Legislator Giurisprudenza & Legislazione
II UZ 17/13 Generato dall'IA

Supreme Court allows cassation appeal on social insurance contribution disputes regardless of case value.

Numero d'incarto II UZ 17/13
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Parzialmente accolto (Partially Allowed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court overturned the appellate court's dismissal of the cassation appeal, ruling that the case concerned the obligation to pay social insurance contributions rather than a purely property dispute. The appellant argued that the lower court incorrectly applied the value threshold for admissibility, while the opposing party maintained the matter was minor. The court decided that disputes over who must pay social insurance contributions fall under a specific legal category where the value of the subject matter does not bar the appeal.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

art. 3982 § 1 zdanie drugie k.p.c.; art. 8 ust. 2a, art. 18 ust. 1a, art. 9 ust. 1, art. 32, art. 66 ust. 1 pkt 1a, art. 69 ust. 1 ustawy o systemie ubezpieczeń społecznych: A dispute regarding the obligation to pay social insurance contributions is not subject to the monetary value threshold for admissibility of a cassation appeal.

Parole chiave

Generato dall'IA
social insurance contributions cassation appeal admissibility value threshold exception obligation to pay health insurance social

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
art. 3982 § 1 zdanie drugie k.p.c.
Tak więc stosownie do art. 3982 § 1 zdanie drugie k.p.c. - sprawa o objęcie obowiązkiem
art. 8 ust. 2a w związku z art. 18 ust. 1a w opozycji do art. 9 ust. 1 w związku z art. 32 i art. 66 ust. 1 pkt 1a i art. 69 ust. 1 ustawy z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych
art. 8 ust. 2a w związku z art. 18 ust. 1a w opozycji do art. 9 ust. 1 w związku z art.
art. 3986 § 2 k.p.c
tak więc skarga kasacyjna jako niedopuszczalna, podlegała odrzuceniu (art. 3986 §
art. 3982 § 1 k.p.c
naruszenie art. 3982 § 1 k.p.c.

Giurisprudenza citata

Generato dall'IA
postanowienie Sądu Najwyższy z dnia 18 października 2004 r., I UZ 35/04
uzasadnienie uchwały Sądu Najwyższy z dnia 24 stycznia 2007 r., III UZP 4/06
postanowienie Sądu Najwyższy z dnia 19 lutego 2013 r., II UZ 129/12
postanowienie Sądu Najwyższy z dnia 14 maja 2013 r., II UZ 19/13

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

Sygn. akt II UZ 17/13

POSTANOWIENIE

Dnia 14 maja 2013 r.

Sąd Najwyższy w składzie :

SSN Jerzy Kuźniar (przewodniczący, sprawozdawca)

SSN Małgorzata Gersdorf

SSN Beata Gudowska

w sprawie z wniosku A. R.

przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddział w E.

z udziałem zainteresowanych: L. L., D. B., B. C. i Wojewódzkiego Szpitala

Zespolonego w E.

o składki na ubezpieczenie społeczne,

po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Pracy, Ubezpieczeń

Społecznych i Spraw Publicznych w dniu 14 maja 2013 r.,

zażalenia wnioskodawczyni na postanowienie Sądu Apelacyjnego

z dnia 12 listopada 2012 r.,

uchyla zaskarżone postanowienie.

UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia 12 listopada 2012 r., Sąd Apelacyjny odrzucił skargę

kasacyjną wnioskodawczyni A. R. od wyroku tego Sądu z dnia 26 czerwca 2012 r.,

którym oddalono apelację wnioskodawczyni od wyroku Sądu Okręgowego - Sądu

Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w E. z dnia 25 stycznia 2012 r., w sprawie o

składki

na

ubezpieczenie

zdrowotne,

z

udziałem

zainteresowanych:

Wojewódzkiego Szpitala Zespolonego w E., L. L., D. B. i B. C. W zaskarżonym

postanowieniu, Sąd Apelacyjny stwierdził, że „nie było spornym w sprawie, iż

zainteresowane podlegały ubezpieczeniom zdrowotnym (…) a istotą sporu było, kto

ma odprowadzać składki należne za nie z tego tytułu”, uznając w związku z tym, że

wartość przedmiotu sporu w odniesieniu do każdej zainteresowanej stanowi kwota

składek na ubezpieczenie zdrowotne, która była niższa niż dziesięć tysięcy złotych,

tak więc skarga kasacyjna jako niedopuszczalna, podlegała odrzuceniu (art. 3986 §

2 k.p.c.).

