Legislator Giurisprudenza & Legislazione
II URN 39/95 Generato dall'IA

Supreme Court allows extraordinary review to grant pension retroactively due to lack of reasoning on start date.

Numero d'incarto II URN 39/95
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Accolto (Allowed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court upheld an extraordinary review against a lower court judgment that granted a rural disability pension only from the date of the judgment rather than the date of medical incapacity. The applicant argued that the lower court failed to specify the pension's start date, causing her to lose benefits for fourteen months despite expert medical opinions confirming her condition began in January 1992. The Court ruled that the lower court's failure to determine the exact start date constituted a serious violation of law and social policy, warranting the retroactive grant of the pension.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 477 § 14 k.p.c.; Art. 21 ust. 1 ustawy o ubezpieczeniu społecznym rolników: A judgment establishing a condition for a pension without specifying the start date constitutes a serious violation of law, requiring the court to determine the correct retroactive date to ensure the full extent of the right is protected.

Parole chiave

Generato dall'IA
extraordinary review rural disability pension medical incapacity retroactive grant serious violation of law social policy start date determination

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
Art. 477 § 14 k.p.c.
Zarzucając rażące naruszenie prawa, a w szczególności art. 477 14 § 2
Art. 21 ust. 1 ustawy z dnia 20 grudnia 1990 r. o ubezpieczeniu społecznym rolników
i art. 21 ustawy z dnia 20 grudnia 1990 r.
Art. 422 § 1 k.p.c.
Art. 421 § 2 k.p.c.
wniesienia jej po upływie terminu określonego w art. 421 § 2 k.p.c.
art. 47714 § 2 k.p.c
wymagań określonych w art. 47714 § 2 k.p.c.
art. 422 § 1 k.p.c
art. 421 § 2 k.p.c
wniesienia jej po upływie terminu określonego w art. 421 § 2 k.p.c.

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

Wyrok z dnia 13 października 1995 r.

II URN 39/95

Wydanie wyroku ustalającego, że osoba zainteresowana spełnia warunek

długotrwałej niezdolności do pracy w gospodarstwie rolnym, nie jest orzeczeniem co do istoty sprawy o przyznanie renty inwalidzkiej rolniczej.

Przewodniczący SSN: Teresa Romer, Sędziowie SN: Jerzy Kuźniar, Stefania

Szymańska (sprawozdawca),

Sąd Najwyższy, z udziałem prokuratora Witolda Bryndy, po rozpoznaniu w dniu

13 października 1995 r., sprawy z wniosku Janiny Ż. przeciwko Kasie Rolniczego

Ubezpieczenia Społecznego Oddział Regionalny w R.P. o rentę inwalidzką rolniczą, na

skutek rewizji nadzwyczajnej Ministra Sprawiedliwości [...] od wyroku Sądu

Wojewódzkiego-Sądu Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w Lublinie z dnia 2 marca

1993 r. [...]

u c h y l i ł zaskarżony wyrok i decyzję Zakładu Ubezpieczeń Społecznych

Oddział w R.P. z dnia 13 marca 1992 r., [...] i przyznał Janinie Ż. rentę inwalidzką rolniczą od dnia 1 stycznia 1992 r. do dnia 2 marca 1993 r.

Uzasadnienie

Decyzją z 13 marca 1992 r. pozwany organ rentowy odmówił wnioskodawczyni

Janinie Ż. renty inwalidzkiej rolniczej, ponieważ w wyniku badań lekarskich przeprowadzonych przez lekarzy KiZ nie stwierdzono u niej długotrwałej niezdolności do

pracy w gospodarstwie rolnym.

W odwołaniu do Sądu Wojewódzkiego wnioskodawczyni powoływała się na swój

zły stan zdrowia.

Sąd zasięgnął opinii biegłych lekarzy sądowych, którzy stwierdzili u wnioskodawczyni długotrwałą niezdolność do pracy w gospodarstwie rolnym (z powodu zmian w

układzie oddechowym i układzie ruchu), poczynając od daty "zgłoszenia roszczenia".

Wyrokiem z 2 marca 1993 r. Sąd Wojewódzki zmienił zaskarżoną decyzję i

ustalił, że wnioskodawczyni Janina Ż. spełnia warunek "długotrwałej niezdolności do

pracy w gospodarstwie rolnym".

