Legislator Giurisprudenza & Legislazione
II UKN 525/99 Generato dall'IA

Supreme Court dismissed pension appeal as old unemployment benefit law lost force upon new pension law entry.

Numero d'incarto II UKN 525/99
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Respinto (Dismissed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court dismissed the cassation appeal filed by Barbara F. against the Social Insurance Institution's denial of a disability pension. The applicant argued that the old Social Insurance Law required counting all unemployment benefit periods as employment, whereas the new Pension Law only counted them at one-third value. The court ruled that the old law lost its binding force when the new Pension Law took effect, making the applicant's reliance on the repealed statute inadmissible. Consequently, the cassation was rejected because the correct legal basis was the current law, which did not meet the five-year employment requirement.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 32 ust. 2 ustawy o zaopatrzeniu emerytalnym; Art. 45 ust. 1 ustawy o rewaloryzacji emerytur i rent: The old Social Insurance Law lost binding force upon the entry into force of the new Pension Law, rendering claims based on repealed provisions regarding employment period calculation inadmissible.

Parole chiave

Generato dall'IA
Social Insurance Law Pension Law disability pension unemployment benefit legal force cassation appeal employment period

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
Art. 32 ust. 2 of the Social Insurance Law
Po uwzględnieniu tego okresu łączny okres zatrudnienia wnioskodawczyni w ostatnim dziesięcioleciu wynosi 5 lat i 27 dni, zatem warunek określony w art. 32 ustawy o
Art. 45 ust. 1 of the Pension Revaluation Law
450 ze zm.) z mocy art. 45 ust.
Art. 30 ust. 1 of the Employment and Unemployment Prevention Act
Sąd pierwszej instancji pominął uregulowanie zawarte w art. 30 ust.
Art. 11 ust. 1 pkt 14 of the Social Insurance Law
Przepis art. 11 ustawy z dnia 14 grudnia 1982 r.
Art. 33 ust. 1 pkt 5 and ust. 2 of the Social Insurance Law
warunków wymienionym w punkcie 2 jest posiadanie wymaganego okresu zatrudnienia, który dla wnioskodawczyni zgodnie z art. 33 ust.1 pkt 5 i ust.

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

Wyrok z dnia 19 kwietnia 2000 r.

II UKN 525/99

Przepis art. 11 ustawy z dnia 14 grudnia 1982 r. o zaopatrzeniu emerytalnym pracowników i ich rodzin (Dz.U. Nr 40, poz. 267 ze zm.) utracił moc z

chwilą wejścia w życie ustawy z dnia 17 października 1991 r. o rewaloryzacji

emerytur i rent, o zasadach ustalania emerytur i rent oraz o zmianie niektórych

ustaw (Dz.U. Nr 104, poz. 450 ze zm.).

Przewodniczący SSN Zbigniew Myszka, Sędziowie SN: Krystyna Bednarczyk

(sprawozdawca), Roman Kuczyński.

Sąd Najwyższy, po rozpoznaniu w dniu 19 kwietnia 2000 r. sprawy z wniosku

Barbary F. przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych-Oddziałowi w K. o rentę

inwalidzką, na skutek kasacji wnioskodawczyni od wyroku Sądu Apelacyjnego w

Krakowie z dnia 21 października 1998 r. [...]

o d d a l i ł kasację.

Uzasadnienie

Decyzją z dnia 4 lipca 1997 r. Zakład Ubezpieczeń Społecznych-Oddział w K.

odmówił przyznania wnioskodawczyni Barbarze F. prawa do renty inwalidzkiej wobec

braku wymaganego pięcioletniego okresu zatrudnienia w ostatnim dziesięcioleciu

przed powstaniem inwalidztwa.

Na skutek odwołania wnioskodawczyni Sąd Wojewódzki-Sąd Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w Krakowie wyrokiem z dnia 30 września 1997 r. [...] zmienił zaskarżoną decyzję i przyznał wnioskodawczyni prawo do renty inwalidzkiej dla inwalidów II grupy od dnia 8 maja 1997 r.

