Legislator Giurisprudenza & Legislazione
II UZ 17/12 Generato dall'IA

Supreme Court dismisses appeal when lawyer submits request for judgment reasoning orally to protocol instead of written form.

Numero d'incarto II UZ 17/12
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Respinto (Dismissed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court dismissed the appellant's appeal against a lower court's rejection of her request for a written judgment reasoning. The appellant argued that her lawyer's oral submission of this request to the court protocol violated procedural rules, claiming the law allowed such informal submissions. The court ruled that the Civil Procedure Code strictly requires written forms for requests made outside of the main hearing, and the specific exception for unrepresented parties does not apply to those represented by professional lawyers.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 125 § 1 k.p.c.; Art. 466 k.p.c.: The request for a written judgment reasoning must be submitted in written form outside the hearing; the exception for unrepresented parties does not apply to those represented by professional lawyers.

Parole chiave

Generato dall'IA
written form requirement oral submission invalidity professional lawyer representation judgment reasoning request civil procedure code procedural formalities unrepresented parties exception

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
Art. 125 § 1 k.p.c.
Stosownie do art. 125 § 1 k.p.c. pisma procesowe obejmują wnioski i
Art. 466 k.p.c.
uznał, że art. 466 k.p.c. dający prawo do ustnego zgłoszenia w sądzie wniosku o
Art. 326 § 2 k.p.c.
Ogłoszenie wyroku następuje na posiedzeniu jawnym (art. 326 § 2 k.p.c.), lecz po
Art. 316 § 1 in principio k.p.c.
zamknięciu rozprawy (art. 316 § 1 in principio k.p.c.), co oznacza, że wniosek
Art. 369 § 2 k.p.c.
apelacji, stosownie do art. 369 § 2 k.p.c., biegł od dnia, w którym upłynął termin do
Art. 370 k.p.c.
373 w związku z art. 370 k.p.c., poprzez ich zastosowanie
Art. 373 k.p.c.
Społecznych, powołując się na art. 373 k.p.c. W uzasadnieniu Sąd wskazał, że 11
Art. 398 § 14 k.p.c.
Mając na uwadze powyższe Sąd Najwyższy na podstawie art. 398 14 w
Art. 394 § 1 § 3 k.p.c.
związku z art. 3941 § 3 k.p.c.
art. 373 k.p.c
Społecznych, powołując się na art. 373 k.p.c.

Giurisprudenza citata

Generato dall'IA
I PZ 44/05
Najwyższego z 21 kwietnia 2005 r., I PZ 44/05, OSNP 2006 nr 1-2, poz.16).
I PKN 579/99
Supreme Court dismissed appeal against lawyer's oral appeal filing due to lack of statutory right for lawyers.

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

Sygn. akt II UZ 17/12

POSTANOWIENIE

Dnia 24 maja 2012 r.

Sąd Najwyższy w składzie :

SSN Romualda Spyt (przewodniczący)

SSN Beata Gudowska

SSN Zbigniew Hajn (sprawozdawca)

w sprawie z wniosku A. K. i M. R.

przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych

o ustalenie istnienia obowiązku ubezpieczenia,

po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Pracy, Ubezpieczeń

Społecznych i Spraw Publicznych w dniu 24 maja 2012 r.,

zażalenia wnioskodawczyni Moniki Rataj na postanowienie Sądu Apelacyjnego

z dnia 30 listopada 2011 r.,

oddala zażalenie.

UZASADNIENIE

Postanowieniem z 30 listopada 2011 r. Sąd Apelacyjny odrzucił apelację M.

R. od wyroku Sądu Okręgowego z 11 sierpnia 2011 r. w sprawie A. K. i M. R., o

ustalenie

obowiązku

ubezpieczenia,

przeciwko

Zakładowi

Ubezpieczeń

Społecznych, powołując się na art. 373 k.p.c. W uzasadnieniu Sąd wskazał, że 11

sierpnia 2011 r. profesjonalny pełnomocnik ubezpieczonej, będący radcą prawnym,

po ogłoszeniu wyroku przez Sąd Okręgowy, wniósł o sporządzenie jego

uzasadnienia. Wniosek ten złożył w formie ustnej do protokołu. Sąd Apelacyjny

uznał, że art. 466 k.p.c. dający prawo do ustnego zgłoszenia w sądzie wniosku o

doręczenie wyroku z uzasadnieniem nie dotyczy pełnomocnika procesowego

będącego radcą prawnym i uznał za nieskuteczny wniosek pełnomocnika o

sporządzenie uzasadnienia zgłoszony do protokołu.

W zażaleniu na powyższe postanowienie M.R. zarzuciła naruszenie: 1) art.

87 ust. 1 oraz art. 2 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej, polegające na wyjściu

przez Sąd Apelacyjny poza dopuszczalne granice wykładni, skonstruowaniu normy

nieprzewidzianej przez ustawodawcę i oparcie rozstrzygnięcia na tej normie; 2) art.

466 k.p.c., poprzez jego błędną wykładnię wyrażającą się w uznaniu, że

uniemożliwia on profesjonalnemu pełnomocnikowi złożenie wniosku o sporządzenie

uzasadnienia wyroku ustnie do „protokołu rozprawy publikacyjnej”; 3) art. 328 w

związku z art. 466 k.p.c., poprzez ich błędne zastosowanie polegające na przyjęciu,

że pełnomocnik ubezpieczonej nie złożył skutecznie wniosku o sporządzenie

uzasadnienia wyroku; 4) art. 328 § 2 w związku z art. 361 k.p.c., poprzez

sporządzenie uzasadnienia bez wyjaśnienia w stopniu wystarczającym podstawy

prawnej rozstrzygnięcia; 5) art. 369 § 1 k.p.c., poprzez jego niezastosowanie; 6) art.

