Supreme Court dismisses early pension claim where economic dismissal conditions were not met, even if employer cited poor employee performance.
Sintesi Legislator
Generato dall'IAThe Supreme Court dismissed the cassation appeal regarding a claim for early retirement based on economic dismissal grounds. The applicant failed to meet the statutory requirement that the employment termination must stem from economic reasons or organizational changes, as the employer's claim of the employee being 'unprofitable' did not constitute such a legal cause. The court held that the Social Security Institution and lower courts correctly did not need to verify the factual accuracy of the employer's stated reason for termination, provided the statutory conditions for economic dismissal were absent.
Regesto Legislator
Generato dall'IA§ 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 25 marca 1997 r. w sprawie zasad wcześniejszego przechodzenia na emeryturę pracowników zwalnianych z pracy z przyczyn dotyczących zakładu pracy; art. 1 ust. 1 i 2 oraz art. 10 ust. 1 ustawy z dnia 28 grudnia 1989 r. o szczególnych zasadach rozwiązywania z pracownikami stosunków pracy z przyczyn dotyczących zakładu pracy: The court is not obligated to examine whether the employer's stated reason for termination actually occurred in reality if it is established that the circumstances required by the relevant statutes for economic dismissal were not present.
Parole chiave
Generato dall'IADisposizioni normative citate
Generato dall'IATesto completo
Wyrok z dnia 8 lipca 1999 r.
II UKN 27/99
W sprawie o wcześniejszą emeryturę na podstawie § 1 rozporządzenia
Rady Ministrów z dnia 25 marca 1997 r. w sprawie zasad wcześniejszego przechodzenia na emeryturę pracowników zwalnianych z pracy z przyczyn dotyczących zakładu pracy (Dz.U. Nr 29, poz. 159) sąd nie ma obowiązku badania
czy wskazana przez pracodawcę przyczyna rozwiązania z pracownikiem
umowy o pracę istniała w rzeczywistości, jeżeli zostanie ustalone, że nie wystąpiły okoliczności, o których mowa w art. 1 ust. 1 i 2 oraz art. 10 ust.1 ustawy z
dnia 28 grudnia 1989 r. o szczególnych zasadach rozwiązywania z pracownikami stosunków pracy z przyczyn dotyczących zakładu pracy oraz o zmianie
niektórych ustaw (Dz.U. z 1990 r. Nr 4, poz. 19 ze zm.).
Przewodniczący: SSN Maria Tyszel, Sędziowie: SN Stefania Szymańska, SA
Krystyna Bednarczyk (sprawozdawca).
Sąd Najwyższy, po rozpoznaniu w dniu 8 lipca 1999 r. sprawy z wniosku Mikołaja J. przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych-Oddziałowi w B. o zaliczenie okresu zatrudnienia i wcześniejszą emeryturę, na skutek kasacji wnioskodawcy
od wyroku Sądu Apelacyjnego w Białymstoku z dnia 18 listopada 1998 r. [...]
o d d a l i ł kasację.
Uzasadnienie
Decyzją z dnia 31 grudnia 1997 r. Zakład Ubezpieczeń Społecznych-Oddział
w B. odmówił przyznania wnioskodawcy Mikołajowi J. prawa do wcześniejszej emerytury wobec braku wymaganego okresu zatrudnienia.
Po rozpoznaniu odwołania wnioskodawcy od tej decyzji, Sąd Wojewódzki-Sąd
Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w Białymstoku wyrokiem z dnia 30 czerwca 1998
r. [...] oddalił odwołanie w przedmiocie żądania wcześniejszej emerytury. Sąd uznał,
że wnioskodawca nie spełnił wszystkich warunków wymaganych przepisem § 1 roz-
porządzenia Rady Ministrów z dnia 25 marca 1997 r. sprawie zasad wcześniejszego
przechodzenia na emeryturę pracowników zwalnianych z pracy z przyczyn dotyczących zakładów pracy (Dz.U. Nr 29, poz. 159). Wprawdzie po doliczeniu dodatkowych
okresów składkowych wnioskodawca ma wymagany 40-letni okres zatrudnienia, jednak nie spełnił warunku rozwiązania z nim umowy o pracę z przyczyn dotyczących
zakładu pracy. Zapis w świadectwie pracy wystawionym przez PPHU „K.” w K. okazał się nieprawdziwy, a faktyczną przyczyną rozwiązania z wnioskodawcą stosunku
pracy był brak jego wystarczających umiejętności.
Apelacja wnioskodawcy od tego wyroku została oddalona wyrokiem Sądu
Apelacyjnego-Sądu Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w Białymstoku z dnia 18 listopada 1998 r. [...]. Sąd Apelacyjny uznał za prawidłowe ustalenia Sądu Wojewódzkiego oparte na zeznaniach pracodawcy wnioskodawcy - świadka Krzysztofa D., z których wynika, że rozwiązanie z wnioskodawcą stosunku pracy nie nastąpiło z przyczyn określonych w ustawie z dnia 28 grudnia 1989 r. o szczególnych zasadach rozwiązywania z pracownikami stosunków pracy z przyczyn dotyczących zakładu pracy
oraz o zmianie niektórych ustaw (Dz.U. z 1990 r. Nr 4, poz. 19 ze zm.), lecz z powodu nieprzydatności wnioskodawcy do pracy.
