Supreme Court remands case to lower court for determining the value of the subject matter of appeal.
Sintesi Legislator
Generato dall'IAThe Supreme Court of Poland remanded the case to the Court of Appeal in Lublin to determine the value of the subject matter of appeal. The applicant argued that the appeal value was nearly nine thousand zlotys, while the lower court had dismissed the appeal based on a value under five thousand zlotys. The court ruled that the second-instance court must explicitly state the calculated appeal value in its reasoning to allow for proper judicial review.
Regesto Legislator
Generato dall'IAArt. 22 KPC; Art. 25 ust. 1 KPC; Art. 393 pkt 1 KPC: When dismissing an appeal under Art. 393(1) KPC based on the value of the subject matter, the court of second instance is obligated to specify the determined value in its reasoning.
Parole chiave
Generato dall'IADisposizioni normative citate
Generato dall'IATesto completo
Postanowienie z dnia 23 kwietnia 1999 r.
II UZ 39/99
W uzasadnieniu postanowienia o odrzuceniu kasacji na podstawie art.
3935 w związku z art. 393 pkt 1 KPC sąd drugiej instancji ma obowiązek wskazania wartości przedmiotu zaskarżenia.
Przewodniczący: SSN Stefania Szymańska, Sędziowie SN: Beata Gudowska,
Maria Tyszel (sprawozdawca).
Sąd Najwyższy, po rozpoznaniu w dniu 23 kwietnia 1999 r. na posiedzeniu
niejawnym sprawy z wniosku Janiny F. przeciwko Kasie Rolniczego Ubezpieczenia
Społecznego-Oddziałowi Regionalnemu w B. o wysokość świadczenia zbiegowego,
na skutek zażalenia wnioskodawczyni na postanowienie Sądu Apelacyjnego-Sądu
Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w Lublinie z dnia 26 lutego 1999 r. [...]
p o s t a n o w i ł:
u c h y l i ć zaskarżone postanowienie i sprawę przekazać Sądowi Apelacyjnemu w Lublinie do sprawdzenia wartości przedmiotu zaskarżenia.
Uzasadnienie
Sąd Apelacyjny w Lublinie postanowieniem z dnia 26 lutego 1999 r. [...] odrzucił kasację Janiny F. od wyroku tegoż Sądu z dnia 11 grudnia 1998 r. Z uzasadnienia
postanowienia wynika, że podstawą prawną rozstrzygnięcia był przepis art. 393 pkt 1
KPC czyli, że Sąd uznał iż wartość przedmiotu zaskarżenia jest niższa od pięciu tysięcy złotych.
W zażaleniu na to postanowienie wnioskodawczyni wniosła o jego uchylenie i
przekazanie sprawy Sądowi Apelacyjnemu celem nadania biegu kasacji twierdząc,
że wartość przedmiotu zaskarżenia wynosi prawie dziewięć tysięcy złotych i wnosząc
o wezwanie jej do wykazania wartości przedmiotu zaskarżenia.
Sąd Najwyższy wziął pod uwagę, co następuje:
Zażalenie jest uzasadnione. W zaskarżonym postanowieniu wskazano jedynie, że „sprawa” dotyczy wysokości świadczenia zbiegowego z Kasy Rolniczego
Ubezpieczenia Społecznego, nie określono natomiast ani wartości przedmiotu zaskarżenia ustalonego zgodnie z art. 22 KPC, ani nawet miesięcznej wysokości dochodzonego świadczenia. Uzasadnienie zaskarżonego postanowienia uniemożliwia
kontrolę jego zasadności. Określenie wartości przedmiotu zaskarżenia należy do
strony, a jego sprawdzenie, na podstawie art. 25 w związku z art. 393 5 KPC dokonuje
Sąd drugiej instancji, a nie Sąd Najwyższy.
Sąd drugiej instancji ma obowiązek wskazania w uzasadnieniu postanowienia
o odrzuceniu kasacji na podstawie art. 393 pkt 1 KPC wartości przedmiotu zaskarżenia ustalonej w wyniku jej sprawdzenia.
Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 39318 KPC orzeczono jak w
sentencji postanowienia.