Supreme Court allows cassation appeal dismissed for lack of value declaration by applying procedural rules to appeals.
Sintesi Legislator
Generato dall'IAThe Supreme Court of Poland overturned the appellate court's dismissal of a cassation appeal filed by Maria S. against a social insurance decision. The lower court had rejected the appeal as inadmissible because the appellant failed to declare the value of the subject matter of the dispute, citing Article 393 of the Civil Procedure Code. The Supreme Court ruled that Article 130 of the Civil Procedure Code applies to cassation proceedings regarding the declaration of value, and since the social security office had already submitted a request to reject the appeal based on a low value, the court was obligated to verify this value rather than dismiss the appeal outright.
Regesto Legislator
Generato dall'IAArt. 130 § 1 KPC; Art. 393 KPC: The rules regarding the declaration of the value of the subject matter of the dispute apply to cassation proceedings; a failure to declare the value constitutes a formal defect requiring verification rather than rendering the appeal inadmissible.
Parole chiave
Generato dall'IADisposizioni normative citate
Generato dall'IATesto completo
Postanowienie z dnia 24 kwietnia 1997 r.
II UZ 16/97
Przepis art. 130 § 1 KPC stosuje się również do kasacji w zakresie oznaczenia wartości przedmiotu zaskarżenia.
Przewodniczący SSN: Jerzy Kuźniar, Sędziowie SN: Maria Tyszel (sprawozdawca), Barbara Wagner.
Sąd Najwyższy, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 24 kwietnia
1997 r. sprawy z wniosku Marii S. przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń SpołecznychOddziałowi w K. o wysokość świadczeń, na skutek zażalenia wnioskodawczyni na
postanowienie Sądu Apelacyjnego-Sądu Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w Krakowie
z dnia 3 grudnia 1996 r. [...]
postanowił:
u c h y l i ć zaskarżone postanowienie i sprawę przekazać Sądowi Apelacyjnemu w Krakowie do ponownego rozpoznania.
Uzasadnienie
Sąd Apelacyjny-Sąd Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w Krakowie postanowieniem z dnia 3 grudnia 1996 r., odrzucił kasację wniesioną przez Marię S. od wyroku
tego Sądu z dnia 12 lipca 1996 r. [...]. Sąd ten powołując się na przepis art. 393 w
związku z art. 3933 KPC uznał, że brak w kasacji określenia wartości przedmiotu sporu
czyni ją niedopuszczalną.
W zażaleniu na to postanowienie Maria S. wniosła o jego uchylenie zarzucając,
że zostało wydane z naruszeniem przepisów postępowania, w szczególności art. 3933 i
3935 KPC.
Rozpoznając zażalenie Sąd Najwyższy wziął pod uwagę, co następuje:
Słusznie podniesiono w zażaleniu, że do kasacji, jako do pisma procesowego,
stosuje się uregulowania zawarte w art. 130 KPC, w tym również wezwanie do
uzupełnienia pisma, które wskutek niezachowania warunków formalnych nie może
otrzymać prawidłowego biegu. Brak w kasacji określenia wartości zaskarżenia jest
brakiem formalnym, uniemożliwiającym jej nadanie prawidłowego biegu, jednakże nie
jest brakiem uzasadniającym uznanie kasacji za niedopuszczalną w rozumieniu art. 393
KPC. W myśl pkt 1 in fine, tego przepisu, do oznaczenia przedmiotu sporu stosuje się
odpowiednio przepisy o wartości przedmiotu sporu. W aktach sprawy znajduje się
odpowiedź na kasację wniesiona przez organ rentowy w dniu 2 grudnia 1996 r. , w
której zawarto wniosek o odrzucenie kasacji, gdyż wartość przedmiotu zaskarżenia jest
niższa niż 5.000 zł. Zaskarżone postanowienie zostało więc wydane, po doręczeniu
kasacji organowi rentowemu, w związku z zarzutem podniesionym przez tę stronę. Na
podstawie przepisu art. 25 § 2 KPC, w takiej sytuacji powinno nastąpić sprawdzenie
wartości zaskarżenia.
Podniesione w zażaleniu zarzuty merytoryczne nie podlegają rozpoznaniu w
niniejszym postępowaniu.
Mając powyższe na uwadze Sąd Najwyższy z mocy przepisów art. 39318, 397 §
1 i 2 w związku z art. 388 § 4 KPC orzekł jak w sentencji postanowienia.