civil Procedure Code police pension inadmissible appeal

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
Art. 3982 § 1 k.p.c.
22 k.p.c.Zgodnie z art. 3982 § 1 k.p.c. skarga kasacyjna jest niedopuszczalna w sprawach o prawa majątkowe, w których wartość przedmiotu zaskarżenia jest niższa niż pięćdziesiąt tysięcy złotych, a w sprawach z zakresu prawa pracy i ubezpieczeń społecznych - niższa niż dziesięć tysięcy złotych.
Art. 3986 § 2 k.p.c.
3982 § 1 k.p.c.) – prawidłowe jest stanowisko prezentowane w tym postanowieniu o odrzuceniu przedmiotowej skargi kasacyjnej na podstawie art. 3986 § 2 k.p.c. jako niedopuszczalnej.
Art. 476 § 2 pkt 2 k.p.c.
Przepis art. 476 § 2 i 3 k.p.c.
Art. 368 § 2 k.p.c.
W takim przypadku do obliczenia wartości przedmiotu zaskarżenia stosuje się - z mocy art. 368 § 2 zdanie trzecie w związku z art.
Art. 22 k.p.c.
W wykonaniu powyższego zobowiązania pełnomocnik odwołującego się wskazał wartość przedmiotu zaskarżenia w kwocie 8.193 zł, obliczoną zgodnie z art. 22 k.p.c.Zgodnie z art.
Art. 39814 k.p.c.
Z powyższych względów zażalenie podlega oddaleniu na podstawie art. 39814 k.p.c. w związku z art.
Art. 3941 § 3 k.p.c.
w związku z art. 3941 § 3 k.p.c. aw
art. 22 k.p.c
W wykonaniu powyższego zobowiązania pełnomocnik odwołującego się wskazał wartość przedmiotu zaskarżenia w kwocie 8.193 zł, obliczoną zgodnie z art. 22 k.p.c.Zgodnie z art.
art. 3982 § 1 k.p.c
22 k.p.c.Zgodnie z art. 3982 § 1 k.p.c.
art. 3986 § 2 k.p.c
Kwota 8.193 zł, wskazana przez pełnomocnika odwołującego się jako wartość przedmiotu zaskarżenia jest niższa niż dziesięć tysięcy złotych dlatego skarga kasacyjna, jako niedopuszczalna na podstawie art. 3986 § 2 k.p.c.

Giurisprudenza citata

Generato dall'IA

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

Sygn. akt II UZ 56/15 POSTANOWIENIE Dnia 15 marca 2016 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Zbigniew Myszka (przewodniczący)‎SSN Beata Gudowska‎SSN Krzysztof Staryk (sprawozdawca) w sprawie z wniosku J. D.‎przeciwko Dyrektorowi Zakładu Emerytalno-Rentowego Ministerstwa Spraw Wewnętrznych w W.‎o wysokość emerytury policyjnej,‎po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Pracy, Ubezpieczeń Społecznych i Spraw Publicznych w dniu 15 marca 2016 r.,‎zażalenia wnioskodawcy na postanowienie Sądu Apelacyjnego w […]‎z dnia 7 sierpnia 2015 r., sygn. akt III AUa […], oddala zażalenie.

UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia 7 sierpnia 2015 r. Sąd Apelacyjny w […] odrzucił skargę kasacyjną odwołującego się od wyroku tego Sądu z dnia 5 listopada 2014 r., sygn. akt III Aa […], – w sprawie z odwołania J. D. przeciwko Dyrektorowi Zakładu Emerytalno-Rentowego Ministerstwa Spraw Wewnętrznych w W. o wysokość emerytury policyjnej.Sąd Apelacyjny w uzasadnieniu swojego postanowienia wskazał, że wyrokiem z dnia 5 listopada 2014 r. Sąd Apelacyjny w […] uchylił wyrok Sądu Okręgowego – Sądu Ubezpieczeń Społecznych w W. z dnia 11 marca 2013 r., sygn. akt XIII U […], w punkcie 1 i umorzył postępowanie w tym zakresie oraz oddalił apelację odwołującego się.

