Legislator Giurisprudenza & Legislazione
II UKN 558/98 Generato dall'IA

Criminal procedure appeal dismissed; directness rule not violated when expert opinions are sufficient and counsel does not request oral explanation.

Numero d'incarto II UKN 558/98
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Respinto (Dismissed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court dismissed the plaintiff's cassation appeal regarding a work accident claim where her husband died from a spontaneous aneurysm. The lower courts rejected the claim because medical experts found no external cause linking the death to his work duties. The Supreme Court held that the principle of directness in criminal procedure was not violated since the plaintiff's representative did not request oral clarification of the written expert opinions, which were already sufficient and consistent.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 235 KPC; Art. 286 KPC; The principle of directness in criminal procedure is not violated when a party represented by counsel does not request oral explanation of written expert opinions, provided the existing opinions sufficiently clarify the specialized issues.

Parole chiave

Generato dall'IA
principle of directness criminal procedure code expert opinions cassation appeal work accident claim oral explanation request sufficient evidence

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
Art. 235 KPC
Zasada bezpośredniości wyrażona w art. 235 KPC, stanowiąca, iż postępowanie dowodowe odbywa się przed sądem orzekającym, nie jest naruszona,
Art. 286 KPC
ustnego wyjaśnienia opinii złożonych przez biegłych na piśmie. Stosownie do art. 286
Art. 6 of the Act on benefits in the event of a work accident and occupational disease
w rozumieniu art. 6 ustawy wypadkowej.
Art. 393 KPC
Z tych wszystkich przyczyn i na podstawie art. 39312 KPC Sąd Najwyższy

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

Wyrok z dnia 16 kwietnia 1999 r.

II UKN 558/98

Zasada bezpośredniości wyrażona w art. 235 KPC, stanowiąca, iż postępowanie dowodowe odbywa się przed sądem orzekającym, nie jest naruszona,

gdy strona zastąpiona w procesie przez pełnomocnika nie żąda ustnego wyjaśnienia opinii złożonych przez biegłych na piśmie.

Przewodniczący: SSN Maria Mańkowska (sprawozdawca), Sędziowie SN:

Beata Gudowska, Stefania Szymańska.

Sąd Najwyższy, po rozpoznaniu w dniu 16 kwietnia 1999 r. sprawy z powództwa Elżbiety H. przeciwko Kombinatowi Rolnemu „G.” Sp. z o.o. w G. o ustalenie wypadku przy pracy, na skutek kasacji powódki od wyroku Sądu Wojewódzkiego-Sądu Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w Opolu z dnia 16 lipca 1998 r. [...]

o d d a l i ł kasację.

Uzasadnienie

Powódka Elżbieta H. w pozwie przeciwko Kombinatowi Rolnemu „G.” Sp. z

o.o. domagała się ustalenia, że śmierć jej męża Józefa H. w dniu 8 lipca 1996 r. nastąpiła wskutek wypadku przy pracy. Bezpośrednimi przyczynami pęknięcia tętniaka

mózgu i krwotoku podpajęczynówkowego był wysiłek przy zmianie koła, dokonywany

po regulaminowym czasie pracy i związany z tym stres.

Strona pozwana nie uznała powództwa, gdyż w świetle ustaleń komisji powypadkowej śmierć męża powódki nie nastąpiła w wyniku wypadku przy pracy.

Sąd Rejonowy-Sąd Pracy w Kędzierzynie-Koźlu wyrokiem z dnia 22 kwietnia

1998 r. oddalił powództwo i ustalił, iż mąż powódki pracował w Zakładzie Rolnym Z.

jako traktorzysta. W dniu 8 lipca 1996 r. rozpoczął pracę o godzinie 700, przed zakończeniem pracy zepsuło się koło w przyczepie ciągnika, które zdecydował zreperować

po pracy. W momencie pompowania koła poczuł silny ból głowy, nie mógł utrzymać

się na nogach. Zmarł po kilkudniowym pobycie w szpitalu. Choroba męża powódki -

pęknięcie tętniaka naczyń mózgowych z krwotokiem podpajęczynówkowym do komór mózgu - wystąpiła samoistnie, bez wpływu czynnika zewnętrznego, co nie pozwala na uznanie tego zdarzenia za wypadek przy pracy. Sąd Wojewódzki-Sąd Pracy

