Legislator Giurisprudenza & Legislazione
II UZ 12/10 Generato dall'IA

Supreme Court allows late appeal due to unclear postal delivery of documents and formal defects.

Numero d'incarto II UZ 12/10
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Parzialmente accolto (Partially Allowed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court set aside the appellate court's dismissal of a cassation appeal filed after the statutory deadline. The appellant argued that a lawyer's signature was missing due to negligence, while the opposing party contended the filing was untimely. The court found the lower court premature because it failed to determine whether multiple letters constituted separate appeals or a single appeal with a formal defect, necessitating a remand for proper assessment.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 3985 § 1 k.p.c.; Art. 3986 § 2 k.p.c.; If the appellate court rejects a cassation appeal without resolving whether multiple postal items constitute separate appeals or a single appeal with formal defects, the decision is premature and must be set aside.

Parole chiave

Generato dall'IA
cassation appeal statutory deadline formal defect postal delivery premature decision remand for retrial legal representation

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
Art. 3985 § 1 k.p.c.
art. 3985 § 1 k.p.c. W konsekwencji tego skarga kasacyjna jako spóźniona podlega
Art. 3986 § 2 k.p.c.
odrzuceniu z mocy art. 3986 § 2 k.p.c.
Art. 126 § 1 pkt 4 k.p.c.
art. 126 § 1 pkt 4 i § 3 k.p.c.
Art. 126 § 3 k.p.c.
art. 126 § 1 pkt 4 i § 3 k.p.c.
Art. 3986 § 1 k.p.c.
W myśl art. 3986 § 1 k.p.c., jeżeli skarga kasacyjna nie spełnia
Art. 39815 § 1 k.p.c.
mocy art. 39815 § 1 w związku z art.
Art. 3941 § 3 k.p.c.
39815 § 1 w związku z art. 3941 § 3 k.p.c. należało orzec jak w sentencji.
art. 3985 § 1 k.p.c
art. 3985 § 1 k.p.c. W konsekwencji tego skarga kasacyjna jako spóźniona podlega
art. 3986 § 2 k.p.c
odrzuceniu z mocy art. 3986 § 2 k.p.c.
art. 112 k.c
tegoż orzeczenia i upłynął on w dniu 30 grudnia 2009 r., stosownie do art. 112 k.c.

Giurisprudenza citata

Generato dall'IA

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

Sygn. akt II UZ 12/10

POSTANOWIENIE

Dnia 1 czerwca 2010 r.

Sąd Najwyższy w składzie :

SSN Halina Kiryło (przewodniczący, sprawozdawca)

SSN Zbigniew Myszka

SSN Jolanta Strusińska-Żukowska

w sprawie z wniosku D. K.

przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych

o rentę socjalną,

po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Pracy, Ubezpieczeń

Społecznych i Spraw Publicznych w dniu 1 czerwca 2010 r.,

zażalenia wnioskodawcy na postanowienie Sądu Apelacyjnego w […]

z dnia 28 stycznia 2010 r.,

uchyla zaskarżone postanowienie i przekazuje sprawę do

ponownego rozpoznania Sądowi Apelacyjnemu - Sądowi Pracy i

Ubezpieczeń Społecznych.

UZASADNIENIE

Sąd Apelacyjny – Sąd Pracy i Ubezpieczeń Społecznych postanowieniem z

dnia 28 stycznia 2010 r. odrzucił skargę kasacyjną ubezpieczonego D. K. od

wyroku tego Sądu z dnia 16 września 2009 r.

W uzasadnieniu postanowienia ustalono, że wspomnianym wyrokiem z dnia

16 września 2009 r. Sąd Apelacyjny oddalił apelację ubezpieczonego od wyroku

Sądu Okręgowego – Sądu Pracy i Ubezpieczeń Społecznych z dnia 6 maja 2009 r.

wydanego w sprawie z odwołania wnioskodawcy od decyzji Zakładu Ubezpieczeń

Społecznych o rentę socjalną. Odpis wyroku z uzasadnieniem został doręczony

ubezpieczonemu w dniu 30 października 2009 r. Odwołujący się, reprezentowany

przez pełnomocnika w osobie radcy prawnego, złożył skargę kasacyjną od

powyższego orzeczenia w dniu 31 grudnia 2009 r., a zatem po upływie

dwumiesięcznego terminu do dokonania tej czynności procesowej, wynikającego z

art. 3985 § 1 k.p.c. W konsekwencji tego skarga kasacyjna jako spóźniona podlega

odrzuceniu z mocy art. 3986 § 2 k.p.c.

W zażaleniu na postanowienie Sądu drugiej instancji ubezpieczony wniósł o

jego uchylenie. W motywach zażalenia pełnomocnik skarżącego podał, że w dniu

30 grudnia 2009 r. przez nieuwagę pozostawił skargę kasacyjną w samochodzie,

który następnie użyczył członkowi swojej rodziny na zbliżający się okres

świąteczny.

Kiedy zorientował się

w sytuacji,

powiadomił o

tym fakcie

ubezpieczonego ,który dysponując kopią skargi na prawach oryginału, jeszcze tego

samego dnia podpisał ją i wysłał przesyłką poleconą do Sądu. Brak podpisu

pełnomocnika na skardze kasacyjnej stanowił brak formalny, uzupełniony już w

następnym dniu. Wniesienie skargi kasacyjnej od wyroku Sądu drugiej instancji ma

zaś dla strony duże znaczenie. Ubezpieczony jest bowiem chory na białaczkę

limfoblastyczną i znajduje się w trudnej sytuacji życiowej.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Zażalenie zasługuje na uwzględnienie.

