Legislator Giurisprudenza & Legislazione
II UKN 72/99 Generato dall'IA

Supreme Court dismisses cassation, allowing retroactive pension increase based on employment documents submitted under old law.

Numero d'incarto II UKN 72/99
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Respinto (Dismissed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court dismissed the cassation appeal filed by Halina M. against a decision denying her a retroactive increase in her farmers' pension. The court found that while the 1982 law did not allow counting non-farming employment, the 1990 law permitted it upon application, and the applicant had submitted relevant employment documents. Consequently, the court ruled that the pension increase could be granted retroactively from the month following the submission of the application, rejecting the claim that the lower courts erred in their interpretation.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Ustawa z dnia 14 grudnia 1982 r. o ubezpieczeniu społecznym rolników; ustawa z dnia 20 grudnia 1990 r. o ubezpieczeniu społecznym rolników: brak wniosku o doliczenie okresu ubezpieczenia w świetle nowych przepisów nie stanowi błędu organu, przeto świadczenie może być przyznane z uwzględnieniem złożonych dokumentów za okres nie dłuższy niż miesiąc od złożenia wniosku.

Parole chiave

Generato dall'IA
farmers pension social insurance law retroactive increase employment documents cassation appeal statutory interpretation non-farming work

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
Ustawa z dnia 14 grudnia 1982 r. o ubezpieczeniu społecznym rolników indywidualnych i członków ich rodzin
Ustawa z dnia 20 grudnia 1990 r. o ubezpieczeniu społecznym rolników
art. 76 ustawy o zaopatrzeniu emerytalnym pracowników i ich rodzin
miesiąc od złożenia wniosku, zgodnie z art. 76 i 99 ustawy z dnia 14 grudnia 1982 r.
art. 99 ustawy o zaopatrzeniu emerytalnym pracowników i ich rodzin
Z kolei zgodnie z przepisem art. 99 ustawy o z.e.p.
art. 44 ust. 1 i 2 ustawy o ubezpieczeniu społecznym rolników
Kasacja wnioskodawczyni od powyższego wyroku zarzuca naruszenie przepisów prawa materialnego – art. 44 ust. 1 i 2 ustawy o ubezpieczeniu społecznym rolników oraz art.
art. 393 § 12 Kodeksu postępowania cywilnego
Kasacja nie stawia zaskarżonemu wyrokowi zarzutu naruszenia prawa procesowego, wobec czego Sąd Najwyższy rozpoznaje sprawę zgodnie z treścią art. 39311 KPC w granicach kasacji, bierze jednak pod rozwagę z urzędu nieważność postępowania.

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

Wyrok z dnia 5 sierpnia 1999 r.

II UKN 72/99

Nieuwzględnienie dokumentów potwierdzających zatrudnienie, dołączonych do wniosku o rentę rolniczą pod rządem ustawy z dnia 14 grudnia 1982 r.

o ubezpieczeniu społecznym rolników indywidualnych i członków ich rodzin

(jednolity tekst: Dz.U. z 1989 r. Nr 24, poz. 133 ze zm.), której przepisy nie przewidywały możliwości zaliczenia do okresu ubezpieczenia rolniczego tego zatrudnienia wobec braku wniosku osoby uprawnionej do świadczeń pod rządem

przepisów ustawy z dnia 20 grudnia 1990 r. o ubezpieczeniu społecznym rolników (jednolity tekst: Dz.U. z 1993 r. Nr 71, poz. 342 ze zm.), której przepisy zezwalają na zaliczenie okresu zatrudnienia, nie może być uznane za błąd organu

rentowego, przeto wzrost renty rolniczej (emerytury rolniczej) może nastąpić z

uwzględnieniem złożonego wniosku za okres nie dłuższy niż 1 miesiąc od jego

złożenia.

Przewodniczący: SSN Barbara Wagner, Sędziowie SN: Beata Gudowska,

Roman Kuczyński (sprawozdawca).

