Legislator Giurisprudenza & Legislazione
II UKN 27/98 Generato dall'IA

Criminal appeal dismissed for failing to present substantive objections simultaneously with a request to restore a deadline.

Numero d'incarto II UKN 27/98
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Respinto (Dismissed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court dismissed the cassation appeal filed by a social insurance claimant against a lower court's decision to reject his request to restore an appeal deadline. The claimant argued that the lower court failed to consider his explanation for missing the deadline, but the court found he only presented substantive objections to the original judgment in his subsequent appeal against the deadline rejection. The court ruled that under Article 169 § 3 of the Code of Civil Procedure, raising objections to the merits must occur simultaneously with the request to restore the deadline, which the claimant did not do.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

art. 169 § 3 Kodeksu postępowania cywilnego; art. 393 § 1 pkt 2 Kodeksu postępowania cywilnego: A party seeking restoration of a procedural deadline must simultaneously present substantive objections to the underlying decision; failure to do so renders the cassation appeal inadmissible.

Parole chiave

Generato dall'IA
procedural deadline restoration simultaneous objection requirement cassation appeal dismissal Code of Civil Procedure substantive objections procedural diligence social insurance dispute

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
art. 169 § 3 Kodeksu postępowania cywilnego
terminu (art. 169 § 3 KPC).
art. 393 § 1 pkt 2 Kodeksu postępowania cywilnego
W kasacji opartej na zarzucie naruszenia przepisów postępowania (art. 393 1
art. 391 Kodeksu postępowania cywilnego
art. 391 w związku z art.
art. 168 § 1 i 2 Kodeksu postępowania cywilnego
wniesienia apelacji - stosownie do art. 168 § 1 i 169 § 2 KPC.
art. 328 § 2 Kodeksu postępowania cywilnego
art. 473 Kodeksu postępowania cywilnego
art. 353 § 12 Kodeksu postępowania cywilnego

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

Postanowienie z dnia 6 maja 1998 r.

II UKN 27/98

Przedstawienie zarzutów przeciwko rozstrzygnięciu sądu pierwszej instancji dopiero w zażaleniu na postanowienie tego sądu, oddalające wniosek o

przywrócenie terminu do wniesienia apelacji, nie jest wykonaniem obowiązku

dokonania czynności procesowej równocześnie z wnioskiem o przywrócenie

terminu (art. 169 § 3 KPC).

Przewodniczący SSN: Jerzy Kuźniar, Sędziowie SN: Teresa Romer, Stefania

Szymańska (sprawozdawca).

Sąd Najwyższy, po rozpoznaniu w dniu 6 maja 1998 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku Jacka C. przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń SpołecznychOddziałowi w P. o rentę inwalidzką, na skutek kasacji wnioskodawcy od postanowienia Sądu Apelacyjnego - Sądu Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w Rzeszowie z

dnia 14 listopada 1997 r. [...]

p o s t a n o w i ł:

o d d a l i ć kasację.

Uzasadnienie

Wyrokiem z 27 lutego 1997 r. Sąd Wojewódzki-Sąd Pracy i Ubezpieczeń

Społecznych oddalił odwołanie Jacka C. od decyzji organu rentowego odmawiającej

przyznania renty inwalidzkiej.

Postanowieniem z 27 czerwca 1997 r. Sąd Wojewódzki oddalił wniosek Jacka

C. o przywrócenie terminu do wniesienia apelacji od powyższego wyroku. Sąd podkreślił, że wyrok uprawomocnił się w dniu 2 marca 1997 r., zaś wnioskodawca nie

uprawdopodobnił okoliczności dotyczących braku winy w uchybieniu terminu do

wniesienia apelacji - stosownie do art. 168 § 1 i 169 § 2 KPC. Przesłuchany w cha-

rakterze strony podniósł, że przyczyną uchybienia terminu do wniesienia apelacji

była nieznajomość przepisów proceduralnych. W tej sytuacji brak jest podstawowej

przesłanki do uwzględnienia wniosku - braku winy wnioskodawcy. Strona obowiązana jest do szczególnej staranności przy dokonywaniu czynności procesowej. Przywrócenie terminu nie jest dopuszczalne nawet w przypadku lekkiego niedbalstwa.

