Supreme Court dismissed appeal as lower court violated evidence rules by ignoring conflicting expert opinions.
Sintesi Legislator
Generato dall'IAThe Supreme Court of Poland dismissed the cassation appeal against a social insurance office's denial of disability benefits. The lower appellate court had admitted written expert opinions while rejecting a request to call a new expert, despite significant contradictions between the experts' findings regarding the claimant's condition. The court ruled that the appellate judge failed to adequately weigh conflicting medical evidence and violated procedural rules by not considering the dissenting expert's opinion, which was crucial for determining the claimant's work capacity.
Regesto Legislator
Generato dall'IAArt. 217 § 2 KPC; Art. 233 § 1 KPC: A court violates procedural law if it admits evidence without resolving contradictions between expert opinions or ignores a request to call a new expert when the disputed facts remain unclear.
Parole chiave
Generato dall'IADisposizioni normative citate
Generato dall'IATesto completo
Wyrok z dnia 19 września 2000 r.
II UKN 722/99
Sąd drugiej instancji, który wydał postanowienie o dopuszczeniu dowodu z ustnej opinii biegłego, a następnie dopuścił dowód z opinii pisemnej i oddalił wniosek o powołanie innego biegłego narusza art. 217 § 2 w związku z art.
382 KPC.
Przewodniczący SSN Beata Gudowska, Sędziowie SN: Jerzy Kuźniar, Andrzej
Wróbel (sprawozdawca)
Sąd Najwyższy, po rozpoznaniu w dniu 19 września 2000 r. sprawy z wniosku
Jadwigi B. przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych-Oddziałowi w Ł. o rentę z
tytułu niezdolności do pracy w związku z wypadkiem przy pracy, na skutek kasacji
wnioskodawczyni od wyroku Sądu Apelacyjnego w Łodzi z dnia 23 września 1999 r.
[...]
u c h y l i ł zaskarżony wyrok i przekazał sprawę Sądowi Apelacyjnemu w Łodzi do ponownego rozpoznania, pozostawiając temu Sądowi orzeczenie o kosztach
postępowania kasacyjnego.
Uzasadnienie
Zakład Ubezpieczeń Społecznych-Oddział w Ł. decyzją z dnia 6 kwietnia 1998
r. odmówił Jadwidze B. prawa do renty z tytułu niezdolności w związku z wypadkiem
przy pracy w dniu 29 listopada 1976 r.
Sąd Okręgowy-Sąd Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w Łodzi wyrokiem z
dnia 30 marca 1999 r. [...] oddalił odwołanie wnioskodawczyni od powyższej decyzji.
Sąd dopuścił dowód z opinii biegłych lekarzy neurologa i ortopedy, którzy po zbadaniu wnioskodawczyni i zapoznaniu się z dokumentacją lekarską, stwierdzili, że rozpoznane schorzenia nie ograniczają zdolności wnioskodawczyni do pracy. Biegła
neurolog w opinii uzupełniającej podała, że brak jest u wnioskodawczyni cech encefalopatii pourazowej w związku z doznanym urazem głowy, a obecny stan zdrowia
nie jest związany z urazem doznanym w czasie wypadku. Sąd podzielił stanowisko
biegłych w zakresie braku związku pomiędzy stanem wnioskodawczyni a doznanym
urazem i uznał, że nie wystąpiły przesłanki, o których mowa w art. 18 ustawy z dnia
12 czerwca 1975 r. o świadczeniach z tytułu wypadków przy pracy i chorób zawodowych (jednolity tekst: Dz.U. z 1983 r. Nr 30, poz. 144 ze zm.).
Sąd Apelacyjny w Łodzi wyrokiem z dnia 23 września 1998 r. [...] oddalił apelację wnioskodawczyni od powyższego wyroku. Sąd Apelacyjny dla wyjaśnienia rozbieżności miedzy opinią biegłych sądowych a kliniką Neurologii Akademii Medycznej
w Ł. w zakresie rozpoznania u wnioskodawczyni objawów encefalopatii pourazowej
dopuścił dowód z uzupełniającej opinii biegłej lekarza neurologa, która podtrzymała
swoją wcześniejszą opinię, iż brak jest podstaw do rozpoznania tego rodzaju schorzenia u wnioskodawczyni. W ocenie Sądu całokształt zebranego w sprawie materiału dowodowego wskazuje na trafność ustaleń i wniosków zaskarżonego wyroku, iż
wnioskodawczyni nie spełnia przesłanek przyznania jej prawa do renty przewidzianej
w art. 18 ustawy o świadczeniach z tytułu wypadków przy pracy i chorób zawodowych. Sąd uznał, że opinia biegłych jest zgodna z wcześniejszą oceną biegłych i komisji lekarskich w uprzednich postępowaniach i zbieżna w zakresie wniosku o zachowanej nadal zdolności do pracy z oceną lekarza orzecznika ZUS-u. Sąd stwierdził
ponadto, że sporna w sprawie kwestia zdolności do pracy została wyjaśniona i nie
ma potrzeby przeprowadzania dalszych dowodów w sprawie, w szczególności dopuszczenia dowodu z opinii innego biegłego lekarza neurologa.
