Legislator Giurisprudenza & Legislazione
II UZ 35/11 Generato dall'IA

Supreme Court dismisses appeal on procedural order regarding missed deadline for judgment reasoning. Appeal failed to include specific request to review prior dismissal of deadline restoration. Court held procedural order is not appealable unless explicitly challenged. Appeal must contain precise request to trigger review of non-appealable procedural order.

Numero d'incarto II UZ 35/11
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Respinto (Dismissed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court dismissed the applicant's appeal against a lower court order rejecting a request to restore a deadline for submitting a request for judgment reasoning. The applicant argued that the lower court erred in denying the deadline restoration due to communication difficulties, but the Supreme Court found the appeal lacked a specific request to review the prior procedural order under the relevant code. Consequently, the court ruled that the appeal was inadmissible because the applicant failed to explicitly request the review of the non-appealable procedural decision within the appeal document.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 380 k.p.c.; Art. 3941 § 3 k.p.c.; Art. 39821 k.p.c.: A procedural order not subject to appeal via cassation may be reviewed only if the appellant explicitly requests such review in the cassation appeal, as mere arguments regarding the prior order do not constitute a valid request.

Parole chiave

Generato dall'IA
procedural order cassation appeal deadline restoration judgment reasoning inadmissible appeal specific request procedural law

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
Art. 380 k.p.c.
w art. 380 k.p.c., który znajduje zastosowanie w postępowaniu przed Sądem
Art. 3941 § 3 k.p.c.
39814 w związku z art. 3941 § 3 k.p.c.
Art. 39821 k.p.c.
3941 § 3 w związku z art. 39821 k.p.c. Oznacza to, że na
Art. 168 k.p.c.
oddalenie wniosku o przywrócenie terminu (art. 168 k.p.c. a contrario), a w
Art. 387 k.p.c.
złożonego po terminie (art. 387 w związku z art.
Art. 328 § 1 k.p.c.
odrzucenie na podstawie art. 328 § 1 zdanie drugie w związku z art.
Art. 391 § 1 k.p.c.
328 § 1 zdanie drugie w związku z art. 391 § 1 k.p.c.
art. 168 k.p.c
oddalenie wniosku o przywrócenie terminu (art. 168 k.p.c.
art. 171 k.p.c
387 w związku z art. 171 k.p.c.).
art. 168 § 1 k.p.c
art. 168 § 1 k.p.c., gdyż po pierwsze - miał trudności we wcześniejszym

Giurisprudenza citata

Generato dall'IA

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

Sygn. akt II UZ 35/11

POSTANOWIENIE

Dnia 18 października 2011 r.

Sąd Najwyższy w składzie :

SSN Zbigniew Myszka (przewodniczący)

SSN Józef Iwulski

SSN Małgorzata Wrębiakowska-Marzec (sprawozdawca)

w sprawie z wniosku M/ W.

przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych

o ubezpieczenie społeczne,

po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Pracy, Ubezpieczeń

Społecznych i Spraw Publicznych w dniu 18 października 2011 r.,

zażalenia wnioskodawcy na postanowienie Sądu Apelacyjnego w […]

z dnia 10 marca 2011 r.,

oddala zażalenie.

Uzasadnienie

Postanowieniem z dnia 10 marca 2011 r. Sąd Apelacyjny oddalił wniosek M.

W. o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia

wyroku tego Sądu z dnia 29 października 2010 r. (pkt 1) oraz odrzucił wniosek o

sporządzenie uzasadnienia i doręczenie wyroku wraz z uzasadnieniem (pkt 2).

W

uzasadnieniu

reprezentowany

był

w

postanowienia

podniesiono,

że

wnioskodawca

postępowaniu

sądowym

przez

profesjonalnego

pełnomocnika z urzędu. Ani wnioskodawca, ani jego pełnomocnik nie stawili się na

rozprawie poprzedzającej ogłoszenie wyroku. Termin do zgłoszenia żądania

sporządzenia uzasadnienia wyroku upłynął w dniu 3 listopada 2010 r. Wniosek o

sporządzenie uzasadnienia wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do

dokonania tej czynności procesowej został złożony w dniu 30 grudnia 2010 r.

Wnioskodawca nie poinformował reprezentującego go pełnomocnika o adresie

swojego zamieszkania, a pomimo posiadania numeru telefonu pełnomocnika,

skontaktował się z nim telefonicznie dopiero w dniu 27 grudnia 2010 r. W ocenie

Sądu Apelacyjnego, wnioskodawca nie powołał się na żadne okoliczności, które

uniemożliwiały mu zgłoszenie przedmiotowego wniosku w terminie ustawowym, zaś

ewentualne zaniechanie podjęcia czynności procesowych przez pełnomocnika

wywołuje bezpośrednie konsekwencje procesowe dla strony. Powoduje to

oddalenie wniosku o przywrócenie terminu (art. 168 k.p.c. a contrario), a w

konsekwencji odrzucenie wniosku o doręczenie wyroku wraz z uzasadnieniem jako

złożonego po terminie (art. 387 w związku z art. 171 k.p.c.).

W zażaleniu

wnioskodawca zaskarżył powyższe postanowienie w części

odrzucającej wniosek (pkt 2), wnosząc o jego uchylenie i przekazanie sprawy

Sądowi Apelacyjnemu do ponownego rozpoznania.

W uzasadnieniu zażalenia podniesiono, zaskarżone postanowienie zostało

oparte na uprzednim oddaleniu wniosku o przywrócenie terminu do dokonania

czynności procesowej. W ocenie skarżącego, odmowa ta nastąpiła z naruszeniem

art. 168 § 1 k.p.c., gdyż po pierwsze - miał trudności we wcześniejszym

skontaktowaniu się ze swoim pełnomocnikiem, a po drugie - z korespondencją

skierowaną na znany pełnomocnikowi adres matki mógł zapoznać się dopiero - z

uwagi na trudne warunki atmosferyczne - w trakcie przyjazdu na święta. W

konsekwencji uchybienie terminu w dokonaniu czynności procesowej nastąpiło bez

winy skarżącego.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje.

