Legislator Giurisprudenza & Legislazione
II USK 352/23 Generato dall'IA

Supreme Court dismisses judge disqualification request citing lack of statutory basis and independence.

Numero d'incarto II USK 352/23
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Respinto (Dismissed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court rejected a request to disqualify Judge Renata Żywicka from hearing a social security compensation case. The appellant argued that the judge's appointment by the Judicial Council violated the 'established by law' court standard under the European Convention on Human Rights. The court ruled that judicial disqualification requires specific statutory grounds and that the Supreme Court's internal ruling on judge selection does not override civil procedure laws.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 48 k.p.c.; Art. 49 § 1 k.p.c.; Art. 178 ust. 1 K.U.S.; Art. 87 ust. 1 K.U.S.; Art. 176 ust. 2 K.U.S. - Judicial disqualification must be based on specific statutory grounds and cannot be triggered by general internal court rulings or international treaty interpretations absent domestic legal basis.

Parole chiave

Generato dall'IA
judicial disqualification established by law court Supreme Court independence civil procedure law judicial appointment process indipendenza dei giudici ritiro dell'istanza giudiziaria ricorso straordinario per nullità

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
Art. 48 k.p.c.
1 ustawy zasadniczej).Oznacza to, że wniosek o wyłączenie sędziego nie może być dowolny.Uchwała Sądu Najwyższego nie ma rangi ustawy jako źródło prawa, dlatego nie zastępuje i nie uzupełnia przepisów procedury cywilnej dotyczących wyłączenia sędziego z art. 48 k.p.c. i art.
Art. 49 § 1 k.p.c.
i art. 49 § 1 k.p.c.Uchwała Sądu Najwyższego nie może być sprzeczna z ustawą.
Art. 178 ust. 1 ustawy zasadniczej
Wniosek nie jest zasadny, gdyż sędzia w sprawowaniu urzędu jest niezawisły i podlega tylko Konstytucji oraz ustawom (art. 178 ust.
Art. 87 ust. 1 Konstytucji RP
Sama w sobie nie jest też źródłem prawa powszechnego i dlatego nie zastępuje ustawy (art. 87 ust.
Art. 176 ust. 2 Konstytucji RP
1, art. 176 ust. 2 Konstytucji RP).Za właściwe należy przyjąć stanowisko, iż uchwała składu połączonych Izb:
Art. 29 § 3 ustawy o Sądzie Najwyższym
art. 49 § 1 k.p.c
i art. 49 § 1 k.p.c.Uchwała Sądu Najwyższego nie może być sprzeczna z ustawą.
art. 379 pkt 4 k.p.c
BSA-I-4110-1/20) stanowi sprzeczność składu sądu z przepisami prawa w rozumieniu art. 379 pkt 4 k.p.c.
art. 48 k.p.c
1 ustawy zasadniczej).Oznacza to, że wniosek o wyłączenie sędziego nie może być dowolny.Uchwała Sądu Najwyższego nie ma rangi ustawy jako źródło prawa, dlatego nie zastępuje i nie uzupełnia przepisów procedury cywilnej dotyczących wyłączenia sędziego z art. 48 k.p.c.
art. 176 ust. 2 Konstytucji RP
1, art. 176 ust. 2 Konstytucji RP).Za właściwe należy przyjąć stanowisko, iż uchwała składu połączonych Izb:

Giurisprudenza citata

Generato dall'IA
Gudmundur Andri Astradsson przeciw Islandii, sygn. 26374/18
3 ze zm.), co w świetle orzecznictwa Europejskiego Trybunału Praw Człowieka (), w szczególności wyroku z 1 grudnia 2020 roku, wydanego w sprawie Gudmundur Andri Astradsson przeciw Islandii, sygn. 26374/18 stanowi naruszenie standardu „sądu ustanowionego ustawą” w rozumieniu art.
Uchwała połączonych Izb Cywilnej, Karnej oraz Pracy i Ubezpieczeń Społecznych SN z 23 stycznia 2020 r., BSA-I-4110-1/20
Postanowienie SN z dnia 3 listopada 2021 r., IV KO 86/21
Wyrok TK z dnia 20 kwietnia 2020 r., U 2/20
Wyrok TK z dnia 2 czerwca 2020 r., P 13/19
Wyrok TK z dnia 7 października 2021 r., K 3/21
Wyrok TK z dnia 24 listopada 2021 r., K 6/21
Wyrok TK z dnia 23 stycznia 2022 r., P 10/19
Wyrok TK z dnia 10 marca 2022 r., K 7/21
Generato dall'IA

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

II USK 352/23 POSTANOWIENIE Dnia 29 października 2024 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Zbigniew Korzeniowski w sprawie z odwołania K. Ł.‎przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddział w Olsztynie‎o wznowienie postępowania w sprawie świadczenia wyrównawczego,‎na posiedzeniu niejawnym w Izbie Pracy i Ubezpieczeń Społecznych‎wniosku odwołującego się o wyłączenie SSN Renaty Żywickiej od rozpoznania sprawy, oddala wniosek o wyłączenie sędzi Sądu Najwyższego Renaty Żywickiej od rozpoznania sprawy II USK 352/23.

