Supreme Court dismisses cassation when clear reasoning shows disability denial stems from lack of work accident disability.
Sintesi Legislator
Generato dall'IAThe Supreme Court dismissed the cassation appeal filed by Tadeusz W. against the Social Insurance Institution's refusal of a work accident disability pension. The applicant argued that lower courts failed to cite the legal basis for their decisions, claiming this violated procedural rules and influenced the outcome. The Court ruled that since the reasoning clearly indicated the denial was due to the absence of a work-related disability, the failure to explicitly cite the statutory provision did not constitute a material error affecting the result. Consequently, the appeal was rejected as the procedural defect was immaterial given the clear factual basis for the decision.
Regesto Legislator
Generato dall'IAArt. 328 § 2 KPC; Art. 3931 pkt 2 KPC; If the reasoning clearly indicates the denial of a work accident disability pension is based on the absence of disability, the failure to cite the legal basis does not constitute a material error affecting the outcome.
Parole chiave
Generato dall'IADisposizioni normative citate
Generato dall'IATesto completo
Wyrok z dnia 2 czerwca 1998 r.
II UKN 89/98
Jeżeli z uzasadnienia zaskarżonego wyroku wynika w sposób oczywisty,
że przyczyną odmowy przyznania renty inwalidzkiej z tytułu wypadku przy
pracy jest stwierdzenie braku inwalidztwa w związku z tym wypadkiem, to niepodanie podstawy prawnej rozstrzygnięcia nie stanowi uchybienia, które może
mieć istotny wpływ na wynik sprawy (art. 3931 pkt 2 KPC).
Przewodniczący SSN: Maria Mańkowska, Sędziowie SN: Roman Kuczyński,
Stefania Szymańska (sprawozdawca).
Sąd Najwyższy, po rozpoznaniu w dniu 2 czerwca 1998 r. sprawy z wniosku
Tadeusza W. przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych-Oddziałowi w N.S. o
rentę inwalidzką wypadkową, na skutek kasacji wnioskodawcy od wyroku Sądu
Apelacyjnego-Sądu Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w Krakowie z dnia 27 listopada 1997 r. [...]
o d d a l i ł kasację.
Uzasadnienie
Sąd Wojewódzki-Sąd Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w Krakowie wyrokiem
z 23 października 1996 r. oddalił odwołanie Tadeusza W. od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych-Oddziału w N.S. z 31 marca 1995 r. Decyzją tą odmówiono
wnioskodawcy prawa do renty z tytułu wypadku przy pracy, jaki miał miejsce 1 lipca
1994 r. i polegał na kontuzji głowy w wyniku uderzenia kamieniem przy pracy w kamieniołomie. Sąd Wojewódzki oparł się na opinii biegłych lekarzy oraz Kliniki Neurologii [...] w K.
W apelacji od powyższego wyroku wnioskodawca zarzucił niewyjaśnienie
istotnych okoliczności oraz sprzeczność ustaleń zebranego materiału dowodowego.
Podniósł, że przez lekarzy był badany ogólnikowo, że jego stan jest bardzo ciężki i
pojawiają się nagłe stany utraty przytomności.
Sąd Apelacyjny przeprowadził dodatkowe dowody z aktualnej dokumentacji
lekarskiej związanej z pobytem wnioskodawcy w szpitalu w czerwcu 1997 r., jak również z historii choroby Szpitala Rejonowego w G. oraz historii choroby Szpitala w L. i
następnie wyrokiem z 27 listopada 1997 r. oddalił apelację. Sąd Apelacyjny stwierdził, że dokumentacja ta nie wnosi „nowych okoliczności do obrazu schorzeń”, na
które cierpi wnioskodawca i nie powoduje konieczności ponowienia badań specjalnych. Opinie złożone przed Sądem pierwszej instancji są szczegółowe i należycie
uzasadnione. Odnosi się to w szczególności do opinii Kliniki Neurologii [...], która
została wydana po obserwacji klinicznej i w której po specjalistycznych badaniach
wykluczono związek przyczynowy pomiędzy urazem głowy doznanym w czasie wypadku w pracy, a inwalidztwem wnioskodawcy, który został zaliczony do III grupy inwalidów z ogólnego stanu zdrowia z powodu niedowidzenia wrodzonego prawego
oka połączonego z niezbornością nadwzroczną i zespołem neurasteniczno-konwersyjnym ze znaczną komponentą roszczeniową.
W kasacji wnioskodawca zarzuca naruszenie przepisów postępowania, tj. art.