Wyrok ten zaskarżył kasacją wnioskodawca, wskazując jako podstawę kasacji
naruszenie przepisów postępowania, to jest art. 233 KPC przez dowolną i dokonaną
bez wszechstronnego rozważenia ocenę zeznań świadka Krzysztofa D. Świadek ten
zeznał, że wnioskodawca był pracownikiem nieopłacalnym, co prowadzi do wniosku,
że przyczyny ekonomiczne legły u podstaw rozwiązania stosunku pracy. Ogólnikowe
stwierdzenie pracodawcy, że wnioskodawca nie posiadał odpowiednich umiejętności,
nie jest dowodem wiarygodnym. Świadek powinien być przesłuchany ponownie, w
celu wyjaśnienia rzeczywistych przyczyn rozwiązania stosunku pracy. W związku z
tymi zarzutami wnioskodawca wniósł o uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie
sprawy Sądowi Apelacyjnemu do ponownego rozpoznania.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
Kasacja jest nieuzasadniona. Jednym z warunków wymaganych do uzyskania
prawa do wcześniejszej emerytury na podstawie przepisu § 1 rozporządzenia Rady
Ministrów z dnia 25 marca 1997 r. w sprawie zasad wcześniejszego przechodzenia
na emeryturę pracowników zwalnianych z pracy z przyczyn dotyczących zakładów
pracy (Dz.U. Nr 29, poz.159) jest rozwiązanie z pracownikiem stosunku pracy w okolicznościach określonych w art. 1 ust.1 i 2 i art. 10 ust. 1 ustawy z dnia 28 grudnia
1989 r. o szczególnych zasadach rozwiązywania z pracownikami stosunków pracy z
przyczyn dotyczących zakładu pracy oraz o zmianie niektórych ustaw (Dz.U. z 1990
r. Nr 4, poz. 19 ze zm.).Okoliczności określone w tych przepisach to zmniejszenie
zatrudnienia z przyczyn ekonomicznych lub w związku ze zmianami organizacyjnymi,
produkcyjnymi albo technologicznymi. O zmniejszeniu zatrudnienia z przyczyn ekonomicznych można mówić wówczas, gdy pracodawca nie ma środków na zatrudnianie dotychczasowej ilości pracowników. Nie jest przyczyną ekonomiczną w rozumieniu przepisu art. 1 ust. 1 powołanej ustawy rezygnacja z zatrudnienia pracownika,
który nie odpowiada oczekiwaniom pracodawcy. Stwierdzenie pracodawcy, że wnioskodawca był pracownikiem nieopłacalnym oznacza, że pracodawca nie zamierzał
przeznaczać posiadanych środków na nieefektywnego - jego zdaniem - pracownika,
nie oznacza natomiast konieczności zmniejszenia zatrudnienia z przyczyn ekonomicznych.
Ustalenia obu Sądów, że nie było przyczyn ekonomicznych ani też innych wymienionych w powołanym przepisie okoliczności uzasadniających zmniejszenie zatrudnienia, nie są w kasacji kwestionowane. Nie zarzuca się bowiem, że wnioskodawca powoływał dowody na istnienie takich okoliczności i dowody takie nie zostały
przeprowadzone lub zostały niewłaściwie ocenione.
Zarzut naruszenia art. 233 § 1 KPC sprowadza się do tego, że Sąd Apelacyjny
bezkrytycznie przyjął wskazaną przez pracodawcę przyczynę rozwiązania umowy o
pracę bez rozważenia kwestii posiadanych przez wnioskodawcę kwalifikacji.
Zarzut taki nie może być uwzględniony. W sprawie o wcześniejszą emeryturę
sąd nie ma obowiązku badania, czy wskazana przez pracodawcę przyczyna rozwiązania z pracownikiem umowy o pracę istniała w rzeczywistości, jeżeli zostanie ustalone, że nie wystąpiły okoliczności określone w art. 1 ust 1 i 2 i art. 10 ust. 1 ustawy z
dnia 28 grudnia 1989 r. o szczególnych zasadach rozwiązywania z pracownikami
stosunków pracy z przyczyn dotyczących zakładu pracy. Rozwiązanie z pracownikiem umowy o pracę bez uzasadnionej przyczyny może być podstawą roszczeń tego
pracownika w stosunku do pracodawcy, nie ma natomiast wpływu na ocenę zasadności żądania przyznania wcześniejszej emerytury. Zaniechanie oceny okoliczności
dotyczących kwalifikacji i umiejętności wnioskodawcy, które to okoliczności nie są dla
rozstrzygnięcia sprawy istotne, nie stanowi naruszenia art. 233 KPC.
Z tych przyczyn kasacja, jako pozbawiona usprawiedliwionych podstaw, podlega oddaleniu z mocy art. 39312 KPC