Legislator Giurisprudenza & Legislazione
II UZ 47/17 Generato dall'IA

Supreme Court dismisses appeal on social security contribution calculation, ruling it inadmissible due to low value.

Numero d'incarto II UZ 47/17
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Respinto (Dismissed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court dismissed the appellant's cassation appeal regarding the calculation base for health insurance contributions. The Social Security Fund argued that the employee's income from a contract for services should be included in the employer's contribution base under specific social security law provisions. The court held that the dispute concerned only the monetary amount of contributions, which fell below the statutory threshold for cassation review.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 1 ust. 1 ustawy o systemie ubezpieczeń społecznych; art. 109 ust. 1, 2 ustawy o świadczeniach opieki zdrowotnej; art. 3986 § 2 k.p.c.: Cassation appeals regarding the calculation of health insurance contributions are inadmissible if the subject matter value is below 10,000 PLN, as such disputes fall within the exclusive competence of the Social Security Fund rather than the National Health Fund.

Parole chiave

Generato dall'IA
social security contributions health insurance calculation cassation inadmissibility value threshold competence of Social Security Fund contract for services contribution base

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
Art. 1 ust. 1 of the Social Security System Act
Zaskarżona decyzja określa podstawę wymiaru i wysokość składki na ubezpieczenie zdrowotne zainteresowanej.Zgodnie z art. 109 ust.
Art. 109 ust. 1 and 2 of the Act on Health Care Services Financed from Public Funds
Zaskarżona decyzja określa podstawę wymiaru i wysokość składki na ubezpieczenie zdrowotne zainteresowanej.Zgodnie z art. 109 ust.
Art. 3986 § 2 of the Code of Civil Procedure
– uzależniona od wartości przedmiotu zaskarżenia, a skoro ta jest niższa niż 10.000 zł, to rozstrzygnięcie Sądu drugiej instancji ma oparcie w art. 3986 § 2 k.p.c.Dodatkowo Sąd Najwyższy, rozpoznający obecne zażalenie, wziął pod uwagę, że dyspozycja art.
Art. 3981 § 4 of the Code of Civil Procedure
Art. 394 § 3 of the Code of Civil Procedure
w związku z art. 3941 § 3 k.p.c.
art. 3982 § 1 k.p.c
W rezultacie więc Sąd Najwyższy przyjmował, że - stosownie do art. 3982 § 1 zdanie drugie k.p.c.
art. 3986 § 2 k.p.c
– uzależniona od wartości przedmiotu zaskarżenia, a skoro ta jest niższa niż 10.000 zł, to rozstrzygnięcie Sądu drugiej instancji ma oparcie w art. 3986 § 2 k.p.c.Dodatkowo Sąd Najwyższy, rozpoznający obecne zażalenie, wziął pod uwagę, że dyspozycja art.
art. 39814 k.p.c
art. 3941 § 3 k.p.c
w związku z art. 3941 § 3 k.p.c.

Giurisprudenza citata

Generato dall'IA

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

Sygn. akt II UZ 47/17 POSTANOWIENIE Dnia 14 września 2017 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Zbigniew Myszka (przewodniczący)‎SSN Jolanta Frańczak‎SSN Krzysztof Staryk (sprawozdawca) w sprawie z wniosku Bank (…) S.A.‎przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddziałowi w W.‎z udziałem zainteresowanych: M. K. i B. Sp. z o.o. z/s w B.‎o podstawę wymiaru składek,‎po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Pracy, Ubezpieczeń Społecznych i Spraw Publicznych w dniu 14 września 2017 r.,‎zażalenia wnioskodawcy na postanowienie Sądu Apelacyjnego w (…)‎z dnia 22 lutego 2017 r., sygn. akt III AUa (…), oddala zażalenie.

UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia 22 lutego 2017 r., sygn. akt III AUa (…), Sąd Apelacyjny w (…) – w sprawie z wniosku Bank (…) S.A. (dalej jako: „Spółka”) przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddziałowi w W. (dalej również jako: organ rentowy) przy udziale zainteresowanych: M. K. i B. Spółki z o.o. w B. o podstawę wymiaru składek – odrzucił skargę kasacyjną Spółki od wyroku tego Sądu z dnia 25 października 2016 r.W uzasadnieniu swojego postanowienia Sąd Apelacyjny ustalił, że w niniejszej sprawie Spółka odwołała się od decyzji organu rentowego dotyczącej zainteresowanej M.

K., w której określono, że podstawa wymiaru i składka na ubezpieczenie zdrowotne zainteresowanej z tytułu wykonywania pracy na podstawie umów zlecenia u płatnika składek, tj. Spółki wynosi 0.W ocenie organu rentowego wnioskodawca – Spółka bezpodstawnie wykazała podstawę i składkę zdrowotną od zawartych umów zlecenia, w ramach której zleceniobiorca (zainteresowana) wykonywała pracę na rzecz swojego pracodawcy. Zainteresowana miała podpisaną umowę o pracę ze swoim pracodawcą, prowadzącym działalność gospodarczą, a pracodawca miał podpisaną umowę o współpracy z wnioskodawcą Bank (…) S.A.