Od powyższego wyroku Sądu Apelacyjnego pełnomocnik odwołującego wniósł skargę kasacyjną. Zarządzeniem z dnia 29 czerwca 2015 r. pełnomocnik J. D. został wezwany do wskazania wartości przedmiotu zaskarżenia. W wykonaniu powyższego zobowiązania pełnomocnik odwołującego się wskazał wartość przedmiotu zaskarżenia w kwocie 8.193 zł, obliczoną zgodnie z art. 22 k.p.c.Zgodnie z art. 3982 § 1 k.p.c. skarga kasacyjna jest niedopuszczalna w sprawach o prawa majątkowe, w których wartość przedmiotu zaskarżenia jest niższa niż pięćdziesiąt tysięcy złotych, a w sprawach z zakresu prawa pracy i ubezpieczeń społecznych - niższa niż dziesięć tysięcy złotych.

Jednakże w sprawach z zakresu ubezpieczeń społecznych skarga kasacyjna przysługuje niezależnie od wartości przedmiotu zaskarżenia w sprawach o przyznanie i o wstrzymanie emerytury lub renty oraz o objęcie obowiązkiem ubezpieczenia społecznego. Według Sądu Apelacyjnego przedmiotowa sprawa nie zalicza się do kategorii spraw o przyznanie lub o wstrzymanie emerytury lub renty; dotyczy natomiast wysokości pobieranej przez wnioskodawcę emerytury policyjnej, w konsekwencji dopuszczalność skargi kasacyjnej zależna jest od wartości przedmiotu zaskarżenia (art. 3982 § 1 k.p.c.).

Kwota 8.193 zł, wskazana przez pełnomocnika odwołującego się jako wartość przedmiotu zaskarżenia jest niższa niż dziesięć tysięcy złotych dlatego skarga kasacyjna, jako niedopuszczalna na podstawie art. 3986 § 2 k.p.c. podlega odrzuceniu.W zażaleniu na powyższe postanowienie Sądu Apelacyjnego pełnomocnik odwołującego się zarzucił naruszenie art. 3982 § 1 k.p.c. przez „przyjęcie, że przedmiotowa skarga jest niedopuszczalna w sprawie przeliczenia od dnia 1 stycznia 2010 r. emerytury policyjnej z uwzględnieniem - w odniesieniu do okresów służby w organach bezpieczeństwa państwowego, o których mowa w art. 2 ustawy z dnia 18 października 2006 r. o ujawnieniu informacji i dokumentów organów bezpieczeństwa państwa z lat 1944-1990 oraz treści tych dokumentów (jednolity tekst:

Dz.U. z 2007 r. Nr 63, poz. 425 ze zm., zwanej dalej ustawą lustracyjną) - przeliczników określonych w art. 15b ustawy z dnia 18 lutego 1994 r. o zaopatrzeniu emerytalnym funkcjonariuszy Policji, Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Agencji Wywiadu, Służby Kontrwywiadu Wojskowego, Służby Wywiadu Wojskowego, Centralnego Biura Antykorupcyjnego, Straży Granicznej, Biura Ochrony Rządu, Państwowej Straży Pożarnej i Służby Więziennej oraz ich rodzin (jednolity tekst: Dz.U. z 2004 r. Nr 8, poz. 67 ze zm., zwanej dalej ustawą o zaopatrzeniu emerytalnym funkcjonariuszy) w brzmieniu nadanym ustawą z dnia 23 stycznia 2009 r. (Dz.U.

Nr 24, poz. 145), ze względu na wartość przedmiotu zaskarżenia, podczas gdy zgodnie z przepisem art. 3982 § 1 k.p.c. w tym przedmiocie skarga kasacyjna jest dopuszczalna niezależnie od wartości przedmiotu sporu, jako że dotyczy sprawy o przyznanie części emerytury”.Żalący się wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi drugiej instancji oraz o zasądzenie od organu rentowego na rzecz odwołującego się zwrotu kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa adwokackiego w wysokości określonej według norm prawem przepisanych.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Zażalenie jest nieuzasadnione.W przedmiotowej sprawie istota sporu sprowadzała się do ustalenia wysokości świadczenia emerytalnego odwołującego się, które uległo obniżeniu na skutek wydania zaskarżonej decyzji. Stosownie do treści przepisu art. 3982 § 1 k.p.c. w sprawach z zakresu ubezpieczeń społecznych skarga kasacyjna przysługuje niezależnie od wartości przedmiotu zaskarżenia jedynie w sprawach o przyznanie i o wstrzymanie emerytury lub renty oraz o objęcie obowiązkiem ubezpieczenia społecznego, natomiast w pozostałych sprawach z tego zakresu skarga kasacyjna jest niedopuszczalna, jeżeli wartość przedmiotu zaskarżenia jest niższa niż dziesięć tysięcy złotych.

