Legislator Giurisprudenza & Legislazione
II UZ 129/12 Generato dall'IA

Supreme Court allows cassation in social security cases where the legal issue is the subject of coverage, not the amount.

Numero d'incarto II UZ 129/12
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Parzialmente accolto (Partially Allowed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court overturned the appellate court's dismissal of a cassation appeal regarding social security contributions. The appellant argued that because the dispute concerned the legal status of coverage rather than the specific contribution amount, the case fell under the exception for admissibility despite its low monetary value. The Court agreed, ruling that when the core issue is determining the subject of social insurance coverage, the case qualifies as a social security matter regardless of the undisputed contribution sum.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 3982 § 1 k.p.c.; Art. 3982 § 1 zdanie drugie k.p.c.: A social security case where the subject matter is the determination of the subject of coverage is admissible for cassation regardless of the value of the claim if the contribution amount is undisputed.

Parole chiave

Generato dall'IA
social security contributions cassation admissibility subject of coverage value of claim employment contract medical services third party contractor

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
Art. 3982 § 1 k.p.c.
Tymczasem w myśl art. 3982 § 1 k.p.c., skarga kasacyjna jest niedopuszczalna w
Art. 3982 § 1 zdanie drugie k.p.c.
Tymczasem w myśl art. 3982 § 1 k.p.c., skarga kasacyjna jest niedopuszczalna w
Art. 3941 § 3 k.p.c.
Art. 39816 k.p.c.
związku z art. 39816 k.p.c.
Art. 8 ust. 2a ustawy o systemie ubezpieczeń społecznych
składki na ubezpieczenie zdrowotne”, ale orzekły w niej na podstawie art. 8 ust.
Art. 16 ust. 1a ustawy o systemie ubezpieczeń społecznych
w związku z art. 16 ust.
Art. 9 ust. 1 ustawy o systemie ubezpieczeń społecznych
1a opozycji do art. 9 ust.
Art. 32 ustawy o systemie ubezpieczeń społecznych
1 w związku z art. 32 i art.
Art. 66 ust. 1 pkt 1a ustawy o systemie ubezpieczeń społecznych
w związku z art. 16 ust. 1a opozycji do art. 9 ust. 1 w związku z art. 32 i art. 66 ust.
Art. 69 ust. 1 ustawy o systemie ubezpieczeń społecznych
1 pkt 1a i art. 69 ust. 1 ustawy o systemie ubezpieczeń społecznych, po uznaniu, że

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

Sygn. akt II UZ 129/12

POSTANOWIENIE

Dnia 19 lutego 2013 r.

Sąd Najwyższy w składzie :

SSN Zbigniew Myszka (przewodniczący, sprawozdawca)

SSN Katarzyna Gonera

SSN Jolanta Strusińska-Żukowska

w sprawie z wniosku A. R.

przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddział w E.

z udziałem zainteresowanych Wojewódzkiego Szpitala Zespolonego w E. i M. R.

o składki na ubezpieczenie zdrowotne,

po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Pracy, Ubezpieczeń

Społecznych i Spraw Publicznych w dniu 19 lutego 2013 r.,

zażalenia wnioskodawczyni na postanowienie Sądu Apelacyjnego

z dnia 30 października 2012 r.,

uchyla zaskarżone postanowienie.

Uzasadnienie

Postanowieniem z dnia 30 października 2012 r. Sąd Apelacyjny III Wydział

Pracy i Ubezpieczeń Społecznych odrzucił skargę kasacyjną wnioskodawczyni A.

R. od wyroku tego Sądu z dnia 26 czerwca 2012 r., wydanego w sprawie z

udziałem zainteresowanych Wojewódzkiego Szpitala Zespolonego w E. i M. R.,

którym oddalono apelację wnioskodawczyni od wyroku Sądu Okręgowego-Sądu

Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w E. z dnia 25 stycznia 2012 r., oddalającego jej

odwołanie od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddziału w E. z dnia 8

czerwca 2011 r., stwierdzającej, że podstawa wymiaru składek za zainteresowaną

M. R. z tytułu wykonywania umowy zlecenia na rzecz wnioskodawczyni (płatnika

składek) za okresy: od maja do czerwca 2010 r., za wrzesień 2010 r. oraz od

listopada do grudnia 2010 r. - wynosi 0,00 zł.

