Legislator Giurisprudenza & Legislazione
II UZ 21/12 Generato dall'IA

Supreme Court dismisses appeal; professional lawyer cannot orally request reasoning in social security proceedings.

Numero d'incarto II UZ 21/12
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Respinto (Dismissed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court dismissed the appellant's appeal against a lower court's decision to reject her appeal due to a missed deadline. The appellant argued that a professional lawyer's oral request for a court ruling's reasoning to be recorded in the minutes should be valid, despite the lack of a formal written request. The court held that the Civil Procedure Code explicitly limits oral requests for reasoning to parties represented without legal counsel, thereby denying such rights to those with professional representation.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 125 § 1 k.p.c.; Art. 466 k.p.c.: The right to orally request the preparation of a court ruling's reasoning is restricted to parties acting without legal counsel; professional representation does not justify bypassing the requirement for a written request.

Parole chiave

Generato dall'IA
social security proceedings oral request for reasoning professional legal representation civil procedure code missed appeal deadline written form requirement legal counsel rights

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
Art. 125 § 1 k.p.c.
stron podejmowane są w formie pisemnej (art. 125 § 1 k.p.c.), chyba że kodeks
Art. 466 k.p.c.
W ocenie Sądu Apelacyjnego, z art. 466 k.p.c. a contrario wynika, że prawo
Art. 328 § 1 k.p.c.
protokołu posiedzenia wyznaczonego w celu jego publikacji, gdyż art. 328 § 1 k.p.c.
Art. 369 § 2 k.p.c.
po terminie wynikającym z art. 369 § 2 k.p.c. Za bezskuteczny uznał wniosek o
Art. 370 k.p.c.
w związku z art. 370 k.p.c.
Art. 373 k.p.c.
sankcji przewidzianej w art. 373 k.p.c. w związku z art.
art. 369 § 2 k.p.c
po terminie wynikającym z art. 369 § 2 k.p.c.
art. 466 k.p.c
W ocenie Sądu Apelacyjnego, z art. 466 k.p.c.
art. 373 k.p.c
sankcji przewidzianej w art. 373 k.p.c.
art. 370 k.p.c
w związku z art. 370 k.p.c.

Giurisprudenza citata

Generato dall'IA
postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 21 kwietnia 2005 r., I PZ 44/04
postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 11 stycznia 2000 r., I PKN 579/99
postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 11 stycznia 2000 r., I PKN 579/99,

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

Sygn. akt II UZ 21/12

POSTANOWIENIE

Dnia 19 czerwca 2012 r.

Sąd Najwyższy w składzie :

SSN Beata Gudowska (przewodniczący, sprawozdawca)

SSN Halina Kiryło

SSN Zbigniew Korzeniowski

w sprawie z wniosku J. D. i M. R.

przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych

o ustalenie istnienia obowiązku ubezpieczenia,

po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Pracy, Ubezpieczeń

Społecznych i Spraw Publicznych w dniu 19 czerwca 2012 r.,

zażalenia wnioskodawczyni M. R. na postanowienie Sądu Apelacyjnego z dnia 30

listopada 2011 r.,

oddala zażalenie.

Uzasadnienie

Sąd Okręgowy, Sąd Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w G. wyrokiem z dnia

27 września 2011 r. oddalił odwołania M. R. i J. D. od decyzji Zakładu Ubezpieczeń

Społecznych, z dnia 27 stycznia 2011 r. obejmującej zainteresowanego J. D.

ubezpieczeniami społecznymi z tytułu zatrudnienia na postawie umów o

świadczenie usług u płatnika M. R. Postanowieniem z dnia 30 listopada 2011 r. Sąd

Apelacyjny odrzucił apelację płatnika składek M. R. od tego wyroku, jako wniesioną

po terminie wynikającym z art. 369 § 2 k.p.c. Za bezskuteczny uznał wniosek o

doręczenie uzasadnienia wyroku zgłoszony w dniu 27 września 2011 r. po

ogłoszeniu wyroku przez Sąd Okręgowy ustnie do protokołu przez aplikanta

radcowskiego działającego z upoważnienia radcy prawnego reprezentującego M.

R. W ocenie Sądu Apelacyjnego, z art. 466 k.p.c. a contrario wynika, że prawo

ustnego złożenia wniosku o doręczenie wyroku z uzasadnieniem nie przysługiwało

stronie reprezentowanej przez profesjonalnego pełnomocnika, jeżeli zaś strona nie

zażądała skutecznie sporządzenia uzasadnienia wyroku w terminie tygodniowym

od ogłoszenia jego sentencji, to termin do wniesienia apelacji biegnie od dnia, w

którym upłynął termin do żądania uzasadnienia (art. 369 § 2 k.p.c.). Termin do

złożenia pisemnego wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku z dnia 27

września 2011 r. upłynął w dniu 4 października 2011 r. W rozpoznanej sprawie

strona

nie

zażądała

skutecznie

sporządzenia

uzasadnienia

wyroku

z

uzasadnieniem, w konsekwencji termin do wniesienia apelacji upłynął w dniu 18

października 2011 r. Apelacja została wniesiona w dniu 31 października 2011 r. To,

że Sąd pierwszej instancji uznał wniosek o uzasadnienie wyroku za skuteczny i w

dniu

października

2011

r.

uzasadnienie

wyroku

zostało

doręczone

pełnomocnikowi ubezpieczonej, który w dniu 31 października 2011 r. wniósł

apelację w imieniu M. R., nie miało wpływu na bieg terminu do wniesienia apelacji i

sankcji przewidzianej w art. 373 k.p.c. w związku z art. 370 k.p.c.

