Social security appeal dismissed; court ruled value under 10k makes cassation inadmissible per law.
Sintesi Legislator
Generato dall'IAThe Supreme Court dismissed the appellant's appeal against the appellate court's rejection of their cassation complaint. The appellant argued the disputed value exceeded 10,000 zł, but the court found the actual value was only 1,256.00 zł based on specific calculations. Consequently, the court held the cassation inadmissible because the statutory threshold for admissibility was not met.
Regesto Legislator
Generato dall'IAArt. 3982 § 1 k.p.c.; Art. 3986 § 2 k.p.c.: If the value of the subject matter of the appeal is lower than 10,000 PLN, the cassation complaint is inadmissible, and the court must verify this value ex officio regardless of the amount claimed by the parties.
Parole chiave
Generato dall'IADisposizioni normative citate
Generato dall'IAGiurisprudenza citata
Generato dall'IADecisioni correlate
Generato dall'IATesto completo
Sygn. akt II UZ 54/22 POSTANOWIENIE Dnia 13 grudnia 2022 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Romuald Dalewski (przewodniczący)SSN Leszek BieleckiSSN Jarosław Sobutka (sprawozdawca) w sprawie z odwołania I. spółki z o.o. w G.przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddziałowi w Gdańskuz udziałem R.K.o składki,po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w dniu 13 grudnia 2022 r.,zażalenia odwołującej się na postanowienie Sądu Apelacyjnego w Gdańskuz dnia 13 maja 2022 r., sygn. akt III AUz 14/22, oddala zażalenie.
UZASADNIENIE
Sąd Apelacyjny w Gdańsku, postanowieniem z dnia 13 maja 2022 r., sprawdził z urzędu wartość przedmiotu zaskarżenia i ustalił tę wartość na kwotę 1.256,00 zł, odrzucił skargę kasacyjną l. Sp. z o.o. z siedzibą w G. i umorzył postępowanie w zakresie wniosku o wstrzymanie wykonania postanowienia Sądu Apelacyjnego w Gdańsku z dnia 15 marca 2022 r. W ocenie Sądu Apelacyjnego, po sprawdzeniu wartości przedmiotu zaskarżenia okazało się, że w sprawie R.K. wynosi ona 1.256,00 zł. W takim wypadku skarga kasacyjna jest niedopuszczalna w myśl art. 3982 k.p.c. Mając powyższe na względzie, Sąd Apelacyjny orzekł z mocy art. 3986 § 2 k.p.c.Zażaleniem z dnia 15 czerwca 2022 r. pełnomocnik płatnika składek zaskarżył postanowienie Sądu Apelacyjnego z dnia 13 maja 2022 r. w części odrzucającej skargę kasacyjną (pkt 2 postanowienia), zarzucając naruszenie przepisów postępowania, które to uchybienie miało istotny wpływ na wynik sprawy, tj. art. 3986 § 2 k.p.c. w zw. z art. 3982 § 1 k.p.c. - poprzez odrzucenie skargi kasacyjnej w niniejszej sprawie, podczas gdy sprawa dotyczy objęcia obowiązkiem ubezpieczenia społecznego, a nadto wartość przedmiotu zaskarżenia w sprawie przekracza kwotę 10.000,00 zł.
Skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia o odrzuceniu skargi kasacyjnej oraz o zasądzenie od organu rentowego na rzecz płatnika zwrotu kosztów niniejszego postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych. Jednocześnie wniósł o zmianę, w trybie art. 380 k.p.c. w zw. z art. 39821 k.p.c. i art. 3941 § 3 k.p.c., pkt 1 postanowienia Sądu Apelacyjnego w Gdańsku z dnia 13 maja 2022 r. w przedmiocie sprawdzenia i ustalenia wartości przedmiotu zaskarżenia na kwotę 1.256,00 zł, poprzez jego uchylenie, względnie ustalenie wartości przedmiotu zaskarżenia na kwotę 388.798,00 zł.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.W pierwszej kolejności należy zwrócić uwagę, że zażalenie w niniejszej sprawie odnosi się do rozstrzygniętego już przez Sąd Najwyższy problemu - płatnik składek zaskarżył już kilkadziesiąt orzeczeń, mocą których odrzucono jego skargi kasacyjne (zob. m. in.: postanowienie z dnia 14 grudnia 2021 r., II UZ 23/21, LEX nr 3275250; postanowienie z dnia 11 stycznia 2022 r., II UZ 70/21, LEX nr 3305655, postanowienie z dnia 11 maja 2022 r., II UZ 5/22, niepubl., postanowienie z dnia 13 lipca 2022 r., II UZ 8/22, niepubl., postanowienie z dnia 4 października 2022 r., II UZ 4/22, niepubl.).Odnosząc się do argumentów zawartych w uzasadnieniu zażalenia należy zwrócić ponownie uwagę na kilka elementów.Strona skarżąca błędnie wskazuje, że skarga kasacyjna jest dopuszczalna niezależnie od wartości przedmiotu zaskarżenia (art. 3982 § 1 k.p.c.) nie zauważając, że przedmiot niniejszej sprawy określiła decyzja organu rentowego, dotycząca zwiększenia podstawy wymiaru składek pracownika R.K. - w sytuacji określonej w art. 8 ust. 2a ustawy z 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych.
W sprawach dotyczących „przypisania pracodawcy podwyższonej składki” w wyniku zastosowania art. 8 ust. 2a ustawy systemowej decyzja taka jest decyzją wymiarową i w związku z tym skarga kasacyjna w takiej sprawie jest dopuszczalna w razie przekroczenia granicy wartości przedmiotu zaskarżenia określonej w art. 3982 § 1 zdanie pierwsze k.p.c. Nie istnieje zatem odrębny tytuł ubezpieczenia na podstawie art. 8 ust. 2a ustawy o systemie ubezpieczeń społecznych, który mógłby stanowić przedmiot sporu przed sądem ubezpieczeń społecznych (por. postanowienie Sądu Najwyższego z 16 stycznia 2019 r., I UZ 53/18, Legalis nr 1865247, postanowienie Sądu Najwyższego z 13 lipca 2022 r., sygn.
II UZ 8/22, niepubl.). W przypadku spełnienia przesłanek z art. 8 ust. 2a ustawy o systemie ubezpieczeń społecznych nie występuje samodzielne (odrębne) ubezpieczenie z tytułu zatrudnienia u drugiego podmiotu, lecz jedno ubezpieczenie u pierwotnie zatrudniającego (wnioskodawcy). O dopuszczalności skargi kasacyjnej decyduje zatem wartość przedmiotu zaskarżenia, czyli kwota dodatkowych składek (por. postanowienie Sądu Najwyższego z 11 sierpnia 2016 r., II UZ 32/16, Legalis nr 1507575, postanowienie Sądu Najwyższego z 13 lipca 2022 r., II UZ 8/22, niepubl.).Dopuszczalność skargi kasacyjnej w sprawach o prawa majątkowe uzależniona jest od wartości przedmiotu zaskarżenia, niezależnie od tego, czy sporne roszczenie dotyczyło ustalenia, ukształtowania, czy świadczenia (zob. postanowienia Sądu Najwyższego: z dnia 14 stycznia 2021 r., I USK 16/21, LEX nr 3106017; z dnia 8 grudnia 2020 r., I UK 379/19, LEX nr 3089631).
