Legislator Giurisprudenza & Legislazione
II UKN 544/99 Generato dall'IA

Supreme Court dismisses appeal when new evidence is submitted after first-instance judgment without proper procedural handling.

Numero d'incarto II UKN 544/99
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Respinto (Dismissed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court dismissed the cassation appeal against a social insurance office's denial of early retirement due to insufficient employment records. The applicant submitted a new employment biography after the first-instance judgment, arguing it should have been considered. The court ruled that the appellate court must either conduct a new hearing on this evidence or explicitly explain why it was ignored, citing specific procedural articles.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 381 KPC; Art. 328 § 1 KPC: When a party introduces new evidence after the first-instance judgment, the court of second instance must either conduct a hearing on that evidence or explicitly state in its reasoning why it was omitted.

Parole chiave

Generato dall'IA
new evidence after judgment cassation appeal dismissal procedural omission employment record verification social insurance benefits

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
Art. 381 KPC
Kasacja jest uzasadniona z uwagi na naruszenie art. 381 KPC, mogące mieć
Art. 328 § 1 KPC
381 w związku z art. 328 § 1 KPC).
Art. 3931 § 1 KPC
istotny wpływ na wynik sprawy (art. 3931 pkt 2 KPC).
Art. 3931 pkt 2 KPC
istotny wpływ na wynik sprawy (art. 3931 pkt 2 KPC).
Art. 382 KPC
zebranego w postępowaniu w pierwszej instancji (art. 382 KPC), względnie wskazać,

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

Wyrok z dnia 12 maja 2000 r.

II UKN 544/99

W razie powołania przez wnioskodawcę nowego dowodu po wydaniu wyroku przez sąd pierwszej instancji, sąd drugiej instancji powinien przeprowadzić ten dowód lub wskazać w uzasadnieniu wyroku, dlaczego został on pominięty (art. 381 w związku z art. 328 § 1 KPC).

Przewodniczący SSN Jerzy Kuźniar, Sędziowie SN: Kazimierz Jaśkowski

(sprawozdawca), Andrzej Kijowski.

Sąd Najwyższy, po rozpoznaniu w dniu 12 maja 2000 r. sprawy z wniosku

Henryka D. przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych-Oddziałowi w P. o

wcześniejszą emeryturę, na skutek kasacji wnioskodawcy od wyroku Sądu Apelacyjnego w Poznaniu z dnia 7 maja 1999 r. [...]

u c h y l i ł zaskarżony wyrok i sprawę przekazał Sądowi Apelacyjnemu w

Poznaniu do ponownego rozpoznania.

Uzasadnienie

Wnioskodawca Henryk D. w sprawie przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych-Oddziałowi w P. o wcześniejszą emeryturę wniósł kasację od wyroku Sądu

Apelacyjnego w Poznaniu z dnia 7 maja 1999 r. [...]. Zaskarżonym wyrokiem oddalono jego apelację od wyroku Sądu pierwszej instancji, oddalającego odwołanie od decyzji organu rentowego odmawiającej przyznania prawa do wcześniejszej emerytury

na podstawie rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 25 marca 1997 r. w sprawie zasad wcześniejszego przechodzenia na emeryturę pracowników zwalnianych z pracy

z przyczyn dotyczących zakładu pracy (Dz.U. Nr 29, poz. 159). Przyczyną nieuwzględnienia żądań wnioskodawcy był brak 40-letniego okresu zatrudnienia, stanowiącego (dla mężczyzny) niezbędną przesłankę nabycia prawa do wcześniejszej

emerytury (§ 1 ust. 1 tego rozporządzenia). Za udowodniony został uznany okres

zatrudnienia w wymiarze 39 lat, 11 miesięcy i 19 dni. Sporny pozostał okres od dnia

1 sierpnia 1957 r. do dnia 31 listopada 1958 r., w odniesieniu do którego wnioskodawca twierdzi, iż pracował w Państwowym Gospodarstwie Rybackim w L. Sąd

Apelacyjny podzielił pogląd Sądu pierwszej instancji, iż z zeznań świadków nie

można wyprowadzić ustalenia, że wnioskodawca był w tym okresie zatrudniony co

najmniej w wymiarze połowy czasu pracy. Ustalono, że sam wnioskodawca nie posiadał w tym zakresie żadnych dokumentów oraz nie podawał tego okresu zatrudnienia w dokumentach (życiorysach).

W kasacji wnioskodawca zarzucił naruszenie § 1 ust. 1 powołanego rozporządzenia przez ustalenie, że nie ma on 40-letniego okresu zatrudnienia oraz art. 381

KPC przez pominięcie dowodu w postaci życiorysu wnioskodawcy, napisanego przez

niego w 1961 r. Wnioskodawca uzyskał ten dokument w grudniu 1988 r. z Izby Rzemieślniczej w Poznaniu, po wydaniu wyroku przez Sąd pierwszej instancji i złożył go

do Sądu Apelacyjnego dnia 5 maja 1999 r. (data prezentaty sądowej). W życiorysie

tym wnioskodawca stwierdził, iż przez rok pracował w PGR w L.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Kasacja jest uzasadniona z uwagi na naruszenie art. 381 KPC, mogące mieć

istotny wpływ na wynik sprawy (art. 3931 pkt 2 KPC). Skoro jedną z przyczyn uznania, iż wnioskodawca nie udowodnił okresu zatrudnienia w Państwowym Gospodarstwie Rybnym w L. był brak informacji o tym zatrudnieniu w jego życiorysie, to

przedłożenie życiorysu zawierającego wzmiankę o tym zatrudnieniu powinno być

wzięte pod uwagę przez Sąd Apelacyjny. Sąd powinien przeprowadzić dowód z tego

dokumentu i orzec stosownie do oceny tego dowodu z uwzględnieniem materiału

zebranego w postępowaniu w pierwszej instancji (art. 382 KPC), względnie wskazać,

dlaczego pominął ten dowód (art. 381 w związku z art. 328 § 2 KPC).

Z tych względów na podstawie art. 39313 § 1 KPC orzeczono jak w sentencji.