Legislator Giurisprudenza & Legislazione
II UZ 42/10 Generato dall'IA

Supreme Court dismisses appeal rejecting retrial request based on post-judgment medical certificates under Art. 403 § 2 k.p.c.

Numero d'incarto II UZ 42/10
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Respinto (Dismissed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court dismissed the applicant's appeal against the appellate court's order rejecting a request for a retrial. The applicant argued that new medical certificates proving disability, issued after the final judgment, constituted new facts under Article 403 § 2 of the Civil Procedure Code. The court held that such certificates, created after the judgment became effective, could not serve as grounds for retrial because the applicant had the opportunity to present them earlier but failed to do so due to lack of necessity rather than oversight.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 403 § 2 k.p.c.; Art. 394 § 3 k.p.c.; Art. 398 k.p.c.: A request for retrial based on new evidence is inadmissible if the evidence arose after the judgment became effective and the party could have presented it during the prior proceedings.

Parole chiave

Generato dall'IA
retrial request new evidence post-judgment evidence disability pension civil procedure code

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
Art. 403 § 2 k.p.c.
postępowaniu w rozumieniu art. 403 § 2 k.p.c.
Art. 394 § 3 k.p.c.
Mając powyższe na względzie Sąd Najwyższy, na podstawie art. 394¹ § 3 w
Art. 398 k.p.c.
związku z art. 39814 k.p.c., postanowił jak w sentencji.
art. 403 § 2 k.p.c
postępowaniu w rozumieniu art. 403 § 2 k.p.c.
art. 39814 k.p.c
związku z art. 39814 k.p.c., postanowił jak w sentencji.

Giurisprudenza citata

Generato dall'IA

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

Sygn. akt II UZ 42/10

POSTANOWIENIE

Dnia 26 stycznia 2011 r.

Sąd Najwyższy w składzie :

SSN Jolanta Strusińska-Żukowska (przewodniczący,

sprawozdawca)

SSN Zbigniew Korzeniowski

SSN Zbigniew Myszka

w sprawie z wniosku J. C.

przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych

o rentę z tytułu niezdolności do pracy,

po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Pracy, Ubezpieczeń

Społecznych i Spraw Publicznych w dniu 26 stycznia 2011 r.,

zażalenia wnioskodawczyni na postanowienie Sądu Apelacyjnego w […]

z dnia 26 sierpnia 2010 r.,

oddala zażalenie.

Uzasadnienie

Postanowieniem z dnia 26 sierpnia 2010 r. Sąd Apelacyjny odrzucił skargę J.

C. o wznowienie postępowania w sprawie o rentę z tytułu niezdolności do pracy

zakończonej wyrokiem tego Sądu z dnia 19 stycznia 2010 r.

W skardze o wznowienie postępowania skarżąca powoływała się na nowe

okoliczności faktyczne w postaci niezdolności do pracy i dokumenty potwierdzające

tę niezdolność, które ubezpieczona otrzymywała od 9 marca 2010 r., a w

szczególności zaświadczenie lekarza specjalisty z zakresu medycyny pracy z 10

marca 2010 r. o niezdolności do podjęcia pracy na stanowisku pracownika

umysłowego i sprzątaczki oraz zaświadczenie z 10 maja 2010 r. wydane w toku

badania w trybie odwoławczym przez Centrum Medycyny Pracy w […] o

niezdolności do podjęcia pracy na stanowisku pracownika umysłowego i

sprzątaczki.

Sąd Apelacyjny uznał, że przedmiotowa skarga o wznowienie postępowania

nie opiera się na ustawowej podstawie wznowienia i dlatego podlega odrzuceniu.

Zaświadczenia lekarskie z 10 marca 2010 r. i 10 maja 2010 r. nie są bowiem

okolicznościami faktycznymi lub środkami dowodowymi, które mogłyby mieć wpływ

na wynik sprawy, a z których strona nie mogła skorzystać w poprzednim

postępowaniu w rozumieniu art. 403 § 2 k.p.c.

