Legislator Giurisprudenza & Legislazione
II UKN 96/97 Generato dall'IA

Social security contributions on May 1st and November 11th bonuses dismissed as non-work-related bonuses.

Numero d'incarto II UKN 96/97
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Respinto (Dismissed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court dismissed the Social Insurance Institution's cassation appeal against a lower court ruling that exempted a company from social security contributions on specific holiday bonuses. The company argued these May 1st and November 11th payments were discretionary bonuses unrelated to individual work performance, whereas the Social Insurance Institution contended they constituted income from work. The court ruled that for a payment to be a 'circumstantial bonus' exempt from contributions, it must not be linked to individual work results, a condition the company's internal rules did not meet as the bonus amount was tied to company and team achievements.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

§ 7 ust. 1 pkt 7 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 29 stycznia 1990 r. w sprawie wysokości i podstawy wymiaru składek na ubezpieczenie społeczne; A monetary payment qualifies as a circumstantial bonus exempt from social security contributions only if it is not linked to individual work results or performance.

Parole chiave

Generato dall'IA
social security contributions circumstantial bonus individual work results holiday bonuses discretionary bonus social insurance law work performance

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
§ 7 ust. 1 pkt 7 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 29 stycznia 1990 r. w sprawie wysokości i podstawy wymiaru składek na ubezpieczenie społeczne

Giurisprudenza citata

Generato dall'IA
III PZP 25/83 OSNCP 1983 z. 12 poz. 192
dnia 10 czerwca 1983 r., III PZP 25/83 OSNCP 1983 z. 12 poz. 192).

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

Wyrok z dnia 17 kwietnia 1997 r.

II UKN 96/97

Istotną przesłanką uznania świadczenia pieniężnego wypłaconego pracownikowi za nagrodę okolicznościową jest brak powiązania tej nagrody z indywidualnymi wynikami pracy (§ 7 ust. 1 pkt 7 rozporządzenia Rady Ministrów z

dnia 29 stycznia 1990 r. w sprawie wysokości i podstawy wymiaru składek na

ubezpieczenie społeczne, zgłaszania do ubezpieczenia społecznego oraz rozliczania składek i świadczeń z ubezpieczenia społecznego, jednolity tekst: Dz.U. z

1993 r. Nr 68, poz. 330 ze zm.).

Przewodniczący SSN: Jerzy Kwaśniewski, Sędziowie SN: Andrzej Wasilewski,

Andrzej Wróbel (sprawozdawca).

Sąd Najwyższy, po rozpoznaniu w dniu 17 kwietnia 1997 r. sprawy z wniosku

Przedsiębiorstwa Usługowo-Produkcyjno-Handlowego "J." Spółka z o.o. w J. przeciwko

Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych-Oddziałowi w C. o zapłatę składek na

ubezpieczenie społeczne pracowników, na skutek kasacji wnioskodawcy od wyroku

Sądu Apelacyjnego w Katowicach z dnia 24 września 1996 r. [...]

1) u c h y l i ł zaskarżony wyrok i oddalił rewizję,

2) zasądził od Zakładu Ubezpieczeń Społecznych-Oddziału w C. na rzecz

Przedsiębiorstwa Usługowo-Produkcyjno-Handlowego "J." Spółkę z o.o. w J. kwotę 800

zł (słownie: osiemset) tytułem zwrotu kosztów zastępstwa prawnego w postępowaniu

kasacyjnym.

Uzasadnienie

Zakład Ubezpieczeń Społecznych-Oddział w C. decyzją z dnia 6 lipca 1995 r.

obciążył Przedsiębiorstwo Usługowo-Produkcyjno-Handlowe ?J.@ Spółka z o.o. z

siedzibą w J. składkami na ubezpieczenie społeczne pracowników za okres od lipca

1992 r. do grudnia 1994 r. oraz za maj 1994 r. w kwocie 14.655,58 zł wraz z odsetkami

za zwłokę.

