Supreme Court dismisses police pension appeal when the lower court withdraws the cassation complaint.
Sintesi Legislator
Generato dall'IAThe Supreme Court of Poland dismissed the cassation appeal filed against a social security court's decision regarding a police officer's pension amount. The appellant, the pension fund director, had withdrawn the cassation complaint on December 10, 2024, before the Supreme Court could rule on the merits. The court held that the withdrawal of a cassation complaint is a procedural act that automatically terminates the proceedings without judicial review of its substantive validity.
Regesto Legislator
Generato dall'IAArt. 39821 k.p.c.; Art. 391 § 2 k.p.c.: The withdrawal of a cassation complaint constitutes a procedural act that terminates the proceedings before the Supreme Court without requiring judicial verification of its validity.
Parole chiave
Generato dall'IADisposizioni normative citate
Generato dall'IAGiurisprudenza citata
Generato dall'IADecisioni correlate
Generato dall'IATesto completo
II USKP 25/24 POSTANOWIENIE Dnia 6 lutego 2025 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Krzysztof Staryk w sprawie z odwołania B. C.przeciwko Dyrektorowi Zakładu Emerytalno-Rentowego Ministerstwa Spraw Wewnętrznych i Administracji w Warszawieo wysokość emerytury policyjnej i policyjnej renty inwalidzkiej,po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w dniu 6 lutego 2025 r.,w przedmiocie rozpoznania skargi kasacyjnej organu rentowego od wyroku Sądu Apelacyjnego w Warszawiez dnia 23 listopada 2022 r., sygn. akt III AUa 1037/20, umarza postępowanie kasacyjne.
UZASADNIENIE
W wyroku z dnia 23 listopada 2022 r., sygn. akt III AUa 1037/20, Sąd Apelacyjny w Warszawie – w sprawie z odwołania B. C. przeciwko Dyrektorowi Zakładu Emerytalno-Rentowego Ministerstwa Spraw Wewnętrznych i Administracji w Warszawie o wysokość emerytury policyjnej i policyjnej renty inwalidzkiej – zmienił zaskarżony apelacją organu rentowego wyrok Sądu Okręgowego – Sądu Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w Warszawie z dnia 4 września 2020 r., sygn. akt XIII 1U 22714/18, w ten sposób, że zmienił zaskarżoną decyzję Dyrektora Zakładu Emerytalno-Rentowego Ministerstwa Spraw Wewnętrznych i Administracji w Warszawie z dnia 2 sierpnia 2017 r., Nr [...] (KRW [...]), ustalając od 1 października 2017 r. wysokość emerytury B.
C. na 41,17% podstawy jej wymiaru, przy przyjęciu 0% podstawy wymiaru za każdy rok służby od 11 września 1978 r. do 31 lipca 1990 r. i oddalając odwołanie od tej decyzji w pozostałej części, zaś w pozostałym zakresie oddalił apelację.Powyższy wyrok Sądu Apelacyjnego organ rentowy zaskarżył skargą kasacyjną. Skargę oparto na podstawie naruszenia przepisów prawa materialnego (art. 3983 § 1 pkt 1 k.p.c.).W odpowiedzi na skargę kasacyjną odwołująca się wniosła o:
1. oddalenie skargi kasacyjnej w całości, 2. zasądzenie od skarżącego na rzecz odwołującej się kosztów zastępstwa procesowego w postępowaniu kasacyjnym, według norm przepisanych.Pismem z dnia 10 grudnia 2024 r. pełnomocnik skarżącego Dyrektora Zakładu Emerytalno-Rentowego Ministerstwa Spraw Wewnętrznych i Administracji w Warszawie cofnął skargę kasacyjną.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
Zgodnie z art. 39821 k.p.c., jeżeli nie ma szczególnych przepisów o postępowaniu przed Sądem Najwyższym, do postępowania tego stosuje się odpowiednio przepisy o apelacji. Odpowiednie zastosowanie w postępowaniu kasacyjnym znajduje więc między innymi art. 391 § 2 zdanie pierwsze k.p.c., zgodnie z którym w razie cofnięcia apelacji sąd drugiej instancji umarza postępowanie apelacyjne (tu: postępowanie wywołane wniesieniem skargi kasacyjnej).W judykaturze przyjęto, że cofnięcie skargi kasacyjnej stanowi czynność procesową, która nie podlega weryfikacji sądowej i prowadzi do umorzenia postępowania przed Sądem Najwyższym.
Choć bowiem w sprawach z zakresu prawa pracy i ubezpieczeń społecznych cofnięcie środków odwoławczych podlega ocenie z punktu widzenia przesłanek określonych w art. 469 k.p.c., a zatem nie może być skuteczne wówczas, gdyby czynność ta naruszała słuszny interes pracownika (ubezpieczonego), to cofnięcie nadzwyczajnych środków zaskarżenia nie podlega takiej ocenie (por. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 23 września 2024 r., III USKP 95/24, Legalis i przywołane w nim orzecznictwo).Kierując się przedstawionymi motywami oraz opierając się na podstawie art. 391 § 2 zdanie pierwsze k.p.c. w związku z art. 39821 k.p.c. Sąd Najwyższy orzekł jak w sentencji postanowienia. r.g.