Sąd Najwyższy, po rozpoznaniu w dniu 5 sierpnia 1999 r. sprawy z wniosku

Haliny M. przeciwko Kasie Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego-Oddziałowi Regionalnemu w P. o wysokość emerytury i datę przyznania świadczenia, na skutek

kasacji wnioskodawczyni od wyroku Sądu Apelacyjnego w Warszawie z dnia 16

września 1998 r. [...]

o d d a l i ł kasację.

Uzasadnienie

Wyrokiem z dnia 16 marca 1998 r. Sąd Wojewódzki-Sąd Pracy i Ubezpieczeń

Społecznych w Warszawie oddalił odwołanie Haliny M. od decyzji Kasy Rolniczego

Ubezpieczenia Społecznego-Oddziału Regionalnego w P. z dnia 28 listopada 1997

r., przyznającej emeryturę rolniczą. Sąd Wojewódzki ustalił, że wnioskodawczyni na

podstawie decyzji z dnia 30 stycznia 1990 r. pobierała rentę rolniczą na podstawie

przepisów ustawy z dnia 14 grudnia 1982 r. o ubezpieczeniu społecznym rolników

indywidualnych i członków ich rodzin (jednolity tekst: Dz.U. z 1989 r. Nr 24, poz. 133

ze zm.), które nie przewidywały dodatków do rent z tytułu stażu pracy poza rolnictwem, a wysokość świadczenia uzależniona była od wartości sprzedanych produktów

rolnych. Wobec złożenia w dniu 20 listopada 1997 r. wniosku o emeryturę rolniczą

wniosek ten został uwzględniony w oparciu o przepisy ustawy z dnia 20 grudnia 1990

r. o ubezpieczeniu społecznym rolników (jednolity tekst: Dz.U. z 1993 r. Nr 71 poz.

342 ze zm.) i do wysokości emerytury przyjęto okres pracy wnioskodawczyni w Zespole Opieki Zdrowotnej w K., a emeryturę wypłacono za okres nie wcześniejszy niż

miesiąc od złożenia wniosku, zgodnie z art. 76 i 99 ustawy z dnia 14 grudnia 1982 r.

o zaopatrzeniu emerytalnym pracowników i ich rodzin (Dz.U. Nr 40, poz. 267 ze zm.),

które to przepisy mają zastosowanie w kwestii powstania prawa do świadczeń.

Wyrokiem z dnia 16 września 1998 r. Sąd Apelacyjny-Sąd Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w Warszawie oddalił apelację wnioskodawczyni od wyroku Sądu

pierwszej instancji z uzasadnieniem, iż do przyznania emerytury rolniczej za okres

wcześniejszy niż to przyjął organ rentowy, brak jest podstaw prawnych, zaś w okresie nabycia prawa do renty rolniczej nie istniały podstawy do wliczenia do okresów

prowadzenia gospodarstwa rolnego pracy poza rolnictwem.

Kasacja wnioskodawczyni od powyższego wyroku zarzuca naruszenie przepisów prawa materialnego – art. 44 ust. 1 i 2 ustawy o ubezpieczeniu społecznym rolników oraz art. 76 i 99 ustawy o zaopatrzeniu emerytalnym pracowników i ich rodzin.

Sąd Najwyższy rozważył, co następuje:

Kasacja jest nieuzasadniona i podlega oddaleniu. Kasacja nie stawia zaskarżonemu wyrokowi zarzutu naruszenia prawa procesowego, wobec czego Sąd Najwyższy rozpoznaje sprawę zgodnie z treścią art. 39311 KPC w granicach kasacji, bierze jednak pod rozwagę z urzędu nieważność postępowania. Nie stwierdzając w niniejszej sprawie nieważności postępowania i będąc związany ustaleniami faktycznymi dokonanymi w sprawie, Sąd Najwyższy nie podziela zarzutu naruszenia wskazanych w kasacji przepisów prawa materialnego. Podkreślić należy, że wnioskodawczyni złożyła wniosek o rentę rolniczą pod rządem ustawy z dnia 14 grudnia 1982 r. o

ubezpieczeniu społecznym rolników indywidualnych i członków ich rodzin, której

przepisy nie przewidywały możliwości wliczenia do okresu prowadzenia gospodarstwa rolnego (i sprzedaży produktów rolnych określonej wartości) okresu zatrudnienia

pracowniczego, a zatem decyzja przyznająca rentę rolniczą w 1990 r. odpowiadała

prawu, a dołączenie do wniosku o rentę dokumentów dotyczących zatrudnienia pozarolniczego nie mogło wywołać żadnych skutków prawnych. Z kolei ustawa z dnia

