Supreme Court dismisses appeal rejecting retrial request based on post-judgment medical certificates under Art. 403 § 2 k.p.c.
Sintesi Legislator
Generato dall'IAThe Supreme Court dismissed the applicant's appeal against the appellate court's order rejecting a request for a retrial. The applicant argued that new medical certificates proving disability, issued after the final judgment, constituted new facts under Article 403 § 2 of the Civil Procedure Code. The court held that such certificates, created after the judgment became effective, could not serve as grounds for retrial because the applicant had the opportunity to present them earlier but failed to do so due to lack of necessity rather than oversight.
Regesto Legislator
Generato dall'IAArt. 403 § 2 k.p.c.; Art. 394 § 3 k.p.c.; Art. 398 k.p.c.: A request for retrial based on new evidence is inadmissible if the evidence arose after the judgment became effective and the party could have presented it during the prior proceedings.
Parole chiave
Generato dall'IADisposizioni normative citate
Generato dall'IAGiurisprudenza citata
Generato dall'IATesto completo
Sygn. akt II UZ 42/10
POSTANOWIENIE
Dnia 26 stycznia 2011 r.
Sąd Najwyższy w składzie :
SSN Jolanta Strusińska-Żukowska (przewodniczący,
sprawozdawca)
SSN Zbigniew Korzeniowski
SSN Zbigniew Myszka
w sprawie z wniosku J. C.
przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych
o rentę z tytułu niezdolności do pracy,
po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Pracy, Ubezpieczeń
Społecznych i Spraw Publicznych w dniu 26 stycznia 2011 r.,
zażalenia wnioskodawczyni na postanowienie Sądu Apelacyjnego w […]
z dnia 26 sierpnia 2010 r.,
oddala zażalenie.
Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 26 sierpnia 2010 r. Sąd Apelacyjny odrzucił skargę J.
C. o wznowienie postępowania w sprawie o rentę z tytułu niezdolności do pracy
zakończonej wyrokiem tego Sądu z dnia 19 stycznia 2010 r.
W skardze o wznowienie postępowania skarżąca powoływała się na nowe
okoliczności faktyczne w postaci niezdolności do pracy i dokumenty potwierdzające
tę niezdolność, które ubezpieczona otrzymywała od 9 marca 2010 r., a w
szczególności zaświadczenie lekarza specjalisty z zakresu medycyny pracy z 10
marca 2010 r. o niezdolności do podjęcia pracy na stanowisku pracownika
umysłowego i sprzątaczki oraz zaświadczenie z 10 maja 2010 r. wydane w toku
badania w trybie odwoławczym przez Centrum Medycyny Pracy w […] o
niezdolności do podjęcia pracy na stanowisku pracownika umysłowego i
sprzątaczki.
Sąd Apelacyjny uznał, że przedmiotowa skarga o wznowienie postępowania
nie opiera się na ustawowej podstawie wznowienia i dlatego podlega odrzuceniu.
Zaświadczenia lekarskie z 10 marca 2010 r. i 10 maja 2010 r. nie są bowiem
okolicznościami faktycznymi lub środkami dowodowymi, które mogłyby mieć wpływ
na wynik sprawy, a z których strona nie mogła skorzystać w poprzednim
postępowaniu w rozumieniu art. 403 § 2 k.p.c.
Ubezpieczona zaskarżyła powyższe postanowienie zażaleniem w całości i
wniosła o jego uchylenie oraz o zasądzenie na rzecz skarżącej kosztów
postępowania, zarzucając naruszenie art. 403 § 2 k.p.c. przez przyjęcie, że
„okoliczność niezdolności do pracy odwołującej oceniana przez pryzmat medycyny
pracy przez lekarza medycyny pracy wskutek skierowania przez potencjalnego
pracodawcę na badania pracownicze była już przez odwołującą powoływana w
postępowaniu przed Sądem I instancji i stanowiła przedmiot postępowania
dowodowego”.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
Zażalenie okazało się nieuzasadnione.
Sąd Apelacyjny trafnie przyjął, że podnoszone w skardze okoliczności nie
mogą uzasadniać wznowienia postępowania. Żądanie wznowienia postępowania
oparte na podstawie art. 403 § 2 k.p.c. jest dopuszczalne wtedy, gdy po
zakończeniu postępowania, którego dotyczy skarga, ujawniły się okoliczności
faktyczne lub środki dowodowe, które mogłyby mieć wpływ na wynik sprawy, a z
których strona nie mogła skorzystać w poprzednim postępowaniu. Ustawową
podstawą wznowienia postępowania wskazaną w art. 403 § 2 k.p.c. jest powołanie
się na dowody, co do których w trakcie postępowania zakończonego prawomocnym
wyrokiem strona obiektywnie dysponowała możliwością ich zgłoszenia, jednakże
tego nie uczyniła wskutek braku procesowej potrzeby ich powołania, a nie wskutek
opieszałości, zaniedbania, zapomnienia, czy błędnej oceny (por. postanowienie
Sądu Najwyższego z dnia 25 stycznia 2007 r., I UZ 38/06, OSNP 2008 nr 3-4, poz.
51). Podstawą wznowienia postępowania na podstawie art. 403 § 2 k.p.c. mogą być
takie
nowe
okoliczności
oraz
środki
dowodowe,
które
zaistniały
przed
rozstrzygnięciem sporu - w trakcie postępowania i przed jego zakończeniem (por.
postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 10 lutego 2006 r., I PZ 33/05, OSNP 2007
nr 3-4, poz. 48). Regulacja art. 403 § 2 k.p.c. dotycząca powołania (przedstawienia)
środków dowodowych (okoliczności faktycznych), które nie było w zakończonym
postępowaniu możliwe, nie może odnosić się więc do stanu po jego zakończeniu
(por. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 10 lutego 2006 r., I PZ 33/05;
postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 25 czerwca 1998 r., II UKN 106/98, OSNP
1999 nr 13, poz. 438; uchwała Sądu Najwyższego z dnia 21 lutego 1969 r., III PZP
63/68, OSNC 1969 nr 12, poz. 208). Dlatego nie stanowią podstawy prawnej
wznowienia postępowania (art. 403 § 2 k.p.c.) zaświadczenia lekarskie wydane po
upływie 3 lat od uprawomocnienia się wyroku i oceniające odmiennie datę
powstania inwalidztwa (por. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 25 czerwca
1998 r., II UKN 106/98).
W tych okolicznościach zaskarżone postanowienie, którym Sąd odrzucił
skargę o wznowienie postępowania, nie narusza art. 403 § 2 k.p.c. Środek
dowodowy, który powstał po uprawomocnieniu się wyroku - a za taki należy uznać
powołane w skardze zaświadczenia lekarskie - nie stanowi bowiem podstawy
wznowienia przewidzianej w art. 403 § 2 k.p.c.
Mając powyższe na względzie Sąd Najwyższy, na podstawie art. 394¹ § 3 w
związku z art. 39814 k.p.c., postanowił jak w sentencji.