Legislator Giurisprudenza & Legislazione
II UZ 4/16 Generato dall'IA

Appeal dismissed for lack of value; court held value omission irrelevant when appeal can proceed without it.

Numero d'incarto II UZ 4/16
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Respinto (Dismissed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court overturned the appellate court's dismissal of an appeal regarding social insurance coverage. The appellant argued that the appeal was rejected solely due to a formal defect, specifically the failure to declare the value of the dispute, citing specific procedural articles. The court ruled that while declaring value is generally mandatory, it is not required for appeals in social insurance matters where the law guarantees admissibility regardless of value, rendering the omission a non-fatal defect.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 1261 § 1 k.p.c.; Art. 370, 373, 130 k.p.c.; Art. 3982 § 1 k.p.c.: In disputes concerning social insurance coverage, the failure to declare the value of the appeal does not justify its rejection if the appeal can proceed without it.

Parole chiave

Generato dall'IA
social insurance coverage value of dispute procedural defect appeal admissibility Supreme Court ruling formal requirements civil procedure code

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
Art. 1261 § 1 k.p.c.
Stosownie do art. 1261 § 1 k.p.c., w każdym piśmie należy podać wartość przedmiotu sporu lub zaskarżenia, gdy od tej wartości zależy właściwość rzeczowa sądu, wysokość opłaty lub dopuszczalność środka odwoławczego.
Art. 368 § 2 k.p.c.
Z mocy art. 368 § 2 k.p.c., wnoszący apelację ma obowiązek oznaczenia wartości przedmiotu zaskarżenia przy odpowiednim zastosowaniu art.
Art. 370 k.p.c.
Wskazał, że art. 370 i 373 k.p.c.
Art. 373 k.p.c.
nie wymaga, by była to wartość przekraczająca 10.000 zł).Przyjmuje się jednak, że art. 373 k.p.c. należy odczytywać łącznie z art.
Art. 130 k.p.c.
należy odczytywać łącznie z art. 130 k.p.c., więc odrzucenie apelacji może nastąpić tylko z powodu braków formalnych, które uniemożliwiają nadanie jej prawidłowego biegu.
Art. 3982 § 1 k.p.c.
Tę wartość ustawodawca pomija jako wartość sporu w sprawach mających za przedmiot objęcie obowiązkiem ubezpieczenia, lecz tylko przy określeniu dopuszczalności wniesienia skargi kasacyjnej; w art. 3982 § 1 zdanie drugie k.p.c.
Art. 3941 § 3 k.p.c.
Uwzględniając to, Sąd Najwyższy uchylił zaskarżone postanowienie, jak w sentencji (art. 3941 § 3 w związku z art.
Art. 39815 § 1 k.p.c.
3941 § 3 w związku z art. 39815 § 1 k.p.c.), a orzeczenie o kosztach postępowania zażaleniowego pozostawił Sądowi drugiej instancji w orzeczeniu kończącym sprawę (art.
Art. 108 § 2 k.p.c.
39815 § 1 k.p.c.), a orzeczenie o kosztach postępowania zażaleniowego pozostawił Sądowi drugiej instancji w orzeczeniu kończącym sprawę (art. 108 § 2 w związku z art.
Art. 398²¹ k.p.c.
108 § 2 w związku z art. 398²¹ k.p.c.).

