Legislator Giurisprudenza & Legislazione
II UZ 52/15 Generato dall'IA

Supreme Court allows cassation appeal by extending deadline to next day when final day falls on a statutory holiday.

Numero d'incarto II UZ 52/15
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Accolto (Allowed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court overturned the lower court's dismissal of a cassation appeal regarding a rehabilitation benefit claim. The appellant argued the two-month deadline expired on a Sunday, requiring extension to the following day, while the lower court incorrectly calculated the expiration date. The court ruled that because the calculated deadline fell on a statutory holiday, the deadline legally extended to the next working day, validating the timely filing. Consequently, the cassation appeal was admitted for review, and costs were deferred until the final judgment.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 115 k.c.; Art. 1 pkt 2 ustawy o dniach wolnych od pracy: When a time limit calculated in months expires on a day recognized by law as a day off from work, the time limit expires on the next working day.

Parole chiave

Generato dall'IA
cassation appeal statutory holiday time limit extension rehabilitation benefit Supreme Court ruling

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
Art. 115 k.c.
Ponieważ jest to termin wyrażony w miesiącach, to należy uznać, że upłynął z dniem 28 kwietnia 2015 r.Postanowienie to zostało zaskarżone zażaleniem przez odwołującą się, która zarzuciła mu naruszenie art. 115 k.c. w związku art.
Art. 1 pkt 2 ustawy z dnia 18 stycznia 1951 r. o dniach wolnych od pracy
w związku art. 1 pkt 2 ustawy z dnia 18 stycznia 1951 r. o dniach wolnych od pracy (jednolity tekst: Dz.U.
Art. 3985 § 1 k.p.c.
3986 § 2 k.p.c., mimo braku przesłanek do jego zastosowania, a także błędne zastosowanie art. 3985 § 1 k.p.c. polegające na jego zastosowaniu wprost, z pominięciem modyfikacji wynikających z art.
Art. 39816 k.p.c.
Mając na uwadze powyższe Sąd Najwyższy na mocy art. 39816 k.p.c. w związku z art.
Art. 3941 § 3 k.p.c.
w związku z art. 3941 § 3 k.p.c. orzekł jak w sentencji postanowienia.Sąd Najwyższy stwierdza także, że wniosek skarżącej (zawarty w zażaleniu) o zasądzenie kosztów postępowania przed Sądem Najwyższym jest przedwczesny.
Art. 108 § 1 k.p.c.
Zgodnie z przepisem art. 108 § 1 zdanie pierwsze k.p.c., sąd rozstrzyga o kosztach w każdym orzeczeniu kończącym sprawę w instancji.
Art. 98 § 1 k.p.c.
Zasada ta wyrażona została w art. 98 § 1 k.p.c., zgodnie z którym strona przegrywająca sprawę obowiązana jest zwrócić przeciwnikowi na jego żądanie koszty niezbędne do celowego dochodzenia praw i celowej obrony.
art. 112 k.c
art. 115 k.c
Ponieważ jest to termin wyrażony w miesiącach, to należy uznać, że upłynął z dniem 28 kwietnia 2015 r.Postanowienie to zostało zaskarżone zażaleniem przez odwołującą się, która zarzuciła mu naruszenie art. 115 k.c.
art. 3986 § 2 k.p.c
przypadał w niedzielę, czyli dzień uznany za dzień ustawowo wolny od pracy, co spowodowało błędne zastosowanie art. 3986 § 2 k.p.c., mimo braku przesłanek do jego zastosowania, a także błędne zastosowanie art.

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

Sygn. akt II UZ 52/15 POSTANOWIENIE Dnia 3 marca 2016 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Beata Gudowska (przewodniczący)‎SSN Jolanta Frańczak‎SSN Romualda Spyt (sprawozdawca) w sprawie z wniosku J. T.‎przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych ‎o świadczenie rehabilitacyjne,‎po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Pracy, Ubezpieczeń Społecznych i Spraw Publicznych w dniu 3 marca 2016 r.,‎zażalenia wnioskodawczyni na postanowienie Sądu Okręgowego w W.‎z dnia 8 lipca 2015 r., sygn. akt VII Ua …/14, uchyla zaskarżone postanowienie.

UZASADNIENIE

Sąd Okręgowy postanowieniem z dnia 8 lipca 2015 r., w sprawie J. T. przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych, o świadczenie rehabilitacyjne, odrzucił skargę kasacyjną odwołującej się od wyroku Sądu Okręgowego w W. z dnia 9 lipca 2014 r. W uzasadnieniu Sąd stwierdził, że w dniu 28 kwietnia 2015 r. doręczono odpis wyroku Sądu drugiej instancji wraz z uzasadnieniem pełnomocnikowi odwołującej się, natomiast skarga kasacyjna została nadana w polskim urzędzie pocztowym w dniu 29 kwietnia 2015 r.Sąd wskazał że, zgodnie z art. 112 k.c., termin oznaczony w miesiącach kończy się z upływem dnia, który datą odpowiada początkowemu dniowi terminu, a gdyby takiego dnia w ostatnim miesiącu nie było - w ostatnim dniu tego miesiąca. Termin do wniesienia skargi kasacyjnej w niniejszej sprawie rozpoczął bieg w dniu doręczenia odpisu wyroku z uzasadnieniem pełnomocnikowi odwołującej się, to jest w dniu 28 kwietnia 2015 r.

