Filing a protest against dismissal of personal cassation does not interrupt the deadline for requesting time restoration under Polish Civil Procedure Code.
Sintesi Legislator
Generato dall'IAThe Supreme Court dismissed the applicant's protest against the appellate court's rejection of his late personal cassation. The applicant argued that the court erred in finding the cassation deadline missed due to his fault, while the court noted the deadline for requesting time restoration began only after receiving the dismissal order. The court ruled that filing a protest against the dismissal of the cassation itself does not interrupt the running of the time limit for applying to restore the deadline.
Regesto Legislator
Generato dall'IAart. 169 § 1 KPC; art. 3935 KPC; art. 385 KPC; art. 397 § 1, 2, 39318 § 3 KPC: Filing a protest against the dismissal of a personal cassation does not interrupt the running of the time limit for requesting the restoration of the deadline for filing the cassation.
Parole chiave
Generato dall'IADisposizioni normative citate
Generato dall'IATesto completo
Postanowienie z dnia 28 sierpnia 2001 r.
II UZ 48/01
Wniesienie zażalenia na postanowienie sądu drugiej instancji o odrzuceniu osobistej kasacji strony nie przerywa biegu terminu do złożenia wniosku o
przywrócenie terminu do dokonania czynności procesowej (art. 169 § 1 KPC).
Przewodniczący SSN Teresa Romer, Sędziowie: SN Beata Gudowska, SA
Bogumiła Blok (sprawozdawca).
Sąd Najwyższy, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 28 sierpnia
2001 r. sprawy z wniosku Leszka G. przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych-Oddziałowi w Ż. o wysokość wypłaconego wyrównania emerytury, na skutek
zażalenia wnioskodawcy na postanowienie Sądu Apelacyjnego w Łodzi z dnia 20
kwietnia 2001 r. [...]
p o s t a n o w i ł:
o d d a l i ć zażalenie.
Uzasadnienie
Sąd Apelacyjny-Sąd Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w Łodzi postanowieniem z dnia 20 kwietnia 2001 r. odrzucił jako spóźnioną kasację Leszka G. wniesioną
przez jego pełnomocnika od postanowienia tegoż Sądu z dnia 15 marca 2000 r. odrzucającego skargę wnioskodawcy o wznowienie postępowania w sprawie [...].
Wnioskodawca wniósł zażalenie na postanowienie o odrzuceniu kasacji domagając się uchylenia orzeczenia. Skarżący zarzuca postanowieniu naruszenie
prawa procesowego - art. 168 § 1 KPC przez przyjęcie, że termin do wniesienia kasacji został uchybiony z jego winy.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
Wnioskodawca Leszek G. domagał się wznowienia postępowania zakończonego prawomocnym wyrokiem Sądu Apelacyjnego w Łodzi z dnia 2 czerwca 1998 r.
[...]. Sąd Najwyższy już dwukrotnie rozpoznawał zażalenie wnioskodawcy na postanowienie Sądu Apelacyjnego odrzucające osobiste kasacje wnioskodawcy od postanowień odrzucających skargi o wznowienie postępowania. Ostatnie przed wydaniem
obecnie zaskarżonego orzeczenia postanowienie Sądu Apelacyjnego odrzucające
kasację zapadło w dniu 30 czerwca 2000 r. Pełnomocnik wnioskodawcy adwokat
Henryka Z.-P., ustanowiona pełnomocnikiem z urzędu w miejsce poprzednio reprezentującego wnioskodawcę adwokata P., odebrała odpis postanowienia w dniu 4
września 2000 r. [...]. Najpóźniej więc od tej daty rozpoczynał bieg 7-dniowy termin
do złożenia wniosku o przywrócenie wnioskodawcy terminu do złożenia kasacji przez
pełnomocnika, a wraz z tym wnioskiem powinna być złożona kasacja (art. 169 § 1 i 3
KPC).
Pełnomocnik wnioskodawcy złożyła kasację wraz z wnioskiem o przywrócenie
terminu do jej wniesienia dopiero w dniu 27 lutego 2001 r. Sąd Apelacyjny w Łodzi
postanowieniem z dnia 14 marca 2001 r. oddalił jednak wniosek o przywrócenie
wnioskodawcy terminu do wniesienia kasacji, a postanowienie to, nie podlegające
zaskarżeniu, stało się prawomocne z chwilą jego wydania. W tej sytuacji wniesiona
przez pełnomocnika wnioskodawcy kasacja jako spóźniona podlegała odrzuceniu na
zasadzie art. 3935 KPC.
Wniesione zażalenie na postanowienie Sądu drugiej instancji z dnia 30
czerwca 2000 r. o odrzuceniu osobistej kasacji Leszka G. nie przerywało biegu terminu do dokonania czynności procesowej.
Zażalenie wnioskodawcy nie ma więc usprawiedliwionych podstaw prawnych,
dlatego podlega oddaleniu na zasadzie art. 385 KPC w związku z art. 397 § 1 i 2 i
39318 § 3 KPC.