Legislator Giurisprudenza & Legislazione
II UZ 5/15 Generato dall'IA

Supreme Court dismisses social security appeal due to insufficient claim value under Article 3982 of Civil Procedure Code.

Numero d'incarto II UZ 5/15
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Respinto (Dismissed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court dismissed the appellant's appeal against a lower court's decision rejecting the cassation complaint on subject-matter inadmissibility grounds. The appellant argued that social security cases regarding pension adjustments allow cassation regardless of value, citing Article 3921, while the court found the claim value to be only 4,281 zł. The court ruled that Article 3982 strictly limits cassation in social security matters to specific cases or those exceeding 10,000 zł, thereby upholding the lower court's rejection.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 3982 k.p.c.; In social security disputes concerning pension amounts, cassation is inadmissible unless the claim value exceeds 10,000 zł or the case falls within specific statutory exceptions.

Parole chiave

Generato dall'IA
social security disputes pension amount reduction cassation inadmissibility claim value threshold Civil Procedure Code subject matter admissibility administrative decision appeal

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
art. 3982 § 1 k.p.c.
o wysokość emerytury policyjnej, uznając jej niedopuszczalność przedmiotową (art. 3982 § 1 k.p.c.).
art. 3921 § 1 zdanie drugie k.p.c.
Wskazał, że „stosownie do art. 3921 § 1 zdanie drugie k.p.c., w sprawach z zakresu ubezpieczeń społecznych kasacja przysługuje niezależnie od wartości przedmiotu zaskarżenia w określonych sprawach, w tym o przyznanie i wstrzymanie emerytury”.
art. 39814 k.p.c.
art. 3941 § 3 k.p.c.
39814 w związku z art. 3941 § 3 k.p.c. [l.n]
art. 3982 § 1 k.p.c
o wysokość emerytury policyjnej, uznając jej niedopuszczalność przedmiotową (art. 3982 § 1 k.p.c.).
art. 22 k.p.c
art. 3982 k.p.c
o wysokość emerytury policyjnej, uznając jej niedopuszczalność przedmiotową (art. 3982 § 1 k.p.c.).
art. 3941 § 3 k.p.c
39814 w związku z art. 3941 § 3 k.p.c.

Giurisprudenza citata

Generato dall'IA
postanowienie z dnia 14 stycznia 1997 r., II UKN 51/97
postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 18 października 2000 r., II UZ 124/00
postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 18 października 2000 r., II UZ 124/00, OSNAPiUS 2002 nr 12, poz.
postanowienie z dnia 2 kwietnia 1998 r., II UZ 24/98

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

Sygn. akt II UZ 5/15 POSTANOWIENIE Dnia 1 kwietnia 2015 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Jerzy Kuźniar (przewodniczący, sprawozdawca)‎SSN Zbigniew Hajn‎SSN Romualda Spyt w sprawie z wniosku D. K.‎przeciwko Dyrektorowi Zakładu Emerytalno-Rentowego Ministerstwa Spraw Wewnętrznych w W.‎o wysokość emerytury policyjnej,‎po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Pracy, Ubezpieczeń Społecznych i Spraw Publicznych w dniu 1 kwietnia 2015 r.,‎zażalenia wnioskodawcy na postanowienie Sądu Apelacyjnego w […]‎z dnia 10 grudnia 2014 r., sygn. akt III AUa […], oddala zażalenie.

UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia 10 grudnia 2014 r. Sąd Apelacyjny w […] odrzucił skargę kasacyjną wnioskodawczyni D.K. od wyroku tego Sądu z dnia 4 czerwca 2014 r., III AUa […], w sprawie przeciwko Dyrektorowi Zakładu Emerytalno – Rentowego Ministerstwa Spraw Wewnętrznych w W. o wysokość emerytury policyjnej, uznając jej niedopuszczalność przedmiotową (art. 3982 § 1 k.p.c.). W sprawach o wysokość świadczenia emerytalno-rentowego dopuszczalność skargi kasacyjnej jest bowiem warunkowana wykazaniem wartości przedmiotu zaskarżenia w wysokości co najmniej 10.000 zł.

Pełnomocnik wnioskodawczyni wezwany zarządzeniem Sądu z dnia 4 listopada 2014 r. do uzupełnienia braków formalnych skargi kasacyjnej przez wskazanie wartości przedmiotu zaskarżenia i sposobu jej wyliczenia zgodnie z art. 22 k.p.c., określił wartość przedmiotu zaskarżenia na kwotę 4.281 zł, obliczoną jako różnica w otrzymywanym świadczeniu emerytalnym przed dniem decyzji administracyjnej obniżającej wysokość świadczenia emerytalnego, a obecnie otrzymywanym. W stosunku miesięcznym różnica w świadczeniu wynosi 356,69 zł, a zatem wartość przedmiotu zaskarżenia to 4.281 zł w stosunku rocznym.

