Legislator Giurisprudenza & Legislazione
II UZ 31/11 Generato dall'IA

Supreme Court partially allowed appeal on legal costs, ruling separate appeal proceedings dictate fee standards.

Numero d'incarto II UZ 31/11
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Parzialmente accolto (Partially Allowed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court partially overturned the appellate court's decision regarding legal fees in a social security benefit recovery case. The appellant argued that the lower court incorrectly applied fee schedules for social security disputes, while the respondent contended the fees were justified. The court ruled that since the appeal was a distinct proceeding with its own subject matter value, the correct fee standard was the one applicable to the appeal itself, not the underlying dispute.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 98 § 3 k.p.c.; Rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych: In appeal proceedings, legal fees are determined based on the value of the subject matter of the appeal, not the underlying dispute, requiring application of the specific fee schedule for the appeal's value.

Parole chiave

Generato dall'IA
legal costs appeal social security benefits legal aid fees appeal proceedings value bar association fees

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
art. 98 § 3 k.p.c.
zakresie pkt 2, zarzucając mu naruszenie art. 98 § 3 k.p.c. oraz § 11 ust.
art. 99 k.p.c.
art. 99 k.p.c., do niezbędnych kosztów procesu strony reprezentowanej przez radcę
§ 11 ust. 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych
§ 5 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych
§ 6 pkt 3 z związku z § 12 ust. 2 pkt 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych
art. 398 § 16 k.p.c.
Z tych względów orzeczono jak w sentencji (art. 398 16 k.p.c.
art. 398 § 14 k.p.c.
Z tych względów orzeczono jak w sentencji (art. 398 16 k.p.c.
art. 398 § 21 k.p.c.
Z tych względów orzeczono jak w sentencji (art. 398 16 k.p.c.
art. 394 § 1 § 3 k.p.c.
39821 i art. 3941 § 3 k.p.c.).
art. 100 k.p.c.
zażaleniowego przed Sądem Najwyższym rozstrzygnięto po myśli art. 100 k.p.c.
§ 6 pkt 2 w związku z § 12 ust. 2 pkt 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych

Giurisprudenza citata

Generato dall'IA
postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 1 czerwca 2010 r., II UZ 11/10
postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 25 maja 2010 r., I CZ 9/10
postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 14 kwietnia 2011 r., II UZ 9/11

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

Sygn. akt II UZ 31/11

POSTANOWIENIE

Dnia 13 października 2011 r.

Sąd Najwyższy w składzie :

SSN Romualda Spyt (przewodniczący, sprawozdawca)

SSN Zbigniew Hajn

SSN Roman Kuczyński

w sprawie z wniosku P. S.

przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych

o zwrot nienależnie pobranej renty rodzinnej,

po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Pracy, Ubezpieczeń

Społecznych i Spraw Publicznych w dniu 13 października 2011 r.,

zażalenia organu rentowego na postanowienie Sądu Apelacyjnego w […]

z dnia 30 marca 2011 r.,

1. zmienia zaskarżone postanowienie w pkt. 2 i zasądza od

Zakładu Ubezpieczeń Społecznych na rzecz P. S. kwotę 300 zł

(trzysta

złotych)

tytułem

zwrotu

kosztów

postępowania

zażaleniowego przed Sądem Apelacyjnym; oddalając zażalenie

w pozostałej części,

2. zasądza

od

P.

S. na

rzecz

Zakładu

Ubezpieczeń

Społecznych kwotę 120 zł (sto dwadzieścia złotych) tytułem

zwrotu kosztów postępowania zażaleniowego przed Sądem

Najwyższym.

Uzasadnienie

Postanowieniem z dnia 30 marca 2011 r. Sąd Apelacyjny - Sąd Pracy i

Ubezpieczeń Społecznych zmienił postanowienie Sądu Okręgowego - Sądu Pracy i

Ubezpieczeń Społecznych z dnia 26 stycznia 2011 r. i zasądził od Zakładu

Ubezpieczeń Społecznych na rzecz P. S. kwotę 2.400 zł. Orzekając w przedmiocie

kosztów postępowania zażaleniowego, w pkt 2 postanowienia, Sąd Apelacyjny

zasądził od Zakładu Ubezpieczeń Społecznych na rzecz P. S. kwotę 1.200 zł

tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego w postępowaniu zażaleniowym.

Pełnomocnik organu rentowego wniósł zażalenie na postanowienie w

zakresie pkt 2, zarzucając mu naruszenie art. 98 § 3 k.p.c. oraz § 11 ust. 2 w

związku z § 12 ust. 2 pkt 2 oraz niezastosowanie § 5 rozporządzenia Ministra

Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców

prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej

udzielonej przez radcę prawnego z urzędu (Dz.U. Nr 163, poz. 1349 ze zm.), przez

przyznanie

odwołującemu

kosztów zastępstwa

procesowego

w wysokości

nieznajdującej uzasadnienia w stawkach dla spraw o świadczenia z ubezpieczenia

społecznego.

Wniósł o dokonanie oceny zasadności postanowienia w zaskarżonym

zakresie oraz uchylenie zaskarżonego postanowienia i przekazanie sprawy w tym

zakresie do rozpoznania Sądowi Apelacyjnemu i zasądzenie na rzecz organu

rentowego kosztów postępowania zażaleniowego według norm przepisanych.