Faktycznie praca zleceniobiorcy była wykonywana na rzecz pracodawcy, tym samym ma tu zastosowanie art. 8 ust. 2a ustawy z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych (jednolity tekst: Dz.U. z 2016 r., poz. 963 ze zm.; dalej jako: „ustawa systemowa”).Sąd Apelacyjny, rozstrzygając apelację organu rentowego, przyjął, że przychód, jaki uzyskała zainteresowana M. K. z tytułu umowy zlecenia zawartej ze Spółką, powinien być uwzględniony w podstawie wymiaru składek na ubezpieczenia społeczne u swojego pracodawcy zgodnie z art. 8 ust. 2a ustawy systemowej.

W związku z tym przedmiotem sporu nie jest podleganie zainteresowanej ubezpieczeniom zdrowotnym, a jedynie podstawa wymiaru składek, a w konsekwencji wysokość składek na ubezpieczenia opisane w zaskarżonej decyzji. W spornym okresie ubezpieczona podlegała ubezpieczeniom społecznym, w tym ubezpieczeniu zdrowotnemu z tytułu pracowniczego zatrudnienia w Firmie B., a zastosowanie skutku z art. 8 ust. 2a ustawy systemowej wiązało się tylko z podwyższeniem podstawy wymiaru składek należnych od pracodawcy. Z tego względu przedmiotem sporu jest wyłącznie wysokość składek na ubezpieczenie zdrowotne, a wartość przedmiotu zaskarżenia odnosi się do części stanowiącej różnicę pomiędzy sumą przypisanych w spornej decyzji składek z umów cywilno-prawnych, a wynikającymi z deklaracji płatnika.

Wartość przedmiotu zaskarżenia, tak rozumianą wnioskodawca określił na kwotę 76 zł. Skoro przedmiotem sporu w sprawie jest prawo majątkowe, sprowadzające się do wysokości składek, a wartość zaskarżenia odnośnie do ubezpieczonej jest niższa niż 10.000 zł, skarga kasacyjna jest niedopuszczalna.Powyższe postanowienie Sądu Apelacyjnego Spółka zaskarżyła zażaleniem zarzucając naruszenie przepisów postępowania: - art. 3982 § 1 k.p.c., przez odrzucenie wniesionej przez stronę skarżącą skargi kasacyjnej jako niedopuszczalnej ze względu na wartość przedmiotu zaskarżenia, podczas gdy została ona złożona w sprawach, w których skarga kasacyjna jest dopuszczalne niezależnie od wartości przedmiotu zaskarżenia; - art. 3986 § 2 k.p.c., przez jego zastosowanie, pomimo że nie zachodziły okoliczności uzasadniające jego zastosowanie i odrzucenie skargi kasacyjnej strony skarżącej.Sąd Najwyższy zważył, co następuje:W judykaturze Sądu Najwyższego wyrażano pogląd, że w sprawie określonej jako „o składki na ubezpieczenie zdrowotne”, w której organ rentowy ustalił „zerową” podstawę i wymiar składek na ubezpieczenie zdrowotne z uwagi na niepodleganie danej osoby ubezpieczeniu zdrowotnemu z tytułu umów cywilnoprawnych zawartych z osobą trzecią, na podstawie których osoba ta wykonywała pracę na rzecz swojego pracodawcy (art. 8 ust. 2a ustawy systemowej), w istocie spór dotyczy podlegania ubezpieczeniu zdrowotnemu.

W tym stanowisku podkreśla się, że ubezpieczenie zdrowotne ma charakter ubezpieczenia społecznego, bowiem ubezpieczenie to jest rodzajem ubezpieczenia społecznego, zaś jego odrębność wynika przede wszystkim z faktu odmiennego przedmiotu ochrony oraz odrębności organizacyjnej. W rezultacie więc Sąd Najwyższy przyjmował, że - stosownie do art. 3982 § 1 zdanie drugie k.p.c. - sprawa o objęcie obowiązkiem tego ubezpieczenia jest sprawą, w której skarga kasacyjna przysługuje bez względu na wartość przedmiotu zaskarżenia. (por. postanowienie Sądu Najwyższego: z dnia 19 lutego 2013 r., II UZ 129/12, LEX nr 1427732).Kwestiami analogicznymi do tych, jakie wynikają z podstawy rozpatrywanego zażalenia zajmował się też Sąd Najwyższy w postanowieniu z dnia 16 lutego 2017 r., II UZ 76/16 z wniosku Spółki Bank (…) S.A. przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddziałowi w W. z udziałem innych zainteresowanych o podstawę wymiaru składek.Sąd Najwyższy w tym postanowieniu nie podzielił wyżej wskazanego poglądu z następujących względów.

