Supreme Court allows cassation appeal rejected for missing citation due to clerical error corrected by lawyer.
Sintesi Legislator
Generato dall'IAThe Supreme Court overturned the appellate court's dismissal of a cassation appeal filed by a social insurance beneficiary. The appellant's lawyer initially failed to cite the correct case number, leading to a court order to correct the defect within seven days. Although the lawyer submitted a corrected document without the required copy of the power of attorney, the court found the error was merely clerical and the defect was subsequently remedied. Consequently, the Supreme Court ruled that the appeal was not inadmissible and allowed it to proceed to the merits.
Regesto Legislator
Generato dall'IAArt. 3984 § 1 k.p.c.; Art. 3986 § 2 k.p.c.: A cassation appeal lacking a correct citation of the appealed judgment due to a clerical error is not inadmissible if the defect is corrected within the prescribed time limit, provided the opposing party receives the necessary documents.
Parole chiave
Generato dall'IADisposizioni normative citate
Generato dall'IAGiurisprudenza citata
Generato dall'IATesto completo
Sygn. akt II UZ 12/16 POSTANOWIENIE Dnia 7 czerwca 2016 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Beata Gudowska (przewodniczący, sprawozdawca)SSN Zbigniew MyszkaSSN Piotr Prusinowski w sprawie z wniosku M. P.przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddziałowi w G.o ubezpieczenie społeczne,po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Pracy, Ubezpieczeń Społecznych i Spraw Publicznych w dniu 7 czerwca 2016 r.,zażalenia wnioskodawczyni na postanowienie Sądu Apelacyjnego z dnia 8 stycznia 2016 r., uchyla zaskarżone postanowienie.
UZASADNIENIE
Postanowieniem z dnia 8 stycznia 2016 r. Sąd Apelacyjny - Sąd Pracy i Ubezpieczeń Społecznych odrzucił skargę kasacyjną M. P. od wyroku tego Sądu z dnia 28 lipca 2015 r. Stwierdził, że wnoszący skargę kasacyjną profesjonalny pełnomocnik ubezpieczonej dołączył trzy jej odpisy, pełnomocnictwo oraz dowód uiszczenia opłaty sądowej. Zarządzeniem z dnia 18 listopada 2015 r., doręczonym pełnomocnikowi w dniu 20 listopada 2015 r. Przewodniczący wezwał go do uzupełnienia braków skargi kasacyjnej przez „przedłożenie pełnomocnictwa procesowego do reprezentowania strony przed Sądem Najwyższym w postępowaniu ze skargi kasacyjnej ze wskazaniem prawidłowej sygnatury wraz z odpisem w terminie siedmiu dni pod rygorem odrzucenia skargi kasacyjnej”.
Pełnomocnik przesłał pełnomocnictwo ze wskazaniem prawidłowej sygnatury, lecz bez odpisu. W zażaleniu pełnomocnik ubezpieczonej zwrócił uwagę, że wykonując zarządzenie Przewodniczącego, poprzedził uzupełnienie wskazanego w nim braku pismem przewodnim, w którym wskazał prawidłową sygnaturę akt sprawy oraz dołączył pełnomocnictwo o identycznej treści jak wniesione pierwotnie, z żądaną poprawką, rzeczywiście bez jego odpisu, jednak w aktach sprawy pozostało poprawione pełnomocnictwo pierwotne i jego odpis, doręczony na skutej wezwania sądu.
Zarzucił naruszenie art. 3984 § 3 oraz art. 3986 § 2 k.p.c. i wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
Wymagania skargi kasacyjnej, tzw. konstrukcyjne, o których mowa w art. 3984 § 1 k.p.c., nie mogą być uzupełnione, a skarga kasacyjna niespełniająca któregokolwiek z tych wymagań podlega odrzuceniu a limine, bez wzywania do uzupełnienia. Brak oznaczenia orzeczenia, od którego jest wniesiona jest skarga kasacyjna, mieści się w ramach tych wymagań.Skarga kasacyjna wniesiona przez pełnomocnika ubezpieczonej nie była jednak dotknięta takim brakiem. Nie zaniedbał on oznaczenia zaskarżonego wyroku, lecz w oznaczeniu tym popełnił oczywisty błąd pisarski.
Po wezwaniu do wskazania właściwej sygnatury (zamiast III AUa 227/15 - III AUa 277/15) wystosował pismo, w którym sprostował ten błąd. Przy piśmie przedstawił odpis pełnomocnictwa z właściwą sygnaturą, więc Sąd dysponował kopią pełnomocnictwa dla strony przeciwnej.W tym stanie, po uzupełnieniu, skarga kasacyjna mogła uzyskać prawidłowy bieg, nie miała już bowiem wad uzasadniających jej odrzucenie (por. odpowiednio postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 23 listopada 2007 r., II UZ 30/07, OSNP 2009 nr 3-4, poz. 54, z dnia 17 listopada 2009 r., III CZ 55/09, OSNC 2010 C, poz. 73, z dnia 19 marca 2009 r., II UZ 9/09, OSNP 2010 nr 21-22, poz. 276, z dnia 22 lipca 2013 r., III UZ 10/13, niepubl.).Uwzględniając to, Sąd Najwyższy uchylił zaskarżone postanowienie, jak w sentencji (art. 3941 § 3 w związku z art. 39815 § 1 k.p.c.). eb