Legislator Giurisprudenza & Legislazione
II UZ 5/10 Generato dall'IA

Supreme Court dismisses appeal in social insurance case where disputed value is under 10,000 PLN. Appeal rejected due to inadmissibility under Article 398 of Civil Procedure Code.

Numero d'incarto II UZ 5/10
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Respinto (Dismissed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court dismissed the applicant's appeal against a lower court decision rejecting a cassation complaint regarding social insurance benefits. The applicant argued that the dispute concerned pension rights despite the partial dismissal, but the court held that the value of the disputed subject matter was only 8,000 PLN. Consequently, the appeal was inadmissible because the statutory threshold for such cases requires a value exceeding 10,000 PLN.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 398 ust. 2 § 1 k.p.c.; Art. 3986 ust. 2 k.p.c.: In social insurance matters, a cassation appeal is inadmissible if the disputed value is below 10,000 PLN, except for cases concerning the granting or withholding of pensions.

Parole chiave

Generato dall'IA
cassation appeal inadmissibility social insurance benefits value threshold requirement pension dispute value Civil Procedure Code

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
Art. 398 ust. 2 § 1 k.p.c.
W ocenie tego Sądu, zgodnie z art. 398 2 § 1 k.p.c.,
Art. 3986 ust. 2 k.p.c.
zaskarżonym postanowieniu jest trafne (art. 3986 § 2 k.p.c.), co biorąc pod uwagę,
Art. 3986 § 2 k.p.c.
zaskarżonym postanowieniu jest trafne (art. 3986 § 2 k.p.c.), co biorąc pod uwagę,
art. 3982 § 1 k.p.c
art. 3982 § 1 k.p.c., uzasadniającym merytoryczne rozpatrzenie wniesionej skargi
art. 3982 k.p.c
zaskarżenia jest niższa niż dziesięć tysięcy złotych (art. 3982 k.p.c.).
art. 3986 § 2 k.p.c
zaskarżonym postanowieniu jest trafne (art. 3986 § 2 k.p.c.), co biorąc pod uwagę,
art. 3941 § 3 k.p.c
398 14 w związku z art. 3941 § 3

Giurisprudenza citata

Generato dall'IA
II UKN 51/97
II UZ 19/09
czerwca 2009 r., II UZ 19/09 - LEX nr 519958, z dnia 21 lipca 2009 r., II UZ 26/09,
II UZ 26/09
czerwca 2009 r., II UZ 19/09 - LEX nr 519958, z dnia 21 lipca 2009 r., II UZ 26/09,
II UZ 41/07
Social security appeal dismissed by Supreme Court for failure to specify subject matter value as required by law.

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

Sygn. akt II UZ 5/10

POSTANOWIENIE

Dnia 15 kwietnia 2010 r.

Sąd Najwyższy w składzie :

SSN Jerzy Kuźniar (przewodniczący, sprawozdawca)

SSN Roman Kuczyński

SSN Małgorzata Wrębiakowska-Marzec

w sprawie z wniosku K. K

przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych

o wysokość świadczenia ,

po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Pracy, Ubezpieczeń

Społecznych i Spraw Publicznych w dniu 15 kwietnia 2010 r.,

zażalenia wnioskodawcy na postanowienie Sądu Apelacyjnego w […]

z dnia 3 grudnia 2009 r.,

oddala zażalenie.

Uzasadnienie

Postanowieniem z dnia 3 grudnia 2009 r. Sąd Apelacyjny odrzucił skargę

kasacyjną wnioskodawcy K. K. od wyroku tego Sądu z dnia 7 lipca 2009 r., w

sprawie przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych o wysokość świadczenia,

wskazując

w

uzasadnieniu,

że

skarga

kasacyjna

jest

przedmiotowo

niedopuszczalna. W ocenie tego Sądu, zgodnie z art. 398 2 § 1 k.p.c.,

dopuszczalność skargi kasacyjnej w sprawach z zakresu ubezpieczeń społecznych,

podlega ograniczeniu, bowiem skarga taka jest dopuszczalna, poza sprawami o

przyznanie i wstrzymanie emerytury lub renty oraz o objęcie obowiązkiem

ubezpieczenia społecznego, tylko w sprawach, w których wartość przedmiotu

zaskarżenia jest wyższa niż dziesięć tysięcy złotych. W ocenianej sprawie,

pełnomocnik wnioskodawcy określił wartość przedmiotu zaskarżenia na kwotę

8.000,00 zł.