Ponieważ jest to termin wyrażony w miesiącach, to należy uznać, że upłynął z dniem 28 kwietnia 2015 r.Postanowienie to zostało zaskarżone zażaleniem przez odwołującą się, która zarzuciła mu naruszenie art. 115 k.c. w związku art. 1 pkt 2 ustawy z dnia 18 stycznia 1951 r. o dniach wolnych od pracy (jednolity tekst: Dz.U. z 2015 r., poz. 90), przez ich niezastosowanie, skutkujące przyjęciem, że termin do wniesienia skargi kasacyjnej upłynął dnia 28 kwietnia 2015 r., podczas, gdy termin ten upłynął w dniu 29 czerwca 2015 r., ponieważ dzień 28 czerwca 2015 r. przypadał w niedzielę, czyli dzień uznany za dzień ustawowo wolny od pracy, co spowodowało błędne zastosowanie art. 3986 § 2 k.p.c., mimo braku przesłanek do jego zastosowania, a także błędne zastosowanie art. 3985 § 1 k.p.c. polegające na jego zastosowaniu wprost, z pominięciem modyfikacji wynikających z art. 115 k.c. w związku z art. 1 pkt 2 ustawy z dnia 18 stycznia 1951 r. o dniach wolnych od pracy w związku z art. 165 § 1 k.p.c., skutkujące błędnym wyliczeniem terminu do wniesienia skargi.W uzasadnieniu zażalenia podniesiono, że w dniu 28 kwietnia 2015 r. doręczony został odpis wyroku Sądu drugiej instancji i w związku z tym termin do wniesienia skargi kasacyjnej (dwumiesięczny) mijał z dniem 28 czerwca 2015 r., a nie, jak przyjął Sąd, z dniem 28 kwietnia 2015 r.

Była to jednakże niedziela, zatem termin do wniesienia skargi kasacyjnej upływał z dniem 29 czerwca 2015 r. i w tym dniu skarga została nadana w urzędzie pocztowym.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Zażalenie jest uzasadnione. Dzień 28 czerwca 2015 r. (ostatni dzień terminu do wniesienia skargi kasacyjnej obliczony, zgodnie z art. 3985 § 1 k.p.c., od dnia doręczenia odpisu wyroku Sądu drugiej instancji, tj. od dnia 28 kwietnia 2015 r.) przypadał w niedzielę. W takiej sytuacji, skoro koniec termin do wykonania czynności przypadał na dzień uznany ustawowo za wolny od pracy (art. 1 pkt 2 ustawy z dnia 18 stycznia 1951 r. o dniach wolnych od pracy), termin do wniesienia skargi kasacyjnej w niniejszej sprawie upływał 29 czerwca 2015 r. (art. 115 k.c.).

Stąd skarga, złożona w tym dniu, wniesiona została z zachowaniem ustawowego terminu. Mając na uwadze powyższe Sąd Najwyższy na mocy art. 39816 k.p.c. w związku z art. 3941 § 3 k.p.c. orzekł jak w sentencji postanowienia.Sąd Najwyższy stwierdza także, że wniosek skarżącej (zawarty w zażaleniu) o zasądzenie kosztów postępowania przed Sądem Najwyższym jest przedwczesny. Zgodnie z przepisem art. 108 § 1 zdanie pierwsze k.p.c., sąd rozstrzyga o kosztach w każdym orzeczeniu kończącym sprawę w instancji. Analizując powyższy przepis nie można pominąć ogólnej zasady rządzącej kosztami procesu.

Zasada ta wyrażona została w art. 98 § 1 k.p.c., zgodnie z którym strona przegrywająca sprawę obowiązana jest zwrócić przeciwnikowi na jego żądanie koszty niezbędne do celowego dochodzenia praw i celowej obrony. Decydujące zatem znaczenie ma wynik procesu, a nie jego poszczególnych etapów. Wynik procesu to rozstrzygnięcie o sprawie jako całości. Postanowienie Sądu Najwyższego, w wyniku którego dochodzi do uchylenia postanowienia sądu drugiej instancji odrzucającego skargę kasacyjną, i które to uchylenie ma charakter tzw.

„uchylenia zmieniającego”, powoduje nadanie biegu skardze kasacyjnej. Jej rozpoznanie zadecyduje o ostatecznym wyniku sprawy, według którego zostaną rozliczone koszty postępowania w całości. Na obecnym etapie postępowania wynik sprawy nie jest znany. Zakładając hipotetycznie różne możliwe warianty, to odmowa przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania bądź jej oddalenie oznacza przegranie sprawy i nie ma podstaw do zasądzenia na rzecz strony przegrywającej jakichkolwiek kosztów procesu (wyjąwszy sytuację przewidzianą w przepisie art. 103 k.p.c.).

Natomiast orzeczenie Sądu Najwyższego uwzględniające skargę kasacyjną przybrać może dwie formy. W przypadku uchylenia zaskarżonego wyroku i przekazania sprawy sądowi drugiej instancji do ponownego rozpoznania zastosowanie ma przepis art. 108 § 2 k.p.c. w związku z art. 391 § 1 k.p.c. i w związku z art. 39821 k.p.c., w przypadku wyroku reformatoryjnego o kosztach procesu rozstrzygać będzie przepis art. 98 § 1 k.p.c. w związku z art. 391 § 1 k.p.c. w związku z art. 39821 k.p.c.kc