Tym samym warunek z art. 3982 § 1 k.p.c. nie został spełniony.W zażaleniu od powyższego postanowienia, pełnomocnik wnioskodawczyni wniósł o uchylenie w całości zaskarżonego postanowienia i ponowne rozpatrzenie sprawy. Wskazał, że „stosownie do art. 3921 § 1 zdanie drugie k.p.c., w sprawach z zakresu ubezpieczeń społecznych kasacja przysługuje niezależnie od wartości przedmiotu zaskarżenia w określonych sprawach, w tym o przyznanie i wstrzymanie emerytury”. W ocenie pełnomocnika rozpatrywana sprawa nie dotyczy jedynie wysokości świadczenia ale jednocześnie zasadności decyzji organu rentowego, która w jednoznaczny sposób przyporządkowała powódkę jako osobę pracującą w służbach bezpieczeństwa pomimo braku świadomości świadczenia pracy przez powódkę w takich organach.

Przedmiotem zaskarżenia jest zatem cała decyzja ustalająca obniżone świadczenie emerytalne, a podstawą do złożenia skargi kasacyjnej były przesłanki, przyjęte do obniżenia świadczenia emerytalnego a nie tylko jego wysokość.

Sąd Najwyższy zważył co następuje:

Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.W sprawach z zakresu ubezpieczeń społecznych skarga kasacyjna przysługuje niezależnie od wartości przedmiotu zaskarżenia jedynie w sprawach o przyznanie i o wstrzymanie emerytury lub renty oraz o objęcie obowiązkiem ubezpieczenia społecznego, natomiast w pozostałych sprawach z tego zakresu skarga kasacyjna jest niedopuszczalna w sprawach, w których wartość przedmiotu zaskarżenia jest niższa niż dziesięć tysięcy złotych - art. 3982 k.p.c. (w zażaleniu błędnie przywołano art. 3921 § 1 zdanie drugie k.p.c., dotyczący kasacji, uchylony przez ustawę z dnia 22 grudnia 2004 r. o zmianie ustawy - Kodeks postępowania cywilnego oraz ustawy - Prawo o ustroju sądów powszechnych, Dz.U. z 2005 r.

Nr 13, poz. 98, która weszła w życie w dniu 6 lutego 2005 r.). Należy wskazać, że Sąd Najwyższy niejednokrotnie już wyjaśniał, że sprawy z zakresu ubezpieczeń społecznych, w których przedmiotem zaskarżenia kasacyjnego jest wysokość świadczenia emerytalno-rentowego, tak jak w rozpoznawanej sprawie, są sprawami o świadczenie, w których dopuszczalność zaskarżenia kasacyjnego podlega ograniczeniu ze względu na wartość przedmiotu zaskarżenia (por. np. postanowienie z dnia 14 stycznia 1997 r., ll UKN 51/97, OSNAPiUS 1997 nr 17, poz. 329).

W uzasadnionych przypadkach wskazana przez wnoszącego skargę kasacyjną wartość przedmiotu zaskarżenia podlega sprawdzeniu przez sąd apelacyjny, który bada, czy jej oznaczenie nastąpiło zgodnie z regułami określonymi w art. 19 - 24 k.p.c. (por. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 18 października 2000 r., II UZ 124/00, OSNAPiUS 2002 nr 12, poz. 294). Z kolei w postanowieniu z dnia 2 kwietnia 1998 r., II UZ 24/98, (OSNAPiUS 1999 nr 8, poz. 291) Sąd Najwyższy wyjaśnił, że Sąd drugiej instancji nie tylko jest uprawniony, ale i zobowiązany do sprawdzenia – w razie wątpliwości – wskazanej w skardze wartości przedmiotu zaskarżenia.

Tym samym prezentowane w uzasadnieniu zażalenia stanowisko pełnomocnika wnioskodawcy jest błędne, a w rozpatrywanej sprawie skarga kasacyjna jest przedmiotowo niedopuszczalna ze względu na wartość przedmiotu zaskarżenia niższą niż 10.000 zł.Z tych względów, należało orzec jak w postanowieniu, zgodnie z art. 39814 w związku z art. 3941 § 3 k.p.c. [l.n]