Sąd Wojewódzki-Sąd Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w Katowicach w wyroku

z dnia 27 lutego 1996 r. [...] zmienił zaskarżoną odwołaniem Spółki decyzję w ten

sposób, że uznał, iż Przedsiębiorstwo Usługowo-Produkcyjno-Handlowe ?J.@ Spółka z

o.o. z siedzibą w J. nie ma obowiązku uiszczania składek na ubezpieczenie społeczne

pracowników za okres od lipca 1992 r. do grudnia 1994 r. oraz za maj 1994 r. z tytułu

wypłaconych nagród z okazji 3 Maja i 11 Listopada. Sąd uznał, że uznanie nagrody za

nagrodę okolicznościową w rozumieniu przepisów rozporządzenia Rady Ministrów z

dnia 29 stycznia 1990 r. w sprawie wysokości i podstawy wymiaru składek na

ubezpieczenie społeczne, zgłaszania do ubezpieczenia społecznego oraz rozliczania

składek i świadczeń z ubezpieczenia społecznego (jednolity tekst: Dz. U. z 1993 r. Nr

68, poz. 330) wymaga spełnienia dwóch warunków, tj. nagroda nie wiąże się

bezpośrednio z wynikami pracy i powinna być wypłacana jednorazowo. Warunki te były

spełnione w odniesieniu do wyżej wymienionych nagród.

Sąd Apelacyjny w Katowicach wyrokiem z dnia 24 września 1996 r. [...] zmienił

zaskarżony rewizją Zakładu Ubezpieczeń Społecznych-Oddziału w C. powyższy wyrok

Sądu Wojewódzkiego i oddalił odwołanie. Sąd przyjął, że wbrew poglądowi Sądu

Wojewódzkiego należności wypłacane w oparciu o załącznik do protokółu Rady

Nadzorczej i Zarządu nie były przyznawane tylko z okazji uroczystych dni bez związku z

wynikami działalności zakładu pracy.

Spółka w kasacji od powyższego wyroku Sądu Apelacyjnego w Katowicach

zarzucając rażące naruszenie prawa materialnego przez błędną jego wykładnię i

niewłaściwe zastosowanie § 7 ust. 1 pkt 7 powołanego wyżej rozporządzenia Rady

Ministrów, a także zasad słuszności i sprawiedliwości wynikających z art. 8 Kodeksu

postępowania administracyjnego, wniosła o uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi Apelacyjnemu w Katowicach. W ocenie

Spółki błędny jest pogląd tego Sądu, że ustalenie przez wnioskodawcę możliwości

przyznawania i wypłacania przez Spółkę nagród okolicznościowych z okazji świąt

państwowych narusza powołany wyżej przepis rozporządzenia Rady Ministrów.

Wnioskodawca bowiem w całym spornym okresie konsekwentnie wypłacał nagrody

okolicznościowe tylko z okazji świąt 3 Maja i 11 Listopada. W warunkach swobody

gospodarowania i stanowienia prawa wewnętrznego przez podmioty gospodarcze nie

można dokonywać ścieśniającej wykładni przepisu § 7 ust. 1 pkt 7 powołanego wyżej

rozporządzenia Rady Ministrów. Ponadto ZUS-Oddział w C. naruszył art. 8 KPA

bowiem dokonując pierwszej kontroli prawidłowości obliczania składek przez Spółkę nie

kwestionował postanowień załącznika do protokołu Rady Nadzorczej i Zarządu z dnia

12 czerwca 1993 r. ani też uchwał Zarządu o dokonaniu wypłaty nagród okolicznościowych, lecz uczynił to dopiero w trakcie drugiej kontroli.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Zgodnie z przepisem § 7 ust. 1 pkt 7 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 29

stycznia 1990 r. w sprawie wysokości i podstawy wymiaru składek na ubezpieczenie

społeczne, zgłaszania do ubezpieczenia społecznego oraz rozliczania składek i

świadczeń z ubezpieczenia społecznego (jednolity tekst: Dz.U. z 1993 r. Nr 68, poz.

