Legislator Giurisprudenza & Legislazione
II UZ 144/98 Generato dall'IA

Social security court dismissed appeal as rent agency decision was valid and no new ruling required.

Numero d'incarto II UZ 144/98
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Respinto (Dismissed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court dismissed the appellant's cassation against a lower court's rejection of his claim for permanent disability status. The appellant argued that the rent agency failed to issue a new decision establishing permanent disability, while the opposing party contended the medical commission's finding of temporary disability was correct and sufficient. The court ruled that since the rent agency was not obligated to issue a new decision because the appellant remained eligible for his current pension, the matter fell outside the social security court's jurisdiction under the relevant procedural code.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 476 § 2 KPC; Art. 477 § 8 KPC: The social security court lacks jurisdiction to review a medical commission's decision on the permanence of disability if the rent agency is not obligated to issue a new decision, as the applicant remains entitled to the existing pension.

Parole chiave

Generato dall'IA
social security court jurisdiction permanent disability determination rent agency obligation medical commission decision cassation inadmissibility social insurance proceedings procedural standing

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
art. 476 § 2 KPC
z art. 476 § 2 KPC sprawą z zakresu ubezpieczeń społecznych jest sprawa, w której
art. 477 § 8 KPC
Stąd - zgodnie z art. 4778 KPC - sprawa nie należy

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

Postanowienie z dnia 29 stycznia 1999 r.

II UZ 144/98

Organ rentowy nie jest obowiązany do wydania nowej decyzji, jeżeli badania kontrolne przeprowadzone przez komisje do spraw inwalidztwa i zatrudnienia potwierdziły istnienie przesłanki do pobierania dotychczasowej renty.

Przewodniczący: SSN Teresa Romer, Sędziowie SN: Maria Mańkowska,

Stefania Szymańska (sprawozdawca).

Sąd Najwyższy, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 29 stycznia

1999 r. sprawy z wniosku Stanisława P. przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych-Oddziałowi w B.B. o ustalenie trwałego inwalidztwa, na skutek zażalenia wnioskodawcy od postanowienia Sądu Apelacyjnego w Katowicach z dnia 18 czerwca

1998 r. [...]

p o s t a n o w i ł:

o d d a l i ć zażalenie.

Uzasadnienie

Postanowieniem z 18 czerwca 1998 r. Sąd Apelacyjny w Katowicach oddalił

zażalenie Stanisława P. na postanowienie Sądu Wojewódzkiego-Sądu Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w Bielsku-Białej z 17 czerwca 1997 r. [...] odrzucające odwołanie wnioskodawcy od orzeczenia Wojewódzkiej Komisji Lekarskiej d/s Inwalidztwa i

Zatrudnienia [...] w B.B. z 28 kwietnia 1997 r., która stwierdziła „czasowość” inwalidztwa i ustaliła termin badania lekarskiego, a z czym wnioskodawca nie zgadzał się

utrzymując, że inwalidztwo ma charakter trwały.

Kolejnym postanowieniem z 12 października 1998 r., Sąd Apelacyjny w Katowicach: 1) odrzucił kasację jako niedopuszczalną, gdyż wniesioną osobiście przez

wnioskodawcę, 2) oddalił wniosek o ustanowienie adwokata z urzędu jako bezzasadny, a to z uwagi na niedopuszczalność kasacji. Jak bowiem wykazał Sąd Apela-

cyjny w postanowieniu z 18 czerwca 1998 r. od orzeczenia Wojewódzkiej KiZ nie

przysługuje odwołanie do sądu.

W zażaleniu wnioskodawca domaga się uchylenia postanowienia z 12 października 1998 r. odrzucającego jego kasację i wywodzi, że jego odwołanie do Sądu

dotyczyło nie tylko orzeczenia Komisji Lekarskiej, ale także stanowiło skargę na niewydanie przez organ rentowy (art. 476 § 3 KPC) - na jego wniosek - decyzji o ustaleniu istnienia trwałego inwalidztwa.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Zażalenie jest nieuzasadnione i podlega oddaleniu. Sąd Wojewódzki, a następnie Sąd Apelacyjny trafnie stwierdziły, że istota zagadnienia nie sprowadza się do

prawidłowości oceny inwalidztwa wnioskodawcy dokonanej przez Wojewódzką KiZ w

aspekcie jego trwałości lub „czasowości” , a do tego - czy orzeczenie to jest w ogóle

zaskarżalne, a jeżeli tak - to do jakiego organu. Sądy słusznie podkreśliły, że zgodnie

z art. 476 § 2 KPC sprawą z zakresu ubezpieczeń społecznych jest sprawa, w której

wniesiono odwołanie od decyzji organu rentowego lub wszczęte na skutek

niewydania przez organ rentowy decyzji we właściwym terminie. W niniejszej sprawie

organ rentowy nie wydawał jakiejkolwiek decyzji, ani też nie był obowiązany do jej

wydania, bowiem badanie kontrolne potwierdziło uprawnienie wnioskodawcy do pobierania dotychczasowej renty. Stąd - zgodnie z art. 4778 KPC - sprawa nie należy

do właściwości sądu wojewódzkiego. Trafnie wskazał Sąd Apelacyjny, iż zakwestionowane orzeczenie Wojewódzkiej KiZ jest jedynie możliwe przez Prezesa ZUS w

trybie nadzoru.

Mając powyższe na uwadze Sąd Najwyższy orzekł jak w sentencji postanowienia.