Legislator Giurisprudenza & Legislazione
II UKN 27/99 Generato dall'IA

Supreme Court dismisses early pension claim where economic dismissal conditions were not met, even if employer cited poor employee performance.

Numero d'incarto II UKN 27/99
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Respinto (Dismissed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court dismissed the cassation appeal regarding a claim for early retirement based on economic dismissal grounds. The applicant failed to meet the statutory requirement that the employment termination must stem from economic reasons or organizational changes, as the employer's claim of the employee being 'unprofitable' did not constitute such a legal cause. The court held that the Social Security Institution and lower courts correctly did not need to verify the factual accuracy of the employer's stated reason for termination, provided the statutory conditions for economic dismissal were absent.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

§ 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 25 marca 1997 r. w sprawie zasad wcześniejszego przechodzenia na emeryturę pracowników zwalnianych z pracy z przyczyn dotyczących zakładu pracy; art. 1 ust. 1 i 2 oraz art. 10 ust. 1 ustawy z dnia 28 grudnia 1989 r. o szczególnych zasadach rozwiązywania z pracownikami stosunków pracy z przyczyn dotyczących zakładu pracy: The court is not obligated to examine whether the employer's stated reason for termination actually occurred in reality if it is established that the circumstances required by the relevant statutes for economic dismissal were not present.

Parole chiave

Generato dall'IA
early retirement conditions economic dismissal social security benefits employment termination grounds cassation appeal dismissal employer performance reasons statutory requirements

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
§ 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 25 marca 1997 r. w sprawie zasad wcześniejszego przechodzenia na emeryturę pracowników zwalnianych z pracy z przyczyn dotyczących zakładu pracy
art. 1 ust. 1 i 2 oraz art. 10 ust. 1 ustawy z dnia 28 grudnia 1989 r. o szczególnych zasadach rozwiązywania z pracownikami stosunków pracy z przyczyn dotyczących zakładu pracy
umowy o pracę istniała w rzeczywistości, jeżeli zostanie ustalone, że nie wystąpiły okoliczności, o których mowa w art. 1 ust.
art. 233 § 1 KPC
Zarzut naruszenia art. 233 § 1 KPC sprowadza się do tego, że Sąd Apelacyjny
art. 393 § 12 KPC
Z tych przyczyn kasacja, jako pozbawiona usprawiedliwionych podstaw, podlega oddaleniu z mocy art. 39312 KPC

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

Wyrok z dnia 8 lipca 1999 r.

II UKN 27/99

W sprawie o wcześniejszą emeryturę na podstawie § 1 rozporządzenia

Rady Ministrów z dnia 25 marca 1997 r. w sprawie zasad wcześniejszego przechodzenia na emeryturę pracowników zwalnianych z pracy z przyczyn dotyczących zakładu pracy (Dz.U. Nr 29, poz. 159) sąd nie ma obowiązku badania

czy wskazana przez pracodawcę przyczyna rozwiązania z pracownikiem

umowy o pracę istniała w rzeczywistości, jeżeli zostanie ustalone, że nie wystąpiły okoliczności, o których mowa w art. 1 ust. 1 i 2 oraz art. 10 ust.1 ustawy z

dnia 28 grudnia 1989 r. o szczególnych zasadach rozwiązywania z pracownikami stosunków pracy z przyczyn dotyczących zakładu pracy oraz o zmianie

niektórych ustaw (Dz.U. z 1990 r. Nr 4, poz. 19 ze zm.).

Przewodniczący: SSN Maria Tyszel, Sędziowie: SN Stefania Szymańska, SA

Krystyna Bednarczyk (sprawozdawca).

Sąd Najwyższy, po rozpoznaniu w dniu 8 lipca 1999 r. sprawy z wniosku Mikołaja J. przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych-Oddziałowi w B. o zaliczenie okresu zatrudnienia i wcześniejszą emeryturę, na skutek kasacji wnioskodawcy

od wyroku Sądu Apelacyjnego w Białymstoku z dnia 18 listopada 1998 r. [...]

o d d a l i ł kasację.

Uzasadnienie

Decyzją z dnia 31 grudnia 1997 r. Zakład Ubezpieczeń Społecznych-Oddział

w B. odmówił przyznania wnioskodawcy Mikołajowi J. prawa do wcześniejszej emerytury wobec braku wymaganego okresu zatrudnienia.

Po rozpoznaniu odwołania wnioskodawcy od tej decyzji, Sąd Wojewódzki-Sąd

Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w Białymstoku wyrokiem z dnia 30 czerwca 1998

r. [...] oddalił odwołanie w przedmiocie żądania wcześniejszej emerytury. Sąd uznał,

że wnioskodawca nie spełnił wszystkich warunków wymaganych przepisem § 1 roz-

porządzenia Rady Ministrów z dnia 25 marca 1997 r. sprawie zasad wcześniejszego

przechodzenia na emeryturę pracowników zwalnianych z pracy z przyczyn dotyczących zakładów pracy (Dz.U. Nr 29, poz. 159). Wprawdzie po doliczeniu dodatkowych

okresów składkowych wnioskodawca ma wymagany 40-letni okres zatrudnienia, jednak nie spełnił warunku rozwiązania z nim umowy o pracę z przyczyn dotyczących

zakładu pracy. Zapis w świadectwie pracy wystawionym przez PPHU „K.” w K. okazał się nieprawdziwy, a faktyczną przyczyną rozwiązania z wnioskodawcą stosunku

pracy był brak jego wystarczających umiejętności.