330 ze zm.) podstawę wymiaru składek na ubezpieczenie społeczne pracowników

stanowi dochód w gotówce i w naturze z tytułu wykonywania pracy, z wyjątkiem nagród

okolicznościowych, wypłacanych w związku z uroczystym dniem lub też należących do

sfery praw honorowych. Przedmiotem sporu w rozpoznawanej sprawie jest charakter

prawny nagród wypłaconych przez Spółkę pracownikom z okazji świąt 3 Maja i 11

Listopada na podstawie ?Zasad przyznawania i wypłat nagród okolicznościowych dla

pracowników oraz członków władz PUPH ?J.@ Sp. z o.o.@ stanowiących załącznik do

protokołu Rady Nadzorczej i Zarządu z dnia 12 czerwca 1993 r.

Przepisy rozporządzenia nie zawierają legalnej definicji pojęcia: ?nagroda

okolicznościowa@. Z powyższego przepisu rozporządzenia wynika jedynie, że charakter nagrody okolicznościowej mają nagrody wypłacane w związku z uroczystym

dniem. Wskazuje na to także wykładnia językowa tego pojęcia, która nakazuje uznać za

nagrodę okolicznościową tylko taką nagrodę, która została przyznana i wypłacona w

związku ze szczególnymi okolicznościami. Nie ulega wątpliwości, że takimi uroczystymi

dniami, a zarazem szczególnymi okolicznościami, w rozumieniu powołanego przepisu

są święta państwowe 3 Maja i 11 Listopada. Z wykładni gramatycznej tego przepisu

wynika ponadto, że istotnym warunkiem uznania świadczenia pieniężnego wypłaconego

pracownikom w związku ze świętem państwowym za nagrodę okolicznościową jest to,

że dane świadczenie nie stanowi składnika wynagrodzenia za pracę. Sądy obu instancji

przyjęły zatem prawidłowo, że chodzi o nagrody, których wypłata nie wiąże się

bezpośrednio z pracą wykonywaną przez pracownika w ramach stosunku pracy, a w

szczególności z wynikami osiągniętymi w tej pracy. Postanowienia obowiązujących w

Spółce zasad przyznawania i wypłaty nagród okolicznościowych nie przewidują, wbrew

stanowisku Sądu drugiej instancji, powiązania przyznania i wypłaty nagrody

okolicznościowej z wynikami pracy w takim znaczeniu, w jakim jest to przyjęte dla

konstrukcji premii stanowiącej składnik wynagrodzenia za pracę. W pkt 2 zasad

wyraźnie bowiem postanowiono, że nagroda ma charakter uznaniowy a jedynie jej

wysokość została powiązana z osiągniętymi wynikami i środkami finansowymi firmy,

wynikami osiągniętymi przez poszczególne zespoły zadaniowe oraz indywidualną

oceną pracownika. W ocenie Sądu Najwyższego wymienione w tym punkcie warunki

przyznania nagrody okolicznościowej nie są sformułowane w sposób na tyle konkretny,

aby mogły podlegać kontroli, a zatem nagrody te nie mogą być traktowane co do swego

rzeczywistego znaczenia jako premie (zob. uzasadnienie uchwały Sądu Najwyższego z

dnia 10 czerwca 1983 r., III PZP 25/83 OSNCP 1983 z. 12 poz. 192). Ponadto

wymienione w pkt 6 zasad przesłanki otrzymania nagrody przez pracownika, w tym

?niekaralność na podstawie Kodeksu pracy, przepracowanie trzech miesięcy w pełnym

wymiarze czasu pracy przed terminem wypłaty nagrody@ są wprawdzie sprawdzalne,

jak wskazał trafnie Sąd drugiej instancji, lecz nie są powiązane, podobnie jak warunki

określone w pkt. 2 Zasad, z indywidualnymi wynikami pracy pracownika i nie mogą

stanowić podstawy roszczenia o przyznanie takiej nagrody, która ma charakter

uznaniowy.

Biorąc powyższe pod rozwagę Sąd Najwyższy orzekł jak w sentencji.