Cassation appeal dismissed as property dispute value under 10,000 PLN excludes social security capital cases.
Sintesi Legislator
Generato dall'IAThe Supreme Court dismissed the cassation appeal regarding the initial capital amount in a social security dispute. The appellant argued for a higher capital calculation, but the court determined the appeal was inadmissible because the disputed value difference fell below 10,000 PLN. The court ruled that unlike pension cases, disputes over initial capital are property matters where the statutory value threshold strictly governs admissibility.
Regesto Legislator
Generato dall'IAArt. 3982 § 1 k.p.c.; Art. 3941 § 3 k.p.c.; Cassation appeals in social security property disputes are inadmissible if the disputed value difference is under 10,000 PLN, as such cases do not fall under the exceptions for pension-related matters.
Parole chiave
Generato dall'IADisposizioni normative citate
Generato dall'IATesto completo
Postanowienie z dnia 5 sierpnia 2009 r.
II UZ 28/09
Sprawa o wysokość wskaźnika podstawy wymiaru kapitału początkowego jest sprawą o prawo majątkowe, wobec czego o dopuszczalności skargi kasacyjnej decyduje wartość przedmiotu zaskarżenia, stanowiąca różnicę pomiędzy wysokością kapitału początkowego ustaloną zaskarżoną decyzją organu
rentowego a wysokością wskazaną przez skarżącego.
Przewodniczący SSN Roman Kuczyński (sprawozdawca), Sędziowie SN:
Bogusław Cudowski, Katarzyna Gonera.
Sąd Najwyższy, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 5 sierpnia
2009 r. sprawy z wniosku Tomasza Z. przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych-Oddziałowi w S. o kapitał początkowy, na skutek zażalenia wnioskodawcy na
postanowienie Sądu Apelacyjnego w Gdańsku z dnia 16 kwietnia 2009 r. [...]
o d d a l i ł zażalenie.
Uzasadnienie
Sąd Okręgowy-Sąd Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w Słupsku wyrokiem z
dnia 17 października 2007 r. sprostowanym postanowieniem z dnia 7 stycznia 2008
r. zmienił decyzję Zakładu Ubezpieczeń Społecznych-Oddział w S. z dnia 21 lutego
2007 r. w ten sposób, że zobowiązał organ rentowy do ustalenia ubezpieczonemu
Tomaszowi Z. kapitału początkowego przy zastosowaniu wskaźnika wysokości podstawy wymiaru kapitału początkowego w wysokości 116,81 i zasądził od ZUS Oddział w S. na rzecz Tomasza Z. kwotę 360 zł tytułem kosztów procesu.
Od powyższego wyroku obie strony złożyły apelację. Pełnomocnik powoda
wnosił o: 1) zmianę zaskarżonego wyroku i przyznanie ubezpieczonemu kapitału początkowego na podstawie wskaźnika jego wysokości 123,04% lub większego,
ewentualnie 2) uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy do ponownego
rozpoznania, 3) zasądzenie 750 zł tytułem zwrotu kosztów procesu, w tym 720 zł
tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego w obu instancjach.
Natomiast Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w S. domagał się zmiany
zaskarżonego wyroku i oddalenia odwołania, ewentualnie jego uchylenia i przekazania sprawy Sądowi pierwszej instancji do ponownego rozpoznania.
Sąd Apelacyjny-Sąd Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w Gdańsku po rozpoznaniu apelacji wyrokiem z dnia 5 listopada 2008 r. zmienił zaskarżony wyrok w ten
sposób, że oddalił odwołanie oraz oddalił apelację Tomasza Z..
W dniu 4 marca 2009 r. do Sądu Apelacyjnego wpłynęła skarga kasacyjna
pełnomocnika Tomasza Z., której braki formalne zostały uzupełnione pismem procesowym z dnia 3 kwietnia 2009 r., a mianowicie uzasadniony został wniosek o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania, określona została wartość przedmiotu zaskarżenia (18.000 zł) oraz dostarczono dwa odpisy skargi kasacyjnej.
Postanowieniem z dnia 16 kwietnia 2009 r. Sąd Apelacyjny-Sąd Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w Gdańsku na podstawie art. 3986 § 2 k.p.c. odrzucił skargę
kasacyjną. W uzasadnieniu postanowienia Sąd Apelacyjny stwierdził, że stosownie
do art. 3982 § 1 k.p.c. skarga kasacyjna nie przysługuje w sprawach o prawa majątkowe, w których wartość przedmiotu zaskarżenia jest niższa niż dziesięć tysięcy złotych. W sprawach z zakresu ubezpieczeń społecznych skarga kasacyjna przysługuje
niezależnie od wartości przedmiotu zaskarżenia w sprawach o przyznanie i o
wstrzymanie emerytury lub renty oraz o objęcie obowiązkiem ubezpieczenia społecznego. Rozpatrywana sprawa jest sprawą z zakresu ubezpieczeń społecznych.