Wnioskodawczyni zaskarżyła powyższy wyrok kasacją, w której zarzuciła naruszenia przepisów postępowania: 1. art. 217 § 2 KPC i art. 224 § 1 KPC poprzez
oddalenie bądź nieuwzględnienie wniosku o dopuszczenie dowodu z opinii innego
biegłego lekarza neurologa-pracownika nauki i zgłoszonego w apelacji wniosku o
poddanie wnioskodawczyni obserwacji szpitalnej i poprzez poprzestanie wyłącznie
na pisemnych opiniach biegłej neurolog, w tym opinii uzupełniającej wydanej w toku
postępowania apelacyjnego, mimo że opinia ta jest diametralnie sprzeczna z opinią
Kliniki Neurologii Akademii Medycznej w Ł., a sprzeczność ta nie została przekonywająco wyjaśniona w tych opiniach.; 2. art. 233 § 1 KPC i art. 328 § 2 w związku z
art. 391 KPC poprzez niedostateczne rozważenie treści powyższej opinii Kliniki Neurologicznej Akademii Medycznej w Ł. i pominięcie okoliczności, że biegła neurolog w
swojej opinii uzupełniającej nie odniosła się do wszystkich ustaleń i kategorycznych
wniosków zawartych w tej opinii; 3. art. 385 KPC poprzez oddalenie apelacji, mimo
niewyjaśnienia istnienia i charakteru nerwicy wnioskodawczyni. Wskazując na powyższe podstawy kasacyjne wnioskodawczyni wniosła o uchylenie zaskarżonego
wyroku i wyroku Sądu Okręgowego w Łodzi z dnia 30 marca 1998 r. [...] i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi pierwszej instancji.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
Kasacja ma usprawiedliwione podstawy. Zagadnieniem istotnym dla rozstrzygnięcia sprawy jest ustalenie, czy wnioskodawczyni wskutek wypadku przy pracy
stała się niezdolna do pracy w rozumieniu art. 18 ustawy z dnia 12 czerwca 1975 r. o
świadczeniach z tytułu wypadków przy pracy i chorób zawodowych.
Sąd drugiej instancji dla wyjaśnienia rozbieżności wynikających z opinii biegłych sądowych zebranych w postępowaniu przed Sądem pierwszej instancji a opinią
Kliniki Neurologii Akademii Medycznej w Ł. postanowieniem z dnia 25 sierpnia 1999
r. dopuścił dowód z uzupełniającej ustnej opinii biegłej, która nie stawiła się na rozprawę i przedstawiła opinię pisemną. W tej sytuacji nieuwzględnienie przez Sąd
wniosku o powołanie innego biegłego lekarza neurologa usprawiedliwia zgłoszony w
kasacji zarzut naruszenia przepisu art. 217 § 2 KPC, stanowiącego, że sąd pominie
środki dowodowe, jeżeli okoliczności sporne zostały już dostatecznie wyjaśnione lub
jeżeli strona powołuje dowody jedynie dla zwłoki. Zarzut ten jest tym bardziej trafny,
że jak trafnie podkreślono w uzasadnieniu kasacji, sporna kwestia niezdolności do
pracy wnioskodawczyni nie została dostatecznie wyjaśniona, a zgromadzone w
sprawie dowody zostały ocenione z naruszeniem art. 233 § 1 KPC. Różna ocena
zdarzenia i sytuacji zdrowotnej wnioskodawczyni w opiniach biegłych i opinii Kliniki
Neurologii Akademii Medycznej w Ł. wymagała ustosunkowania się Sądu drugiej
instancji do całokształtu zebranego w sprawie materiału dowodowego i uwzględnienia wniosku o przesłuchanie biegłej, która wydała odmienną opinię od powyższej
opinii. Tymczasem Sąd drugiej instancji, mimo treści postanowienia o dopuszczeniu
dowodu z ustnej opinii uzupełniającej, dopuścił dowód z opinii pisemnej i w ogóle nie
rozważył sprzeczności w tych opiniach, a nadto oparł się wyłącznie na niekorzystnych dla wnioskodawczyni opiniach biegłych, komisji lekarskich i lekarza orzecznika
ZUS-u, natomiast z naruszeniem przepisu art. 233 § 1 KPC pominął w swych rozważaniach korzystną dla wnioskodawczyni opinię Kliniki Neurologii Akademii Medycznej w Ł.
Biorąc powyższe pod rozwagę Sąd Najwyższy orzekł jak w sentencji.