Zgodnie z art. 3941 k.p.c. zażalenie do Sądu Najwyższego przysługuje na

postanowienie Sądu drugiej instancji odrzucające skargę kasacyjną oraz skargę o

stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia oraz co do

kosztów procesu, które nie były przedmiotem rozstrzygnięcia sądu pierwszej

instancji (§ 1), a nadto w sprawach, w których przysługuje skarga kasacyjna,

zażalenie przysługuje także na postanowienie sądu drugiej instancji kończące

postępowanie w sprawie, z wyjątkiem postanowień, o których mowa w art. 398 1

k.p.c., a także postanowień wydanych w wyniku rozpoznania zażalenia na

postanowienie sądu pierwszej instancji (§ 2). W judykaturze Sądu Najwyższego

przyjmuje się zgodnie, że postanowienie sądu drugiej instancji odrzucające wniosek

strony o doręczenie odpisu wyroku z uzasadnieniem w celu wniesienia skargi

kasacyjnej jest postanowieniem kończącym postępowanie w sprawie w rozumieniu

art. 3941 § 2 k.p.c. Jeżeli zatem postanowienie takie wydane zostało przez Sąd

drugiej instancji w sprawie, w której przysługuje skarga kasacyjna, może być ono

przedmiotem zażalenia do Sądu Najwyższego. Z kolei postanowienie oddalające

lub odrzucające wniosek o przywrócenie terminu do dokonania czynności

procesowej nie jest postanowieniem kończącym postępowanie w sprawie i dlatego

nie podlega zaskarżeniu zażaleniem (por. uzasadnienie uchwały składu siedmiu

sędziów Sądu Najwyższego z dnia 31 maja 2000 r., III ZP 1/00, OSNAPiUS 2000 nr

24, poz. 887, w której wyrażony został pogląd potwierdzający wpadkowy charakter

postępowania o przywrócenie terminu do dokonania czynności procesowej, którego

celem jest jedynie ocena zasadności wniosku o przywrócenie terminu, w tym

zbadanie,

czy

zaniechanie

dokonania

czynności

było

spowodowane

okolicznościami niezawinionymi przez stronę). Postanowienie to - jako niekończące

postępowania w sprawie, a więc niezaskarżalne w drodze zażalenia wniesionego

na podstawie art. 3941 § 2 k.p.c. - należy do kategorii postanowień, o jakich mowa

w art. 380 k.p.c., który znajduje zastosowanie w postępowaniu przed Sądem

Najwyższym wywołanym wniesieniem zażalenia na postanowienie sądu drugiej

instancji na podstawie art. 3941 § 3 w związku z art. 39821 k.p.c. Oznacza to, że na

wniosek strony (zgłoszony w zażaleniu), postanowienie sądu drugiej instancji,

którego

przedmiotem

jest

przywrócenie

terminu

do

dokonania

czynności

procesowej może być skutecznie kwestionowane w zażaleniu na postanowienie o

odrzuceniu wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku i doręczenie odpisu

wyroku z uzasadnieniem, jeżeli miało wpływ na rozstrzygnięcie zawarte w tym

postanowieniu. Inaczej rzecz ujmując, badanie na podstawie art. 380 w związku z

art. 39821 i art. 3943 § 3 k.p.c. w wyniku tzw. uprzedniej kontroli prawidłowości

orzeczenia, które nie podlega zaskarżeniu w drodze zażalenia jest dopuszczalne,

jednak warunkiem takiej kontroli niezaskarżalnego postanowienia, które miało

wpływ na wynik sprawy, jest zamieszczenie stosownego wniosku w środku

odwoławczym skierowanym przeciwko postanowieniu podlegającemu zaskarżeniu

zażaleniem. Gdy w sprawie występuje profesjonalny pełnomocnik wniosek taki

powinien być jednoznacznie sformułowany, gdyż nie ma podstaw do przypisywania

pismom przez niego wnoszonym treści wprost w nich nie wyrażonych (por.

postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 17 lipca 2008 r., II CZ 54/08, LEX nr

447663; z dnia 28 października 2009 r., II PZ 17/09, LEX nr 559946).

W sporządzonym przez pełnomocnika będącego adwokatem zażaleniu

zaskarżającym postanowienie odrzucające wniosek o sporządzenie i doręczenie

uzasadnienia wyroku nie zawarto ani stosownego wniosku, o którym stanowi art.

380 k.p.c., ani nawet nie powołano tego przepisu. Zawarte w uzasadnieniu

zażalenia rozważania dotyczące przywrócenia terminu do dokonania czynności

procesowej i zasadności niezastosowania art. 168 § 1 k.p.c. nie mogą być same w

sobie uznane za taki wniosek i wywołać określonego w art. 380 k.p.c. skutku

polegającego na zweryfikowaniu postanowienia w części objętej jego pkt 1, a

dotyczącej oddalenia wniosku o przywrócenie terminu do dokonania czynności

procesowej. Skoro zatem czynność ta została dokonana z przekroczeniem terminu

określonego w art. 387 § 3 zdanie pierwsze k.p.c., to prawidłowe było jej

odrzucenie na podstawie art. 328 § 1 zdanie drugie w związku z art. 391 § 1 k.p.c.

Z powyższych względów zażalenie podlega oddaleniu

39814 w związku z art. 3941 § 3 k.p.c.

na podstawie art.