Sąd ustalił, że inwalidztwo wnioskodawczyni powstało w kwietniu 1997 r. W

ostatnim dziesięcioleciu przed powstaniem inwalidztwa okresy składkowe uznane

przez organ rentowy wyniosły 3 lata i 7 miesięcy. Okresy nieskładkowe – urlopy wychowawcze i okresy zasiłkowe – zostały uwzględnione w wymiarze 1/3 okresów

składkowych, to jest 1 roku, 2 miesięcy i 10 dni. Zdaniem Sądu organ rentowy nieprawidłowo ustalił okres zatrudnienia, nie uwzględniając całego okresu pobierania

zasiłków dla bezrobotnych od 5 marca 1996 r. do 4 marca 1997 r. jako okresu składkowego, traktując okres zwolnienia lekarskiego od 18 listopada 1996 r. do 4 marca

1997 r. jako okres nieskładkowy. Zgodnie z art. 4 ust. 1 pkt 3 ustawy z dnia 17 października 1991 r. o rewaloryzacji emerytur i rent o zasadach ustalania emerytur i rent

oraz o zmianie niektórych ustaw (Dz.U. Nr 104, poz. 450 ze zm.) tylko okres pobierania zasiłku chorobowego jako objęty zwolnieniem od opłacania składek jest okresem

nieskładkowym. Korzystanie ze zwolnienia lekarskiego nie jest równoznaczne z pobieraniem zasiłku chorobowego. Przepis art. 57 ust. 6 ustawy z dnia 14 grudnia 1994

r. o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu (jednolity tekst:: Dz.U. z 1996 r. Nr 47,

poz. 211 ze zm.) stanowi, że środki Funduszu Pracy przeznacza się na finansowanie

składek na ubezpieczenie społeczne od zasiłków wypłacanych bezrobotnym.

Składka na ubezpieczenie społeczne została przekazana od zasiłku dla bezrobotnych wypłaconego wnioskodawczyni w okresie zwolnienia lekarskiego. Cały okres

pobierania zasiłku dla bezrobotnych powinien zostać wliczony do okresu zatrudnienia

wnioskodawczyni na podstawie art. 11 ust. 1 pkt 14 ustawy z dnia 14 grudnia 1982 r.

o zaopatrzeniu emerytalnym pracowników i ich rodzin (Dz.U. Nr 40, poz. 267 ze zm.).

Po uwzględnieniu tego okresu łączny okres zatrudnienia wnioskodawczyni w ostatnim dziesięcioleciu wynosi 5 lat i 27 dni, zatem warunek określony w art. 32 ustawy o

z.e.p. został spełniony.

Po rozpoznaniu apelacji organu rentowego od tego wyroku Sąd ApelacyjnySąd Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w Krakowie wyrokiem z dnia 21 października

1998 r. [...] zmienił zaskarżony wyrok i oddalił odwołanie. Zdaniem Sądu Apelacyjnego wyrok zapadł z naruszeniem prawa materialnego, bowiem powołanego jako podstawa prawna rozstrzygnięcia przepisu art. 11 ustawy o z. e. p. nie stosuje się od

wejścia w życie ustawy z dnia 17 października 1991 r. o rewaloryzacji emerytur i rent,

o zasadach ustalania emerytur i rent oraz o zmianie niektórych ustaw (Dz.U. Nr 104,

poz. 450 ze zm.) z mocy art. 45 ust. 1 tej ustawy. Na podstawie art. 6 ust. 2 tej ostatniej ustawy przy ustalaniu prawa i wysokości świadczeń uwzględnia się jako okres

składkowy okres opłacania składek na ubezpieczenie społeczne. Uznając za okres

składkowy okres niezdolności do pracy w czasie pobierania zasiłku dla bezrobotnych

Sąd pierwszej instancji pominął uregulowanie zawarte w art. 30 ust. 1 ustawy z dnia

14 grudnia 1994 r. o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu (jednolity tekst Dz.U.

z 1997 r. Nr 25, poz. 128 ze zm.), zgodnie z którym okresy pobierania zasiłków dla

bezrobotnych wlicza się do okresów składkowych w rozumieniu przepisów o zaopatrzeniu emerytalnym pracowników i ich rodzin, z wyjątkiem okresów ich pobierania za

czas udokumentowanej niezdolności do pracy, które wlicza się jako okresy nieskładkowe. Brak jest zatem podstaw do wliczenia do okresów składkowych wnioskodawczyni okresu niezdolności do pracy w czasie pobierania zasiłku dla bezrobotnych.

