Legislator Giurisprudenza & Legislazione
II USK 623/21 Generato dall'IA

Supreme Court dismisses cassation appeal for lack of legal issue, as material law violation was not alleged.

Numero d'incarto II USK 623/21
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Respinto (Dismissed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court refused to accept the cassation appeal for substantive review, citing the deceased client's legal successor. The appellant argued procedural violations regarding social security contribution obligations and the failure to consider their lack of accounting services. The court ruled that without an allegation of material law violation, the appeal could not be considered obviously justified under the relevant procedural code.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 3989 § 1 k.p.c.; Art. 3983 § 1 pkt 2 k.p.c.; Art. 233 § 1 k.p.c.: A cassation appeal is not obviously justified if it relies solely on procedural law violations without alleging a breach of substantive law that could have influenced the case outcome.

Parole chiave

Generato dall'IA
cassation appeal social security contributions material law violation procedural law obviously justified legal successor Supreme Court prestazioni assicurative correnti

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
Art. 3989 § 1 k.p.c.
Skarga kasacyjna nie kwalifikowała się do przyjęcia celem jej merytorycznego rozpoznania.Stosownie do art. 3989 § 1 k.p.c.
Art. 3983 § 1 pkt 2 k.p.c.
Nie każde naruszenie przepisów prawa procesowego decyduje o zasadności skargi kasacyjnej, lecz tylko takie uchybienie, które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy (art. 3983 § 1 pkt 2 k.p.c.).
Art. 233 § 1 k.p.c.
Z kolei przepis art. 233 § 1 k.p.c. bezpośrednio dotyczy ustalenia faktów lub oceny dowodów i dlatego w orzecznictwie zgodnie przyjmuje się, że nie może stanowić podstawy skargi kasacyjnej.
Art. 3983 § 3 k.p.c.
Nie każde naruszenie przepisów prawa procesowego decyduje o zasadności skargi kasacyjnej, lecz tylko takie uchybienie, które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy (art. 3983 § 1 pkt 2 k.p.c.).
Art. 39813 § 2 k.p.c.
3983 § 3 i art. 39813 § 2 k.p.c.).
Art. 102 k.p.c.
orzekł o odmowie przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania, o kosztach postępowania orzekając na podstawie art. 102 k.p.c. ze względów natury społecznej.
art. 9 k.p
Zaskarżonemu wyrokowi zarzucił naruszenie art. 9 k.p.a.
art. 233 § 1 k.p.c
przez niepoinformowanie skarżącego o obowiązku opłacania przez niego składki na ubezpieczenie społeczne, co spowodowało, iż poniósł on szkodę z powodu nieznajomości prawa oraz naruszenie art. 233 § 1 k.p.c.
art. 3989 § 1 k.p.c
Skarga kasacyjna nie kwalifikowała się do przyjęcia celem jej merytorycznego rozpoznania.Stosownie do art. 3989 § 1 k.p.c.
art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c
Oparcie podstawy przedsądu z art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c.

Giurisprudenza citata

Generato dall'IA
Generato dall'IA
III AUz 119/20
Social security appeal dismissed as inadmissible due to lack of request for written reasoning and service. The court ruled that a one-week appeal period only starts after receiving the reasoned decision. The social security office failed to request written reasoning, making the appeal procedurally invalid. The court applied the Civil Procedure Code to reject the appeal. The legal rule is that appeals on non-reasoned decisions are inadmissible without a prior request for reasoning. Keywords: social security; appeal inadmissibility; written reasoning; service of process; civil procedure code; one-week period; procedural defect. My client represents a company appealing a social security office decision to establish insurance obligations. The lower court revoked the decision and ordered costs, but the social security office did not request written reasoning before filing the appeal. The opposing party argues the appeal should be valid regardless of the reasoning request. What can I do? Is this possible?
III AUa 770/13
Social Security Court dismisses appeal against debt forgiveness decision regarding unpaid social insurance contributions.
II USK 301/21
Supreme Court dismisses social security appeal, ruling facts were established and evidence evaluation errors are inadmissible. The court rejects the claim that the second instance court failed to determine mandatory insurance status. The decision confirms that factual disputes and evidence assessment cannot be raised in cassation proceedings. The court upholds the lower court's finding that the applicant owes social security contributions. The ruling emphasizes the finality of factual determinations made by lower courts. The applicant's arguments regarding procedural errors are deemed inadmissible under the Civil Procedure Code. The court concludes that the appeal lacks merit and dismisses it without further review.
III AUz 222/17
Appeal dismissed; withdrawal of appeal precludes cost exemption despite financial hardship and mental illness.
III AUa 180/19
Social security court dismisses appeal confirming contractor's liability for employee insurance under service contract rules.

