Supreme Court dismisses cassation for failure to prove when the party actually learned of the new ground for retrial.
Sintesi Legislator
Generato dall'IAThe Supreme Court dismissed the cassation appeal filed by Wiesław J. against the appellate court's rejection of his request for a retrial. The appellant argued that the three-month deadline for filing a retrial request under Article 407 of the Civil Procedure Code should start from the day he actually learned of the new circumstances, citing his poor health and age. The court rejected this, ruling that the deadline runs from the day the party could reliably learn of the circumstances and that the lower court's factual finding regarding the receipt of the letter in June 1999 was correct and unchallenged.
Regesto Legislator
Generato dall'IAArt. 407 KPC; Art. 403 § 2 KPC: The period for filing a retrial request based on new facts or evidence runs from the day the party reliably learned of their existence and could assess their probable impact on the case outcome.
Parole chiave
Generato dall'IADisposizioni normative citate
Generato dall'IAGiurisprudenza citata
Generato dall'IATesto completo
Postanowienie z dnia 27 września 2000 r.
II UKN 449/00
Nie stanowi usprawiedliwionej podstawy kasacji zarzut naruszenia art.
407 KPC przez sąd drugiej instancji, bez wskazania przepisów postępowania,
którym uchybił ustalając datę, w której strona dowiedziała się o podstawie
wznowienia.
Przewodniczący SSN Roman Kuczyński, Sędziowie SN: Andrzej Wróbel
(sprawozdawca), Beata Gudowska.
Sąd Najwyższy, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 27 września 2000 r. sprawy z wniosku Wiesława J. przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych-Oddziałowi w S. o rentę inwalidy wojennego, na skutek kasacji wnioskodawcy od postanowienia Sądu Apelacyjnego w Poznaniu z dnia 5 kwietnia 2000 r.
[...]
p o s t a n o w i ł:
o d d a l i ć kasację.
Uzasadnienie
Sąd Apelacyjny w Poznaniu postanowieniem z dnia 5 kwietnia 2000 r. [...] oddalił zażalenie Wiesława J. na postanowienie Sądu Okręgowego-Sądu Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w Szczecinie z dnia 19 stycznia 2000 r. [...] odrzucającego
skargę wnioskodawcy o wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym
wyrokiem Sądu Wojewódzkiego w Szczecinie z 1 kwietnia 1998 r. [...] oddalającego
odwołanie Wiesława J. od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych-Oddziału w S.
z dnia 23 września 1996 r. [...] odmawiającej przyznania wnioskodawcy prawa do
renty inwalidy wojennego.
Sąd Apelacyjny uznał, że zażalenie nie jest uzasadnione, bowiem skarżący
nie podnosi żadnych zarzutów dotyczących prawidłowości odrzucenia jego skargi, a
zmierza jedynie do merytorycznego rozpoznania roszczenia o przyznanie mu renty
inwalidy wojennego, co zdaniem Sądu nie może wywrzeć skutku prawnego wobec
treści zaskarżonego postanowienia. Sąd Okręgowy prawidłowo ustalił, że skarżący w
czerwcu 1999 r. otrzymał pismo Centralnego Archiwum Wojskowego w W. [...] oraz
że skargę o wznowienie postępowania nadał w urzędzie pocztowym w listopadzie
1999 r., a więc z przekroczeniem trzymiesięcznego terminu określonego przepisem
art. 407 KPC.
Wnioskodawca zaskarżył powyższe postanowienie kasacją, w której zarzucił
naruszenie prawa procesowego, „w szczególności” przepisów art. 407 i 410 § 1 KPC
i wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia oraz postanowienia Sądu
Okręgowego-Sądu Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w Szczecinie z dnia 19 stycznia 2000 r. [...] i wznowienie postępowania w sprawie oraz o orzeczenie co do istoty
sprawy i przyznanie wnioskodawcy renty inwalidy wojennego zgodnie z wnioskiem.
W ocenie wnoszącego kasację określony w art. 407 KPC termin do wniesienia
skargi o wznowienie postępowania należy liczyć od dnia, w którym strona faktycznie
dowiedziała się o okolicznościach będących podstawą do wznowienia postępowania,
a nie od dnia, w którym mogła się dowiedzieć. W związku z tym stanowisko Sądu
Okręgowego, że wnioskodawca dowiedział się o podstawie wznowienia w czerwcu
1999 r. jest bezzasadne, bowiem w tym czasie skarżący, który ma 84 lata, jest inwalidą I grupy z ogólnego stanu zdrowia i osobą samotną, był przez dłuższy czas obłożnie chory i nie był w stanie zapoznawać się z przychodzącą korespondencją. Dopiero na przełomie września i października 1999 r. stan jego zdrowia polepszył się do
tego stopnia, że miał możliwość powzięcia wiadomości wynikających z pism urzędowych. W ocenie wnoszącego kasację postanowienie oddalające zażalenie wnioskodawcy na postanowienie odrzucającego jego wniosek o wznowienie postępowania
jest nieuzasadnione, oparte na niewłaściwie ustalonym stanie faktycznym, czego następstwem było wadliwe zastosowanie i wykładnia powołanych w kasacji przepisów
KPC oraz naruszenie konstytucyjnego prawa do sprawiedliwego i jawnego rozstrzygnięcia sprawy przez sąd.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
Kasacja nie ma usprawiedliwionych podstaw. Zgodnie z trafnym postanowieniem Sądu Najwyższego z dnia 25 stycznia 1967 r., II CZ 128/66 (OSP 1968 nr 9,
poz. 198) termin do wniesienia skargi o wznowienie postępowania (art. 407 KPC)
opartej na wykryciu nowych okoliczności faktycznych lub środków dowodowych (art.
403 § 2 KPC) biegnie od dnia, w którym strona w sposób wiarygodny dowiedziała się
o ich istnieniu i mogła ocenić ich prawdopodobny wpływ na wynik sprawy. Ustalenie
daty, w której strona dowiedziała o istnieniu ustawowej podstawy wznowienia należy
do ustaleń faktycznych, których Sąd powinien dokonać zgodnie z przepisami Działu
III „Dowody” Kodeksu postępowania cywilnego. W rozpoznawanej sprawie Sąd drugiej instancji uznał, że ustalenie Sądu pierwszej instancji, iż skarżący otrzymał pismo
Centralnego Archiwum Wojskowego w czerwcu 1999 r., jest prawidłowe. Zarzut
błędnej wykładni i niewłaściwego zastosowania przepisu art. 407 KPC przez Sąd
drugiej instancji jest zatem nieusprawiedliwiony, bowiem wnoszący kasację nie
podważył skutecznie powyższych ocen i ustaleń Sądu drugiej instancji, w świetle których dokonana przez ten Sąd wykładnia powyższego przepisu musi być uznana za
prawidłową. Należy bowiem stwierdzić, że zarzut naruszenia przepisu art. 407 KPC
przez Sąd drugiej instancji bez wskazania przepisów postępowania, którym uchybił
ten Sąd ustalając datę, w której strona dowiedziała się o podstawie wznowienia, nie
stanowi usprawiedliwionej podstawy kasacji.
Wbrew twierdzeniu Sądu drugiej instancji, że trafne było odrzucenie skargi o
wznowienie na podstawie art. 410 § 1 KPC, Sąd pierwszej instancji odrzucił skargę
na rozprawie i prawidłowo wskazał przepis art. 411 KPC jako podstawę prawną rozstrzygnięcia. Jednakże mimo tego uchybienia postanowienie Sądu drugiej instancji
odpowiada prawu.
Biorąc powyższe pod rozwagę Sąd Najwyższy orzekł jak w sentencji.