Legislator Giurisprudenza & Legislazione
II UKN 722/99 Generato dall'IA

Supreme Court dismissed appeal as lower court violated evidence rules by ignoring conflicting expert opinions.

Numero d'incarto II UKN 722/99
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Respinto (Dismissed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court of Poland dismissed the cassation appeal against a social insurance office's denial of disability benefits. The lower appellate court had admitted written expert opinions while rejecting a request to call a new expert, despite significant contradictions between the experts' findings regarding the claimant's condition. The court ruled that the appellate judge failed to adequately weigh conflicting medical evidence and violated procedural rules by not considering the dissenting expert's opinion, which was crucial for determining the claimant's work capacity.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 217 § 2 KPC; Art. 233 § 1 KPC: A court violates procedural law if it admits evidence without resolving contradictions between expert opinions or ignores a request to call a new expert when the disputed facts remain unclear.

Parole chiave

Generato dall'IA
social insurance benefits work accident disability expert opinion contradiction evidence admissibility cassation appeal dismissal procedural violation medical capacity assessment

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
Art. 217 § 2 KPC
Wnioskodawczyni zaskarżyła powyższy wyrok kasacją, w której zarzuciła naruszenia przepisów postępowania: 1. art. 217 § 2 KPC i art. 224 § 1 KPC poprzez
Art. 382 KPC
Art. 233 § 1 KPC
Kliniki Neurologii Akademii Medycznej w Ł., a sprzeczność ta nie została przekonywająco wyjaśniona w tych opiniach.; 2. art. 233 § 1 KPC i art. 328 § 2 w związku z
Art. 328 § 2 KPC
233 § 1 KPC i art. 328 § 2 w związku z
Art. 385 KPC
art. 385 KPC poprzez oddalenie apelacji, mimo
Art. 18 of the Act of 12 June 1975 on benefits for work accidents and occupational diseases
urazem i uznał, że nie wystąpiły przesłanki, o których mowa w art. 18 ustawy z dnia

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

Wyrok z dnia 19 września 2000 r.

II UKN 722/99

Sąd drugiej instancji, który wydał postanowienie o dopuszczeniu dowodu z ustnej opinii biegłego, a następnie dopuścił dowód z opinii pisemnej i oddalił wniosek o powołanie innego biegłego narusza art. 217 § 2 w związku z art.

382 KPC.

Przewodniczący SSN Beata Gudowska, Sędziowie SN: Jerzy Kuźniar, Andrzej

Wróbel (sprawozdawca)

Sąd Najwyższy, po rozpoznaniu w dniu 19 września 2000 r. sprawy z wniosku

Jadwigi B. przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych-Oddziałowi w Ł. o rentę z

tytułu niezdolności do pracy w związku z wypadkiem przy pracy, na skutek kasacji

wnioskodawczyni od wyroku Sądu Apelacyjnego w Łodzi z dnia 23 września 1999 r.

[...]

u c h y l i ł zaskarżony wyrok i przekazał sprawę Sądowi Apelacyjnemu w Łodzi do ponownego rozpoznania, pozostawiając temu Sądowi orzeczenie o kosztach

postępowania kasacyjnego.

Uzasadnienie

Zakład Ubezpieczeń Społecznych-Oddział w Ł. decyzją z dnia 6 kwietnia 1998

r. odmówił Jadwidze B. prawa do renty z tytułu niezdolności w związku z wypadkiem

przy pracy w dniu 29 listopada 1976 r.

Sąd Okręgowy-Sąd Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w Łodzi wyrokiem z

dnia 30 marca 1999 r. [...] oddalił odwołanie wnioskodawczyni od powyższej decyzji.

Sąd dopuścił dowód z opinii biegłych lekarzy neurologa i ortopedy, którzy po zbadaniu wnioskodawczyni i zapoznaniu się z dokumentacją lekarską, stwierdzili, że rozpoznane schorzenia nie ograniczają zdolności wnioskodawczyni do pracy. Biegła

neurolog w opinii uzupełniającej podała, że brak jest u wnioskodawczyni cech encefalopatii pourazowej w związku z doznanym urazem głowy, a obecny stan zdrowia

nie jest związany z urazem doznanym w czasie wypadku. Sąd podzielił stanowisko

biegłych w zakresie braku związku pomiędzy stanem wnioskodawczyni a doznanym

urazem i uznał, że nie wystąpiły przesłanki, o których mowa w art. 18 ustawy z dnia

12 czerwca 1975 r. o świadczeniach z tytułu wypadków przy pracy i chorób zawodowych (jednolity tekst: Dz.U. z 1983 r. Nr 30, poz. 144 ze zm.).