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

Sygn. akt II USK 623/21 POSTANOWIENIE Dnia 12 stycznia 2022 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Leszek Bielecki w sprawie z odwołania D. następcy prawnej zmarłego Z.Z.‎przeciwko Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w Z.‎o składki,‎po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w dniu 12 stycznia 2022 r.,‎skargi kasacyjnej odwołującej się od wyroku Sądu Apelacyjnego w (…)‎z dnia 6 lutego 2020 r., sygn. akt III AUa (…), 1. odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania, 2. odstępuje od obciążania skarżącej kosztami postępowania kasacyjnego.

UZASADNIENIE

Sąd Apelacyjny w (…) III Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych wyrokiem z 6 lutego 2020 r., III AUa (…), oddalił apelację odwołującego się Z. Z. od wyroku Sądu Okręgowego w Z. z 13 czerwca 2018 r., VII U (…), oddalającego jego odwołania od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Inspektoratu w Ś. z dnia 15 stycznia 2018 r. określającej wysokość jego zadłużenia z tytułu składek na ubezpieczenia społeczne na łączną kwotę 23.388,44 zł, oraz decyzji z dnia 7 marca 2018 r. określającej wysokość jego zadłużenia z tytułu składek na ubezpieczenia społeczne na kwotę 1.532,88 zł.Odwołujący zaskarżył powyższy wyrok w całości skargą kasacyjną.

Zaskarżonemu wyrokowi zarzucił naruszenie art. 9 k.p.a. przez niepoinformowanie skarżącego o obowiązku opłacania przez niego składki na ubezpieczenie społeczne, co spowodowało, iż poniósł on szkodę z powodu nieznajomości prawa oraz naruszenie art. 233 § 1 k.p.c. przez nierozważenie wszystkich okoliczności faktycznych, w szczególności faktu, iż skarżący podczas prowadzenia działalności gospodarczej nie korzystał z usług biura rachunkowego, co szczególnie obligowało organ rentowy do powiadomienia go o zmianie przepisów odnośnie uiszczania składek.W odpowiedzi na skargę kasacyjną organ rentowy wniósł o odmowę przyjęcia skargi do rozpoznania oraz o zasądzenie na jego rzecz kosztów zastępstwa procesowego w postępowaniu kasacyjnym.Z uwagi na śmierć skarżącego do sprawy weszła w charakterze strony Dorota Zydor następca prawny zmarłego Z.

Z.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Skarga kasacyjna nie kwalifikowała się do przyjęcia celem jej merytorycznego rozpoznania.Stosownie do art. 3989 § 1 k.p.c. Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania, jeżeli w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne (pkt 1), istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów (pkt 2), zachodzi nieważność postępowania (pkt 3) lub skarga jest oczywiście uzasadniona (pkt 4).Przy powołaniu się w skardze kasacyjnej na przesłankę przedsądu jaką jest jej oczywista zasadność należy w motywach wniosku zawrzeć wywód prawny wyjaśniający, w czym wyraża się owa oczywistość i przedstawić argumenty na poparcie tego twierdzenia (postanowienia Sądu Najwyższego: z 26 kwietnia 2006 r., II CZ 28/06, LEX nr 198531; z 10 sierpnia 2006 r., V CSK 204/06, LEX nr 421035; z 9 stycznia 2008 r., III PK 70/07, LEX nr 448289; z 11 stycznia 2008 r., I UK 283/07, LEX nr 448205; z 3 kwietnia 2008 r., II PK 352/07, LEX nr 465859 i z 5 września 2008 r., I CZ 64/08).

O ile dla uwzględnienia skargi wystarczy, że jej podstawa jest usprawiedliwiona, to dla przyjęcia skargi do rozpoznania niezbędne jest wykazanie kwalifikowanej postaci naruszenia przepisów prawa materialnego lub procesowego, polegającej na jego oczywistości widocznej prima facie, przy wykorzystaniu podstawowej wiedzy prawniczej, bez potrzeby wchodzenia w szczegóły czy dokonywania pogłębionej analizy tekstu wchodzących w grę przepisów i doszukiwania się ich znaczenia (postanowienia Sądu Najwyższego: z 16 września 2003 r., IV CZ 100/03, LEX nr 82274; z 22 stycznia 2008 r., I UK 218/07, LEX nr 375616; z 26 lutego 2008 r., II UK 317/07, LEX nr 453107; z 9 maja 2008 r., II PK 11/08, LEX nr 490364; z 21 maja 2008 r., I UK 11/08, LEX nr 491538 i z 9 czerwca 2008 r., II UK 38/08, LEX nr 494134).

