Appeal extension request based on illness cannot be supplemented under procedural defect rules.
Sintesi Legislator
Generato dall'IAThe Supreme Court dismissed the cassation appeal filed by Barbara S. against a decision rejecting her disability pension claim. The applicant argued that the lower court failed to give her an opportunity to prove her illness prevented timely filing, citing hospital records. The court ruled that proving the grounds for extending a deadline under Article 169 § 2 of the Civil Procedure Code is a substantive burden on the applicant, not a formal defect subject to correction under Article 130 § 1.
Regesto Legislator
Generato dall'IAArt. 169 § 2 KPC; Art. 130 § 1 KPC: The burden of proving circumstances justifying an extension of a procedural deadline lies with the applicant and cannot be remedied by supplementing formal defects under separate procedural rules.
Parole chiave
Generato dall'IADisposizioni normative citate
Generato dall'IATesto completo
Postanowienie z dnia 11 marca 1998 r.
II UKN 558/97
Uprawdopodobnienie okoliczności uzasadniających wniosek o przywrócenie terminu do dokonania czynności procesowej (art. 169 § 2 KPC) nie podlega uzupełnieniu w trybie art. 130 § 1 KPC.
Przewodniczący SSN: Maria Mańkowska (sprawozdawca), Sędziowie SN:
Jerzy Kuźniar, Barbara Wagner.
Sąd Najwyższy, po rozpoznaniu w dniu 11 marca 1998 r., na posiedzeniu
niejawnym sprawy z wniosku Barbary S. przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych-Oddziałowi w R. o rentę inwalidzką, na skutek kasacji wnioskodawczyni od postanowienia Sądu Apelacyjnego-Sądu Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w Warszawie z dnia 8 września 1997 r. [...]
p o s t a n o w i ł:
o d d a l i ć kasację.
Uzasadnienie
Wnioskodawczyni Barbara S. nadała apelację od wyroku Sądu Wojewódzkiego-Sądu Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w Warszawie z dnia 8 maja 1997 r. w
urzędzie pocztowym w dniu 1 lipca 1997 r. Postanowieniem tego Sądu z dnia 16
lipca 1997 r. przywrócono wnioskodawczyni termin do złożenia apelacji.
Sąd Apelacyjny-Sąd Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w Warszawie postanowieniem z dnia 8 września 1997 r. odrzucił apelację, uznając, że Sąd Wojewódzki
przywrócił termin do złożenia apelacji bez zbadania przesłanki braku winy (art. 168 §
1 KPC). Wnioskodawczyni przebywała w szpitalu od 15 do 17 maja 1997 r., a termin
do wniesienia apelacji upływał 29 maja 1997 r. Dołączona karta informacyjna o dwudniowym pobycie w szpitalu nie może stanowić wystarczającego dowodu, że do 29
maja 1997 r. skarżąca nie była w stanie ze względu na stan zdrowia wnieść apelacji,
skoro nie potwierdza tej okoliczności żadna adnotacja lekarska. Gołosłowne stwierdzenie Barbary S. zawarte we wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia apelacji, że dopiero teraz po operacji czuje się na siłach, aby napisać kolejne pismo, nie
dawało podstaw do przywrócenia terminu.
W kasacji od powyższego postanowienia pełnomocnik wnioskodawczyni zarzucił naruszenie art. 130 KPC w związku z art. 169 § 2 KPC poprzez odrzucenie
apelacji wnioskodawczyni przy przyjęciu, iż nie uprawdopodobniła ona, że niezachowanie terminu do wniesienia środka odwoławczego nastąpiło bez jej winy, z jednoczesnym zaniechaniem przez Sąd wezwania jej do usunięcia tego braku.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
Kasacja nie jest uzasadniona.
Stosownie do art. 169 § 2 KPC we wniosku o przywrócenie terminu do dokonania czynności procesowej strona powinna uprawdopodobnić okoliczności uzasadniające wniosek. Uprawdopodobnienie takich okoliczności należy zatem do strony
wnoszącej o przywrócenie terminu i dotyczy przyczyn opóźnienia terminu, a nie braków formalnych pisma, o których mowa w art. 130 KPC. Oznacza to jednoznacznie,
że brak spełnienia przez stronę przesłanki z art. 169 § 2 KPC nie podlega uzupełnieniu w trybie art. 130 KPC.
Wnioskodawczyni nie uprawdopodobniła, że po dwudniowym pobycie w szpitalu w połowie maja 1997 r. nie mogła złożyć apelacji w terminie do 29 maja 1997 r.
Zarówno rodzaj przebytego zabiegu, jak i zalecenia lekarskie znajdujące się w karcie
szpitalnej z dnia wypisu wnioskodawczyni ze szpitala, nie wskazują na taki jej stan
zdrowia, który uniemożliwiałby wniesienie środka odwoławczego w terminie.
Z tych wszystkich względów Sąd Najwyższy uznał, że zaskarżone postanowienie odpowiada prawu, zatem kasacja wnioskodawczyni podlegała oddaleniu na
podstawie art. 3938 § 2 KPC.