W niniejszej sprawie wartość przedmiotu zaskarżenia jest niższa niż 10.000 zł, co musi powodować odrzucenie skargi kasacyjnej. Podejmowana przez stronę skarżącą próba wykazania, że wartość przedmiotu zaskarżenia jest inna i wynosi 388.798,00 zł, ponieważ płatnik złożył jedno odwołanie od decyzji organu rentowego – jest całkowicie nieudana. W orzecznictwie Sądu Najwyższego wyjaśniono, że w sprawie o ustalenie podstawy wymiaru składek na ubezpieczenia społeczne wartość przedmiotu zaskarżenia (art. 3982 § 1 k.p.c.) określa się odrębnie względem każdego ubezpieczonego (zob. uchwałę składu siedmiu sędziów Sądu Najwyższego z dnia 12 czerwca 2014 r., II UZP 1/14, OSNP 2014 nr 12, poz. 168).Niezasadne jest wreszcie twierdzenie skarżącej, że skoro po rozdzieleniu spraw Sąd Okręgowy nie dokonał weryfikacji wartości przedmiotu sporu w sprawie, podana przez płatnika w odwołaniu kwota wartości przedmiotu sporu pozostaje aktualna w postępowaniu apelacyjnym i kasacyjnym.
W sprawach, w których dopuszczalność skargi kasacyjnej jest uzależniona od wartości przedmiotu zaskarżenia, sąd jest uprawniony do jej badania i oznaczenia prawidłowej wartości na etapie postępowania kasacyjnego. Wykluczenie tej możliwości przeczyłoby regulacji art. 3982 § 1 zdanie pierwsze k.p.c., która wyraźnie stawia granice dopuszczalności skargi kasacyjnej dyktowane wartością przedmiotu zaskarżenia. Brak formalnego sprawdzenia wartości przedmiotu zaskarżenia podanej w odwołaniu albo apelacji (zażaleniu) nie eliminuje możliwości weryfikacji tej wartości w postępowaniu kasacyjnym (por. postanowienia Sądu Najwyższego: z 20 stycznia 2017 r., I CZ 105/16, LEX nr 2224601; z 8 grudnia 2016 r., I CZ 97/16, LEX nr 2188616 oraz z 6 marca 2018 r., I UZ 119/17, LEX nr 6456371).
Powyższe stanowisko wynika z tego, że art. 3982 k.p.c. ma charakter bezwzględny i nie jest dopuszczalne dowolne oznaczenie przez stronę wartości przedmiotu zaskarżenia w celu zapewnienia sobie dostępu do postępowania kasacyjnego. Uprawnionym sposobem weryfikacji tej wartości jest zwrócenie się do organu rentowego o ustosunkowanie się do wskazanej w skardze kasacyjnej wartości przedmiotu zaskarżenia (postanowienie Sądu Najwyższego z 22 czerwca 2011 r., II UZ 20/11, LEX nr 1068051). Swoboda, z jaką strona skarżąca określa wartość przedmiotu zaskarżenia kasacyjnego, aktywuje obowiązek sądu drugiej instancji, który jest nie tylko uprawniony, lecz wręcz zobowiązany do zweryfikowania – w razie wątpliwości – oznaczonej w skardze kasacyjnej wartości przedmiotu zaskarżenia (por. postanowienie z dnia 11 maja 2022 r., II UZ 5/22, niepubl.).W niniejszej sprawie doszło do formalnego sprawdzenia przez Sąd Apelacyjny w Gdańsku z urzędu wartości przedmiotu zaskarżenia (na podstawie art. 25 § 1 k.p.c. w związku z art. 368 § 2 k.p.c. i art. 39821 k.p.c.).
Sąd ustalił tę wartość na kwotę 1.256,00 zł i wyjaśnił, że jest to kwota odpowiadająca różnicy w wysokości składek ubezpieczonego R.K. zaewidencjonowanych na jego koncie i składek należnych wynikających z zaskarżonej decyzji organu rentowego. W zażaleniu nie zakwestionowano tych wyliczeń odnoszących się do konkretnego zainteresowanego.Biorąc powyższe pod uwagę, zażalenie należało oddalić – na podstawie art. 3941 § 3 k.p.c. w związku z art. 39814 k.p.c.as l.n