W sprawach z zakresu ubezpieczeń społecznych zakres rozpoznania sądu wyznacza treść decyzji organu rentowego (por. postanowienie Sądu Najwyższego: z 20 stycznia 2010 r., II UZ 49/09, LEX nr 583831). Zaskarżona decyzja określa podstawę wymiaru i wysokość składki na ubezpieczenie zdrowotne zainteresowanej.Zgodnie z art. 109 ust. 1 ustawy z dnia 27 sierpnia 2004 r. o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych (jednolity tekst: Dz.U. z 2016 r., poz. 1793 ze zm.), dyrektor oddziału wojewódzkiego Narodowego Funduszu Zdrowia rozpatruje indywidualne sprawy z zakresu ubezpieczenia zdrowotnego.

Do indywidualnych spraw z zakresu ubezpieczenia zdrowotnego zalicza się sprawy dotyczące objęcia ubezpieczeniem zdrowotnym i ustalenia prawa do świadczeń (ust. 1). Do spraw, o których mowa w ust. 1, nie należą sprawy z zakresu wymierzania i pobierania składek na ubezpieczenie zdrowotne, należące do właściwości organów ubezpieczeń społecznych (ust. 2).Decyzja Zakładu Ubezpieczeń Społecznych została wydana w ramach kompetencji przyznanych mu właśnie na podstawie art. 109 ust. 2 powyższej ustawy i dotyczy wymiaru i poboru składek na ubezpieczenie zdrowotne, a nie podlegania ubezpieczeniu zdrowotnemu, co do którego - w sprawach wątpliwych (gdy objęcie ubezpieczeniem zdrowotnym z mocy prawa nie jest konsekwencją objęcia obowiązkowymi ubezpieczeniami społecznymi) wypowiadać się wiążąco może Narodowy Fundusz Zdrowia (zob. wyrok Sądu Najwyższego z dnia 4 marca 2015 r., I UK 251/14, LEX nr 1712806 i powołane tam orzecznictwo i piśmiennictwo).Nie można zatem przyjmować, że przedmiotem rozpoznania Sądu było podleganie ubezpieczeniu zdrowotnemu, skoro nie należy to do kompetencji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych i, co więcej, rozstrzyganie sporu o objęcie ubezpieczeniem zdrowotnym nie należy do drogi postępowania przed sądem powszechnym - sądem ubezpieczeń społecznych (zob. art. 109 ust. 5 i 6 ustawy o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych).Sąd Najwyższy, w składzie rozpoznającym niniejsze zażalenie, w całości podziela i przyjmuje za własną argumentację przedstawioną w postanowieniu II UZ 76/16.

W rezultacie dopuszczalność skargi kasacyjnej w niniejszej sprawie, ograniczonej jedynie do kwestii wymiaru składek na ubezpieczenia zdrowotne, jest – zgodnie z art. 3982 zdanie pierwsze k.p.c. – uzależniona od wartości przedmiotu zaskarżenia, a skoro ta jest niższa niż 10.000 zł, to rozstrzygnięcie Sądu drugiej instancji ma oparcie w art. 3986 § 2 k.p.c.Dodatkowo Sąd Najwyższy, rozpoznający obecne zażalenie, wziął pod uwagę, że dyspozycja art. 3986 § 2 k.p.c., jako dotycząca wyjątku od zasady, powinna być interpretowana ściśle.

Skarga kasacyjna przysługuje więc niezależnie od wartości przedmiotu zaskarżenia w sprawach o objęcie obowiązkiem ubezpieczenia społecznego, o którym mowa w art. 1 ust. 1 ustawy systemowej. W myśl tego ostatniego unormowania ubezpieczenia społeczne obejmują:

1) ubezpieczenie emerytalne;

2) ubezpieczenia rentowe;

3) ubezpieczenie w razie choroby i macierzyństwa, zwane dalej "ubezpieczeniem chorobowym";

4) ubezpieczenie z tytułu wypadków przy pracy i chorób zawodowych, zwane dalej "ubezpieczeniem wypadkowym". Z regulacji tej wynika w sposób jednoznaczny, że ubezpieczenia społeczne nie obejmują ubezpieczenia zdrowotnego. Zgodnie natomiast z art. 109 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 27 sierpnia 2004 r. o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych Dyrektor oddziału wojewódzkiego Funduszu rozpatruje indywidualne sprawy z zakresu ubezpieczenia zdrowotnego. Do indywidualnych spraw z zakresu ubezpieczenia zdrowotnego zalicza się sprawy dotyczące objęcia ubezpieczeniem zdrowotnym i ustalenia prawa do świadczeń.

Do spraw, o których mowa w ust. 1, nie należą sprawy z zakresu wymierzania i pobierania składek na ubezpieczenie zdrowotne należące do właściwości organów ubezpieczeń społecznych.Ad casum – sprawa objęta niniejszym zażaleniem dotyczyła wysokości składek na ubezpieczenie zdrowotne o wartości niższej niż dziesięć tysięcy złotych, co implikuje konkluzję o niedopuszczalności skargi kasacyjnej w takiej sprawie.Mając na uwadze powyższe Sąd Najwyższy na podstawie art. 39814 k.p.c. w związku z art. 3941 § 3 k.p.c. orzekł jak w sentencji. r.g.