Legislator Giurisprudenza & Legislazione
II USKP 63/24 Generato dall'IA

Supreme Court dismisses appeal due to withdrawal of cassation complaint by the pension authority.

Numero d'incarto II USKP 63/24
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Respinto (Dismissed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court terminated the cassation proceedings after the pension authority withdrew its appeal. The authority had previously filed a cassation complaint against a lower court ruling that adjusted the claimant's police pension and disability pension rates. The court ruled that the withdrawal of the cassation complaint is a unilateral procedural act that immediately ends the proceedings without judicial review.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 39821 k.p.c.; Art. 391 § 2 k.p.c.: The withdrawal of a cassation complaint by any party at any time constitutes a procedural act that terminates the cassation proceedings and results in a ruling on costs as if the complaint had been withdrawn.

Parole chiave

Generato dall'IA
cassation complaint withdrawal termination of proceedings pension benefit dispute police pension rates costs of proceedings revoca della rendita riesame della rendita AI adattamento delle retribuzioni

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
Art. 39821 k.p.c.
Zgodnie z art. 39821 k.p.c., do postępowania przed Sądem Najwyższym wywołanego wniesieniem skargi kasacyjnej stosuje się odpowiednio przepisy o apelacji.
Art. 391 § 2 k.p.c.
Z kolei art. 391 § 2 zdanie pierwsze k.p.c.
art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c
"przedsądu" (art. 3989 k.p.c.) wraz z wnioskiem o zasądzenie w tym zakresie kosztów zastępstwa procesowego w postępowaniu kasacyjnym.
art. 39821 k.p.c
Zgodnie z art. 39821 k.p.c., do postępowania przed Sądem Najwyższym wywołanego wniesieniem skargi kasacyjnej stosuje się odpowiednio przepisy o apelacji.
art. 469 k.p.c
też odnoszące się do kwestii związanych z art. 469 k.p.c.
art. 391 § 2 k.p.c
Z kolei art. 391 § 2 zdanie pierwsze k.p.c.
art. 3989 k.p.c
"przedsądu" (art. 3989 k.p.c.) wraz z wnioskiem o zasądzenie w tym zakresie kosztów zastępstwa procesowego w postępowaniu kasacyjnym.

Giurisprudenza citata

Generato dall'IA
Generato dall'IA

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

II USKP 63/24 POSTANOWIENIE Dnia 6 września 2024 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Renata Żywicka w sprawie z odwołania S. K.‎przeciwko Dyrektorowi Zakładu Emerytalno-Rentowego Ministerstwa Spraw Wewnętrznych i Administracji w Warszawie‎o wysokość emerytury policyjnej i policyjnej renty inwalidzkiej,‎po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w dniu 6 września 2024 r.,‎wniosku organu rentowego w przedmiocie cofnięcia skargi kasacyjnej w sprawie II USKP 63/24, umarza postępowanie kasacyjne

UZASADNIENIE

Wyrokiem z dnia 2 listopada 2021 r., XIII 1U 23125/18, Sąd Okręgowy – Sąd Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w Warszawie zmienił dwie decyzje z dnia 28 lipca 2017 r. Dyrektora Zakładu Emerytalno-Rentowego Ministerstwa Spraw Wewnętrznych i Administracji w Warszawie i ustalił S. K. prawo do emerytury policyjnej i policyjnej renty inwalidzkiej w wysokościach i na zasadach obowiązujących przed 1 października 2017 r.Sąd Apelacyjny – Sąd Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w Warszawie wyrokiem z dnia 29 grudnia 2022 r., III AUa 2329/21 po rozpoznaniu apelacji organu rentowego w pkt I zmienił zaskarżony wyrok w części w ten sposób, że zmienił decyzję Dyrektora Zakładu Emerytalno-Rentowego Ministerstwa Spraw Wewnętrznych i Administracji w Warszawie z dnia 28 lipca 2017r. o ponownym ustaleniu wysokości emerytury Nr […] w części, w ten sposób, że ustalił, że wysokość emerytury S. K. od 1 października 2017 r. wynosi 66,52% podstawy wymiaru, przy przyjęciu 0% podstawy wymiaru za każdy rok służby od 16 marca 1973 r. do 15 października 1974 r. i od 16 grudnia 1985 r. do 31 lipca 1990 r. oraz oddalił odwołanie od powyższej decyzji w pozostałej części; w pkt II w pozostałym zakresie oddalił apelację; w pkt III. nie obciążył ubezpieczonego kosztami zastępstwa prawnego Dyrektora Zakładu Emerytalno-Rentowego Ministerstwa Spraw Wewnętrznych i Administracji w Warszawie w postępowaniu apelacyjnym.Powyższy wyrok w zakresie pkt I i II Zaskarżył organ rentowy wnosząc o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania na podstawie art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c., albowiem jest ona oczywiście uzasadniona; uchylenie wyroku Sądu Apelacyjnego w Warszawie z dnia 29 grudnia 2022 r. w zaskarżonej części oraz przekazanie sprawy w tym zakresie Sądowi drugiej instancji do ponownego rozpoznania i pozostawienie temu Sądowi rozstrzygnięcia o kosztach postępowania kasacyjnego, alternatywnie, jeżeli Sąd Najwyższy uzna, że zaistniały ku temu przesłanki, o uchylenie wyroku Sądu Apelacyjnego w Warszawie z dnia 29 grudnia 2023 r. w zaskarżonym zakresie i zmianę zaskarżonego wyroku Sądu Okręgowego w Warszawie z dnia 2 listopada 2021 r. poprzez oddalenie w całości odwołania S. K. od decyzji Dyrektora Zakładu Emerytalno-Rentowego Ministerstwa Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 28 lipca 2017 r. oraz o zasądzenie od odwołującego na rzecz organu kosztów procesu w postępowaniu kasacyjnym, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm prawem przepisanych.W odpowiedzi na skargę kasacyjną ubezpieczony wniósł o odmowę przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania albowiem skarżący nie wykazał we wniosku o przyjęcie skargi do rozpoznania występowania wskazanej przez siebie przesłanki, o której mowa w art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c. tj. oczywistości skargi kasacyjnej, ewentualnie w przypadku nie podzielenia przez Sąd Najwyższy takiego wniosku, o oddalenie skargi kasacyjnej albowiem nie ma ona uzasadnionych podstaw, a wyrok Sądu Apelacyjnego w Warszawie w zaskarżonej części, odpowiada prawu oraz o zasądzenie od skarżącego kasacyjnie na rzecz odwołującego się kosztów zastępstwa procesowego w postępowaniu kasacyjnym według norm przepisanych.Pismem z dnia 21 sierpnia 2024 r.