W uzasadnieniu wskazano, że Sąd Apelacyjny za podstawę swojego

rozstrzygnięcia przyjął, iż przedmiot sporu przed Sądem pierwszej instancji o zwrot

nienależnie pobranej renty nie dotyczył prawa do emerytury lub renty ani też

dodatków do emerytury lub renty oraz zasiłku z ubezpieczenia społecznego i

rodzinnego, a zatem nie można mu przypisać cech sprawy o świadczenia pieniężne

z ubezpieczenia społecznego lub zaopatrzenia emerytalnego w rozumieniu § 11

ust. 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w

sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb

Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego z urzędu.

Zdaniem Sądu Apelacyjnego, wynagrodzenie pełnomocnika powinno być liczone

od wartości przedmiotu sporu, tj. według § 6 pkt 5 wskazanego powyżej

rozporządzenia. Z tego względu zarówno w pkt 1 postanowienia (koszty

postępowania przez Sądem pierwszej instancji), jak i w jego pkt 2 (koszty

postępowania zażaleniowego) koszty zastępstwa procesowego zostały ustalone z

uwzględnieniem właśnie wartości przedmiotu sporu. Tymczasem w ocenie organu

rentowego sprawa o zwrot świadczeń z ubezpieczenia społecznego jest bliższa

rodzajowo sprawie o przyznanie takich świadczeń niż sprawie o zapłatę, wobec

czego podstawę zasądzenia kosztów zastępstwa procesowego w takich sprawach

powinny stanowić stawki minimalne dla spraw o świadczenia pieniężne z

ubezpieczenia społecznego zawarte w § 11 ust. 2 rozporządzenia, tym bardziej, że

z treści § 5 rozporządzenia wynika, iż wysokość stawek w sprawach w nim

nieokreślonych ustala się przyjmując za podstawę stawkę w sprawach o najbardziej

zbliżonym rodzaju.

W odpowiedzi na zażalenie powód wniósł o jego oddalenie. W uzasadnieniu

wskazał, że jest ono nieuzasadnione i stanowi jedynie polemikę z prawomocnym

postanowieniem Sądu Apelacyjnego.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

W postępowaniu zażaleniowym odwołujący się był reprezentowany przez

pełnomocnika będącego radcą prawnym. Zgodnie z art. 98 § 3 k.p.c. w związku z

art. 99 k.p.c., do niezbędnych kosztów procesu strony reprezentowanej przez radcę

prawnego zalicza się wynagrodzenie, jednak nie wyższe niż stawki opłat określone

w odrębnych przepisach. Te odrębne przepisy zawarte są w rozporządzeniu

Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności

radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej

udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu. Rozstrzygnięcie

zażalenia jest niezależne od oceny, czy Sąd Apelacyjny trafnie przyjął, że sprawa o

zwrot nienależnie pobranego świadczenia jest bliższa rodzajowo sprawom o

zapłatę

uzasadniającym

rozporządzenia

niż

zastosowanie

sprawom

o

stawek

przyznanie

przewidzianych

tych

świadczeń,

w

w

§

których

wynagrodzenie ustalane jest na podstawie § 11 ust. 2 (zob. postanowienie Sądu

Najwyższego z dnia 1 czerwca 2010 r., II UZ 11/10, LEX nr 611823). W razie

bowiem zażalenia na zawarte w wyroku postanowienie w przedmiocie kosztów

postępowania wartość przedmiotu zaskarżenia zależy od wysokości tych kosztów,

nie zaś od wartości przedmiotu sporu w sprawie zasadniczej. W omawianym

wypadku Sąd Apelacyjny rozpoznawał w postępowaniu zażaleniowym "sprawę w

zakresie rozstrzygnięcia o kosztach procesu", nie zaś o sprawę o zwrot nienależnie

pobranego świadczenia (por. postanowienia Sądu Najwyższego: z dnia 25 maja

2010 r., I CZ 9/10, OSNC-ZD 2011 nr 1, poz. 6 oraz z dnia 14 kwietnia 2011 r., II

UZ 9/11 - niepublikowane). O ile zatem wysokość kosztów zastępstwa

procesowego przez Sądem pierwszej instancji uzależniona była od wartości

przedmiotu sporu w sprawie zasadniczej, o tyle w postępowaniu przed Sądem

drugiej instancji (zażaleniowym) tę wysokość kształtowała kwota kosztów procesu.

W takiej zaś sytuacji, dla ustalenia kosztów zastępstwa procesowego, właściwy był

§ 6 pkt 3 z związku z § 12 ust. 2 pkt 2 rozporządzenia – ze względu na wartość

przedmiotu zaskarżenia w wysokości 2.220 zł (różnica między kwotą zasądzoną a

żądaną).

Z tych względów orzeczono jak w sentencji (art. 398 16 k.p.c. i art. 39814 k.p.c.

w związku z art. 39821 i art. 3941 § 3 k.p.c.). O kosztach postępowania

zażaleniowego przed Sądem Najwyższym rozstrzygnięto po myśli art. 100 k.p.c.

(uznając, że organ rentowy uległ co do nieznacznej części swojego żądania) w

związku § 6 pkt 2 w związku z § 12 ust. 2 pkt 2 rozporządzeniu Ministra

Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. – z uwagi na wartość przedmiotu

zaskarżenia w tym postępowaniu w kwocie 1.080 zł.