Okres ten jako nieskładkowy wraz z innymi okresami nieskładkowymi z mocy art. 4

ust. 2 ustawy o rewaloryzacji emerytur i rent podlega uwzględnieniu w wymiarze 1/3

udokumentowanych okresów składkowych. Łączny uwzględniony okres jest niższy

od wymaganego, zatem warunek określony w art. 32 ust. 2 ustawy o z. e. p. nie został spełniony.

Wyrok ten zaskarżyła kasacją wnioskodawczyni i wskazując jako podstawę

kasacji naruszenie prawa materialnego wniosła o zmianę zaskarżonego wyroku i oddalenie apelacji organu rentowego ewentualnie o uchylenie zaskarżonego wyroku i

przekazanie sprawy Sądowi Apelacyjnemu w Krakowie do ponownego rozpoznania.

W uzasadnieniu kasacji wskazano, że zgodnie z art. 11 ust. 1 pkt 14 ustawy z dnia

14 grudnia 1982 r. o zaopatrzeniu emerytalnym pracowników i ich rodzin cały okres

pobierania zasiłku dla bezrobotnych wlicza się do okresu zatrudnienia. Sąd pierwszej

instancji orzekł prawidłowo natomiast Sąd Apelacyjny uregulowanie to pominął.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Żądanie przyznania renty inwalidzkiej wnioskodawczyni zgłosiła w czasie

obowiązywania ustawy z dnia 17 października 1991 r. o rewaloryzacji emerytur i rent,

o zasadach ustalania emerytur i rent oraz o zmianie niektórych ustaw. Pod rządem

tej ustawy zachował moc obowiązującą przepis art. 32 ustawy z dnia 14 grudnia

1982 r. o zaopatrzeniu emerytalnym pracowników i ich rodzin określający warunki, od

spełnienia których uzależnione jest prawo do renty inwalidzkiej. Jednym z tych

warunków wymienionym w punkcie 2 jest posiadanie wymaganego okresu zatrudnienia, który dla wnioskodawczyni zgodnie z art. 33 ust.1 pkt 5 i ust. 2 tej ustawy

wynosi pięć lat w ostatnim dziesięcioleciu przed powstaniem inwalidztwa. Zasady

ustalania okresów wymaganych do spełnienia tego warunku zostały uregulowane w

ustawie o rewaloryzacji emerytur i rent. Ustawa ta wprowadziła pojęcie okresów

składkowych i nieskładkowych wyszczególniając te okresy i określając sposób ich

ustalania. Zgodnie z art. 45 ust. 1 tej ustawy od dnia jej wejścia w życie przepisy

ustawy o zaopatrzeniu emerytalnym pracowników stosuje się o ile nie są sprzeczne z

postanowieniami ustawy. Oznacza to utratę mocy obowiązującej przepisów

sprzecznych z uregulowaniami ustawy o rewaloryzacji emerytur i rent. Do takich należą przepisy rozdziału 3 ustawy o z. e. p. (art. 9 - 15), regulujące okresy zatrudnienia, bowiem ta kwestia została uregulowana odmiennie w sposób całościowy w

ustawie o rewaloryzacji emerytur i rent. Powołany w kasacji przepis art. 11 ust. 1 pkt

14 ustawy o z. e. p. nie mógł być w sprawie zastosowany, co słusznie przyjął Sąd

Apelacyjny, opierając rozstrzygnięcie na podstawie obowiązujących aktualnie przepisów prawa. Jedyną podstawą prawną do uznania okresu pobierania zasiłku dla bezrobotnych za okres składkowy jest przepis art. 30 ust. 1 ustawy z dnia 14 grudnia

1994 r. o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu, który wyłącza z okresów składkowych okresy pobierania zasiłków za czas udokumentowanej niezdolności do

pracy. Nie jest usprawiedliwioną podstawą kasacji zarzut naruszenia przepisu prawa

materialnego, który przed datą zgłoszenia żądania utracił moc obowiązującą. Z tych

przyczyn Sąd Najwyższy na zasadzie art. 39312 KPC oddalił kasację.