Supreme Court allows compensatory pension claim including lost night, holiday, and hazardous work earnings.
Sintesi Legislator
Generato dall'IAThe Supreme Court dismissed the appellant's cassation appeal regarding a compensatory pension awarded to injured miners. The lower courts established that the plaintiffs would have continued working in hazardous, night, and holiday conditions if not disabled, thereby earning additional wages. The Court ruled that the pension must compensate for the lost ability to earn these specific higher wages, not just general lost earning capacity.
Regesto Legislator
Generato dall'IAart. 444 § 2 KC; art. 393 § 1 KPC: The compensatory pension covers the lost opportunity to earn increased wages from night, holiday, and hazardous work, as the claimant would have continued such employment without disability.
Parole chiave
Generato dall'IADisposizioni normative citate
Generato dall'IATesto completo
Wyrok z dnia 23 czerwca 1999 r.
II UKN 508/98
Przy ustalaniu wysokości renty wyrównawczej (art. 444 § 2 KC) uwzględnia się także utraconą możliwość zwiększenia zarobków z tytułu pracy w porze
nocnej, w święta i w warunkach szkodliwych.
Przewodniczący: SSN Roman Kuczyński (sprawozdawca), Sędziowie: SN
Stefania Szymańska, SA Krystyna Bednarczyk.
Sąd Najwyższy, po rozpoznaniu w dniu 23 czerwca 1999 r. sprawy z powództwa Zygmunta M., Edwarda L., Józefa K., Wiesława Ś., Zdzisława S. przeciwko
J. Spółce Węglowej S.A. Kopalni Węgla Kamiennego „J.-M.” Ruch „J.” w J.Z. o rentę
wyrównawczą, na skutek kasacji pozwanego od wyroku Sądu Wojewódzkiego -Sądu
Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w Katowicach-Ośrodek Zamiejscowy w Rybniku z
dnia 24 kwietnia 1998 r. [...]
o d d a l i ł kasację.
Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 10 października 1997 r. Sąd Rejonowy-Sąd Pracy w Jastrzębiu Zdroju zasądził na rzecz powodów Zygmunta M., Edwarda L., Józefa K., Zdzisława S. i Wiesława Ś. dalszą rentę wyrównawczą, powiększoną o kwoty należne z tytułu nieuwzględnienia dodatków „szkodliwych” oraz za pracę w niedzielę i święta,
wskazując jako podstawę prawną rozstrzygnięcia art. 442 § 2 KC i opierając zasądzone kwoty na wyliczeniach strony pozwanej – J. Spółki Węglowej S.A., KWK „J.M.” Ruch „J.” w J.Z.; powodowie wyliczeń tych nie kwestionowali.
Sąd Wojewódzki-Sąd Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w Katowicach-Ośrodek Zamiejscowy w Rybniku wyrokiem z dnia 24 kwietnia 1996 r. oddalił apelację
pozwanej spółki, podzielając ustalenia Sądu pierwszej instancji, według których gdyby powodowie nadal pracowali u pozwanej – otrzymywaliby takie świadczenia
pieniężne, jak zatrudnieni tam pracownicy porównawczy.
Kasacja pozwanej zaskarża powyższy wyrok w całości, zarzucając naruszenie
art. 442 § 2 KC.
Sąd Najwyższy rozważył, co następuje:
Kasacja okazała się bezzasadna. Zgodnie z treścią przepisu art. 39311 KPC
Sąd Najwyższy rozpoznaje sprawę w granicach kasacji, bierze jednak z urzędu pod
rozwagę nieważność postępowania. Nie dopatrując się w przedmiotowej sprawie
nieważności postępowania Sąd Najwyższy stwierdza, że kasacja, kwestionując
uwzględnienie w rencie wyrównawczej dodatków za pracę w warunkach szkodliwych
dla zdrowia i za pracę w porze nocnej lub w święta, nie stawia zaskarżonemu wyrokowi zarzutu naruszenia prawa procesowego, co oznacza, że Sąd Najwyższy jest
związany ustaleniami faktycznymi Sądów pierwszej i drugiej instancji. Sąd Rejonowy
przesłuchał w charakterze strony dyrektora pozwanej na okoliczność elementów dodatkowych wynagrodzenia wyliczonych w zarobkach porównawczych i uzupełnił
także [...] wyliczenie tych zarobków z uwzględnieniem dodatków szkodliwych, nocnych i świątecznych [...], a Sąd drugiej instancji ustaleń tych nie zakwestionował, wyrażając pogląd, że gdyby powodowie nadal pracowali u pozwanej – pracowaliby na
takich stanowiskach, jakie pozwana wskazała wraz z wyliczeniami zarobków pracowników porównawczych. Hipoteza zatem, że gdyby powodowie nie doznali u pozwanej uszczerbku na zdrowiu, kontynuowaliby zatrudnienie w takich warunkach, w
jakich pracują wskazani pracownicy porównawczy i osiągali zarobki uwzględniające
sporne dodatki, wynika z ustaleń faktycznych, tym więcej że sami powodowie w pozwach nie przeprowadzili tego rodzaju wyliczeń, przerzucając je na stronę pozwaną.
Przepis art. 444 § 2 KC nie ogranicza składników wynagrodzenia, a jego istotą jest
wyrównanie szkody rentą z tytułu utraconej zdolności do pracy zarobkowej. Zdolność
ta to także zdolność do osiągania zwiększonych zarobków z tytułu pracy w porze
nocnej, w święta i w warunkach szkodliwych, gdyż brak jest podstaw do uznania, że
gdyby powodowie bez przeszkód kontynuowali zatrudnienie to byliby wyłączeni z
prac w godzinach nocnych, w święta czy w warunkach szkodliwych, gdyż na ich stanowiskach taki był proces pracy w kopalni. Dodatki te stanowiłyby zatem istotny
element ich wynagrodzenia.
Sąd Najwyższy nie dopatruje się zatem naruszenia zaskarżonym wyrokiem
przepisu art. 444 § 2 KC, zaś z braku kasacyjnego zarzutu naruszenia przepisów
prawa procesowego, nie jest możliwe wykluczenie, by w razie kontynuacji zatrudnienia powodowie nie osiągali tych dodatków.
Z powyższych względów Sąd Najwyższy w oparciu o art. 39312 KPC orzekł jak
w sentencji wyroku.