Sąd Apelacyjny w Łodzi wyrokiem z dnia 23 września 1998 r. [...] oddalił apelację wnioskodawczyni od powyższego wyroku. Sąd Apelacyjny dla wyjaśnienia rozbieżności miedzy opinią biegłych sądowych a kliniką Neurologii Akademii Medycznej

w Ł. w zakresie rozpoznania u wnioskodawczyni objawów encefalopatii pourazowej

dopuścił dowód z uzupełniającej opinii biegłej lekarza neurologa, która podtrzymała

swoją wcześniejszą opinię, iż brak jest podstaw do rozpoznania tego rodzaju schorzenia u wnioskodawczyni. W ocenie Sądu całokształt zebranego w sprawie materiału dowodowego wskazuje na trafność ustaleń i wniosków zaskarżonego wyroku, iż

wnioskodawczyni nie spełnia przesłanek przyznania jej prawa do renty przewidzianej

w art. 18 ustawy o świadczeniach z tytułu wypadków przy pracy i chorób zawodowych. Sąd uznał, że opinia biegłych jest zgodna z wcześniejszą oceną biegłych i komisji lekarskich w uprzednich postępowaniach i zbieżna w zakresie wniosku o zachowanej nadal zdolności do pracy z oceną lekarza orzecznika ZUS-u. Sąd stwierdził

ponadto, że sporna w sprawie kwestia zdolności do pracy została wyjaśniona i nie

ma potrzeby przeprowadzania dalszych dowodów w sprawie, w szczególności dopuszczenia dowodu z opinii innego biegłego lekarza neurologa.

Wnioskodawczyni zaskarżyła powyższy wyrok kasacją, w której zarzuciła naruszenia przepisów postępowania: 1. art. 217 § 2 KPC i art. 224 § 1 KPC poprzez

oddalenie bądź nieuwzględnienie wniosku o dopuszczenie dowodu z opinii innego

biegłego lekarza neurologa-pracownika nauki i zgłoszonego w apelacji wniosku o

poddanie wnioskodawczyni obserwacji szpitalnej i poprzez poprzestanie wyłącznie

na pisemnych opiniach biegłej neurolog, w tym opinii uzupełniającej wydanej w toku

postępowania apelacyjnego, mimo że opinia ta jest diametralnie sprzeczna z opinią

Kliniki Neurologii Akademii Medycznej w Ł., a sprzeczność ta nie została przekonywająco wyjaśniona w tych opiniach.; 2. art. 233 § 1 KPC i art. 328 § 2 w związku z

art. 391 KPC poprzez niedostateczne rozważenie treści powyższej opinii Kliniki Neurologicznej Akademii Medycznej w Ł. i pominięcie okoliczności, że biegła neurolog w

swojej opinii uzupełniającej nie odniosła się do wszystkich ustaleń i kategorycznych

wniosków zawartych w tej opinii; 3. art. 385 KPC poprzez oddalenie apelacji, mimo

niewyjaśnienia istnienia i charakteru nerwicy wnioskodawczyni. Wskazując na powyższe podstawy kasacyjne wnioskodawczyni wniosła o uchylenie zaskarżonego

wyroku i wyroku Sądu Okręgowego w Łodzi z dnia 30 marca 1998 r. [...] i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi pierwszej instancji.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Kasacja ma usprawiedliwione podstawy. Zagadnieniem istotnym dla rozstrzygnięcia sprawy jest ustalenie, czy wnioskodawczyni wskutek wypadku przy pracy

stała się niezdolna do pracy w rozumieniu art. 18 ustawy z dnia 12 czerwca 1975 r. o

świadczeniach z tytułu wypadków przy pracy i chorób zawodowych.

Sąd drugiej instancji dla wyjaśnienia rozbieżności wynikających z opinii biegłych sądowych zebranych w postępowaniu przed Sądem pierwszej instancji a opinią

Kliniki Neurologii Akademii Medycznej w Ł. postanowieniem z dnia 25 sierpnia 1999

r. dopuścił dowód z uzupełniającej ustnej opinii biegłej, która nie stawiła się na rozprawę i przedstawiła opinię pisemną. W tej sytuacji nieuwzględnienie przez Sąd

wniosku o powołanie innego biegłego lekarza neurologa usprawiedliwia zgłoszony w

kasacji zarzut naruszenia przepisu art. 217 § 2 KPC, stanowiącego, że sąd pominie

środki dowodowe, jeżeli okoliczności sporne zostały już dostatecznie wyjaśnione lub

jeżeli strona powołuje dowody jedynie dla zwłoki. Zarzut ten jest tym bardziej trafny,

że jak trafnie podkreślono w uzasadnieniu kasacji, sporna kwestia niezdolności do

pracy wnioskodawczyni nie została dostatecznie wyjaśniona, a zgromadzone w

sprawie dowody zostały ocenione z naruszeniem art. 233 § 1 KPC. Różna ocena

zdarzenia i sytuacji zdrowotnej wnioskodawczyni w opiniach biegłych i opinii Kliniki

Neurologii Akademii Medycznej w Ł. wymagała ustosunkowania się Sądu drugiej

instancji do całokształtu zebranego w sprawie materiału dowodowego i uwzględnienia wniosku o przesłuchanie biegłej, która wydała odmienną opinię od powyższej

opinii. Tymczasem Sąd drugiej instancji, mimo treści postanowienia o dopuszczeniu

dowodu z ustnej opinii uzupełniającej, dopuścił dowód z opinii pisemnej i w ogóle nie

rozważył sprzeczności w tych opiniach, a nadto oparł się wyłącznie na niekorzystnych dla wnioskodawczyni opiniach biegłych, komisji lekarskich i lekarza orzecznika

ZUS-u, natomiast z naruszeniem przepisu art. 233 § 1 KPC pominął w swych rozważaniach korzystną dla wnioskodawczyni opinię Kliniki Neurologii Akademii Medycznej w Ł.

Biorąc powyższe pod rozwagę Sąd Najwyższy orzekł jak w sentencji.