W zażaleniu od powyższego postanowienia pełnomocnik wnioskodawcy,

wskazał iż to „że w toku procesu o ustalenie praw do świadczeń emerytalnych lub

rentowych, ZUS lub Sąd uwzględni część roszczeń skarżącego, nie zmienia faktu,

że pozostał oddalony fragment merytoryczny sprawy dotyczący nie uwzględnienia

jakiegoś okresu składkowego” a rozpatrywana sprawa „nie przestaje mieć charakter

sporu o przyznanie emerytury lub renty”. W ocenie pełnomocnika przedmiotem

złożonej skargi kasacyjnej jest nieprzyznanie świadczeń rentowych i emerytalnych

z tytułu okresu pracy na własny rachunek, co odpowiada kryteriom zakreślonym w

art. 3982 § 1 k.p.c., uzasadniającym merytoryczne rozpatrzenie wniesionej skargi

kasacyjnej.

Sąd Najwyższy zważył co następuje:

Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.

W sprawach z zakresu ubezpieczeń społecznych skarga kasacyjna

przysługuje niezależnie od wartości przedmiotu zaskarżenia jedynie w sprawach o

przyznanie i o wstrzymanie emerytury lub renty oraz o objęcie obowiązkiem

ubezpieczenia społecznego, natomiast w pozostałych sprawach z tego zakresu

skarga kasacyjna jest niedopuszczalna w sprawach, w których wartość przedmiotu

zaskarżenia jest niższa niż dziesięć tysięcy złotych (art. 3982 k.p.c.). Sąd

Najwyższy niejednokrotnie już wyjaśniał, że sprawy z zakresu ubezpieczeń

społecznych, w których przedmiotem zaskarżenia kasacyjnego jest wysokość

świadczenia emerytalno-rentowego są sprawami o świadczenie, w których

dopuszczalność zaskarżenia kasacyjnego podlega ograniczeniu ze względu na

wartość przedmiotu zaskarżenia. Jeżeli więc przedmiotem sporu jest różnica

pomiędzy świadczeniem w wysokości wyliczonej przez wnioskodawcę a

należnością ustaloną przez organ rentowy, wartością przedmiotu zaskarżenia jest

suma

kwot

stanowiących

miesięczne

różnice

pomiędzy

świadczeniem

dochodzonym a pobieranym za okres jednego roku (por. np. postanowienia z dnia

14 stycznia 1997 r., ll UKN 51/97 - OSNAPiUS 1997 Nr 17, poz. 329, z dnia 24

czerwca 2009 r., II UZ 19/09 - LEX nr 519958, z dnia 21 lipca 2009 r., II UZ 26/09,

LEX nr 537026 oraz uzasadnienie trafnie wskazanego przez Sąd Apelacyjny,

postanowienia z dnia 8 stycznia 2008 r., II UZ 41/07 - OSNP 2009/7-8/107).

W okolicznościach sprawy, nie budzi wątpliwości, że prawo wnioskodawcy

do emerytury zostało ustalone decyzją organu rentowego z dnia 19 lutego 2008 r.,

a przedmiotem sporu była wysokość tego świadczenia, skoro w podstawie jego

wymiaru pominięto niektóre okresy, których zaliczenia wnioskodawca dochodził.

Prezentowane w uzasadnieniu zażalenia stanowisko pełnomocnika wnioskodawcy,

że spór dotyczący nieuwzględnienia jakiegoś okresu składkowego jest fragmentem

sprawy o prawo do świadczenia, nie jest trafne, a w rozpatrywanej sprawie

dopuszczalność zaskarżenia kasacyjnego podlega ograniczeniu ze względu na

wartość przedmiotu zaskarżenia.

W

tym

stanie

rzeczy,

stanowisko

Sądu

Apelacyjnego

zawarte

w

zaskarżonym postanowieniu jest trafne (art. 3986 § 2 k.p.c.), co biorąc pod uwagę,

należało orzec jak w postanowieniu, zgodnie z art. 398 14 w związku z art. 3941 § 3

k.p.c.