Jednakże w sprawach z zakresu ubezpieczeń społecznych skarga kasacyjna przysługuje niezależnie od wartości przedmiotu zaskarżenia w sprawach o przyznanie i o wstrzymanie emerytury lub renty oraz o objęcie obowiązkiem ubezpieczenia społecznego. Przepis art. 476 § 2 i 3 k.p.c. wyjaśnia ustawowe pojęcia spraw z zakresu ubezpieczeń społecznych, stanowiąc w § 2 pkt 2, że należą do nich między innymi sprawy, w których wniesiono odwołanie od decyzji organów rentowych, dotyczących emerytur i rent. Zakres rozpoznania i orzeczenia (przedmiot sporu) w tych sprawach wyznaczony jest zatem w pierwszej kolejności przedmiotem decyzji organu rentowego zaskarżonej do sądu ubezpieczeń społecznych, a w drugim rzędzie przedmiotem postępowania sądowego, określonego zakresem odwołania od decyzji organu rentowego do sądu.

Oznacza to, że żądanie niebędące przedmiotem rozpoznania sądu nie może stanowić przedmiotu zaskarżenia skargą kasacyjną decydującego o jej dopuszczalności (por. postanowienie Sądu Najwyższego Sądu Najwyższego z dnia 19 sierpnia 2015 r., w sprawie II UZ 12/15, LEX nr 1789937 i przywołane tam orzecznictwo).Przedmiotem sporu na etapie postępowania sądowego wynikającego z odwołania wnioskodawcy od decyzji organu rentowego nie było przyznanie emerytury, gdyż kwestia ta została rozstrzygnięta dla skarżącego na etapie postępowania przed organem rentowym, ani świadczenie w całej dochodzonej wysokości, ale różnica pomiędzy tą kwotą a należnością ustaloną przez organ rentowy w zaskarżonej decyzji.

W takim przypadku do obliczenia wartości przedmiotu zaskarżenia stosuje się - z mocy art. 368 § 2 zdanie trzecie w związku z art. 39821 k.p.c. - odpowiednio art. 22 k.p.c. i stanowi ona różnicę między wysokością świadczenia wypłacanego (ustalonego) przez organ rentowy, a wysokością świadczenia żądanego przez ubezpieczonego - w skali jednego roku. Stanowisko to jest dominujące i utrwalone w orzecznictwie Sądu Najwyższego.Przepisy wyżej wskazane nie przewidują wyjątków dotyczących funkcjonariuszy Policji lub innych podobnych postępowań.

Z kolei w postanowieniu z dnia 2 kwietnia 1998 r., II UZ 24/98, (OSNAPiUS 1999 nr 8, poz. 291) Sąd Najwyższy wyjaśnił, że Sąd drugiej instancji nie tylko jest uprawniony, ale i zobowiązany do sprawdzenia – w razie wątpliwości – wskazanej w skardze wartości przedmiotu zaskarżenia. W związku z powyższym – w związku z ustaleniem zaskarżonego postanowienia Sądu Apelacyjnego w […], że wartość przedmiotu zaskarżenia jest niższa niż dziesięć tysięcy złotych (art. 3982 § 1 k.p.c.) – prawidłowe jest stanowisko prezentowane w tym postanowieniu o odrzuceniu przedmiotowej skargi kasacyjnej na podstawie art. 3986 § 2 k.p.c. jako niedopuszczalnej.

Z powyższych względów zażalenie podlega oddaleniu na podstawie art. 39814 k.p.c. w związku z art. 3941 § 3 k.p.c. aw