W przedmiotowej sprawie nie budzi wątpliwości fakt, że na wniosek

ubezpieczonego D. K. odpis wyroku Sądu Apelacyjnego – Sądu Pracy i

Ubezpieczeń Społecznych z dnia 16 września 2009 r. wraz z uzasadnieniem został

doręczony skarżącemu w dniu 30 października 2009 r. W tej dacie rozpoczął zatem

bieg dwumiesięczny termin z art. 3985 § 1 k.p.c. do wniesienia skargi kasacyjnej od

tegoż orzeczenia i upłynął on w dniu 30 grudnia 2009 r., stosownie do art. 112 k.c.

w związku z art. 165 § 1 k.p.c. (postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 11

sierpnia 1999 r., I CZ 106/99, OSNC 2000 nr 1, poz. 21). W myśl art. 165 § 2 k.p.c.

oddanie pisma procesowego w polskiej placówce pocztowej operatora publicznego

jest przy tym równoznaczne z wniesieniem go do sądu. W świetle art. 398 4 § 2

k.p.c. skarga kasacyjna, poza wymaganiami charakterystycznymi dla tego środka

zaskarżenia, wymienionymi w § 1 powołanego artykułu, powinna czynić zadość

wymaganiom przewidzianym dla pisma procesowego, do których należą zgodnie z

art. 126 § 1 pkt 4 i § 3 k.p.c. m.in. podpisy strony albo jej pełnomocnika oraz samo

pełnomocnictwo. W myśl art. 3986 § 1 k.p.c., jeżeli skarga kasacyjna nie spełnia

owych wymagań, przewodniczący w sądzie drugiej instancji wzywa skarżącego do

usunięcia braków w terminie tygodniowym pod rygorem odrzucenia. Dotyczy to

również braku podpisu skarżącego, ale jedynie wtedy, gdy skarga w ogóle nie

została podpisana. Jeśli bowiem podpisała ją osoba nieuprawniona do wniesienia

omawianego środka zaskarżenia, np. sama strona z naruszeniem normy art. 87¹ §

1 k.p.c., skarga kasacyjna - jako niedopuszczalna - podlega odrzuceniu bez

wezwania do usunięcia braku formalnego (postanowienie Sądu Najwyższego z dnia

8 stycznia 1998 r., II UZ 118/97, OSNP 1999 nr 3, poz. 104). Również skarżący

może uzupełnić braki formalne skargi kasacyjnej w trakcie biegu terminu do jej

wniesienia (postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 5 stycznia 2006 r., I PZ 25/05,

OSNP 2007 nr 1-2, poz. 14).

Wracając na grunt niniejszej sporu wypada zauważyć, że w aktach sprawy

znajduje się skarga kasacyjna ubezpieczonego, nosząca datę 30 grudnia 2009 r.

(bez firmowej pieczątki kancelarii radcy prawnego, ale z pieczątką i podpisem

pełnomocnika strony) wraz z wnioskiem o przyznanie pomocy prawnej,

pełnomocnictwem

i opłatą

od

niego

(k.

108-112) oraz dowód

nadania

korespondencji przez Kancelarię Radcy Prawnego K. S., dokonanego w Urzędzie

Pocztowym w dniu 31 grudnia 2009 r. W aktach figuruje również dowód nadania

przez samego D. K. w Urzędzie Pocztowym w dniu 30 grudnia 2009 r. przesyłki

poleconej na adres Sądu Apelacyjnego. W aktach sprawy znajdują się wreszcie

niewszyte dwa egzemplarze skargi kasacyjnej z firmową pieczątką kancelarii radcy

prawnego oraz pieczątką i podpisem pełnomocnika strony, a nadto dwa

egzemplarze skargi kasacyjnej z odręcznym oznaczeniem kancelarii radcy

prawnego oraz pieczątką i podpisem pełnomocnika strony, noszące datę wpływu

do Sądu oznaczoną na 4 stycznia 2010 r. i zszyta wraz z kopertą (bez znaczka

opłaty pocztowej) korespondencja zawierająca trzy egzemplarze skargi kasacyjnej

podpisanej przez D. K. wraz z wnioskiem o przyznanie pomocy prawnej, z datą

wpływu do Sądu przypadającą na 4 stycznia 2010 r. Pojawia się zatem pytanie, co

zawierały obie korespondencje nadane w Urzędzie Pocztowym z dnia 30 i 31

grudnia 2009 r. Jeżeli były to dwie odrębne skargi kasacyjne, należało rozważyć ich

dopuszczalność, zgodność z ustawowymi wymaganiami i możliwości uzupełnienia

ewentualnych braków formalnych oraz zadecydować o dalszym biegu każdej z

nich. Jeżeli zaś przesyłka pocztowa z daty 31 grudnia 2009 r. stanowiła jedynie jak twierdzi żalący się – uzupełnienie braku formalnego skargi kasacyjnej nadanej

w dniu 31 grudnia 2009 r. przez jej podpisanie, pozostaje zastanowić się, jakich

wymagań nie spełniała owa skarga i czy podlegały one uzupełnieniu oraz w jakim

trybie i terminie.

Wobec

niewyjaśnienia

przez

Sąd

Apelacyjny

powyższych

kwestii,

postanowienie o odrzuceniu skargi kasacyjnej jest przedwczesne. W tej sytuacji z

mocy art. 39815 § 1 w związku z art. 3941 § 3 k.p.c. należało orzec jak w sentencji.