369 § 2 k.p.c., poprzez jego zastosowanie pomimo niezaistnienia przesłanek jego

zastosowania; 7) art. 373 w związku z art. 370 k.p.c., poprzez ich zastosowanie

pomimo niezaistnienia przesłanek ich zastosowania.

Wskazując

na

powyższe

zarzuty,

skarżąca

wniosła

o

uchylenie

zaskarżonego postanowienia i przekazanie sprawy Sądowi Apelacyjnemu do

ponownego rozpoznania.

W uzasadnieniu zażalenia podniesiono, że w postępowaniu zwykłym strona

lub reprezentujący ją pełnomocnik może złożyć wniosek o sporządzenie

uzasadnienia wyroku do protokołu posiedzenia wyznaczonego w celu jego

publikacji, gdyż art. 328 § 1 k.p.c. nie zawiera żadnego ograniczenia w tym

względzie. W ocenie skarżącej dokonana przez Sąd Apelacyjny interpretacja art.

466 k.p.c. pogarsza sytuację procesową strony działającej przez profesjonalnego

pełnomocnika w sprawach z zakresu prawa pracy i ubezpieczeń społecznych w

stosunku do sytuacji procesowej takiej strony w postępowaniu zwykłym.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje.

Stosownie do art. 125 § 1 k.p.c. pisma procesowe obejmują wnioski i

oświadczenia stron składane poza rozprawą. Przepis ten wskazuje ogólną zasadę

obowiązującą w postępowaniu cywilnym, z której wynika, że czynności procesowe

poza rozprawą dokonywane są w formie pism procesowych. Posiedzenia jawne

dzielą się na rozprawy oraz inne posiedzenia jawne niebędące rozprawami.

Ogłoszenie wyroku następuje na posiedzeniu jawnym (art. 326 § 2 k.p.c.), lecz po

zamknięciu rozprawy (art. 316 § 1 in principio k.p.c.), co oznacza, że wniosek

strony o sporządzenie uzasadnienia wyroku, składany jest poza rozprawą i musi

być złożony w formie pisma procesowego. Wyjątek od tej zasady ustanowiony

został w art. 466 k.p.c., zgodnie z którym pracownik lub ubezpieczony działający

bez adwokata lub radcy prawnego może zgłosić w sądzie właściwym ustnie do

protokołu

powództwo

oraz

treść

środków

odwoławczych

i

innych

pism

procesowych.

Wbrew zatem twierdzeniom zawartym w zażaleniu w postępowaniu zwykłym wniosek o

sporządzenie uzasadnienia wyroku nie może być złożony w formie ustnej do protokołu. O formie

tego wniosku decyduje bowiem art. 125 k.p.c., a nie art. 328 § 1 k.p.c. Wskazać

nadto należy, że wykładnia językowa art. 466 k.p.c. jest jednoznaczna. Przepis ten

dotyczy pracownika lub ubezpieczonego działającego bez adwokata lub radcy

prawnego. Odstępstwo od jasnego i oczywistego sensu przepisu wyznaczonego

jego jednoznacznym brzmieniem mogą uzasadniać tylko szczególnie istotne i

doniosłe względy prawne, społeczne, ekonomiczne lub moralne. Przepis art. 466

k.p.c. ma na celu przyznanie podmiotom procesowym, z reguły nieposiadającym

wiedzy prawniczej, uprawnień pozwalających na odstępstwo od formalnych

wymagań obowiązujących w postępowaniu cywilnym. Udział profesjonalnego

pełnomocnika po stronie pracownika lub ubezpieczonego powoduje, że względy,

dla których ustanowiono powyższy przywilej, przestają istnieć (por. postanowienie Sądu

Najwyższego z 21 kwietnia 2005 r., I PZ 44/05, OSNP 2006 nr 1-2, poz.16). W przypadku strony

działającej przez adwokata lub radcę prawnego gwarancją skutecznego dokonania

czynności procesowej jest właśnie fachowe zastępstwo, nie ma zatem w takim

przypadku potrzeby odformalizowania reguł dotyczących czynności procesowych

(por. postanowienie Sądu Najwyższego z 11 stycznia 2000 r., I PKN 579/99,

OSNAPiUS 2001 nr 15, poz. 488). Prawidłowo zatem przyjął Sąd Apelacyjny, że

wniosek o uzasadnienie wyroku zgłoszony przez radcę prawnego ustnie do

protokołu nie był prawnie skuteczny. Stąd dwutygodniowy termin do wniesienia

apelacji, stosownie do art. 369 § 2 k.p.c., biegł od dnia, w którym upłynął termin do

żądania uzasadnienia. W przedmiotowej sprawie termin do wniesienia apelacji

upłynął 1 września 2011 roku, zaś profesjonalny pełnomocnik ubezpieczonej wniósł

apelację 19 października 2011 roku, a więc po upływie ustawowego terminu, zatem

odrzucenie apelacji na podstawie art. 370 k.p.c. w związku z art. 373 k.p.c. przez

Sąd drugiej instancji uznać należało za zasadne.

Mając na uwadze powyższe Sąd Najwyższy na podstawie art. 398 14 w

związku z art. 3941 § 3 k.p.c. orzekł jak sentencji.