W uzasadnieniu Sąd Apelacyjny wskazał, że przedmiotem sprawy, w której

wniesiona została skarga wnioskodawczyni, były należności składkowe na

ubezpieczenie zdrowotne z tytułu zawartych umów zlecenia z zainteresowaną.

„Bezsporne w sprawie jest, że wysokość składek wynosiła (…) kwotę 164,44 zł”.

Tymczasem w myśl art. 3982 § 1 k.p.c., skarga kasacyjna jest niedopuszczalna w

sprawach majątkowych, których wartość przedmiotu zaskarżenia w sprawach z

zakresu prawa pracy i ubezpieczeń społecznych jest niższa niż dziesięć tysięcy

złotych.

W zażaleniu wnioskodawczyni domagała się jego uchylenia i nadania biegu

skardze kasacyjnej, podnosząc zarzut naruszenia art. 398 2 § 1 k.p.c. zdanie drugie

„przez błędną interpretację tego przepisu do sytuacji z niniejszej sprawy przez

przyjęcie, że sprawa ma charakter majątkowy, gdyż w rzeczywistości sprawa

dotyczy objęcia obowiązkiem ubezpieczenia społecznego, przy którym kryteria

określone w przepisie art. 3982 § 1 k.p.c. zdanie pierwsze nie mają tu

zastosowania”.

W ocenie wnoszącej zażalenie, „nie było spornym w sprawie, iż

zainteresowane podlegały ubezpieczeniom zdrowotnym w spornych okresach, a

istotą sporu było kto ma odprowadzić składki należne za nie z tego tytułu”. W

zażaleniu wskazano, że sprawa o objęcie obowiązkiem ubezpieczenia zdrowotnego

jest sprawą, w której kasacja jest dopuszczalna na podstawie art. 3982 § 1 zdanie

drugie k.p.c. - „z uwagi na zakres podmiotowy i przedmiotowy ubezpieczenie

zdrowotne ma charakter ubezpieczenia społecznego” (por. postanowienie Sądu

Najwyższego z dnia 18 października 2004 r., I UZ 35/04, OSNP 2005 nr 7 poz.

101).

Wnosząca

zażalenie

podkreśliła,

że

organ

rentowy

w

wyniku

przeprowadzenia jednej kontroli u jednego płatnika, sporządził jeden protokół

pokontrolny i w „zestawieniu osób świadczących usługi w ramach umów cywilnoprawnych na rzecz własnego pracodawcy wykazanych w miesięcznych raportach

rozliczeniowych” umieścił łącznie 316 osób. Na tej podstawie „zamiast sporządzić

jedną Decyzję i objąć nią wszystkie 316 osób sporządza 316 Decyzji w tym celu,

by ewentualnie utrudnić lub uniemożliwić dochodzenia praw w postępowaniu

kasacyjnym”. Tymczasem - w razie objęcia jedną decyzją wszystkich 316 osób „mogłyby mieć zastosowanie przepisy o współuczestnictwie jednolitym - art. 73 § 2

k.p.c. - i wówczas wartość sporu, kwota należnych składek na ubezpieczenie

zdrowotne za wszystkie 316 osób byłaby to kwota ponad 200.00,- złotych, która

wówczas również spełniałaby warunki dopuszczalności skargi kasacyjnej w oparciu

o przepis art. 3982 § 1 k.p.c. zdanie pierwsze”.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Co najmniej mało precyzyjne zażalenie jest uzasadnione, ponieważ

wprawdzie Sądy obu instancji oznaczyły przedmiot postępowania jako sprawę „o

składki na ubezpieczenie zdrowotne”, ale orzekły w niej na podstawie art. 8 ust. 2a

w związku z art. 16 ust. 1a opozycji do art. 9 ust. 1 w związku z art. 32 i art. 66 ust.

