Supreme Court dismisses appeal on police pension; lawyer failed to request time restoration review in appeal.
Sintesi Legislator
Generato dall'IAThe Supreme Court dismissed the applicant's appeal against the appellate court's decision to reject a request for restoring a filing deadline. The applicant's lawyer argued that the court ignored the applicant's age and difficulties in communication while failing to address the need for time restoration. The court ruled that such a decision does not conclude proceedings and cannot be appealed directly, but requires a specific request within the opposing appeal to be reviewed.
Regesto Legislator
Generato dall'IAArt. 3941 § 2 k.p.c.; Art. 380 k.p.c.; A decision denying a request to restore a procedural deadline does not conclude proceedings and is not appealable by zażalenie unless the party explicitly requests its review within the opposing appeal.
Parole chiave
Generato dall'IADisposizioni normative citate
Generato dall'IAGiurisprudenza citata
Generato dall'IATesto completo
Sygn. akt II UZ 15/16 POSTANOWIENIE Dnia 23 czerwca 2016 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Romualda Spyt (przewodniczący)SSN Beata GudowskaSSN Małgorzata Wrębiakowska-Marzec (sprawozdawca) w sprawie z wniosku T. H.przeciwko Dyrektorowi Zakładu Emerytalno-Rentowego Ministerstwa […]o wysokość emerytury policyjnej,po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Pracy, Ubezpieczeń Społecznych i Spraw Publicznych w dniu 23 czerwca 2016 r.,zażalenia wnioskodawcy na postanowienie Sądu Apelacyjnego z dnia 31 lipca 2015 r., oddala zażalenie.
UZASADNIENIE
Postanowieniem z dnia 31 lipca 2015 r. Sąd Apelacyjny oddalił wniosek T. H. o przywrócenie terminu do złożenia skargi kasacyjnej od wyroku tego Sądu z dnia 6 listopada 2014 r. (pkt I) oraz odrzucił skargę kasacyjną (pkt II). W zażaleniu na powyższe postanowienie w części odrzucającej skargę pełnomocnik wnioskodawcy podniósł, że Sąd Apelacyjny nie uwzględnił faktu utrudnionego kontaktu ze skarżącym, który jest osobą starszą i nie zawsze we właściwym czasie reaguje na podejmowane próby dokonania uzgodnień oraz nie ustosunkował się do podnoszonych kwestii związanych z koniecznością uzyskania pełnomocnictwa oraz wyliczenia wartości przedmiotu sporu.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje.Zgodnie z art. 3941 k.p.c., zażalenie do Sądu Najwyższego przysługuje na postanowienie sądu drugiej instancji odrzucające skargę kasacyjną oraz na postanowienie sądu drugiej lub pierwszej instancji odrzucające skargę o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia (§ 1) oraz w razie uchylenia przez sąd drugiej instancji wyroku sądu pierwszej instancji i przekazania sprawy do ponownego rozpoznania (§ 11), a nadto w sprawach, w których przysługuje skarga kasacyjna, zażalenie przysługuje także na postanowienie sądu drugiej instancji kończące postępowanie w sprawie, z wyjątkiem postanowień, o których mowa w art. 3981 k.p.c., a także postanowień wydanych w wyniku rozpoznania zażalenia na postanowienie sądu pierwszej instancji (§ 2).
W judykaturze Sądu Najwyższego przyjmuje się, że postanowienie oddalające lub odrzucające wniosek o przywrócenie terminu do dokonania czynności procesowej nie jest postanowieniem kończącym postępowania w sprawie w rozumieniu art. 3941 § 2 k.p.c. i nie podlega zaskarżeniu zażaleniem (por. np. postanowienia: z dnia 17 kwietnia 2013 r., I CZ 17/13, LEX nr 1341655 i z dnia 21 marca 2013 r., II CZ 4/13, LEX nr 1341668 oraz uzasadnienie uchwały składu siedmiu sędziów Sądu Najwyższego z dnia 31 maja 2000 r., III ZP 1/00, OSNAPiUS 2000 nr 24, poz. 887, w której wyrażony został pogląd potwierdzający wpadkowy charakter postępowania o przywrócenie terminu do dokonania czynności procesowej, którego celem jest jedynie ocena zasadności wniosku o przywrócenie terminu, w tym zbadanie, czy zaniechanie dokonania czynności było spowodowane okolicznościami niezawinionymi przez stronę).
Postanowienie to - jako niekończące postępowania w sprawie, a więc niezaskarżalne w drodze zażalenia wniesionego na podstawie art. 3941 § 2 k.p.c. - należy do kategorii postanowień, o jakich mowa w art. 380 k.p.c., który znajduje zastosowanie w postępowaniu przed Sądem Najwyższym wywołanym wniesieniem zażalenia na postanowienie sądu drugiej instancji na podstawie art. 3941 § 3 w związku z art. 39821 k.p.c.Oznacza to, że na wniosek strony (zgłoszony w zażaleniu), postanowienie sądu drugiej instancji, którego przedmiotem jest przywrócenie terminu do dokonania czynności procesowej może być skutecznie kwestionowane w zażaleniu na postanowienie o odrzuceniu środka odwoławczego, jeżeli miało wpływ na rozstrzygnięcie zawarte w tym postanowieniu.
Inaczej rzecz ujmując, badanie na podstawie art. 380 w związku z art. 39821 i art. 3943 § 3 k.p.c. w wyniku tzw. uprzedniej kontroli prawidłowości orzeczenia, które nie podlega zaskarżeniu w drodze zażalenia jest dopuszczalne, jednak warunkiem takiej kontroli niezaskarżalnego postanowienia, które miało wpływ na wynik sprawy, jest zamieszczenie stosownego wniosku w środku odwoławczym skierowanym przeciwko postanowieniu podlegającemu zaskarżeniu zażaleniem. Gdy w sprawie występuje profesjonalny pełnomocnik wniosek taki powinien być jednoznacznie sformułowany, gdyż nie ma podstaw do przypisywania pismom przez niego wnoszonym treści wprost w nich niewyrażonych (por. np. postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 17 lipca 2008 r., II CZ 54/08, LEX nr 447663; z dnia 28 października 2009 r., II PZ 17/09, LEX nr 559946).Pełnomocnik skarżącego, będący radcą prawnym, nie zawarł w zażaleniu odnoszącym się do postanowienia odrzucającego skargę kasacyjną ani stosownego wniosku, o którym stanowi art. 380 k.p.c., ani nawet nie powołał się na ten przepis.
Zawarte w zażaleniu twierdzenia dotyczące okoliczności uzasadniających przywrócenie terminu do dokonania czynności procesowej nie mogą być same w sobie uznane za taki wniosek i wywołać określonego w art. 380 k.p.c. skutku polegającego na zweryfikowaniu postanowienia w części objętej jego pkt I., a dotyczącej oddalenia wniosku o przywrócenie terminu do dokonania czynności procesowej. Skoro zatem czynność ta została dokonana z przekroczeniem przepisanego terminu, to prawidłowe było jej odrzucenie na podstawie art. 3986 § 2 k.p.c.Z powyższych względów zażalenie podlega oddaleniu na podstawie art. 39814 w związku z art. 3941 § 3 k.p.c. eb