W zażaleniu na to postanowienie, pełnomocnik wnioskodawczyni zarzucił

naruszenie art. 3982 § 1 k.p.c. zdanie drugie przez błędną wykładnię tego przepisu i

przyjęcie, że sprawa ma charakter majątkowy, gdy w rzeczywistości sprawa

dotyczy objęcia obowiązkiem ubezpieczenia społecznego i art. 398 2 § 1 k.p.c.

zdanie pierwsze nie znajduje w niej zastosowania. Wniósł o uchylenie

postanowienia i nadanie biegu skardze kasacyjnej.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Zażalenie jest uzasadnione. Nie jest wątpliwe, że przedmiotem sporu w

sprawie było ustalenie podmiotu zobowiązanego do odprowadzania składek na

ubezpieczenie zdrowotne z tytułu zawartych umów zlecenia z zainteresowanymi

(stąd oznaczenie przedmiotu sprawy „o składki na ubezpieczenie zdrowotne” nie

było precyzyjne), zaś w orzecznictwie Sądu Najwyższego, nie budzi wątpliwości, że

ubezpieczenie zdrowotne ma charakter ubezpieczenia społecznego (por. np.

postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 18 października 2004 r., I UZ 35/04,

OSNP 2005 nr 7, poz. 101 oraz uzasadnienie uchwały Sądu Najwyższego z dnia

24 stycznia 2007 r., III UZP 4/06 – OSNP 2007 nr 15-16, poz. 226, w którym

wskazano, że co prawda ustawa z dnia 13 października 1998 r. o systemie

ubezpieczeń

społecznych

rozróżniająca

cztery

ryzyka

ubezpieczeniowe:

emerytalne, rentowe, chorobowe oraz wypadkowe, nie objęła ubezpieczenia

zdrowotnego, to jednak należy przyjąć, że ubezpieczenie to jest też rodzajem

ubezpieczenia społecznego zaś jego odrębność wynika przede wszystkim z faktu

odmiennego przedmiotu ochrony oraz odrębności organizacyjnej). Tak więc stosownie do art. 3982 § 1 zdanie drugie k.p.c. - sprawa o objęcie obowiązkiem

tego ubezpieczenia jest sprawą, w której skarga kasacyjna przysługuje bez

względu na wartość przedmiotu zaskarżenia. W zażaleniu trafnie określono

przedmiot sporu, gdy się zważy, że podstawę prawną zaskarżonego wyroku,

którym

stwierdzono

niepodleganie

przez

zainteresowane

ubezpieczeniu

zdrowotnemu z tytułu umów zlecenia zawieranych z ubezpieczoną prowadzącą

pozarolniczą działalność w zakresie usług pielęgniarskich i lekarskich, jednocześnie

przyjmując podleganie przez nie temu ubezpieczeniu z tytułu pracowniczego

zatrudnienia w zainteresowanym Wojewódzkim Szpitalu Zespolonym w E., stanowił

art. 8 ust. 2a w związku z art. 18 ust. 1a w opozycji do art. 9 ust. 1 w związku z art.

32 i art. 66 ust. 1 pkt 1a i art. 69 ust. 1 ustawy z dnia 13 października 1998 r. o

systemie ubezpieczeń społecznych (jednolity tekst: Dz.U. z 2009 r. Nr 205, poz.

1585 ze zm.).

Podobne

stanowisko

zostało

wyrażone

przez

Sąd

Najwyższy

w

postanowieniach z dnia 19 lutego 2013 r., II UZ 129/12 oraz 14 maja 2013 r., II UZ

19/13 (niepublikowane).

Z tych przyczyn Sąd Najwyższy postanowił jak w sentencji (art. 39816 w

związku z 3941 § 3 k.p.c.).