Supreme Court voids appeal proceedings due to lawyer's failure to notify court of client's death.
Sintesi Legislator
Generato dall'IAThe Supreme Court voided the appeal proceedings because the lawyer failed to inform the court of the plaintiff's death before the judgment was issued. Although the lawyer's actions were unauthorized under the Civil Procedure Code, the court held that the procedural defect rendered the entire appeal void ab initio. Consequently, the Supreme Court set aside the lower court's decision and remanded the case for retrial.
Regesto Legislator
Generato dall'IAart. 379 pkt 2 KPC; art. 96 KPC: The court proceedings are void if the court is not notified of the death of a party before the judgment is rendered, and all actions taken by the lawyer after the death are unlawful except those suspending the proceedings.
Parole chiave
Generato dall'IADisposizioni normative citate
Generato dall'IATesto completo
Wyrok z dnia 11 grudnia 2001 r.
II UKN 657/00
Nieważność postępowania zachodzi także wówczas, gdy sąd przed wydaniem wyroku nie został powiadomiony o śmierci strony (art. 379 pkt 2 KPC).
Na podstawie art. 96 KPC wszystkie działania podjęte przez pełnomocnika po
śmierci mandanta są bezprawne, z wyjątkiem czynności zmierzających do zawieszenia postępowania.
Przewodniczący SSN Teresa Romer, Sędziowie SN: Beata Gudowska, Maria
Tyszel (sprawozdawca).
Sąd Najwyższy, po rozpoznaniu w dniu 11 grudnia 2001 r. sprawy z powództwa Bogdana P. przeciwko K. Holdingowi Węglowemu S.A. Kopalni Węgla Kamiennego „W.” w K. o odszkodowanie i rentę wyrównawczą, na skutek kasacji strony pozwanej od wyroku Sądu Apelacyjnego w Katowicach z dnia 25 lutego 2000 r. [...]
u c h y l i ł zaskarżony wyrok i sprawę przekazał do ponownego rozpoznania
Sądowi Apelacyjnemu-Sądowi Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w Katowicach przy
uwzględnieniu kosztów postępowania kasacyjnego.
Uzasadnienie
Sąd Apelacyjny-Sąd Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w Katowicach wyrokiem z dnia 25 lutego 2000 r. [...] oddalił apelację K. Holdingu Węglowego S.A. Kopalni Węgla Kamiennego „W.” w K. od wyroku Sądu Okręgowego-Sądu Pracy i
Ubezpieczeń Społecznych w Katowicach z dnia 16 lipca 1999 r. [...], w sprawie z powództwa Bogdana P. o jednorazowe odszkodowanie oraz rentę wyrównawczą z tytułu wypadku przy pracy, jakiemu uległ w dniu 16 listopada 1984 r. jako pracownik
strony pozwanej. Sąd pierwszej instancji prawomocnym wyrokiem częściowym z dnia
9 lutego 1996 r. zasądził od strony pozwanej na rzecz powoda kwotę 10.297 zł tytułem odszkodowania przysługującego na podstawie przepisów ustawy z dnia 12
czerwca 1975 r. o świadczeniach przysługujących z tytułu wypadków przy pracy i
chorób zawodowych (jednolity tekst: Dz.U. z 1983 r. Nr 30, poz. 144 ze zm.), a następnie wyrokiem - zaskarżonym apelacją - zasądził od pozwanej na rzecz powoda
kwotę 20.271,36 zł tytułem skapitalizowanej renty za okres od 12 stycznia 1990 r. do
31 maja 1995 r. oraz rentę wyrównawczą za okres od 1 czerwca 1995 r. w kwotach
określonych w pkt 1 sentencji. Sąd Apelacyjny uznał za prawidłowe zarówno ustalenia faktyczne i podstawę prawną, jak i zaakceptował pogląd, że uwzględnienie
(podniesionego przez stronę pozwaną) zarzutu przedawnienia naruszałoby zasady
współżycia społecznego.
W kasacji strona pozwana zaskarżonemu wyrokowi zarzuciła naruszenie
prawa materialnego przez jego błędną wykładnię i niewłaściwe zastosowanie, „a w
szczególności art. 361, 435 § 1 i art. 442 w związku z art. 5 KC” oraz naruszenie
przepisów postępowania, „a zwłaszcza art. 174 § 1 pkt 1 w związku z art. 391 i art.
96 KPC” i wniósł o zmianę zaskarżonego wyroku w całości i oddalenie powództwa,
ewentualnie o jego uchylenie i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi Apelacyjnemu w Katowicach lub Sądowi pierwszej instancji - przy uwzględnieniu kosztów postępowania kasacyjnego.
Sąd Najwyższy wziął pod uwagę, co następuje:
Kasacja jest środkiem zaskarżenia o charakterze ściśle prawnym i zgodnie z
art. 39311 KPC Sąd Najwyższy rozpoznaje sprawę w granicach zakreślonych wskazanymi w niej podstawami i wnioskami, jednakże nieważność postępowania bierze
pod rozwagę z urzędu. Jest poza sporem, że powód zmarł w dniu 20 października
1999 r., a więc przed wydaniem zaskarżonego wyroku. Pełnomocnik powoda nie powiadomił Sądu Apelacyjnego o jego śmierci i występował w sprawie, mimo że stosownie do art. 96 KPC jego pełnomocnictwo wygasło; był umocowany jedynie do podejmowania czynności procesowych zmierzających do zawieszenia postępowania.
Bezprawne działanie pełnomocnika nie zmienia jednak faktu, że w świetle art. 379
pkt 2 KPC postępowanie apelacyjne i zaskarżony wyrok są dotknięte nieważnością,
a skoro wyrok z tej przyczyny podlega uchyleniu - bezprzedmiotowe było rozpoznawanie usprawiedliwienia pozostałych podstaw kasacyjnych.
Mając na uwadze, na podstawie powołanych przepisów oraz art. 393 13 § 1 w
związku z art. 39319 KPC Sąd Najwyższy orzekł jak w sentencji wyroku.