Legislator Giurisprudenza & Legislazione
II UZ 130/99 Generato dall'IA

Social security contribution case dismissed for lack of value threshold under Article 393 of CPC.

Numero d'incarto II UZ 130/99
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Respinto (Dismissed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court dismissed the cassation appeal filed by Irena M. against a social security contribution determination. The lower court rejected the appeal because the appellant failed to declare the value of the subject matter, which is a formal requirement for cassation under Article 393 of the Code of Civil Procedure. The Court held that social security cases are matters of pecuniary claims, not purely legal questions, and thus the 5,000 zloty value threshold applies strictly.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 393 pkt 1 KPC; Art. 393 ust. 3 KPC: In cases concerning social security contributions, which are pecuniary claims, cassation is inadmissible if the value of the subject matter is below 5,000 zloty, and failure to declare this value constitutes a formal defect precluding the appeal.

Parole chiave

Generato dall'IA
social security contributions cassation inadmissibility value of subject matter Code of Civil Procedure pecuniary claim formal requirements Supreme Court ruling

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
Art. 393 pkt 1 KPC
zgodnie z treścią art. 393 pkt 1 KPC kasacja nie jest dopuszczalna jeżeli wartość
Art. 393 ust. 3 KPC
zgodnie z treścią art. 393 pkt 1 KPC kasacja nie jest dopuszczalna jeżeli wartość

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

Postanowienie z dnia 23 listopada 1999 r.

II UZ 130/99

Sąd pierwszej instancji nie jest właściwy do odrzucenia kasacji wniesionej od wyroku tego sądu.

Przewodniczący: SSN Teresa Romer (sprawozdawca), Sędziowie SN: Jerzy

Kuźniar, Barbara Wagner.

Sąd Najwyższy, po rozpoznaniu w dniu 23 listopada 1999 r. na posiedzeniu

niejawnym sprawy z wniosku Ireny M. przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych-Oddziałowi w W. o wysokość składki na ubezpieczenie społeczne, na skutek

zażalenia wnioskodawczyni na postanowienie Sądu Apelacyjnego w Warszawie z

dnia 13 września 1999 r. [...]

p o s t a n o w i ł:

o d d a l i ć zażalenie.

Uzasadnienie

Postanowieniem z dnia 13 września 1999 r. Sąd Apelacyjny-Sąd Pracy i

Ubezpieczeń Społecznych w Warszawie odrzucił kasację Ireny M. od wyroku tego

Sądu z dnia 14 lipca 1999 r., ponieważ wnioskodawczyni nie podała w kasacji wartości przedmiotu zaskarżenia, twierdząc iż kasacja dotyczy ustalenia prawa.

Sąd Najwyższy zważył co następuje:

Wbrew odmiennym twierdzeniom wnioskodawczyni sprawa o wysokość składek na ubezpieczenie społeczne jest sprawą o świadczenie. W tego typu sprawach,

zgodnie z treścią art. 393 pkt 1 KPC kasacja nie jest dopuszczalna jeżeli wartość

przedmiotu zaskarżenia jest niższa niż 5 tysięcy złotych. Jak wynika z treści art. 393 3

KPC określenie wartości przedmiotu zaskarżenia należy do formalnych warunków

kasacji. Sąd drugiej instancji zasadnie wezwał wnioskodawczynię do uzupełnienia

kasacji przez podanie wartości przedmiotu zaskarżenia. Wnioskodawczyni nie podała tej wartości a tym samym kasacja nie spełnia formalnych warunków. Skoro

mimo wezwania Sądu drugiej instancji Irena M. nie uzupełniła braków w wyznaczonym terminie, kasacja zgodnie z art. 3935 KPC podlegała odrzuceniu jak uczynił to

Sąd Apelacyjny. W tych okolicznościach na postanowienie o odrzuceniu kasacji odpowiada prawu (art. 3935 KPC).

Dlatego Sąd Najwyższy orzekł jak w sentencji.