Giurisprudenza citata

Generato dall'IA
2 CR 909/59
orzeczenie Sądu Najwyższego z dnia 25 stycznia 1961 r., 2 CR 909/59, OSPiKA 1962 nr 1, poz.
II UZ 43/09
Supreme Court allows appeal in social insurance dispute where missing value claim did not block procedural progress. Appeal dismissed due to formal defects in lower court decision. Court clarifies that missing value claim does not block appeal progress. Appeal allowed because missing value claim did not block procedural progress. Court clarifies that missing value claim does not block appeal progress. Appeal allowed because missing value claim did not block procedural progress.
III UZ 29/04
Supreme Court dismisses appeal rejection for lack of formal defects that prevent proper appellate proceedings.
II UZ 7/05
165), z dnia 7 lipca 2005 r., II UZ 7/05 (OSNP 2005 nr 24, poz.
II UZP 7/05
Supreme Court allows appeal dismissal for failure to specify claim value in social insurance cases.
I PKN 676/98
396 oraz postanowienia z dnia 26 stycznia 1999 r., I PKN 676/98, OSNAPiUS 2000 nr 6, poz.
I PKN 471/97
Supreme Court dismisses appeal rejection due to unsigned copies, ruling only the original appeal needs a signature.
II UZ 18/15
Social security certificate case dismissed for missing value; court ruled it is a property dispute requiring valuation.
II UZ 20/15
Social security appeal dismissed for non-property dispute; failure to state value was not a formal defect. The Supreme Court overturned the appellate court's rejection of the appeal. The court held that the appeal was inadmissible because the client failed to state the value of the subject matter of the appeal. The court reasoned that the appeal was not about a property right but about the obligation to be insured, which does not require a value statement. The court decided that the failure to state the value was not a formal defect because the appeal fee and admissibility were not dependent on the value. The court overturned the appellate court's decision and ordered the client to pay the costs of the appeal. The court emphasized that the appeal was inadmissible due to the failure to state the value of the subject matter of the appeal. The court held that the appeal was not about a property right but about the obligation to be insured, which does not require a value statement. The court decided that the failure to state the value was not a formal defect because the appeal fee and admissibility were not dependent on the value. The court overturned the appellate court's decision and ordered the client to pay the costs of the appeal. The court emphasized that the appeal was inadmissible due to the failure to state the value of the subject matter of the appeal.
II UZ 21/15
Supreme Court allows appeal in social security case where value omission did not block appeal's progress. Appeal rejected due to missing value was overturned. Court held missing value didn't stop appeal from proceeding.
II UZ 24/15
Supreme Court allows appeal by ruling failure to state claim value does not block procedural progress in social security cases.
II UZ 26/15
Supreme Court allows appeal on social security status despite missing appeal value due to fixed fee rules.

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

Sygn. akt II UZ 4/16 POSTANOWIENIE Dnia 17 maja 2016 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Beata Gudowska (przewodniczący, sprawozdawca)‎SSN Bogusław Cudowski‎SSN Halina Kiryło w sprawie z wniosku P. Spółki z o.o. z siedzibą w W.‎przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych ‎z udziałem zainteresowanego P. D.‎o wydanie zaświadczenia,‎po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Pracy, Ubezpieczeń Społecznych i Spraw Publicznych w dniu 17 maja 2016 r.,‎zażalenia wnioskodawcy na postanowienie Sądu Apelacyjnego ‎z dnia 4 marca 2015 r., uchyla zaskarżone postanowienie.

UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia 4 marca 2015 r. Sąd Apelacyjny odrzucił apelację P. Spółki z o.o. od wyroku Sądu Okręgowego z dnia 20 sierpnia 2014 r., zmieniającego decyzje Zakładu Ubezpieczeń Społecznych, w przedmiocie odmowy wydania zaświadczenia o podleganiu polskiemu systemowi ubezpieczeń społecznych przez pracownika tymczasowego P. D. w czasie wykonywania w Niemczech pracy na rzecz pracodawcy użytkownika. Stwierdził, że sprawy tego rodzaju obejmują spory o prawa majątkowe, w których obowiązkiem strony jest oznaczenie wartości przedmiotu sporu, i wezwał o to wnoszącego apelację.W zażaleniu skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia, argumentując, że sprawa, w której złożył apelację, jest sprawą o podleganie ubezpieczeniu, wymienioną w art. 3982 § 1 zdanie drugie k.p.c. Wskazał, że art. 370 i 373 k.p.c. należy odczytywać łącznie z art. 130 k.p.c., więc odrzucenie apelacji może nastąpić tylko z powodu braków formalnych, które uniemożliwiają nadanie jej prawidłowego biegu.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Stosownie do art. 1261 § 1 k.p.c., w każdym piśmie należy podać wartość przedmiotu sporu lub zaskarżenia, gdy od tej wartości zależy właściwość rzeczowa sądu, wysokość opłaty lub dopuszczalność środka odwoławczego. Z mocy art. 368 § 2 k.p.c., wnoszący apelację ma obowiązek oznaczenia wartości przedmiotu zaskarżenia przy odpowiednim zastosowaniu art. 19-24 i 25 § 1 k.p.c. Sprawa o objęcie obowiązkiem ubezpieczenia społecznego jest sprawą o prawo majątkowe, gdyż żądanie w niej zmierza do realizacji prawa mającego bezpośredni wpływ na stosunki majątkowe ubezpieczonego; ma wartość możliwą do oznaczenia w pieniądzu (por. np. orzeczenie Sądu Najwyższego z dnia 25 stycznia 1961 r., 2 CR 909/59, OSPiKA 1962 nr 1, poz. 8).