1 pkt 1a i art. 69 ust. 1 ustawy o systemie ubezpieczeń społecznych, po uznaniu, że

zainteresowana M. R. nie podlegała ubezpieczeniu zdrowotnemu z tytułu umów

zlecenia zawartych z prowadzącą pozarolniczą działalność wnioskodawczynią A.

R., ale podlegała temu ubezpieczeniu z tytułu pracowniczego zatrudnienia w

zainteresowanym Wojewódzkim Szpitalem Zespolonym w E. W istocie rzeczy

przedmiotem

osądu

było

przede

wszystkim

ustalenie

niepodlegania

zainteresowanej ubezpieczeniu zdrowotnemu z tytułu umów zlecenia zawieranych

z wnioskodawczynią, czego konsekwencja były „zerowe” podstawa i wymiar

składek na ubezpieczenie zdrowotne z tego negatywnego uznania. Kontrowersje

dotyczące

„konfiguracji”

wymienionych

podmiotów

stosunku

ubezpieczenia

zdrowotnego wymagały przesądzenia tego, z którym z wymienionych podmiotów

(wnioskodawczynią czy zainteresowanym Szpitalem) M. R. pozostawała w

stosunku ubezpieczenia zdrowotnego i który z nich był zobowiązany do opłacania

składek na ubezpieczenie zdrowotne od przychodów uzyskiwanych z umów

nazwanych umowami zlecenia, w zakresie których zainteresowana M. R.

wykonywała usługi zlecenia na rzecz wnioskodawczyni A. R., prowadzącej

zarejestrowaną pozarolniczą działalność w zakresie usług pielęgniarskich i

lekarskich, pozostając równocześnie w stosunku pracy z zainteresowanym

Szpitalem, w którym świadczyła „tożsame” - w ramach pracowniczego zatrudnienia

- czynności, objęte spornymi umowami zlecenia. Jeżeli osąd sprawy „o składki na

ubezpieczenie zdrowotne”, co do których wysokości nie było sporu, zależy od

ustalenia zgodnego z prawem tytułu ubezpieczenia zdrowotnego, to sprawa

dotyczy objęcia obowiązkiem ubezpieczenia zdrowotnego i ma charakter kasacyjny

bez względu na wartość kasacyjnego zaskarżenia (art. 398 2 § 1 zdanie drugie

k.p.c.).

W spornym zakresie Sądy obu instancji uznały, że na podstawie art. 8 ust.

2a ustawy systemowej „właściwym” podmiotem oraz płatnikiem składek na

ubezpieczenie zdrowotne jest zainteresowany pracodawca, który nie zawierał

„dodatkowych” (obok stosunku pracy) umów zlecenia z zainteresowaną M. R., która

świadczyła usługi medyczne za pośrednictwem „osoby trzeciej” (wobec stosunku

pracy) - prowadzącej pozarolniczą działalność wnioskodawczyni A. R. W ocenie

Sądu

Najwyższego,

sprawa

z

zakresu

ubezpieczeń

społecznych,

której

przedmiotem są niesporne co do wysokości składki na ubezpieczenie zdrowotne,

ale sporna jest „podmiotowa konfiguracja” stosunku ubezpieczenia zdrowotnego,

ma charakter sprawy o objęcie obowiązkiem ubezpieczenia zdrowotnego między

właściwymi podmiotami stosunku ubezpieczenia zdrowotnego. W tym zakresie Sąd

Najwyższy przyznał rację twierdzeniu wnoszącej zażalenie, że „w rzeczywistości

sprawa dotyczy objęcia obowiązkiem ubezpieczenia społecznego”, co uzasadniało

zreformowanie zaskarżonego postanowienia na podstawie art. 394 1 § 3 k.p.c. w

związku z art. 39816 k.p.c.