328 § 2 KPC, a to na skutek niepodania przez Sądy obu instancji, w szczególności
przez Sąd Apelacyjny, podstawy prawnej rozstrzygnięcia, co miało istotny wpływ na
wynik sprawy. Brak powołania przepisu prawa materialnego nie pozwala bowiem na
ocenę, czy stan faktyczny zaistniały w sprawie uzasadnia odmowę przyznania wnioskodawcy renty inwalidzkiej z tytułu wypadku przy pracy. Z tego powodu wnosi o
uchylenie zaskarżonego wyroku oraz poprzedzającego go wyroku Sądu pierwszej
instancji i przekazanie sprawy temuż Sądowi do ponownego rozpoznania.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
Słusznie podniesiono w kasacji, iż zgodnie z art. 328 § 2 KPC uzasadnienie
wyroku powinno zawierać, między innymi, wyjaśnienie podstawy prawnej wyroku z
przytoczeniem przepisów prawa. W niniejszej sprawie spór sprowadzał się do kwestii, czy następstwo wypadku przy pracy jakiemu uległ wnioskodawca doznając urazu
głowy powoduje inwalidztwo jednej z grup inwalidów. Tylko bowiem, pozytywne
ustalenie w tym zakresie dawałoby podstawę do przyznania dochodzonej wypadkowej renty inwalidzkiej, a to stosownie do art. 18 ustawy z dnia 12 czerwca 1975 r. o
świadczeniach z tytułu wypadków przy pracy i chorób zawodowych (jednolity tekst:
Dz. U. z 1983 r. Nr 30, poz. 144 ze zm.). Zgodnie z art. 25 pkt 2 tejże ustawy w zakresie orzekania o inwalidztwie należy zaś odnieść się do przepisów o zaopatrzeniu
emerytalnym, pracowników i ich rodzin. Chodzi więc o art. 23 i art. 24 ustawy z dnia
14 grudnia 1982 r. o zaopatrzeniu emerytalnym pracowników i ich rodzin (DZ. U. Nr
40, poz. 267 ze zm.). Organ rentowy odmawiając przyznania wypadkowej renty inwalidzkiej powołał się na ustawę z dnia 12 czerwca 1975 r. i stwierdził brak prawa do
takiej renty z uwagi na niezaliczenie wnioskodawcy do jednej z grup inwalidów z tytułu wypadku przy pracy.
Sąd Wojewódzki rozpoznając odwołanie wnioskodawcy prowadził postępowanie dowodowe w kierunku wyjaśnienia spornej kwestii, formułując odpowiednie tezy
dowodowe. Wprawdzie w motywach wyroku Sąd Wojewódzki nie wskazał podstawy
prawnej rozstrzygnięcia, jednakże w sposób opisowy określił, iż dotyczy przyznania
wypadkowej renty inwalidzkiej i co było powodem odmowy przyznania przez organ
rentowy takiej renty oraz dlaczego odwołanie podlega oddaleniu. Zarzuty, podniesione w apelacji dowodzą, iż wnioskodawca był zorientowany o przyczynach odmowy
przyznania wypadkowej renty inwalidzkiej i zwalczał ustalenie co do braku inwalidztwa wypadkowego. Sąd Apelacyjny kontrolując to ustalenie przeprowadził dodatkowe postępowanie dowodowe; wskazał dlaczego je podziela. Z motywów wyroków
Sądu obu instancji wynika więc, że żądanie wnioskodawcy nie zostało uwzględnione
z powodu niezaliczenia go do jednej z grup inwalidów z tytułu wypadku przy pracy, o
co - jak już wyżej podkreślono - toczył się spór w postępowaniu sądowym. W tym
stanie nie jest uprawniony zarzut, iż niepodanie przez Sąd Wojewódzki, a następnie
przez Sąd Apelacyjny podstawy prawnej rozstrzygnięcia miało istotny wpływ na wynik
sprawy, a tylko pozytywne stwierdzenie w tym przedmiocie usprawiedliwiałoby
powołanie się na podstawę z art. 3931 pkt 2 KPC. Jeżeli z uzasadnienia zaskarżonego wyroku wynika w sposób oczywisty, że przyczyną odmowy przyznania renty
inwalidzkiej z tytułu wypadku przy pracy jest stwierdzenie braku inwalidztwa pozostającego w związku z tym wypadkiem, niepodanie podstawy prawnej rozstrzygnięcia
nie stanowi uchybienia, które może mieć istotny wpływ na wynik sprawy (art. 393 1 pkt
2 KPC).