UZASADNIENIE

Sprawa ze skargi kasacyjnej K. Ł. od wyroku Sądu Apelacyjnego w Białymstoku z 6 czerwca 2023 r., III AUa 890/22, została przydzielona do rozpoznania sędzi SN Renacie Żywickiej na etapie przedsądu.Pełnomocnik skarżącego, we wnioski z 3 września 2024 r., wniósł o wyłączenie sędzi SN Renaty Żywickiej od rozpoznania sprawy na podstawie art. 49 § 1 k.p.c. w zw. z art. 6 ust. 1 Konwencji o ochronie praw człowieka i podstawowych wolności, wobec bezpośredniego zagrożenia standardu „sądu ustanowionego ustawą” w rozumieniu art. 6 ust. 1 „Konwencji Rzymskiej”, poprzez udział w orzekaniu „wskazanego sędziego, jako powołanego do pełnienia urzędu sędziego Sądu Najwyższego w postępowaniu z udziałem „Krajowej Rady Sądownictwa” działającej w składzie ukształtowanym przez ustawę z 8 grudnia 2017 roku o zmianie ustawy o Krajowej Radzie Sądownictwa oraz niektórych innych ustaw – Dz.U. z 2018 roku poz. 3 ze zm.), co w świetle orzecznictwa Europejskiego Trybunału Praw Człowieka (), w szczególności wyroku z 1 grudnia 2020 roku, wydanego w sprawie Gudmundur Andri Astradsson przeciw Islandii, sygn. 26374/18 stanowi naruszenie standardu „sądu ustanowionego ustawą” w rozumieniu art. 6 ust. 1 Konwencji Rzymskiej”, a to z kolei, w myśl rozumowania przedstawionego przez Sąd Najwyższy w tezie 1. uchwały połączonych Izb Cywilnej, Karnej oraz Pracy i Ubezpieczeń Społecznych Sądu Najwyższego z 23 stycznia 2020 roku (sygn. akt:

BSA-I-4110-1/20) stanowi sprzeczność składu sądu z przepisami prawa w rozumieniu art. 379 pkt 4 k.p.c. oraz nieważność postępowania”.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Wniosek nie jest zasadny, gdyż sędzia w sprawowaniu urzędu jest niezawisły i podlega tylko Konstytucji oraz ustawom (art. 178 ust. 1 ustawy zasadniczej).Oznacza to, że wniosek o wyłączenie sędziego nie może być dowolny.Uchwała Sądu Najwyższego nie ma rangi ustawy jako źródło prawa, dlatego nie zastępuje i nie uzupełnia przepisów procedury cywilnej dotyczących wyłączenia sędziego z art. 48 k.p.c. i art. 49 § 1 k.p.c.Uchwała Sądu Najwyższego nie może być sprzeczna z ustawą. Sama w sobie nie jest też źródłem prawa powszechnego i dlatego nie zastępuje ustawy (art. 87 ust. 1, art. 176 ust. 2 Konstytucji RP).Za właściwe należy przyjąć stanowisko, iż uchwała składu połączonych Izb:

Cywilnej, Karnej oraz Pracy i Ubezpieczeń Społecznych Sądu Najwyższego z dnia 23 stycznia 2020 r., BSAI-4110-1/20, nie wiąże formalnie sędziów Sądu Najwyższego, natomiast zawarte w niej myśli mogą być wykorzystywane w praktyce orzeczniczej w granicach normalnych sposobów wykładni prawa (postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 3 listopada 2021 r., IV KO 86/21).Ustrój i właściwość sądów oraz postępowanie przed sądami określają ustawy (art. 176 ust. 2 Konstytucji). Uchwała Sądu Najwyższego nie mogła wyłączyć od orzekania określonej grupy sędziów, a tym bardziej indywidualnego sędziego.Przyczyny wyłączenia sędziego są zawsze indywidualne i konkretne, a nie generalne.

Chodzi wszak o wyłączenie sędziego w danej sprawie.Podstawy wyłączenia sędziego od orzekania nie stanowi także powołany we wniosku przepis prawa międzynarodowego.Kwestie sporne jakie wystąpiły w tym zakresie rozstrzygnęły orzeczenia polskiego Trybunału Konstytucyjnego, w tym wyroki: z dnia 20 kwietnia 2020 r., U 2/20, z dnia 2 czerwca 2020 r., P 13/19; z dnia 7 października 2021 r., K 3/21; z dnia 24 listopada 2021 r., K 6/21; z dnia 23 stycznia 2022 r., P 10/19; z dnia 10 marca 2022 r., K 7/21.Bezprzedmiotowy jest zatem zarzut nieważności postępowania z art. 379 pkt 4 k.p.c., gdyż nie spełnia się ustawowa przesłanka wyłączenia sędziego z mocy ustawy, czyli z art. 48 k.p.c. a także z art. 49 ust. 1 k.p.c. Nie jest nią powołanie sędziego przez Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej na wniosek Krajowej Rady Sądownictwa (zob. choćby wyroki Trybunału Konstytucyjnego z 2 czerwca 2020 r., P 13/19, z 23 stycznia 2022 r., P 10/19).Ustawa z dnia 8 grudnia 2017 r. o Sądzie Najwyższym wprost stanowi, iż niedopuszczalne jest ustalanie lub ocena przez Sąd Najwyższy lub inny organ władzy zgodności z prawem powołania sędziego lub wynikającego z tego powołania uprawnienia do wykonywania zadań z zakresu wymiaru sprawiedliwości (art. 29 § 3).Z tych względów wniosek nie został uwzględniony.[SOP][ał] ‎