W zażaleniu M. R. domagała się uchylenia postanowienia i przekazania

sprawy Sądowi Apelacyjnemu do ponownego rozpoznania, zarzucając naruszenie

art. 87 ust. 1 oraz art. 2 Konstytucji RP polegające „na wyjściu przez Sąd

Apelacyjny

poza

dopuszczalne

granice

wykładni,

skonstruowaniu

normy

nieprzewidzianej przez ustawodawcę i oparcie rozstrzygnięcia na tej normie” , art.

466 k.p.c. przez błędną wykładnię i uznanie, że przepis ten uniemożliwia

pełnomocnikowi profesjonalnemu złożenie wniosku o sporządzenie uzasadnienia

wyroku ustnie do protokołu rozprawy publikacyjnej, art. 328 k.p.c. w związku z art.

466 k.p.c. przez ich błędne zastosowanie polegające na przyjęciu, iż pełnomocnik

wnoszącej zażalenie nie złożył skutecznie wniosku o sporządzenie uzasadnienia

wyroku, a także art. 328 § 2 k.p.c. w związku z art. 361 k.p.c. przez wydanie

orzeczenia bez wyjaśnienia w stopniu wystarczającym podstawy prawnej

rozstrzygnięcia, art. 369 § 1 k.p.c. przez jego niezastosowanie oraz art. 369 § 2

k.p.c. i art. 373 k.p.c. w związku z art. 370 k.p.c. przez ich zastosowanie pomimo

braku przesłanek.

Podniosła, że w postępowaniu zwykłym strona lub reprezentujący ją

pełnomocnik może złożyć wniosek o sporządzenie uzasadnienia wyroku do

protokołu posiedzenia wyznaczonego w celu jego publikacji, gdyż art. 328 § 1 k.p.c.

nie zawiera żadnego ograniczenia w tym względzie. Zdaniem skarżącej,

interpretacja art. 328 k.p.c. w związku z art. 466 k.p.c. nie może prowadzić do

uznania, że pełnomocnik reprezentujący stronę w postępowaniu odrębnym z

zakresu prawa pracy i ubezpieczeń społecznych nie ma uprawnienia do złożenia

wniosku

o

sporządzenie

uzasadnienia

wyroku

do

protokołu

posiedzenia

publikacyjnego. Ograniczenie tego rodzaju musiałoby wynikać wprost z treści

przepisu lub dać się z niego wywieść przy uwzględnieniu celu i systematyki spornej

regulacji. Przyjęty przez Sąd Apelacyjny sposób wykładni językowej oraz wykładni

logicznej art. 466 k.p.c. a contrario nie uwzględnia dyrektyw wykładni systemowej

oraz celowościowej, co prowadziło do ustalenia niewłaściwego znaczenia

przedmiotowej normy prawnej i nieuprawnionego jej rozszerzenia. Z tego punktu

widzenia dokonana przez Sąd Apelacyjny interpretacja art. 466 k.p.c. pogarsza

sytuację procesową strony działającej przez profesjonalnego pełnomocnika w

sprawach z zakresu prawa pracy i ubezpieczeń społecznych w stosunku do sytuacji

procesowej takiej strony w postępowaniu zwykłym.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Zgodnie z zasadą pisemności procesu cywilnego, czynności procesowe

stron podejmowane są w formie pisemnej (art. 125 § 1 k.p.c.), chyba że kodeks

pozwala na ich podjęcie w innej formie, a w szczególności ustnie na posiedzeniu

sądu. Takie wyjątki zostały przewidziane w art. 5058 k.p.c. – przewidującym

możliwość zgłoszenia przez stronę wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku

również do protokołu bezpośrednio po jego ogłoszeniu oraz w art. 466 k.p.c.,

zgodnie z którym pracownik lub ubezpieczony działający bez adwokata lub radcy

prawnego może zgłosić w sądzie właściwym ustnie do protokołu powództwo oraz

treść

środków

odwoławczych

i

innych

pism

procesowych.

Regulacje

te

niejednakowo określają uprawnienia stron; w postępowaniu uproszczonym ustny

wniosek o sporządzenie uzasadnienia może być skutecznie zgłoszony przez

obecnego podczas ogłaszania wyroku pełnomocnika strony, czego nie przewiduje

się w toczących się przed sądem sprawach z zakresu ubezpieczenia społecznego.

W tych sprawach omawiane uprawnienia przyznano tylko stronom działającym bez

adwokata lub radcy prawnego. Wynika to wprost z art. 466 k.p.c., bez potrzeby

dodawania, że odrębności tego postępowania ustanowione zostały w celu

ułatwienia prowadzenia spraw sądowych stronom słabszym w stosunku do

występującego

po

drugiej

stronie

pracodawcy

lub

organu

ubezpieczeń

społecznych. A contrario zatem, prawo do ustnego zgłoszenia w sądzie wniosku o

doręczenie wyroku z uzasadnieniem nie przysługuje stronie reprezentowanej przez

adwokata lub radcę prawnego; przepis ten nie dotyczy pełnomocnika procesowego

będącego radcą prawnym (por. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 21

kwietnia 2005 r., I PZ 44/04, OSNP 2006 nr 1–2, poz. 16). Fachowe zastępstwo nie

uzasadnia odformalizowania reguł dotyczących czynności procesowych (por.

postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 11 stycznia 2000 r., I PKN 579/99,

OSNAPiUS 2001 nr 15, poz. 488).

Mając to na względzie, Sad Najwyższy orzekł jak sentencji (art. 39814 w

związku z art. 3941 § 3 k.p.c.).