W judykaturze podkreśla się, że przesłanką przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania nie jest oczywiste naruszenie konkretnego przepisu prawa materialnego lub procesowego, lecz sytuacja, w której naruszenie to spowodowało wydanie oczywiście nieprawidłowego orzeczenia. Sam zarzut naruszenia (nawet oczywistego) określonego przepisu (przepisów) nie prowadzi wprost do oceny, że skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona (postanowienia Sądu Najwyższego: z 7 stycznia 2003 r., I PK 227/02, OSNP 2004 nr 13, poz. 230; z 11 stycznia 2008 r., I UK 285/07, LEX nr 442743; z 11 kwietnia 2008 r., I UK 46/08, LEX nr 469185 i z 9 czerwca 2008 r., II UK 37/08, LEX nr 494133).Powyższych wymagań skarżący jednak nie spełnił i nie zdołał wykazać występowania w sprawie wskazanej przesłanki przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania.

Oparcie podstawy przedsądu z art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c. na zarzutach naruszenia tylko przepisów prawa procesowego nie pozwala bowiem stwierdzić, że skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona. Chodzi o brak zarzutów naruszenia prawa materialnego. Wszak w przypadku rozstrzygnięcia sporu wyrokiem, znaczenie w pierwszej kolejności ma prawo materialne, gdyż to ono wyznacza jakie postępowanie dowodowe było konieczne dla dostatecznego wyjaśnienia spornych okoliczności, a wcześniej czy przedmiotem dowodu są fakty mające dla rozstrzygnięcia sprawy istotne znacznie.

Sąd Apelacyjny wskazał na przepisy prawa materialnego, czyli przepisy ustawy z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych (jednolity tekst: Dz.U. z 2021 r., poz. 423 ze zm.). We wniosku (ani w podstawie kasacyjnej) autorka skargi nie zarzuciła naruszenia prawa materialnego. Nie jest to bez znaczenia w ocenie podstawy przedsądu z art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c., gdyż sąd powszechny nie przeprowadza wszystkich zgłoszonych przez stronę dowodów, gdy uznaje, że dotychczasowy materiał wyjaśnił sprawę do rozstrzygnięcia.

Prawo materialne stanowi więc punkt odniesienia dla procesowej podstawy kasacyjnej. Nie każde naruszenie przepisów prawa procesowego decyduje o zasadności skargi kasacyjnej, lecz tylko takie uchybienie, które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy (art. 3983 § 1 pkt 2 k.p.c.). O wyniku sprawy decyduje zaś prawo materialne. Z kolei przepis art. 233 § 1 k.p.c. bezpośrednio dotyczy ustalenia faktów lub oceny dowodów i dlatego w orzecznictwie zgodnie przyjmuje się, że nie może stanowić podstawy skargi kasacyjnej. Granicę ustaleń stanu faktycznego stanowi więc postępowanie dowodowe przed sądem pierwszej instancji (art. 3983 § 3 i art. 39813 § 2 k.p.c.).

Dodatkowo przepisy prawne wskazane w podstawach kasacyjnych nie podlegają badaniu na tym etapie postępowania kasacyjnego (por. postanowienie Sądu Najwyższego z 27 maja 2010 r., II UK 274/09, LEX nr 585794). Wynika to stąd, że na tym etapie przedmiotem badania dokonywanego przez Sąd Najwyższy jest jedynie to, czy wniosek o przyjęcie skargi kasacyjnej wskazuje i wykazuje choć jedną z podstaw (przesłanek) przedsądu wymienionych w art. 3989 § 1 k.p.c. Natomiast podstawy kasacyjne stanowią odrębny od przesłanek przedsądu element skargi, w związku z czym nie zastępują one (ani ich uzasadnienie) i nie mogą zastąpić przesłanek przedsądu.Powyższe oznaczało, że skarga kasacyjna nie spełniła przesłanek wymaganych do przyjęcia jej do merytorycznego rozpoznania.Wobec niewykazania przez skarżącego istnienia powołanych przesłanek przedsądu, Sąd Najwyższy na podstawie art. 3989 § 2 k.p.c. orzekł o odmowie przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania, o kosztach postępowania orzekając na podstawie art. 102 k.p.c. ze względów natury społecznej.