W konsekwencji tego organ rentowy decyzją z dnia 7 maja 1993 r. przyznał

wnioskodawczyni rentę inwalidzką rolniczą od dnia 2 marca 1993 r., to jest od daty

wyroku Sądu Wojewódzkiego.

Wyrok nie został zaopatrzony w uzasadnienie, gdyż żadna ze stron nie zgłosiła o

to wniosku w trybie i terminie ustawowym. Uzasadnienie zostało sporządzone dopiero

na żądanie Sądu Najwyższego. W uzasadnieniu Sąd stwierdził, że spór w sprawie

dotyczył tylko kwestii, czy wnioskodawczyni jest długotrwale niezdolna do pracy w

gospodarstwie rolnym. Wyrok ten zaskarżył rewizją nadzwyczajną Minister

Sprawiedliwości. Zarzucając rażące naruszenie prawa, a w szczególności art. 477 14 § 2

k.p.c. i art. 21 ustawy z dnia 20 grudnia 1990 r. o ubezpieczeniu społecznym rolników

(Dz. U. z 1993 r., Nr 71, poz. 342), a nadto naruszenie interesu Rzeczypospolitej

Polskiej, Minister wniósł o uchylenie zaskarżonego wyroku i decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w R.P. z dnia 13 marca 1992 r. [...] i orzeczenie, że wnioskodawczyni Janinie Ż. przysługuje renta inwalidzka rolnicza od dnia 1 stycznia 1992 r.

do dnia 2 marca 1993 r.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Rewizja nadzwyczajna jest uzasadniona.

W szczególności należy stwierdzić, że istotnie sentencja wyroku nie spełnia

wymagań określonych w art. 47714 § 2 k.p.c. Przepis ten stanowi, że w razie uwzględnienia odwołania, Sąd zmienia zaskarżoną decyzję w całości lub w części i orzeka co

do istoty sprawy.

Ustalenia Sądu, że wnioskodawczyni spełnia jedno z wymagań do przyznania renty

inwalidzkiej rolniczej, gdyż występuje u niej długotrwała niezdolność do pracy w gospodarstwie rolnym, nie jest równoznaczne z orzeczeniem co do istoty sprawy, to jest z

przyznaniem renty inwalidzkiej rolniczej.

Sąd nie określił również, od jakiej daty przysługuje wnioskodawczyni renta inwalidzka

rolnicza, chociaż biegli lekarze sądowi podali, że długotrwała niezdolność do pracy w

gospodarstwie rolnym występuje u wnioskodawczyni od daty "zgłoszenia roszczenia" (2

stycznia 1992 r.).

Spowodowało to, iż organ rentowy przyznał wnioskodawczyni rentę inwalidzką

rolniczą dopiero od daty wyroku, tj. od 2 marca 1993 r. W konsekwencji wnioskodawczyni została pozbawiona renty inwalidzkiej za okres od 1 stycznia 1992 r. do 2 marca

1993 r., mimo. iż Sąd uznał opinię biegłych za miarodajną, a z czym następnie zgodził

się także organ rentowy (decyzja Kolegium ZUS).

Z tych powodów należy podzielić zarzut rewizji, że zaskarżony wyrok został wydany z rażącym naruszeniem prawa, a w szczególności przepisów powołanych w

rewizji.

Mając to na uwadze Sąd Najwyższy orzekł jak w sentencji wyroku na mocy art.

422 § 1 k.p.c.

Pozbawienie wnioskodawczyni, pobierającej stosunkowo niskie świadczenie

rentowe, zagwarantowanych prawem świadczeń za okres 14 miesięcy, uzasadnia także

zarzut naruszenia interesu Rzeczypospolitej Polskiej. Godzi to bowiem w politykę

socjalną naszego państwa. Niezależnie od tego, treść sentencji zaskarżonego wyroku

narusza powagę wymiaru sprawiedliwości.

Z tych względów Sąd Najwyższy uwzględnił rewizję nadzwyczajną, mimo

wniesienia jej po upływie terminu określonego w art. 421 § 2 k.p.c.