Apelacja wnioskodawcy od tego wyroku została oddalona wyrokiem Sądu

Apelacyjnego-Sądu Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w Białymstoku z dnia 18 listopada 1998 r. [...]. Sąd Apelacyjny uznał za prawidłowe ustalenia Sądu Wojewódzkiego oparte na zeznaniach pracodawcy wnioskodawcy - świadka Krzysztofa D., z których wynika, że rozwiązanie z wnioskodawcą stosunku pracy nie nastąpiło z przyczyn określonych w ustawie z dnia 28 grudnia 1989 r. o szczególnych zasadach rozwiązywania z pracownikami stosunków pracy z przyczyn dotyczących zakładu pracy

oraz o zmianie niektórych ustaw (Dz.U. z 1990 r. Nr 4, poz. 19 ze zm.), lecz z powodu nieprzydatności wnioskodawcy do pracy.

Wyrok ten zaskarżył kasacją wnioskodawca, wskazując jako podstawę kasacji

naruszenie przepisów postępowania, to jest art. 233 KPC przez dowolną i dokonaną

bez wszechstronnego rozważenia ocenę zeznań świadka Krzysztofa D. Świadek ten

zeznał, że wnioskodawca był pracownikiem nieopłacalnym, co prowadzi do wniosku,

że przyczyny ekonomiczne legły u podstaw rozwiązania stosunku pracy. Ogólnikowe

stwierdzenie pracodawcy, że wnioskodawca nie posiadał odpowiednich umiejętności,

nie jest dowodem wiarygodnym. Świadek powinien być przesłuchany ponownie, w

celu wyjaśnienia rzeczywistych przyczyn rozwiązania stosunku pracy. W związku z

tymi zarzutami wnioskodawca wniósł o uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie

sprawy Sądowi Apelacyjnemu do ponownego rozpoznania.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Kasacja jest nieuzasadniona. Jednym z warunków wymaganych do uzyskania

prawa do wcześniejszej emerytury na podstawie przepisu § 1 rozporządzenia Rady

Ministrów z dnia 25 marca 1997 r. w sprawie zasad wcześniejszego przechodzenia

na emeryturę pracowników zwalnianych z pracy z przyczyn dotyczących zakładów

pracy (Dz.U. Nr 29, poz.159) jest rozwiązanie z pracownikiem stosunku pracy w okolicznościach określonych w art. 1 ust.1 i 2 i art. 10 ust. 1 ustawy z dnia 28 grudnia

1989 r. o szczególnych zasadach rozwiązywania z pracownikami stosunków pracy z

przyczyn dotyczących zakładu pracy oraz o zmianie niektórych ustaw (Dz.U. z 1990

r. Nr 4, poz. 19 ze zm.).Okoliczności określone w tych przepisach to zmniejszenie

zatrudnienia z przyczyn ekonomicznych lub w związku ze zmianami organizacyjnymi,

produkcyjnymi albo technologicznymi. O zmniejszeniu zatrudnienia z przyczyn ekonomicznych można mówić wówczas, gdy pracodawca nie ma środków na zatrudnianie dotychczasowej ilości pracowników. Nie jest przyczyną ekonomiczną w rozumieniu przepisu art. 1 ust. 1 powołanej ustawy rezygnacja z zatrudnienia pracownika,

który nie odpowiada oczekiwaniom pracodawcy. Stwierdzenie pracodawcy, że wnioskodawca był pracownikiem nieopłacalnym oznacza, że pracodawca nie zamierzał

przeznaczać posiadanych środków na nieefektywnego - jego zdaniem - pracownika,

nie oznacza natomiast konieczności zmniejszenia zatrudnienia z przyczyn ekonomicznych.

Ustalenia obu Sądów, że nie było przyczyn ekonomicznych ani też innych wymienionych w powołanym przepisie okoliczności uzasadniających zmniejszenie zatrudnienia, nie są w kasacji kwestionowane. Nie zarzuca się bowiem, że wnioskodawca powoływał dowody na istnienie takich okoliczności i dowody takie nie zostały

przeprowadzone lub zostały niewłaściwie ocenione.

Zarzut naruszenia art. 233 § 1 KPC sprowadza się do tego, że Sąd Apelacyjny

bezkrytycznie przyjął wskazaną przez pracodawcę przyczynę rozwiązania umowy o

pracę bez rozważenia kwestii posiadanych przez wnioskodawcę kwalifikacji.

Zarzut taki nie może być uwzględniony. W sprawie o wcześniejszą emeryturę

sąd nie ma obowiązku badania, czy wskazana przez pracodawcę przyczyna rozwiązania z pracownikiem umowy o pracę istniała w rzeczywistości, jeżeli zostanie ustalone, że nie wystąpiły okoliczności określone w art. 1 ust 1 i 2 i art. 10 ust. 1 ustawy z

dnia 28 grudnia 1989 r. o szczególnych zasadach rozwiązywania z pracownikami

stosunków pracy z przyczyn dotyczących zakładu pracy. Rozwiązanie z pracownikiem umowy o pracę bez uzasadnionej przyczyny może być podstawą roszczeń tego

pracownika w stosunku do pracodawcy, nie ma natomiast wpływu na ocenę zasadności żądania przyznania wcześniejszej emerytury. Zaniechanie oceny okoliczności

dotyczących kwalifikacji i umiejętności wnioskodawcy, które to okoliczności nie są dla

rozstrzygnięcia sprawy istotne, nie stanowi naruszenia art. 233 KPC.

Z tych przyczyn kasacja, jako pozbawiona usprawiedliwionych podstaw, podlega oddaleniu z mocy art. 39312 KPC