Legislator Giurisprudenza & Legislazione
II UKN 50/97 Generato dall'IA

Cassation dismissed for alleging procedural violation before social security agency not applicable to court review.

Numero d'incarto II UKN 50/97
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Respinto (Dismissed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court dismissed the cassation appeal filed by Artur S. against a social security agency's denial of a war invalidity pension. The appellant argued that the first-instance medical commission violated procedural rules by issuing a decision without conducting a personal examination. The court ruled that cassation proceedings cannot challenge procedural errors occurring before the social security agency, as such errors do not constitute grounds for cassation against the court's judgment.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 392 § 1 KPC; Art. 393 § 1 KPC: Cassation proceedings are limited to reviewing the final judgment of the second instance court and cannot serve as a mechanism to challenge procedural violations occurring during the administrative proceedings before the social security agency.

Parole chiave

Generato dall'IA
cassation appeal dismissal social security agency procedure war invalidity pension procedural violation scope second instance court review

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
Art. 392 § 1 KPC
Zgodnie z art. 392 § 1 KPC kasacja do Sądu Najwyższego przysługuje stronie od
Art. 393 § 1 KPC
Zgodnie z art. 3933 KPC kasacja powinna czynić zadość
Art. 393 § 12 KPC
Zgodnie z art. 3933 KPC kasacja powinna czynić zadość
Art. 7 pkt 5 ustawy z dnia 29 maja 1974 r. o zaopatrzeniu inwalidów wojennych i wojskowych i ich rodzin
przyznania wnioskodawcy renty inwalidzkiej na podstawie art. 7 pkt 5 i art.

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

Wyrok z dnia 4 kwietnia 1997 r.

II UKN 50/97

Zarzut naruszenia przepisów postępowania przez organ rentowy nie

stanowi uzasadnionej podstawy kasacyjnej.

Przewodniczący SSN: Teresa Romer (sprawozdawca), Sędziowie SN: Barbara

Wagner, Andrzej Wróbel.

Sąd Najwyższy, po rozpoznaniu w dniu 4 kwietnia 1997 r. sprawy z wniosku

Artura S. przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych-Oddziałowi w S. o rentę

inwalidy wojennego, na skutek kasacji wnioskodawcy od wyroku Sądu Apelacyjnego w

Katowicach z dnia 3 września 1996 r. [...]

o d d a l i ł kasację.

Uzasadnienie

Sąd Apelacyjny-Sąd Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w Katowicach wyrokiem

z dnia 3 września 1996 r. oddalił rewizję Artura S. od wyroku Sądu WojewódzkiegoSądu Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w Katowicach z dnia 13 listopada 1995 r.,

którym oddalono odwołanie wnioskodawcy od decyzji organu rentowego odmawiającej

wnioskodawcy prawa do renty inwalidy wojennego. Z akt sprawy wynika, że Artur S.

wystąpił w dniu 26 kwietnia 1995 r. do organu rentowego z wnioskiem o przyznanie mu

renty inwalidy wojennego. Do wniosku dołączył zaświadczenie Urzędu do Spraw

Kombatantów i Osób Represjonowanych potwierdzające jego działalność kombatancką

w latach 1943-45.

Obwodowa i Wojewódzka Komisja Lekarska do Spraw Inwalidztwa i Zatrudnienia

oraz Rejonowa Wojskowa Komisja Lekarska orzekły, że między rozpoznanymi u

wnioskodawcy schorzeniami czyniącymi go inwalidą II grupy a działaniami wojennymi

nie ma związku.

Sąd Wojewódzki, rozpatrując odwołanie wnioskodawcy od decyzji odmawiającej

mu prawa do renty inwalidy wojennego, dopuścił dowód z opinii biegłych lekarzy

sądowych internisty i neurologa. Biegli w opinii wydanej na podstawie badania oraz

przedstawionej dokumentacji orzekli, że wnioskodawca nie jest inwalidą w związku z

działaniami wojennymi, ani z okresem represji powojennych.

Sąd Apelacyjny rozpatrując rewizję wniesioną od wyroku Sądu I instancji dopuścił dowód z opinii biegłych psychiatry i psychologa celem ustalenia, czy wnioskodawca jest inwalidą w związku z działaniami wojennymi. Biegli po przeprowadzeniu

badania i zapoznaniu się z dokumentacją lekarską stwierdzili, że badany nie jest inwalidą w związku z działaniami wojennymi.

Sąd Apelacyjny oddalając rewizję uznał, że wnioskodawca nie jest inwalidą

żadnej grupy w związku z działaniami wojennymi, tym samym brak jest podstaw do

przyznania wnioskodawcy renty inwalidzkiej na podstawie art. 7 pkt 5 i art. 9 ustawy z

dnia 29 maja 1974 r. o zaopatrzeniu inwalidów wojennych i wojskowych oraz ich rodzin

(jednolity tekst: Dz.U. z 1983 r. Nr 13, poz. 68 ze zm.).

W skardze kasacyjnej pełnomocnik wnioskodawcy zarzucił naruszenie przepisów

postępowania polegające na tym, że Wojskowa Komisja Lekarska wydała orzeczenie

bez przeprowadzenia badania wnioskodawcy i w związku z tym wnosił o uchylenie

wyroku Sądu Apelacyjnego i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania.

Sąd Najwyższy rozważył, co następuje:

Powołana w kasacji podstawa nie odnosi się do wyroku wydanego przez Sąd II

instancji ani nawet do wyroku Sądu I instancji. Kasacja podnosi zarzut naruszenia

postępowania w postępowaniu przed organem rentowym. Niezależnie od tego, że w

postępowaniu tym nie mają zastosowania przepisy Kodeksu postępowania cywilnego,

kasacja nie powołuje przepisu, który - jej zdaniem - został naruszony przez sąd drugiej

instancji.

Zgodnie z art. 392 § 1 KPC kasacja do Sądu Najwyższego przysługuje stronie od

wyroku lub postanowienia, wydanych przez sąd drugiej instancji i kończących

postępowanie w sprawie. Zgodnie z art. 3933 KPC kasacja powinna czynić zadość

wymaganiom przepisanym dla pisma procesowego, zawierać przytoczenie podstaw

kasacyjnych i ich uzasadnienie. Koniecznym jest aby podstawy kasacyjne były określone precyzyjnie i szczegółowo. Skutecznie można się w kasacji powoływać na naruszenie przepisów postępowania przed sądem II instancji. Tego nie czyni rozpatrywana

kasacja. Nie można natomiast skutecznie powoływać się w kasacji na naruszenie przepisów postępowania przed sądem pierwszej instancji, jeżeli nie "przeniosło się" ono na

wynik postępowania w drugiej instancji. Całkowicie niedopuszczalne jest powoływanie

się w kasacji na postępowanie przed organem rentowym.

Niezależnie od powyższych rozważań Sąd Najwyższy zwraca uwagę, że nawet

gdyby w toku postępowania przed sądem II instancji wystąpiło naruszenie przepisów

proceduralnych, co w sprawie rozpatrywanej nie miało miejsca, kasacja byłaby

uzasadniona tylko wtedy, gdyby wada taka mogła mieć istotny wpływ na wynik sprawy.

Postępowanie w sprawie wnioskodawcy było niewadliwe.

Kierując się przytoczonymi względami Sąd Najwyższy na mocy art. 393 12 KPC

orzekł jak w sentencji.