i Ubezpieczeń Społecznych w Opolu wyrokiem z dnia 16 lipca 1998 r. oddalił

apelację powódki i podzielił stanowisko Sądu Rejonowego, że brak istnienia przyczyny zewnętrznej uniemożliwia uznanie śmierci męża powódki za wypadek przy pracy

w rozumieniu art. 6 ustawy wypadkowej. Kwestia ta została wyjaśniona w dwóch

zbieżnych opiniach instytutów medycznych, które uznały pęknięcie tętniaka jako samoistną przyczynę śmierci J.H. Dalsze poszerzenie postępowania dowodowego

przez przeprowadzenie opinii biegłego angiologa uznał Sąd Wojewódzki za niecelowe z uwagi na odniesienie się do kwestii angiologicznych w opinii biegłych z Instytutu

Medycyny Pracy w S.

Pełnomocnik powódki zaskarżył kasacją powyższy wyrok, zarzucając naruszenie przepisów postępowania: art. 235 i 286 KPC poprzez niewezwanie na rozprawę biegłych oraz naruszenie prawa materialnego : art. 6 ustawy z dnia 12

czerwca 1975 r. o świadczeniach z tytułu wypadku przy pracy i chorób zawodowych

przez błędne rozumienie „przyczyny zewnętrznej ” jako jednego z trzech elementów

wypadku przy pracy.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Kasacja nie jest zasadna. Zasada bezpośredniości wyrażona w art. 235 KPC,

stanowiąca, iż postępowanie dowodowe odbywa się przed sądem orzekającym, nie

zostaje naruszona, gdy strona zastąpiona w procesie przez pełnomocnika nie żąda

ustnego wyjaśnienia opinii złożonych przez biegłych na piśmie. Stosownie do art. 286

KPC Sąd może zażądać takich dodatkowych wyjaśnień, jednakże w przedmiotowej

sprawie Sądy obu instancji nie znalazły takiej potrzeby sądowego działania z urzędu

w sytuacji, gdy dwie opinie naukowych instytutów były zbieżne i w sposób dostateczny wyjaśniły kwestie wymagające wiadomości specjalnych. Zauważenia również wymaga, iż pełnomocnik powódki nie wnosił zastrzeżeń do opinii uzupełniającej i nie

zgłaszał dalszych dowodów [...], a w apelacji podnosił jedynie zarzut niepowołania

biegłego angiologa. Sąd Najwyższy podziela pogląd Sądu Wojewódzkiego, iż problem ten został omówiony w opinii Instytutu Medycyny Pracy w S. i nie było potrzeby

powołania na te same okoliczności nowego dowodu z opinii lekarza specjalisty.

Tak samo jest bezpodstawny zarzut naruszenia art. 6 ustawy z dnia 12

czerwca 1975 r. o świadczeniach z tytułu wypadku przy pracy i chorób zawodowych

(jednolity tekst : Dz. U. z 1983 r. Nr 30, poz. 144 ze zm.), skoro w opinii Instytutu Medycyny Pracy w S. wyraźnie zostało stwierdzone, iż wykonywana przez męża powódki praca nie stanowiła obciążenia fizycznego i psychicznego, które mogłoby stanowić przyczynę zewnętrzną wypadku. Również z opinii specjalistów medycyny sądowej z Zakładu Medycyny Sądowej Akademii Medycznej w W. wynika, że śmierć

Józefa H. była spowodowana pęknięciem tętniaka naczyń mózgowych, a tego rodzaju schorzenie ma najczęściej charakter wrodzony i nie jest zależne od wykonywanej pracy. W tych okolicznościach Sądy obu instancji trafnie przyjęły, że brak przyczyny zewnętrznej śmiertelnego zdarzenia męża powódki uniemożliwia zakwalifikowania w kategorii wypadku przy pracy, wobec kategorycznych warunków art. 6

ustawy wypadkowej o konieczności współistnienia jednocześnie wszystkich trzech

przesłanek wypadku przy pracy : nagłego zdarzenia, związku z pracą i wywołania

przyczyną zewnętrzną.

Z tych wszystkich przyczyn i na podstawie art. 39312 KPC Sąd Najwyższy

orzekł jak w sentencji.