Tę wartość ustawodawca pomija jako wartość sporu w sprawach mających za przedmiot objęcie obowiązkiem ubezpieczenia, lecz tylko przy określeniu dopuszczalności wniesienia skargi kasacyjnej; w art. 3982 § 1 zdanie drugie k.p.c. postanawia, że skarga w tych sprawach jest zawsze dopuszczalna, bez względu na wartość przedmiotu zaskarżenia (scil. nie wymaga, by była to wartość przekraczająca 10.000 zł).Przyjmuje się jednak, że art. 373 k.p.c. należy odczytywać łącznie z art. 130 k.p.c., co powoduje, że odrzucenie apelacji z powodu nieuzupełnienia braków formalnych w wyznaczonym terminie dotyczy tylko takich przypadków, które uniemożliwiają nadanie apelacji prawidłowego biegu (por. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 11 grudnia 2009 r., II UZ 43/09, niepubl.).

Analogicznie na sprawę zapatruje się Sąd Najwyższy w postanowieniach z dnia 28 stycznia 2005 r., III UZ 29/04 (OSNP 2005 nr 11 poz. 165), z dnia 7 lipca 2005 r., II UZ 7/05 (OSNP 2005 nr 24, poz. 396). W konsekwencji przyjmuje się, że nieoznaczenie wartości przedmiotu zaskarżenia w apelacji, która może uzyskać prawidłowy bieg bez względu na wartość przedmiotu zaskarżenia, nie stanowi wady uzasadniającej jej odrzucenie (por. uchwałę Sądu Najwyższego z dnia 7 lipca 2005 r., II UZP 7/05, OSNP 2005 nr 24, poz. 396 oraz postanowienia z dnia 26 stycznia 1999 r., I PKN 676/98, OSNAPiUS 2000 nr 6, poz. 232, z dnia 12 stycznia 1998 r., I PKN 471/97, OSNAPiUS 1998 nr 24, poz. 711, z dnia 28 stycznia 2005 r., III UZ 29/04, OSNP 2005 nr 11, poz. 165 oraz z dnia 28 stycznia 2005 r., III UZ 29/04, OSNP 2005 nr 11, poz. 165).Taki pogląd prawny wyraził Sąd Najwyższy w postanowieniach z dnia 24 września 2015 r. w sprawach II UZ 18/15, II UZ 20/15 i 21/15 (niepubl.) oraz z dnia 21 października 2015 r. w sprawach II UZ 24/15 i 26/15 (niepubl.), w których rozpoznał zażalenia skarżącej P. Spółki z o.o.

Uwzględniając to, Sąd Najwyższy uchylił zaskarżone postanowienie, jak w sentencji (art. 3941 § 3 w związku z art. 39815 § 1 k.p.c.), a orzeczenie o kosztach postępowania zażaleniowego pozostawił Sądowi drugiej instancji w orzeczeniu kończącym sprawę (art. 108 § 2 w związku z art. 398²¹ k.p.c.). kc