Cassation appeal dismissed; judge's prior ruling in same dispute does not violate independence under Art. 48 § 1 pkt 5 k.p.c.
Sintesi Legislator
Generato dall'IAThe Supreme Court refused to admit the cassation appeal for substantive review, finding the applicant's sole ground unfounded. The applicant argued that a judge who previously ruled on the same dispute between the parties lacked independence due to prior involvement. The court held that such prior participation does not violate judicial independence under Article 48 § 1 point 5 of the Code of Civil Procedure. Consequently, the appeal was rejected for failing to meet procedural requirements.
Regesto Legislator
Generato dall'IAArt. 48 § 1 pkt 5 k.p.c.; Art. 398 § 2 k.p.c.; Judicial independence is not compromised when a judge previously ruled on a dispute between the same parties, as independence requires internal conviction based on evidence and law, not absence of prior involvement in the same legal relationship.
Parole chiave
Generato dall'IADisposizioni normative citate
Generato dall'IAGiurisprudenza citata
Generato dall'IADecisioni correlate
Generato dall'IATesto completo
Sygn. akt II USK 565/21 POSTANOWIENIE Dnia 5 kwietnia 2022 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Leszek Bielecki w sprawie z odwołania P. G.przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddziałowi w G.o składki,po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w dniu 5 kwietnia 2022 r.,skargi kasacyjnej odwołującego się od wyroku Sądu Apelacyjnego w […]z dnia 29 grudnia 2020 r., sygn. akt III AUa […], odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania.
UZASADNIENIE
Sąd Apelacyjny w […] III Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych wyrokiem z 29 grudnia 2020 r., III AUa […], oddalił apelację odwołującego się P. G. od wyroku Sądu Okręgowego w G. z 12 listopada 2019 r., VII U […], oddalającego jego odwołanie od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddziału w G. z dnia 21 maja 2018 r. stwierdzającej, że odwołujący jest dłużnikiem organu rentowego z tytułu nieopłaconych składek na ubezpieczenia społeczne, ubezpieczenie zdrowotne i Fundusz Pracy, oraz określającej wysokość zadłużenia.Odwołujący zaskarżył powyższy wyrok w całości skargą kasacyjną.
Uzasadnienie wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania oparł jedynie na nieważności postępowania w związku z udziałem w wydaniu zaskarżonego wyroku przez sędziego, który orzekał w sprawach zawisłych pomiędzy tymi samymi stronami, na tej samej podstawie faktycznej i prawnej. W ocenie skarżącego taki sędzia czuł się związany swoim poprzednim orzeczeniem, przez co stracił przymiot niezależności, co z kolei nie zabezpieczało należycie prawa skarżącego do rozpoznania jego sprawy przez właściwy, niezależny, bezstronny i niezawisły sąd.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
Skarga kasacyjna nie zasługiwała na przyjęcie do merytorycznego rozpoznania.Funkcje postępowania kasacyjnego powodują, że wniosek o przyjęcie skargi do rozpoznania i jego uzasadnienie powinny koncentrować się na wykazaniu, iż w konkretnej sprawie zachodzą istotne okoliczności przemawiające za interwencją Sądu Najwyższego. Tymczasem, jedyny zarzut nieważności postępowania okazał się oczywiście bezpodstawny i chybiony. Brak jest bowiem jakichkolwiek podstaw do przyjęcia, że w niniejszej sprawie doszło do ukształtowania składu Sądu, który ją rozpoznał w drugiej instancji z naruszeniem prawa, czy w sposób godzący w interes skarżącego.
W świetle art. 48 § 1 pkt 5 k.p.c. przesłanką wyłączenia sędziego jest okoliczność, że brał udział w wydaniu zaskarżonego orzeczenia w niższej instancji. Przepis ten nie stanowi podstawy wyłączenia sędziego, który z racji orzekania w danym sądzie orzekał już w sprawach, które zawisły przed nim z innego sporu tych samych stron. W wyroku z 28 marca 2012 r., V CSK 15711 (LEX nr 1254741) Sąd Najwyższy wyraził pogląd, zgodnie z którym niezawisłość sędziowska wiąże się z obowiązkiem wydania orzeczenia przez sędziego na podstawie jego własnego, wewnętrznego przekonania o prawidłowości wydanego rozstrzygnięcia wyłącznie w oparciu o analizę materiału dowodowego zebranego w sprawie przez pryzmat mających zastosowanie norm prawa materialnego z pominięciem wpływu jakichkolwiek czynników zewnętrznych.
Nie narusza więc zasady niezawisłości sędziowskiej sędzia, który kierując się własnym wewnętrznym przekonaniem podziela argumentację prawną co do określonych zagadnień prawnych wyrażoną w innej sprawie rozpoznanej przez ten sam albo inny sąd w innym składzie osobowym. Również w wyroku z 19 września 2013 r., I CSK 688/12 (LEX nr 1523362) Sąd Najwyższy stwierdził, że sędzia nie podlega wyłączeniu z mocy ustawy na podstawie art. 48 § 1 pkt 5 k.p.c. z tej tylko przyczyny, że orzekał poprzednio w innej sprawie między tymi samymi stronami.
Nie stanowi również podstawy wyłączenia sędziego, który z racji orzekania w drugiej instancji i po ponownym rozpoznaniu sprawy przez sąd pierwszej instancji orzeka ponownie w postępowaniu przed sądem drugiej instancji (zob. np. uchwałę Sądu Najwyższego z 26 listopada 2014 r., III CZP 80/14, OSNC 2015 nr 9, poz. 100, wyroki Sądu Najwyższego z 25 stycznia 2012 r., V CSK 42/11, niepubl., z 28 marca 2012 r., V CSK 157/11, niepubl.).Brak dalszych zarzutów kasacyjnych oraz należytego uzasadnienia wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania sprawiło, że skarga nie spełniała żadnych wymagań w zakresie zawartości i jakości argumentacji jurydycznej.Tym samym wobec niewykazania przez skarżącego istnienia powołanej przesłanki przedsądu, Sąd Najwyższy na podstawie art. 3989 § 2 k.p.c. orzekł o odmowie przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania.a.s.