Ubezpieczona zaskarżyła powyższe postanowienie zażaleniem w całości i

wniosła o jego uchylenie oraz o zasądzenie na rzecz skarżącej kosztów

postępowania, zarzucając naruszenie art. 403 § 2 k.p.c. przez przyjęcie, że

„okoliczność niezdolności do pracy odwołującej oceniana przez pryzmat medycyny

pracy przez lekarza medycyny pracy wskutek skierowania przez potencjalnego

pracodawcę na badania pracownicze była już przez odwołującą powoływana w

postępowaniu przed Sądem I instancji i stanowiła przedmiot postępowania

dowodowego”.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Zażalenie okazało się nieuzasadnione.

Sąd Apelacyjny trafnie przyjął, że podnoszone w skardze okoliczności nie

mogą uzasadniać wznowienia postępowania. Żądanie wznowienia postępowania

oparte na podstawie art. 403 § 2 k.p.c. jest dopuszczalne wtedy, gdy po

zakończeniu postępowania, którego dotyczy skarga, ujawniły się okoliczności

faktyczne lub środki dowodowe, które mogłyby mieć wpływ na wynik sprawy, a z

których strona nie mogła skorzystać w poprzednim postępowaniu. Ustawową

podstawą wznowienia postępowania wskazaną w art. 403 § 2 k.p.c. jest powołanie

się na dowody, co do których w trakcie postępowania zakończonego prawomocnym

wyrokiem strona obiektywnie dysponowała możliwością ich zgłoszenia, jednakże

tego nie uczyniła wskutek braku procesowej potrzeby ich powołania, a nie wskutek

opieszałości, zaniedbania, zapomnienia, czy błędnej oceny (por. postanowienie

Sądu Najwyższego z dnia 25 stycznia 2007 r., I UZ 38/06, OSNP 2008 nr 3-4, poz.

51). Podstawą wznowienia postępowania na podstawie art. 403 § 2 k.p.c. mogą być

takie

nowe

okoliczności

oraz

środki

dowodowe,

które

zaistniały

przed

rozstrzygnięciem sporu - w trakcie postępowania i przed jego zakończeniem (por.

postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 10 lutego 2006 r., I PZ 33/05, OSNP 2007

nr 3-4, poz. 48). Regulacja art. 403 § 2 k.p.c. dotycząca powołania (przedstawienia)

środków dowodowych (okoliczności faktycznych), które nie było w zakończonym

postępowaniu możliwe, nie może odnosić się więc do stanu po jego zakończeniu

(por. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 10 lutego 2006 r., I PZ 33/05;

postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 25 czerwca 1998 r., II UKN 106/98, OSNP

1999 nr 13, poz. 438; uchwała Sądu Najwyższego z dnia 21 lutego 1969 r., III PZP

63/68, OSNC 1969 nr 12, poz. 208). Dlatego nie stanowią podstawy prawnej

wznowienia postępowania (art. 403 § 2 k.p.c.) zaświadczenia lekarskie wydane po

upływie 3 lat od uprawomocnienia się wyroku i oceniające odmiennie datę

powstania inwalidztwa (por. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 25 czerwca

1998 r., II UKN 106/98).

W tych okolicznościach zaskarżone postanowienie, którym Sąd odrzucił

skargę o wznowienie postępowania, nie narusza art. 403 § 2 k.p.c. Środek

dowodowy, który powstał po uprawomocnieniu się wyroku - a za taki należy uznać

powołane w skardze zaświadczenia lekarskie - nie stanowi bowiem podstawy

wznowienia przewidzianej w art. 403 § 2 k.p.c.

Mając powyższe na względzie Sąd Najwyższy, na podstawie art. 394¹ § 3 w

związku z art. 39814 k.p.c., postanowił jak w sentencji.