Dyrektora Zakładu Emerytalno-Rentowego Ministerstwa Spraw Wewnętrznych i Administracji w Warszawie cofnął skargę kasacyjną.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 39821 k.p.c., do postępowania przed Sądem Najwyższym wywołanego wniesieniem skargi kasacyjnej stosuje się odpowiednio przepisy o apelacji. Z kolei art. 391 § 2 zdanie pierwsze k.p.c. stanowi, że w razie cofnięcia apelacji sąd drugiej instancji umarza postępowanie apelacyjne i orzeka o kosztach jak przy cofnięciu pozwu.Skarga kasacyjna może zostać cofnięta w każdym czasie nawet przez samą stronę i nie wymaga to zgody strony przeciwnej. Cofnięcie skargi kasacyjnej stanowi czynność procesową, która nie podlega weryfikacji sądowej i prowadzi do umorzenia postępowania kasacyjnego oraz orzeczenia o kosztach procesu jak przy cofnięciu pozwu (art. 391 § 2 zdanie pierwsze k.p.c. w związku z art. 39821 k.p.c.) (zob. postanowienia Sądu Najwyższego: z dnia 17 listopada 2020 r., II PK 94/20, LEX nr 3080384 i z dnia 25 marca 2021 r., III USK 68/21, LEX nr 3153421, por. też odnoszące się do kwestii związanych z art. 469 k.p.c. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 29 stycznia 2014 r., I PK 251/13, OSNP 2015 nr 6, poz. 79).W tych okolicznościach Sąd Najwyższy umorzył postępowanie kasacyjne, o czym postanowił jak w sentencji na podstawie art. 39821 k.p.c. w związku z art. 391 § 2 k.p.c.Sąd Najwyższy nie orzekł o kosztach postępowania kasacyjnego albowiem takiego wniosku nie zawarł pełnomocnik strony skarżącej w odpowiedzi na skargę kasacyjną co do etapu przesądu.W postanowieniu z 12 lipca 2023 r., I USK 160/22, (LEX nr 3580378) Sąd Najwyższy wyjaśnił że zasądzenie kosztów postępowania kasacyjnego jest możliwe tylko w sytuacji zawarcia w odpowiedzi na skargę kasacyjną stanowiska co do tzw. "przedsądu" (art. 3989 k.p.c.) wraz z wnioskiem o zasądzenie w tym zakresie kosztów zastępstwa procesowego w postępowaniu kasacyjnym.

Podobnie Sąd Najwyższy uznał, że nie ma podstaw do zasądzenia kosztów postępowania kasacyjnego, gdy strona wniosła co prawa o odmowę przyjęcia skargi do rozpoznania, ale konstrukcja wniosku o zasądzenie kosztów wskazywała, że dotyczył on jedynie sytuacji, w której Sąd Najwyższy oddaliłby skargę kasacyjną (zob. postanowienie Sądu Najwyższego: z 22 lipca 2015 r., I UK 355/14, LEX nr 3529538; 12 stycznia 2024 r., I CSK 5933/22, LEX nr 3658140).[SOP][ał] ‎