Nie należy jednak do spraw, o których mowa w art. 3982 § 2 zdanie drugie k.p.c. Jej
przedmiotem bowiem nie jest przyznanie lub wstrzymanie emerytury, lecz wysokość
kapitału początkowego. O dopuszczalności skargi kasacyjnej decydować będzie
wartość przedmiotu zaskarżenia, którą stanowić będzie różnica pomiędzy wysokością kapitału początkowego ustaloną w decyzji organu rentowego z dnia 21 lutego
2007 r., a wysokością kapitału początkowego ustaloną zgodnie z żądaniem skargi
kasacyjnej. Apelujący Tomasz Z. wnosił o ustalenie wskaźnika wysokości podstawy
wymiaru kapitału początkowego na 123,04%, a więc wyższego od ustalonego przez
Zakład Ubezpieczeń Społecznych o 14,72%. Tym samym wartość przedmiotu zaskarżenia ustalona w sposób przewidziany w art. 19 i nast. k.p.c. powodowała, że w
niniejszej sprawie przedmiot zaskarżenia stanowiący różnicę pomiędzy wysokością
kapitału początkowego wyliczoną przez ZUS, a dochodzoną przez ubezpieczonego
nie przekraczał 100.000 zł. Mając powyższe na uwadze Sąd Apelacyjny odrzucił tę
skargę jako niedopuszczalną.
Zażalenie na powyższe postanowienie Sądu Apelacyjnego wniósł ubezpieczony wnosząc o uchylenie zaskarżonego postanowienia i przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
Przedmiotem postępowania z odwołania ubezpieczonego od decyzji organu
rentowego z dnia 21 lutego 2007 r. zakończonego wyrokiem Sądu ApelacyjnegoSądu Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w Gdańsku z dnia 5 listopada 2008 r. było
ustalenie kapitału początkowego. Na podstawie art. 3982 § 1 k.p.c. skarga kasacyjna
jest niedopuszczalna w sprawach o prawa majątkowe z zakresu prawa pracy i ubezpieczeń społecznych, w których wartość przedmiotu zaskarżenia jest niższa niż dziesięć tysięcy złotych. Jednakże w sprawach z zakresu ubezpieczeń społecznych
skarga kasacyjna przysługuje niezależnie od wartości przedmiotu zaskarżenia w
sprawach o przyznanie i o wstrzymanie emerytury lub renty oraz o objęcie obowiązkiem ubezpieczenia społecznego. Nie ulega wątpliwości, że rozpatrywana sprawa z
uwagi na jej przedmiot - o ustalenie kapitału początkowego - jest sprawą o prawa
majątkowe, w której o dopuszczalności skargi kasacyjnej decyduje wartość przedmiotu zaskarżenia. „Kapitał początkowy” jest bowiem prawem majątkowym, a z jego
ustaleniem związana jest wartość materialna, która będzie przysługiwać uprawnionemu podmiotowi. Sprawa o ustalenie kapitału początkowego nie jest sprawą o przyznanie ani o wstrzymanie emerytury lub renty, ani też sprawą o objęcie obowiązkiem
ubezpieczenia społecznego, w których skarga kasacyjna przysługuje niezależnie od
wartości przedmiotu zaskarżenia. Wynika to z literalnego brzmienia przepisu art.
3982 § 1 zdanie drugie k.p.c. W przepisie tym został bowiem wyraźnie określony zakres spraw, w których skarga kasacyjna przysługuje niezależnie od wartości przedmiotu zaskarżenia. Wskazany przepis został wprowadzony później niż uregulowania
o kapitale początkowym zawarte w ustawie z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i
rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych (jednolity tekst: Dz.U. z 2004 r. Nr 39,
poz. 353 ze zm.). Gdyby intencją ustawodawcy było wprowadzenie dopuszczalności
skargi kasacyjnej w sprawach o ustalenie kapitału początkowego niezależnie od
wartości przedmiotu zaskarżenia, to takie uregulowanie znalazłoby się bez wątpienia
w treści przepisu art. 3982 § 1 zdanie drugie k.p.c.
W niniejszej sprawie Sąd Apelacyjny w Gdańsku ustalił, zgodnie z art. 25
k.p.c. wartość przedmiotu zaskarżenia, którą stanowiła różnica wskaźnika wysokości
podstawy wymiaru kapitału początkowego ustalona przez organ rentowy w wysokości 108,32%, a wnioskowaną przez skarżącego w wysokości 123,04%.
Mając na uwadze, że kapitał początkowy ustalony w przedmiotowej decyzji
organu rentowego wynosił 26.444,77 zł, to różnica wskaźnika wysokości podstawy
wymiaru kapitału początkowego wynosząca 14,72% nie daje kwoty równej lub przewyższającej 10.000 zł.
Z powyższych względów Sąd Najwyższy orzekł jak w sentencji na podstawie
art. 3941 § 3 i art. 39814 k.p.c.