20 grudnia 1990 r. o ubezpieczeniu społecznym rolników (jednolity tekst: Dz.U. z

1993 r. Nr 71, poz. 342 ze zm.) wprowadziła w art. 44 ust. 1 zasadę ustalania prawa

do świadczeń na wniosek osoby zainteresowanej, albo innej osoby mającej interes

prawny w ustaleniu tego prawa. W przedmiotowej sprawie jest bezsporne, ze wnioskodawczyni pod rządem ustawy z dnia 20 grudnia 1990 r. nie złożyła wniosku o doliczenie okresów ubezpieczenia z tytułu zatrudnienia, jakkolwiek przepis art. 25 ust. 2

pkt 3 tej ustawy pozwala na zaliczenie do części składkowej emerytury rolniczej innych okresów ubezpieczenia społecznego, jeżeli z tego tytułu ubezpieczonemu nie

przyznano emerytury lub renty. Nie zachodzi także sytuacja przewidziana przepisem

art. 44 ust. 2 omawianej ustawy, gdyż dokumentów zatrudnienia najemnego zalegających w aktach rentowych (renty rolniczej) nie sposób uznać za nowe dowody lub

nowe okoliczności, mające wpływ na prawo do świadczeń lub ich wysokość, które

nakazywałyby z urzędu ponowne ustalanie prawa do świadczeń , zaś wejście w życie nowych przepisów prawa nie może być uznane za takie okoliczności. Nie istniały

jednak żadne przeszkody, by wnioskodawczyni, jak to też ust. 2 art. 44 przewiduje,

złożyła stosowny wniosek powołując się na złożone już dokumenty. Należy zatem

dojść do wniosku, iż zarzut naruszenia przepisu art. 44 ust. 1 i 2 ustawy o ubezpieczeniu społecznym rolników jest na tle ustalonego stanu faktycznego (brak wniosku,

złożenie dokumentów pod rządem poprzedniej ustawy) chybiony. Nie zasługują

także na uwzględnienie zarzuty naruszenia art. 76 ustawy o z.e.p. Przepis ten stanowi, że prawo do świadczeń określonych w ustawie powstaje z dniem spełnienia się

wszystkich warunków wymaganych do nabycia tego prawa, a jeżeli pracownik pobiera zasiłek chorobowy, prawo do emerytury, renty szkoleniowej lub renty inwalidzkiej

powstaje z dniem zaprzestania pobierania tego zasiłku. Wniosek o emeryturę został

uwzględniony przez przyznanie prawa do tego świadczenia i kasacja nie wykazuje,

na czym miałaby polegać błędna wykładnia lub niewłaściwe zastosowanie tego przepisu. Z kolei zgodnie z przepisem art. 99 ustawy o z.e.p. świadczenia wypłaca się,

poczynając od dnia powstania tych świadczeń, nie wcześniej jednak niż od miesiąca,

w którym zgłoszono wniosek lub wydano decyzję z urzędu, zaś nie jest sporne, że

wnioskodawczyni złożyła wniosek o emeryturę rolniczą dopiero w dniu 20 listopada

1997 r. Tym samym przyznanie zaskarżoną decyzją prawa do tej emerytury od dnia

1 listopada 1997 r. nie narusza przepisu art. 99 ustawy o z.e.p. i czyni ten zarzut kasacji nieuzasadnionym.

W tym stanie rzeczy Sąd Najwyższy nie znalazł usprawiedliwionych podstaw

do uwzględnienia kasacji i w oparciu o art. 39312 KPC orzekł jak w sentencji wyroku.