Postanowieniem z 10 października 1997 r. Sąd Apelacyjny w Rzeszowie oddalił zażalenia Jacka C., jako nieuzasadnione. Sąd podkreślił, że wnioskodawca dopuścił się zaniedbania przez to, że w sytuacji, gdy nie stawił się na rozprawę w dniu

27 czerwca 1997 r., nie starał się choćby telefonicznie, bądź w inny sposób dowiedzieć się jak Sąd Wojewódzki ocenił jego odwołanie od niekorzystnej dla niego decyzji organu rentowego z 21 listopada 1996 r. Taka bierna postawa wnoszącego zażalenie dowodzi braku wymaganej w takich przypadkach dbałości o swoje interesy.

Sąd Wojewódzki uwzględnił wszystkie okoliczności sprawy i trafnie przyjął, że po

stronie wnioskodawcy nie zachodzą przesłanki do przywrócenia terminu do wniesienia apelacji.

W kasacji opartej na zarzucie naruszenia przepisów postępowania (art. 393 1

pkt 2 KPC), tj. art. 391 w związku z art. 168 § 1 i 169 § 1 i 2 KPC w związku z art.

328 § 2 KPC - polegającym na nierozważeniu zarzutów zażalenia, co miało istotny

wpływ na wyniki sprawy, wnioskodawca domaga się uchylenia zaskarżonego postanowienia i przekazania sprawy Sądowi Apelacyjnemu do ponownego rozpoznania.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

1) Wnoszący kasację zarzuca, że Sąd Apelacyjny dokonał błędnych ustaleń

przyjmując, że wnioskodawca nie stawił się na rozprawę w dniu 27 czerwca 1997 r. Z

akt sprawy wynika bowiem, że w tym dniu był on obecny na rozprawie i został przesłuchany na okoliczność przyczyny uchybienia terminowi [...], z tym iż przesłuchanie

nie było szczegółowe.

W związku z powyższym należy podkreślić, iż Sądowi Apelacyjnemu chodziło

niewątpliwie o rozprawę jaka miała miejsce przed Sądem Wojewódzkim w dniu 27

lutego 1997 r., na którą wnioskodawca - mimo prawidłowego zawiadomienia o terminie rozpoznania sprawy - nie stawił się, co zasadnie podniósł Sąd Wojewódzki w

motywach postanowienia z 27 czerwca 1997 r.

2) Nie jest trafny zarzut, jakoby Sąd Apelacyjny nie wziął pod uwagę tłumaczenia wnioskodawcy zawartego w zażaleniu odnośnie przyczyny uchybienia terminowi do wniesienia apelacji. Zarzutowi temu przeczą motywy zaskarżonego postanowienia.

3) Pozbawiony słuszności jest zarzut naruszenia przez Sąd Wojewódzki art.

473 KPC na skutek niepouczenia wnioskodawcy w zawiadomieniu o rozprawie wyznaczonej na dzień 27 lutego 1997 r. o rygorze „pominięcia dowodu z przesłuchania

go w charakterze strony”. Przepisy KPC nie przewidują takiego obowiązku, a zaznaczenie o takim rygorze zależy od uznania Sądu. Okoliczności sprawy nie wskazywały

na potrzebę wezwania wnioskodawcy do osobistego stawiennictwa na rozprawę

wyznaczoną na dzień 27 lutego 1997 r.

4) Zgodnie z art. 169 § 3 KPC strona ubiegająca się o przywrócenie terminu

do dokonania czynności procesowej, równocześnie z wnioskiem o przywrócenie terminu powinna dokonać tej czynności. Oznacza to, że wnioskodawca występując z

wnioskiem o przywrócenie terminu do wniesienia apelacji powinien był zaznaczyć

dlaczego nie zgadza się z wyrokiem Sądu Wojewódzkiego. Pismo wnioskodawcy z

dnia 4 kwietnia 1997 r. zarzutów takich nie zawiera. Wnioskodawca zarzuty takie

przedstawił dopiero w zażaleniu na postanowienie Sądu Wojewódzkiego z dnia 27

czerwca 1997 r. oddalające wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia apelacji.

Mając powyższe na uwadze Sąd Najwyższy uznał, iż kasacja pozbawiona jest

usprawiedliwionych podstaw, w związku z czym podlega oddaleniu na mocy art.

35312 KPC.